Τί ἐδιδάχθη ὁ Σεβ. Λήμνου εἰς τὴν Ἀνωτέραν;

Share:

Οὔτε θεολογικὰ οὔτε λογικὰ εἶναι ὅσα λέγει εἰς ἐγκύκλιόν του. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρίζη τὴν Θ. Εὐχαριστίαν ὡς γεγονός, ἄνευ τοῦ ὁποίου δὲν συνίσταται ἡ Ἐκκλησία καὶ παραλλήλως νὰ κηρύσση τὴν ἀναστολήν της; Διατί δὲν παραθέτει πότε ἄλλοτε συν­έβη αὐτὸ εἰς τὴν ἱστορίαν, ὡς ἰσχυρίζεται, διὰ νὰ μάθωμεν καὶ ἐμεῖς; Τοῦ ἀναγνωρίζομεν πάντως ὅτι ἀπεφάσισε νὰ κτυπᾶ τὰς καμπάνας, ἀφοῦ οἱ κωδωνίσκοι τῆς Ἀρχιερατικῆς του στολῆς δὲν ἀκούονται τόσον μακριά. Παραθέτομεν ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ἐγκύκλιόν του τῆς 18ης Μαρτίου 2020:
«Ἔστω λοιπὸν κι ἂν ἡ Θεία Εὐχαριστία ἀποτελεῖ τὸ «ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ» Μυστήριο ποὺ συνιστᾶ τὴν συγκρότησή μας σὲ Σῶμα Χριστοῦ, τὸ ὀξυγόνο τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ζωῆς, αὐτὴ ἡ ἔκτακτη «ἐμπόλεμη» κατάσταση σὲ παγκόσμιο ἐπίπεδο στὸ θέμα τῆς ὑγείας, σὲ καιρὸ εἰρήνης μᾶς ἀναγκάζει, μὲ συνοχὴ καρδίας, νὰ ἀναβάλουμε προσωρινὰ τὴν τέλεσή της, ὅπως καὶ ὅλων τῶν ὑπολοίπων ἱερῶν Ἀκολουθιῶν.
Εἶναι ἀνάγκη παρηγορητικὰ νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐπώδυνη αὐτὴ ἐμπειρία, ὅτι ἡ ἀναστολὴ αὐτὴ τῆς “κανονικότητας”, δηλαδὴ τοῦ δεδομένου τῆς ἀπρόσκοπτης τελέσεως τῆς Θείας Λατρείας καὶ ἐξαιρετικῶς τῆς Θείας Λειτουργίας, δὲν εἶναι ἄγνωστη στὴ ζωὴ τῶν χριστιανῶν, γιὰ ποικίλους λόγους, μέσα στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία…
Τέλος μία συμβολικὴ ἀλλὰ καὶ ρεαλιστικὴ ἔνδειξη τοῦ μὴ ἐφησυχασμοῦ μας, ἀλλὰ καὶ σταθερῆς πρόσκλησης γιὰ ἀκατάπαυστη προσευχὴ στὰ σπίτια μας, θὰ ἠχοῦν οἱ καμπάνες σὲ κάθε Ἐνορία, ὅπως θὰ γινόταν κι ἂν ἐτελοῦντο κανονικὰ οἱ ἱερὲς Ἀκολουθίες μας».

Previous Article

Η καμπάνα πρόβλημα, ο μιναρές όχι !

Next Article

Θηβῶν: «Ἡ Ἐκκλησία ὑπέστη μπούλινγκ»

Διαβάστε ακόμα