Τό Νομοσχέδιον τῆς Κίρκης

Share:

Γράφει ἡ κα Κατερίνα Παπαθωμᾶ Μαστοροπούλου

  Μῆνες τώρα τὰ δημοσιογραφικὰ ὕδατα, ἐγχώρια καὶ διεθνῆ, εἶναι ταραγμένα ταλανίζοντας ἔτσι καὶ τὴν ἑλληνικὴ κοινωνία μὲ τὴν ψήφιση τοῦ νομοσχεδίου, ποὺ νομιμοποιεῖ τὸν γάμο μεταξὺ ἀτόμων τοῦ ἰδίου φύλου καί, τὸ κυριότερο, τοὺς ἐπιτρέπει τὴν υἱοθεσία παιδιῶν! Σὲ σχετικὸ ἄρθρο τῆς Καθημερινῆς (17/2/24) διαβάζομε: τίτλος: «Ὁ διεθνὴς τύπος γιὰ τὴν ψήφιση τοῦ νόμου» καὶ ὑπότιτλος: «ἡ Ἑλλάδα γίνεται ἡ πρώτη Ὀρθόδοξη χώρα ποὺ προβαίνει στὴν πρωτοβουλία αὐτή, ὑπογραμμίζει τὸ ρεπορτὰζ τοῦ BBC».

  Σέβομαι τὴν ἰδιαιτερότητα μίας μικρῆς μειοψηφίας, ἔχω τὶς ἐνστάσεις μου ποὺ δὲν εἶναι τοῦ παρόντος, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σταθῶ λίγο στὴν λέξη Ἑλλάδα τοῦ διεθνοῦς σχολίου. Νομίζω πὼς εἶναι τελείως ἀνεπιτυχὴς καὶ ἀνακριβής. Ἐὰν σκεφθοῦμε λίγο τούς λόγους ποὺ ἔδωσαν τὴν ἐκλογικὴ ὑπεροχὴ στὸν νῦν Πρωθυπουργό, τότε θὰ δοῦμε πὼς δὲν ἐκπροσωπεῖ ὁλόκληρη τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ ἕνα μικρὸ ποσοστὸ τῶν Ἑλλήνων. Ἀπεναντίας τὸ ’40 ὁ τότε Πρωθυπουργὸς Μεταξᾶς ἐκπροσωπώντας ὄντως ὁλόκληρη τὴν Ἑλλάδα «βροντοφώναξε» τὸ ἐπικὸ ΟΧΙ, γιατί ἦταν ὑπερβέβαιος πὼς σύσσωμος ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς θὰ σπεύσει νὰ τὸ ὑλοποιήσει. Ὅταν λοιπὸν ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ ἀποδοκιμάζει τὰ φιλελεύθερα σχέδια καὶ τὶς «ἀπόκρυφες» προεκλογικὲς ὑποσχέσεις τοῦ Πρωθυπουργοῦ πρὸς τὸ Εὐρωπαϊκὸ Διευθυντήριο, γιὰ ποιὰ Ἑλλάδα ὁμιλοῦμε. Μᾶλλον ἀναφερόμαστε σὲ αὐγὸ χωρὶς περιεχόμενο. Ἂν ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχει, ἔστω ὅπως ὑπάρχει, αὐτὸ ὀφείλεται σὲ μία μόνο λέξη. Στὸ ἀντιστασιακὸ ΟΧΙ πρὸς τοὺς ἑκάστοτε ἀνὰ τοὺς αἰῶνες ἐπιβουλεῖς του εἴτε μὲ βία εἴτε μὲ δωροδοκία. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ πανίσχυρη σημερινὴ ΚΙΡΚΗ μεταλλάσσει, ἀφομοιώνει, ἰσοπεδώνει, ἀφανίζει καὶ ἄλλα παρόμοια, πῶς μπορεῖ νὰ ἀντισταθῆ μία τόσο δὰ δισύλλαβη καὶ τριγράμματη λεξούλα, τὸ ΟΧΙ. Ἔχομε ἄλλωστε καὶ πρόσφατο παράδειγμα, τὸ ΟΧΙ τοῦ ’15, ποὺ τὴν ἑπομένη ἔγινε μὲ τὸ μαγικὸ ραβδάκι ΝΑΙ. Ἄρα καὶ τώρα ἂν ἐτίθετο τὸ ἐν λόγῳ Νομοσχέδιο σὲ Δημοψήφισμα, ὁπότε θὰ φαινόταν ἡ ἀληθινὴ λαϊκὴ βούληση, πάλι ὡς διὰ μαγείας ΝΑΙ θὰ σερβίραμε δουλοπρεπῶς. Τὸ ἐδήλωνε σαφέστατα σὲ μία ἄλλη φωτογραφία τῆς Καθημερινῆς τὸ ἀφελὲς χαμόγελο τοῦ Πρωθυπουργοῦ  ποὺ παρέδιδε στὴν ἁρμόδια Εὐρωπαϊκὴ ἐπιτροπὴ τὸ Νομοσχέδιο ὑπογεγραμμένο, σὰν νὰ παρέδιδε τὴν κεφαλὴ τοῦ Ἰωάννη ἐπὶ πίνακι κατ’ ἀπαίτησιν τῆς τότε βασίλισσας.

  Μὰ θὰ μοῦ πεῖτε, ἐδῶ ὑποτάχθηκε ὁ λαὸς σὲ μία τοπικὴ δικτατορία (ποὺ τραγουδήθηκε κι’ ὅλας ὡς «μερμηγκάκια-στρατιωτάκια») καὶ δὲν θὰ ὑποταχθῆ σὲ μία παγκόσμια, τὴν ὁποίαν ὑπηρετοῦμε ἑκόντες ἄκοντες καὶ πρὸς αὐτὴν ὁδηγούμεθα «ὡς πρόβατα ἐπὶ σφαγήν», ἐν ὀνόματι τοῦ ἄμετρου καὶ ἄφρονος παγκοσμιοποιημένου ἐκσυγχρονισμοῦ. Ἐδῶ ἰσχύει «τῶν οἰκιῶν ἡμῶν ἐμπιμπραμένων ἡμεῖς ἄδομεν». Ἐνῷ λοιπὸν ἐπικρατοῦσε αὐτὸς ὁ ἀποπροσανατολιστικὸς ἀναβρασμός, ὁ πρόεδρος τῆς γείτονος χώρας ἦλθε, εἶδε (;) καὶ ἀπῆλθε. Διερωτήθηκε ἆραγε κανεὶς γιατί σταμάτησαν ξαφνικὰ οἱ ἀπειλητικὲς καὶ τρομοκρατικὲς παραβιάσεις στὰ οὐράνια «ἐδάφη» μας σὲ βαθμὸ ποὺ τὶς εἴχαμε πλέον συνηθίσει. Μὲ ποιὸ ἀντάλλαγμα. Ὅταν λοιπὸν θὰ θρηνοῦμε ἐπὶ τῶν μελλοντικῶν ἐρειπίων (γιατί σχεδὸν κάθε πενῆντα χρόνια οἱ γείτονές μας…καὶ πάντα κάτι κερδίζουν εἰς βάρος μας)  θὰ ἀλληλοκοιταζόμαστε συγχυσμένοι διερωτώμενοι  «τὶς πταίει».

 Τὸ ἴδιο συμβαίνει μέχρι σήμερα γιὰ τὴν καταστροφὴ τοῦ ’22. Τότε προφανῶς θὰ ἀναθεωρο­ῦμε καὶ θὰ συνειδητοποιήσομε ὅτι εἴμασταν ἀπορροφημένοι μὲ τὸν ἐπιβεβλημένο σεξουαλικὸ ἐκσυγχρονισμὸ (παρὰ τὰ ζέοντα καὶ οὐσιώδη προβλήματα τῆς χώρας μας) τῶν νεοελλήνων, γιὰ νὰ μὴ πῶ μὲ τὴν ἐκπουστοποίησή τους κατὰ τὸν μεγάλο Καργάκο. Ἄδικο λοιπὸν ἔχουν οἱ γείτονες, ὅταν μᾶς προσάπτουν τὸ «Υounanin akil sonradan gelior»;

Previous Article

Νέα μελέτη εντοπίζει βακτήρια σε μελάνια τατουάζ και σε προϊόντα μόνιμου μακιγιάζ

Next Article

Ομοσπονδία Αλβανικών Κομμάτων Αντιπολίτευσης: Με την αποπομπή του Μπελέρη απειλείται η συνταγματική τάξη