Τὸ κατ’ οἰκονομίαν, ἡ φανέλλα καὶ ἡ… ποδαψία

Share:

-Μία φορά καὶ ἕνα καιρό, ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς ἔλεγε ἀνάμεσα σὲ ἄλλα ἅγια καὶ σπουδαῖα: “ἂν ἀπαντήσω ἕνα παπὰ καὶ ἕνα Ἄγγελο, πρωτύτερα θὲ νὰ χαιρετήσω τὸν πάπα, παρὰ τὸν Ἄγγελον, διατί…”.

-Μία φορά καὶ λιγότερο καιρό, ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Βελιμίροβιτς ἔλεγε: ” …ὅταν λοιπὸν τοῦ ἀσπάζεσθε τὸ χέρι (τοῦ παπᾶ) προσ­κυνᾶτε τὴν ἱερωσύνη του, ποὺ φθάνει διαδοχικὰ ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς Ἀποστόλους μέχρι τὸν ἱερέα σας. Ὅταν φιλᾶτε τὸ χέρι τοῦ παπᾶ σας φιλᾶτε ὁλόκληρη τὴν ἁλυσίδα τῶν Ὁσίων καὶ Ἁγίων ἱερέων καὶ Ἱεραρχῶν, ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους μέχρι σήμερα”.

-Ἐδῶ καὶ ἀρκετὸ καιρό, ἀκοῦμε τὸ “κατ’ οἰκονομίαν”. Δηλαδὴ μὲ ἁπλὰ λόγια βλέπουμε “ἐκπτώσεις”. Πῶς πᾶς σὲ ἕνα μαγαζὶ καὶ βρίσκεις ἕνα προϊὸν μὲ τὴν ἀρχική του τιμὴ διαγεγραμμένη μὲ ἕνα παχὺ κοκκινωπὸ μαρκαδόρο καὶ ἀπὸ κάτω τὴν τιμὴ “τῆς ξεφτίλας”; κάτι τέτοιο, (ὅταν φθάνει τὸ προϊὸν νὰ ξεπουλιέται, ἀγγίζοντας τὸ τσάμπα).

-Ἐδῶ καὶ πολὺ καιρό, “τσάμπα μάγκες” τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ χώρου (“ἀγαπούληδες” τοὺς ἀποκαλοῦν εἰρωνικὰ τὰ ἐκκλησιαστικὰ blog) κάναν τὴν ζημιά τους. Τί κάναν; Πέτυχαν, μὲ τὴν ἀνθρώπινη προσπάθειά τους, νὰ ξεχειλώσουν τὴν φανέλλα. Αὐτὸ τὸ ζεστὸ ροῦχο ποὺ φορᾶμε κατάσαρκα, καὶ ἀπὸ πάνω μετὰ προσθέτουμε ὅ,τι ροῦχο μᾶς ἀρέσει. Ξεχείλωσαν, λοιπόν, τὴν φανέλλα ποὺ μᾶς κρατάει ζεστοὺς μὲ τὴν ἄκριτη καὶ ξεχειλωμένη “κατ’ οἰκονομία” τους. “Δὲν χρειάζεται νὰ φορᾶς ράσα παπά”, ἔλεγαν, καὶ ἔβγαζαν τὸ συμπέρασμα “γιὰ αὐτὸ τώρα οἱ νέοι δὲν γίνονται παπάδες”, “δὲν χρειάζονται τὰ γένια καὶ τὰ μαλλιὰ” καὶ κάτι τέτοιες μόδες τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ φώναζε ἀπὸ καιρὸ ὁ κὺρ – Κόντογλου : ” καὶ ἀηδιάζει κανεὶς νὰ βλέπει ξουρισμένους σβέρκους, μάγουλα σὰν καθαρισμένα αὐγά, προγούλια, ἔκφραση τραπεζίτη ἢ ὀπερατὲρ τοῦ κινηματογράφου, χειρονομίες καὶ φωνὲς τῆς πιάτσας…”.

-Μὰ ἡ φανέλλα καιρὸ μὲ τὸν καιρό, ξεχείλωνε κι ἄλλο στὸ ὄνομα “τῆς ἀγάπης” καὶ τῆς “ποιμαντικῆς διακονίας”: “Δὲν χρειάζεται ἡ ἐξομολόγηση, 1-2 φορὲς τὸν χρόνο φθάνει”, “δὲν χρειάζονται τὰ πολλὰ “Κύριε ἐλέησον καὶ οἱ μετάνοιες”, “κοινώνησε, δὲν πειράζει θὰ κάνεις καὶ πιὸ ὕστερα τὸν θρησκευτικὸ γάμο”. Ἀλλοῦ ἄκουγες τὰ εὐτράπελα “μπορεῖ νὰ μὴ πηγαίνω ἐκκλησία, ἀλλὰ μέσα μου πιστεύω πιὸ πολὺ ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ πᾶνε”, “ἐγὼ τὴν πίστη μου τὴν ἔχω μέσα, δὲν χρειάζομαι τὰ ἄλλα” καὶ κτυποῦσαν τὸ στῆθος τους, κ.ἄ. ἀσυνάρτητα.

Ἡ φανέλλα τελικὰ ξεχείλωσε, ἔγινε ἄστα νὰ πᾶνε. Τρέχει ὁ τρομαγμένος χριστιανὸς νὰ μπεῖ νὰ ζεσταθεῖ καὶ νὰ κουρνιάσει μία σταλιά… καὶ “κολυμπάει” στὴν ξεχειλωμένη φανέλλα. Μὰ αὐτὸ δὲν εἶναι Ἐκκλησία εἶναι… μία δημόσια ὑπηρεσία. Τὴν κλείνουν καὶ τὴν ἀνοίγουν ὅποτε θέλουν κρατικοὶ καὶ ἐκκλησιαστικοί. Διατείνονται κάποιοι Ἀρχιερεῖς: ” Ὅ,τι πεῖ ἡ πολιτεία…” καὶ διερωτόμαστε… ἂν τὸ κράτος εἶναι ἄθεο;… Καὶ ἂν ὁ ἑκάστοτε πρωθυπουργὸς ἢ ὑπουργὸς εἶναι ἄγευστος τῆς μυστηριακῆς ζωῆς; καὶ ἂν ἔχει ψηφίσει ἀντίθεους νόμους; καὶ νὰ θέλει νὰ βγάλει ἀπὸ τὸ σύνταγμα κάθε τί χριστιανικό; …καὶ ἂν ὁ νόμος τοῦ κράτους ἀντιβαίνει τοὺς πνευματικοὺς νόμους τῆς Ἐκκλησίας; …καὶ ἂν ὁ Δεσπότης (γιὰ νὰ ἔρθουμε στὰ δικά μας)… δίνει τὴν εὐχή του μὲ τὰ πόδια;;; Ἀλήθεια, μὴ γελᾶτε, μοῦ τὸ εἶπε μία γιαγιὰ ἀπὸ τὸ μπαλκόνι της τὸ πρωί: “Τὰ εἶδες, μὲ τὰ πόδια θὰ δίνεις τὴν εὐχή σου, σὰν τὸν Δεσπότη στὴν τηλεόραση”. Λύθηκα στὰ γέλια, λέω “πάει ἡ γιαγιὰ τὰ ‘χασε”. Μὰ εἶδα… καὶ χτυπιόμουν σὰν τὸ χταπόδι …. -Δέσποτα στὰ παπούτσια ἡ Ἀρχιερωσύνη σου;… Μὰ δὲν εἶναι δική σου …δὲν τὴν ἀπόκτησες μόνος σου…. σοῦ δωρίθηκε ἀπὸ τὸν Θεό… τέτοια ἔκπτωση; Θὰ ὑποστοῦμε καὶ αὐτά; Τί νὰ πῶ;). Δὲν διαβάσαμε καλὰ τὸ ” καὶ μὴ συσχηματίζεσθαι τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ μεταμορφοῦσθαι τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοὸς ὑμῶν, εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον.” (πρὸς Ρωμαίους 12,2).

Κάπως ἔτσι, τὸ “κατ’ οἰκονομία” τῶν φιλόδοξων ἐκκλησιαστικῶν ἀνδρῶν, ποὺ θέλησαν νὰ γίνουν θεοὶ στὴν θέση τοῦ Θεοῦ καὶ πατέρες στὴν θέση τῶν Πατέρων, ξεχείλωσαν τὴν φανέλλα. Τὴν φανέλλα, τὸ ἀπαραίτητο αὐτὸ ροῦχο, ποὺ θὰ πρέπει ὅμως νὰ ζεστάνει τὸν πιστὸ αὐτὲς τὶς δύσκολες ὧρες. Οἱ Ἐκκλησίες, θὰ τὸ δεῖτε, θὰ γεμίσουν. Βρῆκαν εὐκαιρία νὰ “χτυπήσουν” ἄνανδρα τὴν Ἐκκλησία, μὰ ὅποτε γίνεται κάτι τέτοιο οἱ Ἐκκλησίες ἀνέλπιστα γεμίζουν καὶ αὐτὸ γίνεται 100% μὲ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ.

-“Ἐκκλησιαστικοὶ ἄνδρες ἀλλάξτε φανέλλες γιατί ὁ κόσμος θέλει τὴ ζεστασιὰ καὶ τὴ στοργὴ τοῦ Θεοῦ, καὶ ὄχι τὶς φορεμένες καὶ ξεχειλωμένες φανέλλες”.

παπα – Παῦλος Καλλίκας

Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Παναγίας Ἱλαριώτισσας

Ποταμοῦ Κυθήρων

Previous Article

Ἡ παροῦσα κυβέρνησις πιστὴ ἀκόλουθος τῆς προηγουμένης!

Next Article

Επιλεκτική εφαρμογή των νόμων προκρίνουν κάποια πολιτικά, θεολογικά, εκκλησιαστικά και συνδικαλιστικά στελέχη

Διαβάστε ακόμα