Τὸ Ἅγιον Ὄρος εἰς τὸν ἱστὸν τῆς ἐκκοσμικεύσεως, τῆς παγκοσμιοποιήσεως καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ – 2ον

Share:

Τοῦ π. Εὐψυχίου Ἁγιορείτου Κελλιώτου

 

2ον – Τελευταῖον

4) Ἡ στάσις σας ἀπέναντι εἰς τὰ θέματα τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καὶ ἡ συμπόρευσίς σας μὲ τὴν παναίρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

Ἀποτέλεσμα ὅλων αὐτῶν εἶναι ὅτι καὶ οἱ ἀποφάσεις ποὺ λάμβάνετε γιὰ τὰ θέματα πίστεως καὶ Ὀρθοδοξίας, ὅπως θὰ ἀποδειχθεῖ παρακάτω, εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνες γιὰ ἐμᾶς, καὶ διχαστικές, καθότι ἐπηρεάζουν ἄμεσα τὴν αἰώνια σωτηρία τῆς ψυχῆς μας, γιὰ τὴν ὁποίαν, ὅλοι μας, κάποτε ἀφήσαμε τὸν κόσμο καὶ τὰ τοῦ κόσμου. Ἀφήσαμε τὴν ματαιότητα τοῦ κόσμου καὶ ἤλθαμε στὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας γιὰ νὰ γίνουμε μοναχοί, δηλαδὴ γιὰ νὰ ζήσουμε ἐν μετανοίᾳ καὶ ἁγιασμῷ καὶ νὰ κερδίσουμε τὴν αἰώνια ζωή.

Γιὰ ἐμᾶς ἡ Ὀρθοδοξία, τὰ Ὀρθόδοξα Δό­γματα, οἱ Ἱεροὶ Κανόνες τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ ἡ θεολογία τῶν Ἁγίων Πατέρων, θεωροῦνται ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ, διότι χωρίς τὴν Ὀρθόδοξη πίστι τῶν Πατέρων μας, ἡ μοναχικὴ καὶ πνευματικὴ ζωὴ καταντάει μία ματαιοπονία καὶ ὅλες οἱ προσευχὲς καὶ οἱ ψαλμωδίες καὶ τὰ τυπικὰ κ.λπ. εἶναι μάταια, ὅταν λείπει τὸ θεμέλιο τῆς πίστεως ἤ προδίδεται ἡ Ὀρθόδοξη πίστι μας.

Γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς, ὅπως γνωρίζετε, Σεβαστοὶ Πατέρες τῆς Ἱ.Κ., πολλὲς φορὲς, ἀναγκασθήκαμε λόγῳ αὐτῶν τῶν λανθασμένων ἀποφάσεών σας, ὡς Ἁγιορεῖτες Πατέρες διὰ μέσῳ ἀρκετῶν κειμένων μας, τὰ ὁποῖα σᾶς ἔχουμε ἀποστείλει κατὰ καιρούς, μὲ τὸν ἁρμόζοντα, βέβαια σεβασμὸ ἀπέναντί σας, σᾶς ἐπισημαίναμε τοὺς πνευματικοὺς κινδύνους ἐπάνω σὲ συγκεκριμένα θέματα, τόσο σὲ θέματα πίστεως-θεολογικὰ καὶ ἐκκλησιολογικά, ὅσο καὶ σὲ ἄλλα θέματα πνευματικὰ καὶ πρακτικά.

 Τὰ θέματα αὐτά, τὰ ὁποῖα

θέλομεν νὰ θίξωμεν εἶναι:

1) Ἡ στάσις σας ἔναντι τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καὶ τῆς ψευδοσυνόδου τοῦ Κολυμβαρίου Κρήτης (2016). 2) Τό θέμα τοῦ Οὐκρανικοῦ Σχίσματος, τὸ ὁποῖο ἔχει ὡς ἐξέλιξι τὸν πόλεμο Οὐκρανίας – Ρωσίας, μὲ τὴν ἀπειλὴ καὶ γιὰ ἕνα Τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. 3) Τὸ θέμα τοῦ πῶς χειρισθήκατε τὴν προκατασκευασμένη ἐξ ἐργαστηριακοῦ ἰοῦ, τὴν λεγομένη πανδημία τοῦ κορώνα-ἰοῦ (covid-19), καὶ τὰ μέτρα πού μᾶς ἐπιβάλλατε, ἀναθέτοντας τὴν ἐλπίδα σας στὴ “θεὰ” ἐπιστήμη.  4) Τό “ροκάνισμα”- κατάλυσις τοῦ Αὐτοδιοικήτου τοῦ Α.Ο., καὶ τέλος, 5) Τὴν φορολογικὴ τρομοκρατία, ποὺ θέλετε νὰ μᾶς ἐπιβάλλετε διὰ τῆς ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗΣ Α.Α.Δ.Ε. καὶ τὸ ἐπιχειρησιακὸ Πρόγραμμα «ΑΘΩΝΙΚΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΑΠΟΘΕΤΗΡΙΟ ΜΕΤΟΧΙΩΝ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ» (βλέπε παρακάτω).

Ἀναλυτικὰ:

1) Ἡ στάσις τῆς Ἱ.Κ. ἔναντι τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς ψευδοσυνόδου τοῦ Κολυμβαρίου Κρήτης

Ἡ ἐπὶ δεκαετίες χλιαρή στάσις τῆς Ἱ.Κ. καὶ τῶν Προϊσταμένων τῶν Μονῶν ἔναντι τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ ὁποία ξεκινάει πρίν ἀπὸ ἑκατὸ χρόνια (ἀπὸ τὸ 1923) μὲ τὴν καινοτομία τῆς ἀλλαγῆς τοῦ Ἑορτολογίου, ὅπου ἦταν καὶ τὸ πρῶτο κτύπημα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ἐδίχασε τὴν Ἐκκλησία σὲ Παλαιοημερολογίτες καὶ Νεοημερολογίτες, κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο ἔχει διχάσει ὥς τώρα πολλὲς φορὲς καὶ τὴν Ἁγιορειτικὴ κοινωνία.

Ἀπὸ τότε ἡ στάσις τῆς Ἱ.Κ. (1924), ἐρωτοτροποῦσε μὲ τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ ἦταν ἀντίθετη μὲ τὴν Ὀρθόδοξη στάσι καὶ τὸ ἀγωνιστικὸ φρόνημα ὅλων σχεδὸν τῶν ὑπολοίπων Ἁγιορειτῶν Πατέρων, Μοναστηριακῶν καὶ Κελλιωτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀντιδράσει σὰν ἕνα σῶμα κατὰ τῆς ἑορτολογικῆς καινοτομίας καὶ τὴν θεώρησαν ἐξ ἀρχῆς ὡς θέμα πίστεως, καὶ ὄχι σὰν μιὰ ἁπλή ἡμερολογιακὴ-ἀστρονομικὴ ἀλλαγὴ 13 ἡμερῶν, ὅπως θέλησε νὰ παρουσιάσει τὸ θέμα τὸ Πατριαρχεῖο. Γιὰ αὐτὸ τὸν λόγο εἶχαν διακόψει, ἀπό τότε καὶ τὸ μνημόσυνο τοῦ ὀνόματος τοῦ τότε Πατριάρχου Βασιλείου (μασώνου). Σήμερα ἔχουν δικαιωθεῖ πλήρως οἱ παλαιοὶ Ἁγιορεῖτες, μὲ τὴν ἐξέλιξι τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Αὐτὴ ἡ χλιαρὴ στάσις τῆς Ἱ.Κ., ὅτι δηλαδὴ παραμένουμε μὲν μὲ τὸ παλαιὸ Ἑορτολόγιο, ἀλλὰ συνεχίζουμε νὰ μνημονεύουμε τὸν Πατριάρχη, ποὺ τὸ ἄλλαξε καὶ ἔκανε σχίσμα στὴν Ἐκκλησία (!) καὶ συνεχίζουμε νὰ ἔχουμε ἐκκλησιαστικὲς σχέσεις καὶ μὲ ὅλες τὶς Τοπικὲς Ἐκκλησίες, πού δέχθηκαν τὴν καινοτομία τῆς ἀλλαγῆς! Αὐτό, ὄχι μόνον εἶναι ἀμάρτυρο στὴν Πατερικὴ παράδοσι, ἀλλὰ εἶναι καὶ τελείως παράλογο.

Μ’ αὐτή, ὅμως τὴν στάσι σας διαιρέσατε τὴν Ἁγιορειτικὴ κοινωνία, τόσο τὴ Μοναστηριακή, ὅσο καὶ τὴν Κελλιώτικη, σὲ μνημονευτὲς καὶ μὴ μνημονευτὲς-Ζηλωτές, ξεκινώντας, ἔτσι ἕνας ἐμφύλιος πνευματικὸς πόλεμος στό Α.Ο., ὁ ὁποῖος συνεχίζεται καὶ μέχρι σήμερα. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ κάνατε, γιὰ νὰ τὰ ἔχετε καλὰ σὰν Ἱ.Κ. μὲ ἕναν οἰκουμενιστὴ πατριάρχη καὶ ὄχι μὲ τοὺς Ἁγιορεῖτες συμμοναστάς σας καὶ παραδελφούς σας, γιατὶ προτιμήσατε νὰ εἶστε ἀρεστοὶ στοὺς ἀνθρώπους καὶ στὶς κοσμικὲς ἐξουσίες καὶ ὄχι εὐάρεστοι στὸν Θεό.

Αὐτή, λοιπὸν, ἡ ἔντονη διαφορὰ μεταξύ Ἱ.Κ. καὶ ἀντιοικουμενιστῶν-Ζηλωτῶν Μοναχῶν, ὁδήγησε τελικὰ καὶ σὲ διωγμοὺς καὶ σὲ ἐξορίες πολλῶν μοναχῶν, καὶ πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἐξορίσθησαν καὶ ἄλλοι ἀναγκάσθηκαν νὰ βγοῦν στὸν κόσμο. Ὅλα αὐτὰ εἶχαν πολύ δυσάρεστα ἀποτελέσματα, ὅπως ἡ μείωσι τοῦ πληθυσμοῦ τῶν μοναχῶν καὶ ἡ διάσπασι τῆς ἑνότητας τοῦ Α.Ο.

Εἶναι προφανὲς, ὅμως, ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος διώκει κάποιον, ἐπειδὴ δὲν συμφωνεῖ μαζί του καὶ τὸν θεωρεῖ ὡς ἐχθρό του, τὸν μέχρι πρίν λίγο ἀποκαλούμενο “ἀδελφό” του, αὐτὸς εὑρίσκεται σὲ λάθος δρόμο. Ὑπηρετεῖ τὸ ψεῦ­δος καὶ τὸν πατέρα τοῦ ψεύδους, ἐνῶ αὐτὸς ποὺ διώκεται εὑρίσκεται μὲ τὴν ἀλήθεια, διότι στὸ Εὐαγγέλιο ὁ Κύριος εἶπε εἶστε μακάριοι, ὅταν σᾶς διώκουν καὶ σᾶς κακολογοῦν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ, καὶ ὄχι ὅταν διώκετε. Εἶστε μακάριοι, ὅταν σᾶς ραπίζουν καὶ ὄχι ὅταν ραπίζετε…

Ἡ εἰσαγωγὴ τῶν Νέων Ἀδελφοτήτων ἐκ τοῦ κόσμου

Ἐπειδὴ οἱ παλαιοὶ Ἁγιορεῖτες δὲν ἐπρόκειτο ὅσο ζοῦσαν νὰ ἀλλάξουν στὸ θέμα τοῦ μνημοσύνου τοῦ πατριάρχη καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, γι’ αὐτὸ κάποιοι ἔσωθεν ἐκ τῆς Ἱ.Κ. προχώρησαν στὸ ἑπόμενο στάδιο. Τὸ δεύτερο στάδιο γιὰ νὰ ἐπιβληθεῖ ὁ Οἰκουμενισμὸς στὸ Α.Ο., ἦταν ἡ εἰσαγωγὴ τῶν Νέων Ἀδελφοτήτων ἐκ τοῦ κόσμου. Εἶναι πρωτοφανὲς στὴν ἱστορία τοῦ Μοναχισμοῦ, ἕτοιμες ἀδελφότητες νὰ ἐπανδρώνουν ὁμαδικὰ μοναστήρια! Αὐτὸ ἔγινε, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδόν κατὰ πλειοψηφία οἱ παλαιοὶ Ἁγιορεῖτες, εἶχαν διακόψει τὸ μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχη, ὄχι μόνο λόγῳ τῆς καινοτομίας τῆς ἀλλαγῆς τοῦ Ἑορτολογίου, ἀλλὰ καί ἐξ αἰτίας καὶ τῶν ἄλλων οἰκουμενιστικῶν ἀνοιγμάτων τοῦ πατριάρχου Ἀθηναγόρα (μασώνου), μετὰ τὴν συνάντησί του μὲ τὸν πάπα στὰ Ἱεροσόλυμα τὸ 1964, καί μετὰ τὴν ἄρσι τῶν ἀναθεμάτων κ.ἄ. Ὅλα αὐτὰ οἱ παλαιοὶ τὰ θεωροῦσαν ὡς θέματα προδοσίας τῆς πίστεως καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς θέματα ζωῆς καὶ θανάτου, καὶ γι᾿ αὐτὸ διαμαρτύρονταν συνεχῶς.

Ἐπειδὴ τότε, ἐπικρατοῦσε αὐτὸ τὸ κλῖμα, γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπό αὐτὲς τὶς “ζηλωτικὲς” ἀντιδράσεις, κάποιοι “φημισμένοι” Ἡγούμενοι, καὶ Ἀντιπρόσωποι τῆς Ἱ.Κ., οἱ ὁποῖοι ἦταν κρυφοοικουμενιστὲς, ὅπως ἀποδείχθηκε ἀπὸ τὰ ἔργα τους εἶχαν τὴν “ἔμπνευσι” καὶ σὲ συνεννόησι μὲ τὸ Πατριαρχεῖο, ἀποφάσισαν νὰ “θεραπεύσουν” αὐτὴ τὴν κατάστασι, ἔτσι ὅπως πίστευαν, μὲ τό νὰ εἰσάγουν ἐκ τοῦ κόσμου τίς νέες Ἀδελφοτήτες. Αὐτὲς προέρχονταν ἀπὸ τὶς προτεσταντικοῦ καὶ κοινωνιστικοῦ τύπου Χριστιανικὲς Ἀδελφότητες τῆς “Ζωῆς” καὶ τοῦ “Σωτῆρος”, οἱ ὁποῖες μάλιστα χαρακτηρίζονταν καὶ γιὰ τὸ ἀντιμοναχικὸ τους φρόνημα. Μὲ αὐτὲς τὶς Ἀδελφότητες, λοιπὸν, ἀποφάσισαν νὰ ἐπανδρώσουν τὰ γερασμένα Μοναστήρια, μὲ νέο αἷμα. Τώρα πῶς ξαφνικὰ οἱ ὀργανωσιακοὶ ἀπὸ “ ἱεραπόστολοι” ἔγιναν ἡσυχαστὲς, καὶ “μῦστες” τῆς νοερᾶς προσευχῆς, διδάσκαλοι τῆς Φιλοκαλίας καὶ φιλομόναχοι, αὐτοὶ τὸ γνωρίζουν!

Ἀλλὰ, κυρίως, τό σχέδιό τους ἀποσκοποῦσε στὸ νὰ ἐπαναφέρουν οἱ νέες αὐτὲς Συνοδεῖες τὸ μνημόσυνο τοῦ πατριάρχη στὸ Α.Ο. Καὶ αὐτὸ τὸ ἔθεταν ὡς πρώτη προϋπόθεσι, γιὰ νὰ γίνουν ἀποδεκτὲς ἀπὸ τὸ Οἰκ. Πατριαρχεῖο, μὲ τὸ ὁποῖο συμφωνοῦσε καὶ ἡ Ἱ.Κ. Ἡ πρώτη, λοιπὸν ἐπάνδρωσι ἔγινε στὴν Μονὴ Σταυρονικήτα τὸ 1968, καὶ μέσα σὲ μία δωδεκαετία (1980) ἐπανδρώθηκαν περίπου ἑπτὰ-ὀκτώ Μοναστήρια, καὶ μέχρι τὸ 1990 ἐπανδρώθηκαν καὶ τὰ ὑπόλοιπα Ἰδιόρρυθμα τότε Μοναστήρια ἀπό τὶς ἀντίστοιχες θυγατρικὲς ἀδελφότητες! Τὸ σχέδιό τους πέτυχε. Ὁ Οἰκουμενισμὸς εἰσῆλθε σὰν ἄλλος δούρειος ἳππος καὶ στὰ ἅγια τῶν ἁγίων τοῦ Ἄθωνος. Ἔτσι οἱ παλαιοὶ Ἁγιορεῖτες, ἀφοῦ ἐξαπατήθηκαν, βλέποντας τὸ νεωτεριστικὸ πνεῦμα τῶν Ἀδελφοτήτων, οἱ ὁποῖες πρὶν κἄν προλάβουν νὰ ἐμβολιασθοῦν στὸ ἁγιορείτικο πνεῦμα, καὶ παραλάβουν τὴν ἁγιορειτικὴ καὶ καλογερικὴ παράδοσι, ἀνέλαβαν Ἡγουμενίες, ἐξουσίες καὶ διοικητικὲς θέσεις, ἀκόμη καὶ ἐντὸς τῆς Ἱ.Κ. διορίσθηκαν ὡς Γραμματεῖς καὶ Ἀρχιγραμματεῖς! Μέσα, λοιπὸν, σὲ μία τριακονταετία οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν παλαιῶν Ἁγιορειτῶν εἶχαν ἀποβιώσει, ὁπότε σταμάτησαν καὶ οἱ ἀντιδράσεις τους, καὶ ἀπὸ τότε ἑδραιώνεται καθολικὰ στὸ Α.Ο. καὶ τὸ οἰκουμενιστικὸ φρόνημα, παρὰ τὶς ἀντιδράσεις τῶν ὀλίγων ἐναπομεινάντων παλαιῶν Πατέρων καὶ τὶς κάποιες, κατὰ καιροὺς, τυπικὲς καὶ σπασμωδικὲς διαμαρτυρίες τῆς Ἱ.Κ. γιὰ τὰ ἀνοίγματα τοῦ Πατριαρχείου.

Κατόπιν ἀπὸ τὸ 1990 καὶ μετὰ, ὅπως ἀναφέραμε, ἀρχίζει νὰ εἰσρέει καὶ ὁ πακτωλός τῶν εὐρωπαϊκῶν κονδυλίων στὸ Α.Ο., τὸν ὁποῖο προσήλκυσε ἡ νέα ἡγεσία τῶν νέων Ἀδελφοτήτων τοῦ Α.Ο., δημιουργώντας καὶ τὴν “πατέντα”, γιὰ νὰ ὑπαχθοῦν ἐμμέσως οἱ Μονὲς στὸ νομοθετικὸ πλαίσιο τῶν θεσμῶν Δημοσίου Δικαίου, ἐνέργεια ὄντως παράνομη καὶ ἀντίθετη μὲ τόν Κ.Χ.Α.Ο. 1924 καί τό Ν.Δ. 1926, διότι ἀλλοιῶς δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ ἀπορροφήσουν τὸν πακτωλό τῶν εὐρωπαϊκῶν κονδυλίων. Δημιουργήθηκε ἔτσι τὸ “νομικὸ” πλαίσιο ἐκεῖνο, εἰς βάρος τοῦ Αὐτοδιοικήτου τοῦ Α.Ο. Ἔτσι ἐπιταχύνεται καὶ ἡ μετεξέλιξή του πρὸς τὴν ἐκκοσμίκευσι. Δέσμιο πλέον καὶ ἐκ τῶν εὐρωπαϊκῶν κονδυλίων τὸ Α.Ο., δὲν μπορεῖ πιὰ νὰ πεῖ οὔτε ἕνα ὄχι στὴν πνευματικὴ λαίλαπα τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Ἡ στάσις τῆς Ἱ.Κ. ἔναντι εἰς τὴν ψευδοσύνοδον τοῦ Κολυμβαρίου Κρήτης

Ἔτσι φθάνουμε στὴν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης, 6-6-2016. Καὶ πάλι, γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ, τὸ Ἅγιο Ὄρος, εὑρίσκεται χωρισμένο καὶ διχασμένο σὲ Μοναστήρια Οἰκουμενιστικὰ-Πατριαρχικὰ καὶ τυπικὰ Ἀντιοικουμενιστικὰ-Παραδοσιακά.

Μετὰ τὴν ψευδοσύνοδο ἐπί ἕνα ὁλόκληρο χρόνο ἀπέφευγαν οἱ Μονὲς καὶ ἡ Ἱ.Κ. νὰ λάβουν θεσμικὰ θέσι ὑπέρ ἤ κατὰ τῶν ἀποφάσεων τῆς ψευδοσυνόδου τοῦ Κολυμβαρίου Κρήτης, καὶ σὰν προπέτασμα καπνοῦ, ὅρισαν κάποιες ἐπιτροπὲς ἐκ τῶν “εἰδικῶν” (ὅπως κάνουν καὶ οἱ πολιτικοὶ) γιὰ νὰ ἀποφασίσουν, δηλαδὴ γιὰ νὰ “κουκουλώσουν” τὸ θέμα.

Ἡ Ἱ.Κ. παρὰ τὶς ἀρχικὲς ἀντιδράσεις της στὶς θέσεις τῆς ψευδοσυνόδου πρὶν συγκληθεῖ, ὅτι δηλαδὴ δὲν θὰ δε-χθεῖ ποτὲ ὅτι οἱ Παπικοί, οἱ Προτεστάντες, οἱ Μονοφυσίτες καὶ γενικὰ οἱ αἱρετικοὶ εἶναι Ἐκκλησίες· στὸ τέλος, ὅμως, ἀθετώντας τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό της, γιὰ ἄλλη μία ἀκόμη φορὰ, ὕστερα ἀπὸ ἕνα χρόνο μὲ μυστικὲς διεργασίες, ἐξαγγέλλει τελικὰ μὲ τὴν ἐγκύκλιό24 της τὸ Πάσχα τοῦ 2017, ὅτι δὲν συμβαίνει τίποτε, καὶ μὲ λίγα λόγια, ὅπως ἔγραφε, ἡ ἐγκύκλιος… Χριστὸς Ἀνέστη καὶ ὅλα εἶναι καλὰ, ἔγιναν καὶ κάποια λαθάκια, δὲν πειράζει, θὰ διορθωθοῦν στὴν ἑπόμενη ψευδοσύνοδο κ.λπ.

Αὐτὴ ἡ τόσο ἀνάξια, ἀχαρακτήριστη καὶ περιπαικτικὴ ἐγκύκλιος, ἡ ὁποία δὲν εἶχε καμία σοβαρότητα, ξεγυμνώνει, ὅμως ὅλη τὴν δογματικὴ καὶ πνευματικὴ ἀνεπάρκειά τους γιὰ τόσο σοβαρὰ θέματα πίστεως καὶ δὸγματος. Καὶ ὅμως, τὴν ὑπέγραψαν ὅλοι, ἀκόμη καὶ οἱ λεγόμενοι παραδοσιακοὶ-ἀντιοικουμενιστὲς, διὰ τὸ φιλάδελφον, ὅπως συνηθίζεται, νὰ λέγεται, μὲ τὸ «ἅπαντες οἱ ἐν τῇ κοινῇ Συνάξει».

Ἀποδέχθηκε ἡ Ἱ.Κ., λοιπὸν, τὶς αἱρετικὲς ἀποφάσεις τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης, ὅτι δηλαδὴ οἱ αἱρετικοὶ ἀποτελοῦν ἐκκλησίες!!!

Ἀλλὰ Ἐκκλησία σημαίνει Ἱερωσύνη, διότι χωρίς Ἱερωσύνη δὲν ὑπάρχει Ἐκκλησία, καὶ ὅπου ὑπάρχει Ἱερωσύνη ὑπάρχουν καὶ Μυστήρια. Ἄρα δέχονται καὶ τὰ μυστήρια τῶν αἱρετικῶν; Οἱ Μονοφυσίτες καταδικασμένοι αἱρετικοὶ ἀπὸ τὸν 4ον αἰῶνα, οἱ Παπικοὶ καταδικασμένοι αἱρετικοὶ ἀπὸ τὸν 11ον αἰῶνα καὶ οἱ Προτεσταντικὲς ὁμάδες, ἔχουν μυστήρια; Ἄν αὐτὸ δὲν λέγεται προδοσία τῆς πίστεως, τότε τί εἶναι προδοσία; Ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι πολιτικὴ καὶ διπλωματία.

Ἀλλὰ ἄς μή ξεχνοῦν, ὅτι θὰ κριθοῦν μὲ βάσει τοὺς φοβεροὺς λόγους τοῦ Κυρίου μας: «Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς· ὅστις δ᾿ἄν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπω, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»25.

2) Τό Οὐκρανικὸν σχίσμα

Μετὰ τὴν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης ἀκολουθεῖ καὶ τὸ Οὐκρανικὸ σχίσμα τό 2022, δηλαδή τῆς Αὐτοκεφαλίας ποὺ ἔδωσε τὸ Οἰκ. Πατριαρχεῖο στόν Οὐνίτη καὶ σχισματικοαιρετικὸ Ἐπιφάνιο Ντουμένκο καὶ στοὺς σὺν αὐτῷ σχισματοαιρετικοὺς ἀχειροτόνητους.

Καὶ πάλι ἡ Ἱ.Κ., ἐπιλέγει μία μή ξεκάθαρη καὶ θολή στάσι πού, καὶ ὅπως συνηθίζεται, χωρίσθηκαν καὶ πάλι τὰ Μοναστήρια, σὲ ἐκεῖνα ποὺ λέγουν ὅτι δὲν συμφωνοῦν μὲ αὐτὸ τό σχίσμα, καὶ σὲ ἐκεῖνα ποὺ ὄχι μόνο συμφωνοῦν, ἀλλὰ ἀνεξάρτητα καὶ αὐτόνομα ἀπὸ τὴν Ἱ.Κ. καὶ τὰ λοιπὰ Μοναστήρια, προσχώρησαν μάλιστα καὶ σὲ ἐκκλησιαστικὴ καὶ μυστηριακὴ κοινωνία μὲ τοὺς Σχισματικοὺς Οὐνίτες τῆς Οὐκρανίας, ὅπως εἶναι οἱ Μονὲς: Βατοπαιδίου, Ξενοφῶντος, Παντοκράτορος, Σίμωνος Πέτρας καὶ ἴσως καὶ ἄλλες ποὺ δὲν γνωρίζουμε….

Ἐδῶ τὸ πρόβλημα, φαίνεται ἀκόμη πιὸ ξεκάθαρο. Διότι τὰ Μοναστήρια αὐτὰ ἤδη λατίνισαν καὶ ἐφράγκεψαν, ὅπως τότε ἐπί Βέκκου, διότι συλλειτούργησαν μὲ τοὺς σύγχρονες Λατινόφρονες Οὐνίτες τῆς Οὐκρανίας. Πῶς μπορεῖ νὰ τοὺς θεωρεῖτε ὀρθοδόξους καὶ νὰ συλλειτουργεῖτε μαζί τους; Τὶ διαφέρουν ἀπὸ τοὺς λατινίσαντες ἐπὶ Βέκκου; Αὐτοὶ, τουλάχιστον ἀπειλήθηκαν μὲ θάνατο, ἐνῶ οἱ σημερινοί μόνοι τους ἔτρεξαν καὶ συλλειτούργησαν. Δὲν φοβοῦνται τὸν Θεὸ, μήπως βγοῦν καὶ τυμπανιαῖοι; Ἀλλά γι᾿αὐτοὺς αὐτὰ εἶναι παραμύθια….

Ὅμως, οἱ Ἱεροὶ Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας ἐνεργοῦν, δὲν ἀστειεύονται καὶ μάλιστα ὁ Β΄ Κανόνας τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ Συνόδου λέγει σαφέστατα: «ὁρίζομεν…ἤ τις τοῦ Κανόνος τοῖς ἀκοινωνήτοις κοινωνῶν, καὶ τούτων ἀκοινώνητον εἶναι, ὡς συγχέοντα τὸν Κανόνα τῆς Ἐκκλησίας».26

Οἱ Ἅγιοι Ὁσιομάρτυρες Ἁγιορεῖτες Πατέρες, τοὺς ὁποίους δῆθεν τιμοῦν μὲ πανηγυρικὴ ἀγρυπνία στὸ Πρωτᾶτο, ὄχι μόνο δὲν ὑποτάχθηκαν στὴν ἕνωσι καὶ τὴν κοινωνία μὲ τους Λατινόφρονες τοῦ καιροῦ τους, τὸν πατριάρχη Βέκκο, ἀλλὰ ἀπέστειλαν καὶ τὴν περίφημη ἐπιστολή τους πρὸς τὸν Λατινόφρονα βασιλέα Μιχαὴλ Παλαιολόγον, τὸν ἐλέγχουν μὲ παρρησία καὶ ἔγραφαν γιὰ ὅσους ἔχουν κοινωνία μὲ τοὺς Λατινόφρονας:

«Ὁ αἱρετικὸν δεχόμενος τοῖς αὐτοῦ ἐγκλήμασι ὑπόκειται καὶ ἐν ὅσοις γοῦν οὗτοι ἐγκαλούμενοι ὑπὸ εὐθύνας εἰσί, τοῖς αὐτοῖς ἅπασι καὶ ἡμεῖς εἰ καταδεξοίμεθα, παρὰ τῶν θείων κανόνων τῶν ἐν Πνεύματι ἀποφαινομένων ὑπόδικοι γινόμεθα».27 Εἶναι, λοιπὸν ὑπόδικοι, ὅσοι συλλειτουργοῦν καὶ μὲ τοὺς σύγχρονους Λατινόφρονες Οἰκουμενιστὲς.

Τὸ πρόβλημα, ὅμως δὲν ὑπάρχει μόνο γιὰ τὶς Μονὲς αὐτὲς, ποὺ λατίνισαν φανερὰ, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὶς ἄλλες Μονὲς, διότι καὶ αὐτὲς ποὺ λένε ὅτι δέν συμφωνοῦν καὶ δὲν δέχονται τοὺς σχισματικοὺς Οὐκρανοὺς, ὅμως ἔχουν συλλειτουργήσει, μὲ αὐτὲς, στὶς διάφορες πανηγύρεις, ὁπότε καὶ αὐτὲς ἔχουν περιπέσει στὴν πτῶσι τῆς κοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ποὺ διαλαμβάνει ὁ ἀνωτέρω Κανόνας τῆς Συνόδου. Ἄν ὅλα αὐτὰ, λοιπὸν δὲν συνιστοῦν προδοσία τῆς Ὀρθοδοξίας, τότε τὶ εἶναι Ὀρθοδοξία, μπορεῖ κάποιος νὰ μᾶς πεῖ; Οἱ παλαιοὶ Ἁγιορεῖτες θὰ σᾶς λέγαν Φράγκους, «φραγκέψαν», καὶ θὰ σᾶς εἶχαν καταδικάσει ὡς αἱρετικοὺς.

Ἡ ἱστορία βλέπουμε ἐπαναλαμβάνεται συχνὰ, ὅταν παραμένει ἀθεράπευτη ἡ ρίζα τοῦ κακοῦ, ποὺ εἶναι τὸ ζιζάνιο τῆς αἱρέσεως.

Συμπέρασμα:

Ἀνακεφαλαιώνοντας, λοιπὸν μποροῦμε νὰ ποῦμε χωρίς νὰ κατηγοροῦμε κανένα, διότι δὲν μᾶς ἐνδιαφέρουν τὰ πρόσωπα, ἄλλὰ οἱ πράξεις τους, ὅτι ἐξαιτίας καὶ πάλιν αὐτῆς τῆς χλιαρῆς καὶ προδοτικῆς στάσεώς τῆς Ἱ.Κ. ἔναντι στὰ θέματα τῆς πίστεως, κάποιοι Πατέρες, μὴ μπορώντας ἄλλο νὰ στραγγαλίζουν τὴν Ὀρθόδοξη συν­είδησί τους, καὶ νὰ δικαιολογοῦν συνέχεια τὰ ἀδικαιολόγητα, μὲ προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις, ὅπως κάνετε συνέχεια, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὴν μία θέλετε νὰ πιστεύετε γιὰ τὸν ἑαυτὸ σας ὅτι εἶστε Ὀρθόδοξοι καὶ διακριτικότατοι, καὶ ὄχι σὰν κάποιους “φανατικοὺς Ζηλωτὲς” ποὺ φωνάζουν, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἀποδέχεσθε σὰν νὰ μὴ συμβαίνει τίποτε τὶς αἱρετικὲς ἀποφάσεις τῆς ψευδοσυνόδου τοῦ Κολυμβαρίου Κρήτης, τὸ Οὐκρανικὸ σχίσμα, καὶ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι συλλειτουργοῦν μαζί τους, ποὺ σημαίνουν ὅλα αὐτὰ πλήρη ἀποδοχὴ καὶ τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ ὁποία ἤδη ἔχει κάνει ἐν τῇ πράξει διὰ τῶν συμπροσευχῶν κ.λπ. τήν ἕνωσι μὲ τοὺς Μονοφυσίτες, Παπικούς, Οὐνίτες-Λατινόφρονες κ.λπ, καὶ μᾶς τὴν σερβίρουν λίγο-λίγο, ὅπως ἔγραφε καὶ ὁ Καθηγούμενος π. Γεώργιος Καψάνης κ.ἄ. Ἀπομένει ἁπλὰ νὰ κηρύξουν τὴν ἐπίσημη ἕνωσι-ὑποταγὴ κατὰ τὸ 2025, ὅπως τὴν ἔχουν προγραμματίσει.

Ἁπλὰ θέλουμε νὰ σᾶς ἀναφέρουμε, ἄς τὸ ἔχετε ὑπ᾿ ὄψιν σας, μιὰ καὶ ἐσεῖς δὲν καταδέχεσθε νὰ ἀσχολεῖσθε μὲ Ἱεροὺς Κανόνες κ.λπ., ὅτι ὑπάρχουν συνολικὰ δεκαεπτά -17- Ἱεροὶ Κανόνες, οἱ ὁποῖοι ἀπαγορεύουν, ἀφορίζουν, καθαιροῦν καὶ ἀναθεματίζουν ὅσους συμπροσεύχονται μὲ αἱρετικοὺς:

α) Τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων (Ι΄,ΙΑ΄,ΜΕ΄, ΞΕ΄, ΟΑ΄),

β) Τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου (ΣΤ΄,Θ΄,ΛΒ΄, ΛΓ΄, ΛΔ΄, ΛΖ΄),

γ) Τιμοθέου Ἀλεξανδρείας Θ΄,

δ) Τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ Β΄Κανών,

ε) Τῆς Δ΄ Συνόδου, Α΄ Κανών,

στ) Τῆς ΣΤ΄Συνόδου, Β΄ Κανών,

ζ) Τῆς Ζ΄ Συνόδου, Α΄Κανὼν,

η) Τῆς Α΄καί Β΄ Συνόδου, ΙΕ΄ Κανών.

Εἶναι γνωστὸ εἰς ὅλους μας, ὅτι οἱ Ἱεροὶ Κανόνες, δὲν εἶναι αὐθαιρεσίες τῶν Πατέρων, οὔτε “τὰ τεῖχοι τοῦ αἴσχους”28, ὅπως λέγει ὁ πατριάρχης καὶ οἱ ὑψηλά ἱστάμενοι ἱεράρχες-οἰκουμενιστὲς, ἀλλά θεολογικὸς καὶ ἁγιοπνευματικὸς λόγος, ποὺ ζωογονεῖ διαχρονικὰ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας δὲν εἶναι «τὰ ἀτυχῆ θύματα τοῦ ὄφεως, οἱ ὁποῖοι μᾶς κληροδότησαν τὴν διάσπασι κ.λπ.», ὤ! τῆς βλασφημίας. Ἀλλά εἶναι τὰ θεόπνευστα στόματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, οἱ ὁποῖοι ἐκσφενδόνιζαν τοὺς αἱρετικοὺς ἔξω ἁπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ ἐθέσπιζαν τοῦς Ἱεροὺς Κανόνες, καὶ τὰ ὅρια «ἃ ἔθετο οἱ Πατέρες», μέσα στὰ ὁποῖα διαφυλάσσεται ἡ μόνη σώζουσα ἀλήθεια, ἡ Ὀρθόδοξος πίστις. Οἱ Ἱ. Κανόνες, μπορεῖ νὰ ἀργοῦν, ἀλλά θὰ καταδικάσουν ὅσους τοὺς καταφρονοῦν καὶ τοὺς καταπατοῦν.

Καὶ συμπερασματικὰ, ὅπως μᾶς διδάσκει καὶ ὁ ἄτλας τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός:

«Ἅπαντες οἱ τῆς Ἐκκλησίας διδάσκαλοι, πᾶσαι αἱ Σύν­οδοι, πᾶσαι αἱ θεῖαι Γραφαί, φεύγειν τοὺς ἑτερόφρονας παραινοῦσι καὶ τῆς κοινωνίας αὐτῶν διΐστασθαι»29.

Σαφῶς, λοιπὸν μᾶς προτρέπει ὁ ἅγιος σὲ ἀποτείχισι ἐκ τῆς κοινωνίας τῶν αἱρετικῶν, λέγοντάς μας «φεύγειν καὶ διΐστασθαι». Ἆραγε ἀποτείχισις δὲν σημαίνει ὅτι κάποιος βγαίνει ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἄπαγε τῆς βλασφημίας, ὅπως κάποιοι ἀγράμματοι κατηγοροῦν τοὺς λίγους Ὀρθοδόξους ποὺ  ἔκαναν  τὸ  ἐπιβεβλημένο  κα­θῆκον τους, ἀλλά ἀποτείχισις σημαίνει ὅτι ἀποτειχίζονται, ἐκ τῆς ἐκκλησιαστικῆς καὶ μυστηριακῆς κοινωνίας τῶν αἱρετικῶν Οἰκουμενιστῶν, Οὐνιτῶν-Λατινοφρόνων ψευδεπισκόπων, οἱ ὁποῖοι ἔπαυσαν νὰ ὀρθοτομοῦν τόν λόγον τῆς ἀληθείας. Σημαίνει ὅτι ἐκσφενδονίζουν ἑκτὸς τῶν ὁρίων καὶ τῶν τειχῶν τῆς Ἐκκλησίας, τοὺς ἔχοντας ἀλλοτρίαν πίστιν, ἤ κοινωνοῦν μὲ τοὺς ἀλλοτριόφρονας.

Οἱ παλαιοὶ Ἁγιορεῖτες Πατέρες, λοιπόν, ποὺ διέκοψαν τὸν μνημόσυνον τοῦ Πατριάρχη Ἀθηναγόρα τοὺς ὁποίους πολλοὶ ἀπό σᾶς χαρακτηρίζετε καὶ περιπαίζετε, ὡς “Ζηλωτὲς καὶ φανατικούς”, ἔπραξαν τὸ ὀφειλόμενον καθῆκον τους, κατὰ συνείδησιν, δὲν ἔκαναν τίποτε τὸ παράξενο, καὶ τίποτε δικό τους, ἁπλά «ἑπόμενοι τοῖς Ἁγίοις Πατρᾶσι» ἐφήρμοσαν τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῶν Οἰκουμενικῶν Συν­οδων, ὅπως καὶ τὸν ΙΕ΄Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας   Συν­όδου τοῦ Μ. Φωτίου, οἱ ὁποῖοι σαφῶς προτρέπουν σὲ ἀποτείχισι ἐκ τῆς κοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικούς, καὶ ἀφορίζουν καὶ ἀναθεματίζουν αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι συμπροσεύχονται καὶ συλλειτουργοῦν μὲ αἱρετικοὺς καὶ σχισματικοὺς.

Ἔτσι, λοιπὸν γιὰ ἄλλη μία φορὰ, ἐκ τῆς χλιαρῆς στάσεως τῆς Ἱ.Κ. καὶ τῶν Καθηγουμένων στὰ θέματα τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, καὶ πάλι τὸ Α.Ο. εὑρίσκεται διῃρημένο ἐξ αἰτίας ὑμῶν, καὶ ὅλη ἡ εὐθύνη βαρειὰ πίπτει ἐπὶ τῶν ὤμων ὑμῶν.

Ὀφείλατε νὰ εἶσθε, σύμφωνα μὲ τὸν ἀποκαλυπτικὸ λόγο ἤ ζεστοὶ ἤ ψυχροὶ καὶ ὄχι χλιαροί, στὰ θέματα τῆς πίστεως, «…ὄφελον ψυχρὸς ἦς ἤ ζεστός· οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὔτε ζεστὸς, οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου»30 Ἔτσι διασπᾶται, γιὰ ἄλλη μιὰ ἀκόμη φορὰ, ἡ ἑνότητα τῶν Ἁγιορειτῶν.

3) Κορώνα-ἰὸς (covid-19), μάσκες-φίμωτρα.

Ἕτερον θέμα, τὸ ὁποῖο στάθηκε ἀφορμὴ, νὰ διαιρεθοῦν μεταξύ τους οἱ μοναχοὶ στὸ Α.Ο., εἶναι ὁ διαχωρισμὸς σὲ μασκοφόρους καὶ μή, σὲ ἐμβολιασμένους καὶ ἀνεμβολίαστους, λόγῳ τῆς ἀποδεδειγμένα κατασκευασμένης καὶ ἐργαστηριακῆς, τῆς λεγομένης “πανδημίας” τοῦ κορώνα-ἰοῦ καὶ τῆς τρομοκρατίας ποὺ ἐξασκήθηκε, ὣστε οἱ πάντες νὰ ὑποταχθοῦν στό ἀφήγημα αὐτὸ σὰν ἄβουλα ζῶα. Ἔτσι ἐπί μία τριετία ζήσαμε μία ἐφιαλτικὴ κατάστασι τρομοκρατίας καὶ καταπίεσης, ὅπου χάθηκε κάθε ἴχνος ἀνθρωπιᾶς, διότι κάποιοι εἰδωλοποίησαν τὴν “θεὰ” ἐπιστήμη, ὅτι θὰ τοὺς σώσει, καὶ ὄχι στὴν βοήθεια καὶ στὴν προστασία τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Παναγίας, ἔτσι ἀποφάσισαν νὰ μᾶς ἐπιβάλλουν, ὑποχρεωτικὰ, χωρίς κἄν νὰ μᾶς ρωτήσουν, ἄν θέλουμε, νά φορᾶμε φίμωτρα-μάσκες, σὰν νὰ εἴμαστε ζῶα καὶ ὄχι πρόσωπα-εἰκόνες Θεοῦ καὶ Μοναχοὶ, θέλοντας νὰ καταργήσουν ἔτσι τὴν ἐν Χριστῷ ἐλευθερία μας, δῆθεν γιὰ τὸ καλό μας!

Τὰ Τέστ

Κατόπιν μὲ τὶς “εὐλογίες” τῆς Ἱ.Κ. μᾶς ἐπέβαλλαν καὶ τὰ τέστ στὴν Οὐρανούπολι. Ὅπου ὅλοι οἱ εἰσερχόμενοι στὸ Α.Ο., ἀκόμη καὶ οἱ Μοναχοὶ ἔπρεπε νὰ ὑποβληθοῦν σ᾿αὐτό, τὸ καθόλου κατὰ τ’ ἄλλα ἀξιόπιστο, ἀλλά καὶ πολὺ βλαβερό γιὰ τὴν ὑγεία μας τέστ. Ἄν καὶ αὐτὸ ὡς μία ἰατρικὴ πρᾶξις, σύμφωνα μὲ τὴ ἰατρικὴ δεοντολογία ἐπαφίεται στὴν ἐλεύθερη βούλησι-αὐτεξούσιο τοῦ κὰθε ἀνθρώπου, καὶ δὲν ἐπιβάλλεται.

Καὶ ὅλα αὐτὰ προκειμένου νὰ πᾶμε ποῦ; Στὰ σπίτια μας καὶ στὰ Κελλιά μας!!!

Δηλαδή γιά νὰ πᾶμε στά σπίτια μας, μᾶς ἐπιβάλλατε νά κάνουμε τέστ! Αὐτό δὲν ἔγινε πουθενά στὸν κόσμο. Πουθενὰ οἱ ἄνθρωποι γιὰ νὰ πᾶνε στὰ σπίτια τους δὲν ὑποχρεώνονταν νὰ κάνουν τέστ! Καί ἐνῶ τά τέστ εἶχαν ἀρχίσει ἀπὸ τὸ καλοκαίρι τοῦ 2022 σταδιακὰ νὰ καταργοῦνται, ἐσεῖς στὴν Οὐρανούπολι τὰ ἀπαιτούσατε ἀκόμη, καὶ ἤσασταν οἱ τελευταῖοι ποὺ τά καταργήσατε, ἀρχὲς Ἰανουαρίου τοῦ 2023!

“Ἐμβόλια”- διαβόλια.

Τέλος, ἦλθαν καὶ τὰ ποθητὰ “ἐμβόλια”-διαβόλια, γιὰ νὰ μᾶς “σώσουν”. Καὶ πάλι χωρίστηκαν τὰ Μοναστήρια καὶ οἱ Μοναχοὶ. Κάποια Μοναστήρια τὰ ἐπέβαλλαν μὲ ἀπειλές καὶ μὲ διάφορους ψυχολογικοὺς καταναγκαστικοὺς τρόπους, δῆθεν γιὰ λόγους ὑπακοῆς, καὶ γιὰ νὰ μὴ στεναχωρήσουν τὸν Γέροντά τους!

Ἔτσι στὸ ὄνομα μιᾶς φαινομενικῆς καὶ ἐπίπλαστης ὑπακοῆς, δέχθηκαν νὰ ἐπεμβαίνουν στὸ σῶμα τους, μὲ μία ἰατρικὴ πρᾶξι, χωρὶς κἄν νὰ γνωρίζουν τὶ κινδύνους καὶ τὶ πιθανὲς παρενέργειες, μπορεῖ νὰ ἔχουν μελλοντικὰ στὴν ὑγεία τους καὶ στὴν ἴδια τὴν ζωὴ! Αὐτὸ σημαίνει ὑπακοή;

Βάζουν, δηλαδὴ μέσα στὸ σῶμα σου, τὸ ὁποῖο εἶναι ναὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καὶ κοινωνᾶς Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ, ἐκτρωθέντα ἐμβρυακὰ κύτταρα (καννιβαλισμός), καὶ νανοσωματίδια, καὶ ἄλλες οὐσίες κρυφὲς π.χ. ὀξείδιο γραφενίου κ.λπ., γιὰ νὰ καταστρέψουν τὸ ἀνοσοποιητικὸ σου σύστημα, καὶ τὸ σῶμα μας νὰ λειτουργεῖ, ὡς πομπὸς καὶ δέκτης, ὥστε νὰ σὲ ἐπηρεάζουν καὶ νὰ σὲ κατευθύνουν σὰν ρομπότ. Ὕστερα ἀπὸ ὅλα αὐτά, σὺ λὲς ὅτι κάνεις ὑπακοή, γιὰ νὰ μή στεναχωρήσεις τὸν Γέροντά σου; Ἔχεις δηλαδὴ εἰδωλοποιήσει καὶ προσ­κυνᾶς τὸν Γέροντά σου (Γεροντολατρία) καὶ ὄχι τὸν Χριστὸ! Δέχεσαι, μέ λίγα λόγια, ἀπὸ εἰκόνα Θεοῦ καὶ πρόσωπο, νὰ γίνεις πειραματόζωο;

Ἀλλὰ τελικὰ καὶ αὐτὸ τὸ περιβόητο καὶ “σωτήριο ἐμβόλιο”, ἀποδείχθηκε ὅτι ἦταν πράγματικὰ ἕνα πειραματικὸ σκεύασμα θανάτου (σατανικὸ-διαβόλιο), τὸ ὁποῖο ἀντὶ νὰ σηκώσει “τείχη ἀνοσίας”, ὅπως ἔλεγαν, σήκωσε τείχη-ἀνοησίας, καὶ ἀντὶ νὰ χαρίσει τὴν πολυπόθητη ὑγεία καὶ ἀνοσία, “χάρισε” τελικὰ καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ “χαρίζει” τὸν θάνατο, σὲ χιλιάδες ὑγιεῖς ἀνθρώπους. Οἱ δὲ παρενέργειες ἀπό αὐτὰ τὰ διαβόλια εἶναι τόσο φρικτὲς, ποὺ δὲν περιγράφονται. Σὲ ἄλλους ἔχουν δημιουργήσει πάμπολλα αὐτοάνοσα νοσήματα, σὲ ἄλλους ἐμφάνισαν ὑποκείμενα νοσήματα, καὶ σὲ ἄλλους ἔχουν καταστρέψει τὴν ὑγεία ἀνεπανόρθωτα. Χιλιάδες ἀνθρώπους τοὺς ἔχουν καθηλώσει στό κρεββάτι τοῦ πόνου καὶ τῆς ἀναπηρίας. Τὰ Νοσοκομεῖα καὶ οἱ Μ.Ε.Θ., μὲ τὶς “ἀλάνθαστες” ὁδηγίες τοῦ Π.Ο.Υ. καὶ τῶν ὑποταγμένων κυβερνήσεων ἐξελίχθηκαν σὲ στρατόπεδα βασαναστηρίων καὶ θανάτου. Τελικὰ τὸ “ἐμβόλιο” ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι ἕνα θανατηφόρο σκεύασμα, ὅπως καὶ οἱ ἴδιες οἱ φαρμακοβιομηχανίες τὸ παραδέχθηκαν καὶ δὲν μποροῦν πιὰ νὰ τὸ ἀποκρύψουν. Τώρα δικαιώνονται καὶ ὅλοι αὐτοὶ οἱ λεγόμενοι “ψεκασμένοι”καὶ ἀντιεμβολιαστές, διότι αὐτοὶ ἦταν, οἱ ὁποῖοι πραγματικὰ ἀγαποῦσαν τὸν ἄνθρωπο καὶ ἀγωνίζονταν, γιὰ νὰ σώσουν τήν ζωή τους.

Ἡ εὐθύνη τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἔχει μετατραπῆ εἰς ἕνα κρατικὸν δεκανίκι καὶ τοῦ Α.Ο.

Ἀλλὰ, γιὰ μιὰ τόσο τρομακτικὴ καὶ παγκόσμια σχεδιασμένη γενοκτονία δὲν ὑπάρχει κανεὶς πού νὰ εὐθύνεται; Μόνο ἡ ἐγκληματικὴ συμμορία τῶν πολιτικῶν, καὶ τοῦ ἰατρικοῦ κόσμου, οἱ ὁποῖοι ἔστησαν αὐτὴ τὴν παγκόσμια γενοκτονία κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος, εὐθύνεται; Δυσ­τυχῶς, καὶ ἡ Ἑλλαδική Ἐκκλησία, ἡ ὁποία συνεργάσθηκε ἄριστα μὲ τοὺς πολιτικοὺς, ἔχει καὶ αὐτὴ καὶ μάλιστα τὴν μεγαλύτερη εὐθύνη, ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς ἀνθρωπότητος.

Ὁ ἴδιος ὁ πατριάρχης ἀποκαλοῦσε τὰ ἐμβόλια «σωτήρια», καὶ σὰν καλὸς ὑποτακτικὸς τῆς παγκοσμιοποίησης, καὶ τῆς πανθρησκείας, ποὺ εἶναι, μᾶς συνιστοῦσε, νὰ ἐφαρμόζουμε ὅλα τὰ μέτρα “προστασίας”. Ἀλλὰ καὶ ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, δὲν ὀλιγώρησε καθόλου σὲ αὐτὴ τὴν ἐγκληματικὴ γενοκτονία. Ἄς μή ξεχνᾶμε τὸν βλάσφημο καί ἀσεβέστατο λόγο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου Β΄, «ἀπὸ ἐδῶ τὸ ἐμβόλιο καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ὁ τάφος», καί προφήτευσε «διὰ τὸ εἶναι αὐτὸς Ἀρχιερεὺς» ὄντως, ἀλλὰ ἐκ τοῦ ἀντίθετου «ἀπὸ τὸ ἐμβόλιο στὸν τάφο». Ὄχι μόνο δεν λειτούργησε σὰν Ἐκκλησία, καί δὲν ἀντιστάθηκε γιὰ νὰ ὑπερασπίσει καὶ νὰ στηρίξει τόν λαὸ της, ἀλλὰ καὶ ὑποτάχθηκε εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, καὶ τὰ δέχθηκε ὅλα ἀδιαμαρτύρητα. Ὅπως τὸ κλείσιμο τῶν ναῶν, τὴν χρῆσι τῆς μάσκας, τὴν μὴ προσκύνησι τῶν εἰκόνων, τὴν προσφορά τοῦ ἀντιδώρου μὲ γάντια, τὴν βλάσφημη μετάθεση τῆς Ἀναστάσεως στὸ Μέγα Σάββατο, τὴν σιγὴ τῆς καμπάνας, γιὰ νὰ μή μεταδίδεται ὁ ἰός! Καὶ πολλὰ ἄλλα γελοῖα…Μὲ λίγα λόγια ἄφησε ἀλειτούργητο, ἀνεξομολόγητο καί ἀκοινώνητο γιὰ τρία χρόνια τόν λαὸ, καθώς ἄφησε καὶ νά ἐμπαίζουν τὸ μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας, ὅτι δηλαδὴ μεταδίδει καὶ μολύνει τὸ κουταλάκι… Μὲ λίγα λόγια συνεργάσθηκε ἄριστα μὲ τοὺς πολιτικοὺς καὶ κάποιοι λέγουν, μάλιστα ὅτι γιὰ αὐτὴ τὴν συνεργασία, κάθε Μητρόπολι ἔλαβε 1.000.000 εὐρώ!

Γι’ αὐτὸ καὶ ἔσπευσε καὶ πρώτη, ἀπὸ ὅλους, χωρίς νὰ ἔχει καμία ἁρμοδιότητα, καθότι ὅπως ἡ ἴδια διατεινόταν, ὅτι τὸ θέμα δὲν ἦταν ἐκκλησιαστικὸ, οὔτε θεολογικὸ καὶ πνευματικὸ, ἀλλὰ μόνο ἰατρικὸ! Πόσος πνευματικὸς σκοτισμὸς ὑπάρχει στὴν Ἱεραρχία! Ἐνῶ ἰσχύει τὸ τελείως ἀντίθετο σὲ ὅ,τι ἔλεγαν.

Καὶ ἀφοῦ, λοιπὸν τὸ θέμα, εἶναι ἰατρικὸ, ποῖοι εἶστε ἐσεῖς, καὶ βγάζετε Ἐγκυκλίους καὶ μανιφέστα καὶ προτρέπετε τὸν λαό νὰ τρέξουν νὰ κάνουν αὐτὰ τὰ διαβὸλια; Εἶστε, μήπως, καμία Ἰατρικὴ Σχολὴ ἤ κανένας Ἰατρικὸς Σύλλογος ἤ κανένας Ὀργανισμὸς Ὑγείας καὶ ἀναλαμβάνετε μία τέτοια τεράστια εὐθύνη, τὴν ὁποία κανείς ἄλλος δὲν τόλμησε νὰ ἀναλάβει; Ἐξαποστείλατε τρεῖς Ἐγκυκλίους, ποὺ διαβάστηκαν μέσα στοὺς ναοὺς, καὶ παροτρύνατε τὸν λαὸ νὰ τρέξει νὰ κάνει τὰ “σωτήρια” διαβόλια, γιὰ νὰ σωθεῖ! Ὅλα αὐτὰ μέ λίγα λόγια, φανερώνουν ὅτι τὸ μεῖζον πρόβλημα εἶναι ἡ ἔκπτωσις πίστεως.

Ἐδῶ ὅμως γεννᾶται καὶ ἕνα τρομερὸ δίλημμα, καθότι αὐτὰ τὰ “ἐμβόλια”- διαβόλια, ὅπως ἀναφέραμε πιὸ πάνω, με τὶς παρενέργειές τους ἔχουν καταστρέψει τὴν σωματικὴ καὶ ψυχικὴ ὑγεία καὶ ἔχουν ὁδηγήσει στὸν θάνατο χιλιάδες ἀνθρώπους. Τί γίνεται, λοιπὸν μὲ ὅλους ἐκείνους τοὺς κληρικοὺς, οἱ ὁποῖοι καὶ οἱ ἴδιοι ἔκαναν τὰ “ἐμβόλια”, καὶ μὲ περισσὸ ζῆλο προέτρεψαν καὶ ἄλλους νὰ τά κάνουν; Γεννοῦνται τεράστια πνευματικὰ θέματα. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ πατριάρχες, δεσποτάδες, παπάδες, πνευματικοὶ, γεροντάδες, ἡγούμενοι καὶ ἡγουμένισσες, μοναχοὶ καὶ μοναχὲς, μποροῦν ἆραγε νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ λειτουργοῦν καὶ νὰ κοινωνοῦν, ἔχοντας μέσα στὸ σῶμα τους τὸ μίασμα ἀπὸ τὰ κύτταρα τῶν ἐκτρωθέντων ἐμβρύων; Δὲν εἶναι ὑπόδικοι ὡς ἠθικοὶ αὐτουργοί; Δὲν θὰ ἔπρεπε κανονικὰ νὰ κρεμάσουν τὰ ἐπιτραχήλια καὶ τὰ ὠμοφόρια τους; Δὲν ἔχουν ἆραγε εὐθύνη; Δὲν εἶναι ἠθικοὶ αὐτουργοί καὶ γιὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς θανάτους καὶ τὶς φοβερὲς παρενέργειες ποὺ ἔχουν ὑποστεῖ, ὅσοι παρασύρθηκαν ἐξ αἰτίας τους καὶ ἔκαναν τὰ διαβὸλια; Σὲ αὐτὸ ποιός θὰ μᾶς ἀπαντήσει;

Καὶ τὸ Α.Ο. τὶ ἔκανε;

Ἀλλά καὶ τὸ Α.Ο., δὲν ἔχει λιγότερη εὐθύνη, ἄν καὶ κράτησε μιὰ πιό διπλωματικὴ στάσι, καὶ δὲν ἔλαβε καμία θέσι ἐπίσημα, ὡς Ἱ.Κ., οὔτε ὑπὲρ, γιὰ νὰ στηρίξει τὸν χειμαζόμενο λαὸ τοῦ Θεοῦ, οὔτε κατὰ, γιὰ νὰ μὴ δυσαρεστήσει τὴν κοσμική ἐξουσία, ἀλλά σιωπηλὰ ἀποδέχθηκε ὅλα τὰ λεγόμενα “προστατευτικὰ” μέτρα, μάσκες, ἀπολυμάνσεις, τέστ καὶ στὸ τέλος δέχθηκε καὶ τὰ “ἐμβόλια”, μὲ πρωτοστάτες πάντοτε τὰ λεγόμενα πατριαρχικὰ μοναστήρια.

Μήπως καὶ ἐσεῖς Ἅγιοι Καθηγούμενοι καὶ Ἀντιπρόσωποι δὲν ἔχετε ἐξ ἴσου ἕνα τεράστιο μερίδιο εὐθύνης; Ποιὸς ἀποφάσισε γιὰ ὅλα αὐτά, γιὰ τὶς μάσκες, τὰ τέστ καὶ τὰ ἐμβόλια ἐδῶ στὸ Α.Ο. γιὰ ἐμᾶς; Βγάλατε ποτὲ καμία ἀπόφασι καὶ μᾶς τὴν κοινοποιήσατε; Ἀποφασίζετε γιὰ ἐμᾶς, χωρίς ἐμᾶς;

Μήπως κάνατε ποτέ Διπλές Συνάξεις καὶ ἀποφασίσατε κάτι καὶ ἐμεῖς δὲν τὸ γνωρίζουμε; Μήπως κάποιος μᾶς ἀνακοίνωσε τὶς ἀποφάσεις σας, ὅπως ὀφείλετε πάντοτε νὰ μᾶς ἐνημερώνετε, καὶ γιὰ ποιούς λόγους τὰ ἀποφασίσατε καὶ μάλιστα γιὰ τόσο σοβαρά θέματα; Τίποτε ἀπό αὐτὰ δὲν ἔγινε, ὡς συνήθως.

Ἆραγε, γιὰ ἄλλη μία φορὰ, μᾶς ἀποδεικνύετε ὅτι δὲν ἔχετε κανένα αἴσθημα εὐθύνης καὶ λειτουργεῖτε ἀνεύθυνα, χωρίς ποτὲ νὰ ἀναλαμβάνετε καμία ξεκάθαρη θεσμικὴ εὐθύνη γιὰ τίποτε. Ὅλα τὰ ἀποφασίζετε μεταξύ σας. Ἀποφασίζετε γιὰ ἐμᾶς, χωρίς ἐμᾶς, καὶ μάλιστα γιὰ τὴν ὑγεία μας, γιὰ τὴν ζωή μας, καὶ γιὰ τὴν ἴδια τήν ψυχή μας! Χωρίς ποτὲ νὰ μᾶς ρωτήσετε! Δηλαδὴ στὸ Α.Ο. ἰσχύει τὸ «ἀποφασίζουμε καὶ διατάζουμε»; Θὰ πρέπει κάποτε νὰ λογοδοτήσετε…

Ὅλα αὐτὰ τὶ ἀποδεικνύουν; Δὲν ἀποδεικνύουν τὴν πλήρη κατάργησι κάθε ἔννοιας δικαίου, ἐλευθερίας, καὶ σεβασμοῦ πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά καὶ τῆς πνευματικῆς πατρότητος;

Ἀλλά δὲν χρειάζεται νά μᾶς ἀπαντήσετε. Τὰ ἴδια τὰ πράγματα βοοῦν ἀπό μόνα τους. Καὶ στό Α.Ο. ἔχουν καταλυθεῖ οἱ ἱεροὶ θεσμοὶ καὶ τὸ Αὐτοδιοίκητο. Ὅλοι τὸ καταλαβαίνουμε αὐτὸ, ὅτι ἐδῶ πιὰ ἀποφασίζει ὄχι ἡ Ἱ.Κ., ἀλλὰ ὁ ἑκάστοτε Πολιτικὸς Διοικητὴς. Αὐτὸς ἐξάλλου δὲν πλήρωνε καὶ τὰ τέστ καὶ τὸ ἰατρικὸ κλιμάκιο στὴν Οὐρανούπολι; Αὐτὸς δὲν πλήρωνε καὶ τὰ ἐμβόλια; Μὲ ἕνα, λοιπὸν, τόσο καλὸ καὶ φιλάνθρωπο Διοικητὴ οἱ ἁγιορεῖ­τες ἔκαναν δωρεὰν τέστ καὶ ἐμβόλια, ἐνῶ ὁ κοσμάκης τὰ πλήρωνε !

Ἀπόδειξις, ὅτι ὅλα αὐτὰ, τὰ ὁποῖα σᾶς γράφουμε, δὲν εἶναι τίποτε φαντασιώσεις καὶ συνωμοσιολογίες, (ὅπως εἶναι μόδα νὰ λέγεται), ἀποδεικνύονται μὲ ὅσα ἤδη ἔχουμε ἀναφέρει ἀνωτέρω. Γιὰ ὅλη αὐτὴ, λοιπὸν τὴ σύγχυσι ποὺ ἐπικρατοῦσε, καὶ πάλι σᾶς τὰ εἴχαμε ἐπισημάνει πρὸ πολλοῦ μέ ἐπιστολὲς πρὸς τὴν Ἱ.Κ.31 Τότε, μάλιστα, μὲ ἀφορμή τὸ ὅτι μᾶς ὑποχρεώνατε νὰ φορᾶμε μάσκα στὰ ταχυδρομεῖα καὶ στὰ καταστήματα, χωρίς νὰ μᾶς λέτε ποιὸς τὸ ἀποφάσισε αὐτὸ, εἴχαμε ζητήσει εἴκοσι-20- Γέροντες καὶ Μοναχοὶ ἐκ τῶν Καρυῶν, ἀκρόασι ἀπὸ τὴν Ἱερά Ἐπιστασία. Καὶ ὄχι μόνο δὲν μᾶς δεχθήκατε νὰ μᾶς ἀκούσετε, ἀλλά μᾶς κλείσατε τὶς πύλες, σὰν νὰ μὴ εἴμασταν ἄνθρωποι, ἀλλὰ σκυλιά, καὶ μᾶς στείλατε τὸν σερδάρη ἔξω στὰ σκαλιά, γιὰ νὰ μᾶς κάνει ἀνάκρισι, τί ζητᾶμε. Τόσο πολὺ τιμᾶτε τίς εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, εἴκοσι λευκασμένους Γέροντες! Καὶ στὸ τέλος, ἀφοῦ περιμέναμε μία ὁλόκληρη ὣρα, μήπως φιλοτιμηθεῖτε, καὶ καταδεχθεῖτε νὰ ἔρθετε νὰ συζητήσουμε, ἀναχωρήσαμε συλλογιζόμενοι ποῦ ζοῦμε ἆραγε, στὸ Α.Ο., τὸ Περιβὸλι τῆς Παναγίας, στὸ ὁποῖο ζοῦμε ἀπὸ παιδιὰ ἤ στὸ Ἄγριον Ὄρος τῶν Οἰκουμενιστῶν; Ὅλα αὐτὰ ἀποδεικνύουν ὅτι εἶστε δέσμιοι καὶ ἐκτελεῖτε ἀλλότριες ἐντολὲς.

4) Κατάλυσις τοῦ Αὐτοδιοικήτου τοῦ Α.Ο.

Σεβαστοὶ Πατέρες, ὅλοι πιὰ γνωρίζουμε ὅτι ἐδῶ καὶ τριάντα χρόνια ἐπιχειρεῖται συστηματικὰ ἡ κατάλυσις τοῦ Αὐτοδιοικήτου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, μὲ πολλούς τρόπους.

Ἄς μὴ ξεχνᾶμε (γιά νὰ γυρίσουμε καὶ λίγο πίσω στὸν χρόνο), ὅτι ὁ ἴδιος ὁ σημερινὸς πατριάρχης, ἀπὸ τὸ 1993, μόλις εἶχε ἀναλάβει τὴν πατριαρχεία του, ἔφερε ὁλόκληρο τὸ Α.Ο. σὲ ἀναστάτωσι, θέλοντας νὰ καταλύσει τὸ Αὐτοδιοίκητο τοῦ Α.Ο., ἀπαιτώντας νὰ ἐλέγχει τὴν ἐσωτερικὴ του διοίκησι, τόσο τῆς Ἱ.Κ., ὅσο καὶ τῶν Μονῶν, προτείνοντας αὐτὸς τὰ δικὰ του πρόσωπα γιὰ Ἡγουμένους, προϊσταμένους κ.λπ.

Αὐτὴ ἡ ἐνέργειά του τότε, εἶχε διαιρέσει καὶ πάλι τὶς Μονὲς σὲ Πατριαρχικὲς καὶ ἀντὶ-Πατριαρχικὲς. Ἀλλὰ ἡ Ἱ.Κ., τότε εἶχε σταθεῖ στὸ ὓψος της, (σπάνια περίπτωσις) καὶ ἀντιστάθηκε κατά πλειοψηφία, καὶ εἶχε δώσει ἕναν ὡραῖο ἀγώνα, γιὰ νὰ διαφυλάξει τὸ ὑπεραιωνόβιο προνόμιό της καὶ τὴν πνευματική-μοναχικὴ ἐλευθερία τοῦ Α.Ο., τὸ ὁποῖο εἶναι τὸ Αὐτοδέσποτον, τὸ Αὐτεξούσιον καὶ τὸ Αὐτοδιοίκητον τοῦ Α.Ο., ἔξω ἀπὸ κάθε ἐκκλησιαστικὴ καὶ πολιτικὴ ἐπιρροὴ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖο σεβάστηκαν ἀκόμη καὶ οἱ Τοῦρκοι γιὰ πεντακόσια χρόνια. Μάλιστα εἶχε ἐκδώσει ἡ Ἱ.Κ., τότε, καὶ ἕναν ἔκτατο τόμον μὲ ἐργασίες ἐγκρίτων πανεπιστημιακῶν καθηγητῶν περὶ αὐτοῦ.32

Τότε τὸ Πατριαρχεῖο δυσκολεύθηκε, δὲν τὸ περίμενε αὐτὸ, καὶ γιὰ ἐκφοβισμὸ εἶχε τιμωρήσει ἕνα Καθηγούμενο καὶ τρεῖς Προϊσταμένους γιὰ τὴν ἀπείθειά τους! (σ.σ. σήμερα ποὺ ἔχει καταλυθεῖ τὸ Αὐτοδιοίκητο, αὐτοὶ ποῦ βρίσκονται, τὶ κάνουν;).

Στήν συνέχεια ἡ Ἱ.Κ., ἀναδιπλώθηκε, φοβήθηκε, ἄλλαξε, καὶ ἔστειλε Ἀντιπροσωπία στὴν Πόλι, γιὰ νὰ “τὰ βρεῖ” μὲ τὸν Πατριάρχη, δηλαδὴ δέχθηκε τὴν ὑποταγὴ τοῦ Α.Ο. στίς ἑκάστοτε ἀποφάσεις τοῦ Πατριαρχείου, σὲ ὅλα τὰ θέματα! Καὶ ἀπό τότε μέχρι σήμερα οἱ σχέσεις τους ἔχουν φθάσει στὸ ἀπόγειο μιᾶς “λίαν ἀγαπητικῆς καὶ ἀγαστῆς υἱκῆς συνεργασίας”, ἀφοῦ σὲ ὅλα συμφωνεῖ, τότε ὅλα εἶναι θαυμάσια…Τὸ προνόμιο, δηλαδὴ τοῦ Αὐτοδιοίκητου στὴν οὐσία ἔχει καταλυθεῖ.

Ἔτσι σιγὰ-σιγὰ ἀρχίζουν τὰ πατριαρχικὰ Μοναστήρα (Μεγίστης Λαύρας, Ἰβήρων, Βατοπαίδι, Διονυσίου, Παντοκράτορος, Ξενοφῶντος, Σιμωνόπετρας, Ἁγίου Παύλου, Σταυρονικήτα, Κουτλουμουσίου, καὶ Κατσουλιέριδες-Ψευτοεσφιγμένου) νὰ αὐξάνονται σὲ ἰσχὺ καὶ νὰ ὀργανώνονται πιό δυναμικὰ, ὣστε τελικῶς καὶ τὰ ὑπόλοιπα, τὰ λεγόμενα παραδοσιακὰ-ἀντιοικουμενιστικὰ Μοναστήρια, στὸ τέλος νὰ ὑποτάσσονται καὶ αὐτὰ στὶς ἀποφάσεις τῶν λίγων καὶ νὰ ὑπογράφουν ὅλες τὶς ἀποφάσεις τῆς Ἱ.Κ. Ἔτσι συμφωνοῦντες καὶ διαφωνοῦντες, σύμφωνα μὲ τὸ τυπικόν, στό τέλος ὅλοι ὑπογράφουν μὲ τὸ «ἅπαντες οἱ ἐν τῇ κοινῇ Συνάξει».

Ἀποδεικνύοντας κατ᾿ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅτι μὲ ὅλες αὐτὲς τὶς ἐνέργειές σας, οἱ ὁποῖες γίνονται ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ, καλύπτετε στὴν οὐσία τὴν κατάλυσι τοῦ Αὐτοδιοικήτου τοῦ Α.Ο., πού σημαίνει τὴν κατάλυσι αὐτῆς ταύτης τῆς οὐσίας τῆς ὑπάρξεως τοῦ Α.Ο., τῆς πνευματικῆς καὶ μοναχικῆς ἐλευθερίας μας, καὶ στὸ τέλος καὶ τῆς Μοναστικῆς Πολιτείας τοῦ Α.Ο. (ὅπως τὸ παρὰδειγμα ἐκκοσμίκευσης, τῆς Μοναστικῆς Πολιτείας τῶν Μετεώρων). Ἐξάλλου αὐτὸ ἐπιβεβαιώνεται καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος τῆς ἐπιγραφῆς, ἡ ὁποία ἐτέθη στὸ νέο κτίριο τῆς πολιτικῆς Διοικήσεως, ποὺ λέγει «Διοίκησις Α.Ο.» καὶ ὄχι «Πολιτικὴ Διοίκησις», ὅπως ἦταν μέχρι πρό τινος.

Συμπεραίνουμε, λοιπόν, ὅτι τὸ Α.Ο. πραγματικὰ μεθοδεύεται, ὥστε να διοικεῖ ἡ ἑκάστοτε (ἄθεη καὶ μασωνικὴ) κυβέρνησι μέσῳ τοῦ Πολιτικοῦ Διοικητοῦ, μὲ ἀπώτερο στόχο τὴν πλήρη κατάργηση τοῦ αὐτοδιοικήτου τοῦ Α.Ο. (βλ. ἄρθρο 105 τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος, Κ.Χ.Α.Ο. 1924 καί Ν.Δ. 1926).

5) Ἡ φορολογικὴ ὑποταγὴ τοῦ Α.Ο. διὰ τῆς Α.Α.Δ.Ε.

Τέλος, Σεβαστοὶ Πατέρες, δὲν μᾶς ἔφταναν ὅλα αὐτὰ τὰ δεινὰ, ἦλθε καὶ μία ἄλλη καταιγίδα στὸ τέλος τοῦ 2022. Ὅπως ἔχει δημοσιευθεῖ, ἡ ἔλευσι τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν στὸ Α.Ο., τὸν Δεκέμβριο τοῦ 2022, μεταξὺ τῶν ἄλλων εἶχε καὶ σὰν κύριο σκοπὸ νὰ διακανονίσει μαζί σας, ἐν κρυπτῷ πάλι καὶ παραβύστῳ, καὶ τὴν οἰκονομικὴ ὑποδούλωση, κυρίως ἡμῶν τῶν Κελλιωτῶν Πατέρων τοῦ Α.Ο., ὅπως θὰ ἀποδειχθεῖ.

Μὲ πρόσχημα, λοιπὸν, τὸν ἱεροκοινοτικὸ φόρο, ἀπέστειλε ἡ λεγομένη Α.Α.Δ.Ε, ἕνα ἔγγραφο στὸ Τελωνεῖο Δάφνης, τὸ ὁποῖο στή συνέχεια, τὸ Τελωνεῖο, τὸ κοινοποίησε στὴν Ἱ.Κ. (ἔγγραφον ἀρ. πρωτ. 772/5-12-2022), καὶ ἐσεῖς μὲ τὴν σειρά σας, τό κοινοποιήσατε στὶς Μονὲς, στά ΕΛ.ΤΑ. καὶ στήν μεταφορική ἑταιρεία Γενικὴ (15/28 Δεκεμβρίου 2022, Ἐγκύκλιος Ἱερᾶς Κοινότητος Ἁγίου Ὄρους. Ἀρ. πρωτ. Φ2/22β/2509/28-11-2022, ἐκ τῆς Συν­εδρίας ΝΑ΄/2-12-2022).

Σύμφωνα μὲ αὐτὴ τὴν κοινοποίησί σας, μᾶς ἐπιβάλλετε ὅτι κατὰ τὴν ἀποστολή δεμάτων ποὺ περιέχουν ἐργόχειρα (θυμίαμα, κομποσχοίνια, ἁγιογραφημένες εἰκόνες, σκαλιστά κ.λπ.), εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ δήλωσι τοῦ περιεχομένου τῶν δεμάτων καὶ ἡ ἀξία τους.

Πρῶτον, αὐτὴ ἡ ἐνέργεια εἶναι παράνομη καὶ ἀντισυνταγματικὴ, καθότι προσβάλλει τὸ ἀπόρρητον τῆς ἀλληλογραφίας, τὸ ὁποῖο προστατεύεται καὶ ἀπὸ τὸ Διεθνὲς Δίκαιο ὅλων τῶν Χωρῶν τοῦ κόσμου. Εἶναι καὶ ποινικὰ κολάσιμη, βάσει τοῦ νόμου τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος, γιὰ τὴν προστασία τοῦ ἀπορρήτου τῆς ἐπικοινωνίας (ἄρθρο 19, παράγραφος 2Σ). Τὸ ἀπόρρητο ἐπικοινωνίας προστατεύεται καὶ ἀπό τὶς Διεθνεῖς Συμβάσεις προστασίας τῶν θεμελιωδῶν δικαιωμάτων, καὶ ἀπό τὸ ἄρθρο 8 τῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμβάσεως Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου καὶ ἀπὸ τὸ ἄρθρο 17 τοῦ Διεθνοῦς Συμφώνου Ἀτομικῶν καὶ Πολιτικῶν Δικαιωμάτων, ὡς πτυχὴ τοῦ δικαιώματος κάθε ἀνθρώπου γιὰ σεβασμὸ τῆς ἰδιωτικῆς καὶ οἰκογενειακῆς ζωῆς του, τῆς κατοικίας του καὶ τῆς ἀλληλογραφίας του. Καὶ ὅλα αὐτὰ μὲ πρόφασι νὰ παίρνετε ἐσεῖς ἡ Ἱ.Κ τὸν ἱεροκοινοτικὸ σας φόρο, γιὰ νὰ αὐξήσετε τὰ ἔσοδά σας! Μήπως, λοιπὸν, ἔχουμε ἀκόμη στὸ Α.Ο. Τουρκοκρατία καὶ πληρώνουμε χαράτσι;

Κατ᾿ἀρχὰς, παραβαίνετε τὸν ἴδιο τὸν Κ.Χ.Α.Ο., ὁ ὁποῖ­ος στήν ἀρχή, στὸ Α΄ κεφάλαιο ρητῶς ὁρίζει τὰ φορολογικὰ πλεονεκτήματα τοῦ Α.Ο.:

«Τὰ ἐν Ἄθω παραγόμενα προϊόντα ἀπαλλάσσονται παντὸς φόρου ἐγγείου καθαρᾶς προσόδου ἤ ἄλλου ἀμέσου τοιούτου»33 Ἀντί, δηλαδὴ ἐσεῖς νὰ βοη­θᾶ­τε οἰκονομικὰ ἐμᾶς τοὺς πτωχοὺς Κελλιῶτες Πατέρες, ὅπως ἔχετε καθῆκον, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουμε κανένα μισθό καὶ καμία οἰκονομικὴ βοήθεια ἀπὸ πουθενὰ, ἀλλά μποροῦμε καὶ ζοῦμε ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο -ἀλλὰ μὲ ἀξιοπρέπεια- ἀπό τὸ ἐργοχειράκι μας, μᾶς βάζετε ἀπὸ πάνω καὶ ἱεροκοινοτικὸ φόρο καὶ μᾶς ἀναγκάζετε νὰ ὑποδουλωθοῦμε στὴν ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ Α.Α.Δ.Ε.;

Κανονικά ὑποχρεοῦσθε νὰ μᾶς δίδετε καὶ ἐκ τῶν ἐσόδων τῶν Εἰδικῶν Διαμονητηρίων, (25 εὐρὼ), ἕνα ποσοστὸ, διότι ἐμεῖς στὰ κελλιὰ μας φιλοξενοῦμε ἑκατοντάδες προσκυνητῶν.

Γιὰ νὰ δοῦμε, ὅμως, ποιά εἶναι αὐτὴ ἡ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ Α.Α.Δ.Ε.;

Α.Α.Δ.Ε., σημαίνει Ἀνεξάρτητη Ἀρχὴ Δημοσίων Ἐσόδων. Σύμφωνα μέ δημοσιεύσεις, αὐτὴ εἶναι μία ἰδιωτικὴ Ἑταιρεία, στὴν ὁποία ἔχει παραδώσει τὸ κράτος ὅλους τοὺς φόρους, τὰ πρόστιμα καὶ τὸ σύν­ολο τῶν κρατικῶν ἐσόδων. Αὐτὴ ἱδρύθηκε μὲ τὸν νόμο 4389 στὶς 27-5-2016/Φ.Ε.Κ. Α΄ 94. Καὶ ἀπὸ τὶς 1-1-2017 ἀντικατέστησε αὐτὸ ποὺ γνωρίζαμε ὡς Ἐφορεία.

Πράγματι ἡ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ Α.Α.Δ.Ε. εἶναι μία ἀνεξάρτητη ἐντελῶς Ἀρχή καὶ ἀνεξέλεγκτη ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸ Δημόσιο, ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ κυβέρνησι καὶ τὴν Ἑλληνικὴ Βουλὴ.

Δὲν ἔχει κανένα εἶδος νομικοῦ προσώπου καὶ δὲν μπορεῖ κανείς πολίτης ἤ φορέας νὰ κινηθεῖ νομικὰ ἐναντίον της. Διότι ποῖον θά μηνύσει γιὰ τὶς πράξεις του, ὅταν αὐτὸς στερεῖται νομικῆς προσωπικότητας, ἄρα εἶναι νομικὰ ἀνύπαρκτος;

«…Εἰδικότερα μὲ Προεδρικὸ Διάταγμα 38/2015 (Φ.Ε.Κ. 63 Α΄) προκηρύχθηκε δημοψήφισμα γιὰ τὸ κρίσιμο Ἐθνικὸ θέμα. Στό δημοψήφισμα αὐτὸ, μὲ βάσι τὰ ἐπίσημα δεδομένα, συμμετεῖχε τὸ 62,15% τοῦ Ἐκλογικοῦ σώματος καὶ συνεπῶς μέ βάσι τὸν Νόμο 4023/2011(Φ.Ε.Κ. 220 Α΄) τὸ ἀποτέλεσμά του εἶναι δεσμευτικὸ, δηλαδὴ ἔχει ἰσχὺ ἄρθρου Συντάγματος, (ἰσχὺ νόμου).

Στό δημοψήφισμα αὐτὸ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶπε ΟΧΙ στὰ μέτρα τῶν Δανειστῶν μὲ τίτλο ‘’Μεταρρυθμίσεις γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ τρέχοντος προγράμματος καὶ γιὰ τὴν συνέχεια αὐτοῦ’’, στὰ ὁποῖα ὑπῆρχε καὶ ἡ ὑποχρέωση τῆς σύστασης Ἀνεξάρτητης Ἀρχῆς Δημοσίων Ἐσόδων (Α.Α.Δ.Ε.). Συνεπῶς, ἡ σύσταση τῆς Α.Α.Δ.Ε. ἀντίκειται στὸ ‘’Νέο’’ αὐτὸ ἄρθρο τοῦ Συντάγματος καὶ ἆραγε ἡ σύστασή της εἶναι ΑΚΥΡΗ…δηλαδὴ εἶναι ἐγκληματίες τοῦ Κοινοῦ Ποινικοῦ Δικαίου (ὅσοι τὴν δέχονται), ποὺ μετέχουν στὴν κατάλυση τοῦ Δημοκρατικοῦ Πολιτεύματος τῆς Ἑλλάδος…Αὐτονόητο εἶναι ἀπὸ τὴ στιγμὴ πού νομικὰ δὲν ὑπάρχει ἡ Α.Α.Δ.Ε., οἱ ἐνέργειές της καὶ τὸ προσωπικὸ της παρανομεῖ, δηλαδὴ εἶναι ἐγκληματίες τοῦ Κοινοῦ Ποινικοῦ Δικαίου».34

Ἤδη ἐσεῖς, Ἅγιοι Πατέρες ἔχετε ἀποδεχθεῖ αὐτὴ τὴν Ἀνεξάρτητη Ἀρχή -τῆς Α.Α.Δ.Ε.-, (παρόλο τήν ἀντισυνταγματικότητά της) καὶ τὴν ἔχετε εἰσάγει τώρα καὶ στὸ Α.Ο., τὴν ἔχετε κοινοποιήσει καὶ τώρα μᾶς τὴν ἐπιβάλλετε. Ἤδη στὰ ταχυδρομεῖα μᾶς ζητᾶνε νὰ συμπληρώσουμε ἕνα λευκό χαρτί, τὸ ὁποῖο δὲν ἔχει καμία σφραγίδα προελεύσεως, οὔτε ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Κονότητα, οὔτε ἀπὸ τὸ ΕΛ.ΤΑ., ἤ τὴν Γενικὴ Ταχυδρομική ἤ τὸ Τελωνεῖο!

Ἐξάλλου καὶ τὸ δικὸ σας τὸ ἔγγραφο, τὸ ὁποῖο κοινοποιήσατε δὲν ἔχει καμία ὑπογραφὴ ἀπό τὴν Ἱ.Κ.! Λέγει μόνο τὸ κλασικό: «Ἅπαντες οἱ ἐν τῇ κοινῇ Συν­άξει Ἀντιπρόσωποι καὶ Προϊστάμενοι τῶν εἴκοσι Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω», καὶ ἀπὸ κάτω δὲν ὑπάρχει καμία ὑπογραφή!!!

Ἐπισημαίνουμε: «Αἱ ἀποφάσεις τῆς Ἱ.Κ. θεωροῦνται ὁριστικαὶ μόνον μετὰ τὴν ὑπογραφήν αὐτῶν ὑπ᾿ αὐτῆς, ὅτε καὶ μόνον ἀπολύονται τὰ σχετικὰ ἔγγραφα, ἐκτὸς ἐὰν πρόκειται περὶ ὑποθέσεως κηρυχθείσης ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Ἐπιστασίας ἐπειγούσης. Τὰ ἐπὶ τῇ βάσει δὲ τῶν ἀποφάσεων τῆς Ἱ. Κ. ἀποστελλόμενα ἔγγραφα φέρουσιν ἀντί ὑπογραφῶν τῶν ἀντιπροσώπων τὸν τύπον «ἅπαντες οἱ ἐν τῇ κοινῇ Συν­άξει ἀντιπρόσωποι τοῦ Α.Ο. Ἄθω καὶ σφραγίζονται ὑπό τῶν ἐπιστατῶν διὰ τῆς κοινῆς Σφραγῖδος, ἐπ᾿ οὐδενὶ λόγῳ δυναμένων τούτων ἤ τινός αὐτῶν ν᾿ ἀρνηθῇ τὴν σφράγισιν» 35.

Σᾶς ἐρωτοῦμε στὴν προκειμένη περίπτωσι εἰσαγωγῆς μιᾶς Ἀνεξάρτητης καὶ ἀγνώστου προελεύσεως ἑταιρείας συλλογῆς φόρων, ἡ ὁποία λειτουργεῖ εἰς βάρος ὅλων ἡμῶν τοῦ Α.Ο. καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους, τὸ Α.Ο. πῶς μπορεῖ νὰ τὴν υἱοθετήσει; Καὶ «ἐπείγουσα ὑπόθεσις» τὶ σημαίνει; Συμφωνοῦμε μὲ τὴν παρανομία καὶ δὲν ὑπογράφουμε, γιὰ νὰ μὴ μείνουν οἱ ὑπογραφὲς μας στὴν ἱστορία; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἑρμηνεία τοῦ Κ.Χ.Α.Ο.; Γιατὶ, λοιπὸν κρύβετε τὰ παράνομα σχέδιά σας καὶ δὲν τὰ ὑπογράφετε;

Δὲν γνωρίζετε ὅτι σύμφωνα μὲ τὰ ἀνωτέρω δημοσιεύματα, ἡ ἐν λόγῳ Α.Α.Δ.Ε. συνιστᾶ μία “νομότυπη” ἐγκληματικὴ ὀργάνωσι, καὶ εἶναι τόσο νομότυπη ὅσο νομότυπες καὶ νόμιμες ἦταν καὶ οἱ ἀποφάσεις τῆς ναζιστικῆς Γερμανικῆς Κατοχικῆς κυβέρνησης; Μήπως ἔχουμε, λοιπὸν, μιὰ νέα Γερμανικὴ Κατοχή; Μία νέα “κομαντατοὺρ”;

Kαὶ μία τελευταία πληροφορία, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ ἔγινε ἐν κρυπτῷ καὶ παραβὺστῳ, ἀπὸ τὴν Ἱ.Κ. εἶναι:

Τὸν Μάρτιο τοῦ τρέχοντος ἔτους (2023) ἡ Ἱ.Κ. ἐνετάχθη στὸ ἐπιχειρησιακό Πρόγραμμα «ΑΘΩΝΙΚΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΑΠΟΘΕΤΗΡΙΟ ΜΕΤΟΧΙΩΝ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ», μὲ κωδικὸ ΟΠΣ 5130719, τοῦ Ὑπουργείου Ψηφιακῆς Διακυβέρνησης. Πρόκεται γιά τή δημιουργία ψηφιακῆς κτηματογραφικῆς πλατφόρμας (σ.σ.κανονικὸ κτηματολόγιο) –κατόπιν εὐρωπαϊκῆς χρηματοδότησης-, μὲ γεωχωρικὴ ἀναφορὰ καὶ πλήρη τεκμηρίωση τοῦ φακέλου τῶν μετοχίων τοῦ Α.Ο., -ἐντὸς καὶ ἐκτὸς Ἑλλάδος. Τὸ Ἔργο «ἀποσκοπεῖ στὴν προστασία καὶ ἀνάδειξη τῆς Ἱστορικότητας τῶν περιουσιακῶν στοιχείων – μετόχια τοῦ Ἁγίου Ὄρους-στὸ χρόνο καὶ ταυτόχρονα στὴν πρακτικὴ ἀξιοποίηση τῶν στοιχείων αὐτῶν στοὺς τομεῖς τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῶν ἐρευνῶν»… Ἐπίσης, «ἀποσκοπεῖ καὶ στὴν ἐνδυνάμωση τῶν δεσμῶν τοῦ Α.Ο. μὲ τὴν κοινωνία, ἀξιοποιῶντας –μεταξὺ ἄλλων– καὶ τίς δυνατότητες τῆς νέας τεχνολογίας»*.

Πρέπει αὐτὸ νὰ προσεχθεῖ ἰδιαιτέρως, διότι τὸ πρόγραμμα αὐτὸ ἀνήκει στὴν Ἱ.Κ. καὶ στὸ Τ.Δ.Π. (ΤΑΜΕΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΠΟΡΩΝ)- καὶ εἶναι αὐτὸ ποὺ ἔφεραν οἱ Εὐρωπαῖοι μὲ τὰ μνημόνια στὴν Ἑλλάδα, ὅπου τὸν κύριο λόγο τὸν ἔχει ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση.

Μὲ ἄλλα λόγια θὰ γίνει ψηφιοποίησι ὅλων τῶν μετοχίων, δηλαδὴ τῶν κτισμάτων τοῦ Ἁγιορείτικου κατοικήσιμου χώρου (Μοναστήρια, Κελλιὰ κ.λπ.). Εἶναι ἕνα ψηφιακὸ κτηματολόγιο τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους. Καὶ, ὄχι μόνο μᾶς βάζουν στὸ ἔθνικὸ (Ἑλληνικὸ) κτηματολόγιο, (ποὺ δὲν γίνεται νὰ ἀνήκουμε, διότι τὸ Α.Ο. λόγῳ τοῦ αὐτοδιοικήτου δὲν ὑπάγεται σὲ καμία Περιφέρεια τῆς ἑλληνικῆς ἐπικράτειας), ἀλλά μᾶς βάζουν καὶ στὸ Τ.Δ.Π. τῆς Εὐρώπης. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὅ,τιδήποτε καταγραφεῖ, πηγαίνει (ἀνήκει) στὸ Τ.Δ.Π., τὸ ὁποῖο συνδέεται μὲ τὸ Χρηματιστήριο, ὅπου ἐκεῖ ὅλα γίνονται κεφάλαιο καὶ μετοχὲς. Δηλαδὴ θὰ μᾶς πουλᾶνε καὶ θὰ μᾶς ἀγοράζουν, χωρίς ἐμεῖς νὰ γνωρίζουμε τίποτε. Δὲν θὰ ἐξουσιάζουμε στὴν οὐσία τίποτε, ἀπὸ ὅσα καταγραφοῦν καὶ κεφαλαιοποιηθοῦν στὸ χρηματιστήριο, γιατὶ θὰ ἔχουν μοιρασθεῖ τὶς μετοχὲς οἱ πλούσιοι τοῦ κόσμου, καὶ οἱ τραπεζίτες. Καὶ στὸ τέλος θὰ πληρώνουμε καὶ νοίκι (τύπου ΕΝ.Φ.Ι.Α.), γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ ζήσουμε στὰ σπίτια μας, στὰ κελλιὰ μας καὶ στὰ μοναστήρια μας!!!

Ἐξίσου ἐνδιαφέρουσα καὶ ἡ εἴδηση περὶ χρηματοδοτήσεως τοῦ Ἔργου «ἀπὸ τὸν Χρηματοδοτικὸ Μηχανισμὸ 2014–2021 τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Οἰκονομικοῦ Χώρου (ΧΜ-ΕΟΧ /EEA Grants), ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπεῖ τὴ συνεισφορὰ τῆς Ἰσλανδίας, Λιχτενστάϊν καὶ Νορβηγίας, ἀποσκοπῶντας στὴ μείωση τῶν οἰκονομικῶν καὶ κοινωνικῶν ἀνισοτήτων καὶ στὴν ἐνδυνάμωση τῶν διμερῶν σχέσεων. Τὰ ἐν λόγῳ προγράμματα, ἀφοροῦν τούς διαφόρους τομεῖς προτεραιότητας (Καινοτομία καὶ Ἐπιχειρηματικότητα, Διαχείριση ὑδάτων, Ἀνανεώσιμες πηγὲς ἐνέργειας, Χρηστὴ διακυβέρνηση, Θεσμοὶ καὶ Διαφάνεια, Ἄσυλο καὶ Μετανάστευση, Κοινωνία τῶν Πολιτῶν κ.ἄ.»**!

Εὐλόγως προκύπτουν καίρια ἐρωτήματα πρὸς τὴν Ἱ.Κ.:

1. Τό ἐν λόγῳ Ἔργο, μήπως ἐν τέλει ἐμπεριέχει τὸν ὕψιστο κίνδυνο μελλοντικῆς ἐμπορευματοποιήσεως τῶν Μετοχίων αὐτῶν ἢ ἀκόμα χειρότερα καὶ κατασχέσεως αὐτῶν λόγῳ πλασματικῶν χρηματοδοτικῶν ὑποχρεώσεων (εἰκονικὰ χρέη δημιουργικῆς λογιστικῆς καὶ ὀφειλῶν…) ἕνεκα τῶν ἀσυστόλως χορηγηθέντων ἐξευρωπαϊσμένων καί σκοτεινῶν… κονδυλίων (βλ. Ε.Σ.Π.Α.);;;

2. Σέ ποιόν τομέα προτεραιότητας, ἆραγε, ἀνήκει τὸ ἐν λόγῳ Ἔργο; Μήπως σὲ ἐκεῖνον τῆς «Καινοτομίας καὶ Ἐπιχειρηματικότητας» ἢ μήπως σὲ ἐκεῖνον τῆς «Κοινωνίας τῶν Πολιτῶν» τοῦ Τζόρτζ Σόρος καὶ ὄχι μόνον;

Ἄν, λοιπὸν ὅλα αὐτὰ δὲν ἰσχύουν, ὀφείλετε νὰ μᾶς τὸ δηλώσετε ὑπεύθυνα, και γραπτῶς, διότι διαφορετικά δίνετε τὸ δικαίωμα σὲ ὁποιονδήποτε, νά σᾶς προσάψει τὴν ὕβριν, ἐπὶ ἀσεβείᾳ καὶ προδοσίᾳ τῆς Πίστεως καὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Διότι ὅλα αὐτὰ συνιστοῦν ἐσχάτη προδοσία πνευματικὴ, ἐκκλησιαστικὴ καὶ ἐθνική.

Ἐπίλογος

Ὕστερα ἀπό ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρθηκαν στήν παροῦσα ἐπιστολὴ, τὸ μόνο τὸ ὁποῖο ἔχω νὰ σᾶς δηλώσω, καθότι ἄν καί γνωρίζω ὅτι ἀπευθύνομαι σὲ ὦτα μή ἀκουόντων- κατὰ τὴν Γραφὴ-, καὶ μή λογοδοτούντων, εἶναι ὅτι:

Μέ τήν βοήθεια καὶ τὴν Χάρι τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὸν Ὁποῖον, ὅλοι οἱ Ἁγιορεῖ­τες Πατέρες πιστεύουν, λατρεύουν καὶ ἀγαποῦν, καὶ στὸν Ὁποῖον ἔχουν ἀφιερωθεῖ καὶ Τοῦ ἀνήκουν ψυχῇ τε καὶ σώματι καί σὲ κανέναν ἄλλον, καὶ τῆς Κυρίας Θεοτόκου τῆς Ἐφόρου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, τοῦ Ἱεροῦ ἡμῶν Τόπου, παραινετικῶς δηλώνεται:

Οἱ πραγματικά ταπεινοὶ καὶ πιστοί δοῦλοι τοῦ Κυρίου μας καὶ τῆς Θεοτόκου, μὲ τὴν Χάρι καὶ τὴν βοήθεια τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δὲν θὰ σᾶς ἀκολουθήσουν, οὔτε θὰ σᾶς ὑπακούσουν σὲ τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτὰ, τὰ ὁποῖα εἶναι-ἄν μή τί ἄλλο- καταστροφικὰ καὶ γιὰ τὴν πνευματικὴ μας πατρίδα, τὸ Α.Ο., καθώς καὶ γιὰ τὴν ἴδια τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας, διότι:

1) Φέρατε τὴν ἐκκοσμίκευσι ἐντὸς τοῦ Ἁγίου Ὄρους. 2) Τὸ πολυπληθέστερο τμῆμα, τὰ 2/3 τῶν Ἁγιορειτῶν Μοναχῶν, ὅπου εἶναι οἱ Κελλιῶτες Πατέρες, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν δικαίωμα ψήφου καὶ καμία συμμετοχή στὰ κοινὰ καὶ δὲν ἐκπροσωποῦνται πουθενὰ.  3) Καταργήσατε, ὕστερα ἀπὸ ἐννέα αἰῶνες (8ος -17ος αἰώνας), ἁγιορειτικῆς παραδόσεως, τὸν ἰσόβιο θεσμὸ τοῦ Πρώτου καὶ κάνατε ἰσόβιους τοὺς Προϊσταμένους τῶν Μονῶν, τοὺς ὁποίους δὲν ἐκλέγει οὔτε ἡ ἴδια ἡ Ἀδελφότητά τους! Καὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους, ὁρίζονται οἱ Ἀντιπρόσωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀντιπροσωπεύουν ἐμᾶς, καὶ πολλές φορὲς, οὔτε καὶ τὴν Μονή τους, ἀλλά τὴν γνώμη τους. 4) Δὲν ἀπονέμεται ἡ Δικαιοσύνη (σύμφωνα μέ τόν Κ.Χ.Α.Ο.1924 καί τό Ν.Δ.1926) καί ὡς ἐκ τούτου δὲν εἶναι ὅλοι ἴσοι ἀπέναντι τοῦ νόμου καὶ τῶν Ἱερῶν Κανόνων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. 5) Διαιρεῖτε καὶ κρατᾶτε διχασμένη τὴν Ἁγιορείτικη κοινωνία μὲ τὴν χλιαρὴ στάσι σας ἔναντι στὰ θέματα τῆς Πίστεως καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ μετέχετε ἐν ἀγνοίᾳ σας (;) στὴν παναίρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί στήν Παγκοσμιοποίησι. 6) Παραβαίνετε συχνά τὴν Ἁγιορειτικὴ Ἱερά Παράδοσι, καὶ μεθοδεύετε τὴν κατάλυσι τοῦ αὐτοδιοικήτου τοῦ Α.Ο., τὸν Κ.Χ.Α.Ο. καὶ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας. 7) Τὸ Ἅγιο Ὄρος τὸ μετατρέψατε ἀπὸ τόπο μετανοίας, ἀσκήσεως καὶ ἁγιασμοῦ, σὲ τόπο διπλωματίας, πολιτικῆς, ἐμπορίου καὶ τουρισμοῦ.  8) Γιὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, δὲν μᾶς ἀντιπροσωπεύετε ἐπαρκῶς ὡς μοναχοὺς, οὔτε ἐκκλησιαστικά, οὔτε πνευματικὰ, οὔτε κοινοτικά, ἀλλὰ ἀντιπροσωπεύετε, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, τὰ ἰδιοτελῆ συμφέροντά σας.

Τελειώνοντας, ἀναφέρω κάποια ἁπλά ἱστορικὰ γεγονότα:

Ὅταν συντάσσονταν ὁ Καταστατικός Χάρτης τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ζοῦσε τότε στὸ Α.Ο. ἕνας διὰ Χριστὸν σαλὸς μοναχός, ὁ τρελο- Κώστας (Ἁγιορείτης Καβιώτης). Αὐτὸς τὴν ἡμέρα ἐκείνη ἀνέβηκε στὸ καμπαναριὸ τοῦ Πρωτάτου καὶ κτυποῦσε πένθημα τὶς καμπάνες. Ὅλοι παραξενεύθηκαν καὶ ἔστειλαν ἕνα σερδάρη νὰ ρωτήσει ποιὸς πέθανε. Τοῦ εἴπανε κανεὶς. Τοῦ λένε ἀνέβα νὰ δεῖς ποιὸς χτυπάει τὶς καμπάνες. Βρίσκει τὸν τρελο-Κώστα καὶ τὸν ρωτάει: -«Γιατὶ χτυπᾶς τίς καμπάνες πένθημα»; -«Σήμερα ἔχουμε κηδεία», ἀπαντάει. –«Ποιὸς πέθανε»; – «Τὸ Ἅγιο Ὄρος»…

Ὅταν ζοῦσε ὁ Γέροντας Παΐσιος, οἱ Κοινωτικοὶ τόν ἀπειλοῦσαν νὰ μὴ μιλάει γιὰ τὴν ἐκκοσμίκευσι τοῦ Α.Ο., τὸ ἄνοιγμα τῶν δρόμων καὶ τὰ αὐτοκίνητα κ.λπ., γιὰ τὰ ὁποῖα ἦταν σφόδρα ἀντίθετος. Καὶ σήμερα ἐσεῖς ὑποκρίνεσθε ὅτι τὸν ἔχετε γιὰ  ἅγιο  καὶ  τὸν  τι­μᾶτε;

Ἕνας Ἀντιπρόσωπος μιᾶς Μονῆς, πρίν ἀπὸ χρόνια μοῦ εἶχε πεῖ ὁ ἴδιος, ὅτι ὅταν τὸν ἔστειλαν γιὰ πρώτη φορὰ στὴν Ἱερὰ Κοινότητα, βλέποντας τὶς φατρίες καὶ τὶς ἴντριγγες κατασκανδαλίσθηκε, καὶ πῆγε στὸν Γέροντα Παΐσιο νὰ τὸν συμβουλευθεῖ. Ἐκεῖνος τότε τοῦ ἀπάντησε: «Ἄ! μή σκανδαλίζεσαι, τὸ Α.Ο. μοιάζει σὰν ἕνα μῆλο, τὸ ὁποῖο ἀπὸ ἔξω φαίνεται γερό καὶ γυαλίζει, ἀλλὰ μέσα εἶναι σάπιο». Αὐτὸς ὁ Ἀντιπρόσωπος εἶναι ἀκόμη ἐν ἐνεργείᾳ καὶ μάλιστα πρωτοστατεῖ καὶ αὐτὸς σὲ αὐτὴ τὴν σαπίλα…

Ἐμεῖς, ὅμως, θέλουμε καὶ προσευχόμαστε, μὲ τὴν Χάρι τοῦ Κυρίου μας, νὰ μείνουμε πιστοὶ στὴ Ὀρθόδοξη πίστι μας καὶ Παράδοσι, ὅπως μᾶς τὴν παρέδωσαν οἱ παλαιοὶ Ἁγιορεῖτες Πατέρες, καὶ σὰν ἀληθινοὶ Ἁγιορεῖτες νὰ ἀνήκουμε στὸ μικρὸ ποίμνιο, γιὰ τὸ ὁποῖο ὁ Κύριος εἶπε: «Μή φοβοῦ τὸ μικρὸν ποίμνιον· ὅτι εὐδόκησεν ὁ Πατὴρ ὑμῶν δοῦναι ὑμῖν τὴν βασιλείαν».36

Τὸ μόνο, τὸ ὁποῖο μᾶς ἀπομένει, εἶναι νὰ εὐχόμαστε νὰ χαρίσει ὁ Θεὸς ΜΕΤΑΝΟΙΑ καὶ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ στὴν Ἱερὰ Παράδοσι.

Σημειώσεις:

* digitalplan.gov.gr ** eeagrants.gr

Παραπομπές:

23. ὅ.π. σ.164. 24. Τὸ ὑπ’ ἀριθμ.πρωτοκόλλου Φ/2/32/1400/17-30.6.2017 ἔγγραφο Ἱ.Κ. agioskosmasoaitolos.wordpress.com 25. Ματθ. Ι΄, 32.  26. «Ἱερόν Πηδάλιον», Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, σ. 407. anemi.lib.uoc.gr 27. Βλ. ἄρθρο Πρωτ.Ἀγγ.Ἀγγελακόπουλου, «Ἡ Ὀρθόδοξη ἀντίδραση στὴν ψευδοσύν­οδο τῆς Λυὼν 1274 καὶ ἡ σύγχρονη ἐκκλησιαστικὴ ἀδράνεια», salpismazois.blogspot.com 28. Βλ. Πρδ. «’Επίσκεψις», ἀρ. 423, 15-7-1989, σ. 6-7. 29. P.G. Migne 160, σ. 101. 30. Ἀποκ. Δ΄15. 31. «Καταγγελία-διαμαρτυρία Ἁγιορειτῶν Πατέρων ἐπὶ τῶν ἐπιβληθέντων μέτρων, λόγῳ τοῦ covid-19, στὴν Αὐτοδιοίκητη Ἁγιορειτικὴ Πολιτεία, 13/8-31/7 2020». enromiosini.gr 32. «Τὸ Καθεστὼς τοῦ Α.Ο.», Ἱερὰ Κοινότης Α.Ο. 1996, Ἀθωνικὴ Βιβλιοθήκη 1, ἔκδοσις Ἱ.Κ. Α.Ο. 33. Ν.Δ.10/16 Σεπτ.1926, Κεφ. Α΄, ἄρθρο 2, β.1. 34. Ἄρθρο Ἁγιορειτῶν Κελλιωτῶν Πατέρων στὶς 10/23.2.2023 καὶ μὲ τίτλο «Τὸ Ἅγιον Ὄρος, ἡ Ἀνεξάρτητη Ἀρχὴ Δημοσίων Ἐσόδων καὶ ἡ Νέα Τάξις Πραγμάτων», orthodoxostypos.gr 35. K.X.A.O., Τμῆμα Β΄, Κεφ. Β΄, ἄρθρο 25. 36. Λουκ. ΙΒ΄, 32.

Σημ. «Ο.Τ.»:

Ὁ Ὀρθόδοξος Τύπος ἐδημοσίευσε τὸ ἀνωτέρω κείμενον, ὄχι διὰ νὰ προβάλλη τοὺς ζηλωτάς πατέρας ἢ τοὺς συγχρόνους, ποὺ κάνουν ἀποτείχισιν μετὰ τὸ 2016, ἀλλὰ διὰ νὰ καταδείξη τὴν κρισιμότητα τῶν θεμάτων, τά ὁποῖα ἔχουν ὡς μίαν παρεν­έργειαν τήν ἀνάδειξιν καί τοῦ ζηλωτισμοῦ, λόγω τῆς μὴ χρηστῆς καὶ ὄχι κατὰ Χριστὸν ἑνωτικῆς διοικήσεως τοῦ Ἁγ. Ὄρους. Ἡ ἐφημερὶς τρέμει τὰς διαιρέσεις καὶ τὰ σχίσματα καὶ ἐργάζεται παντοιοτρόπως διὰ τὴν ἀποφυγὴν αὐτῶν, βασικὴν ἀρχήν τὴν ὁποίαν παρέλαβεν ἐκ τῶν Πατέρων της.  Ὁ «Ο.Τ.» τὸ ἐδημοσίευσε, διότι λέγονται πολλαὶ ἀλήθειαι. Μὲ τὸ κείμενον γίνεται μία ἔκκλησις πρὸς ὅλους καὶ εἰδικὰ πρὸς τοὺς ἡγουμένους τῶν Ἱερῶν Μονῶν καὶ τὴν Ἱερὰν Κοινότητα διὰ τὴν διάσωσιν τοῦ ἀσκητικοῦ καὶ μοναχικοῦ χαρακτῆρος τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ νὰ σταματήσουν οἱ ὑπεύθυνοι νὰ ἀποδέχωνται τὰ εὐρωπαϊκὰ ἀργύρια. Ἡ κρίσις τοῦ Ἁγιορειτικοῦ Μοναχισμοῦ εἶναι βαθεῖα, κάτι τὸ ὁποῖον ἐπιβεβαιώνεται ἐκ τοῦ κειμένου καὶ οἱ Διοικοῦντες τὴν Ἀθωνικὴν Πολιτείαν φέρουν τὴν μεγαλυτέραν εὐθύνην.

Τοὺς παρακαλοῦμεν νὰ ἐνσκύψουν καὶ νὰ ἀφουγκρασθοῦν τοὺς προβληματισμοὺς τοῦ ἀρθρογράφου, διότι, ἐὰν δὲν ληφθοῦν σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν ὅλα τὰ δημοσιευθέντα θέματα, εἶναι δυνατόν, κατὰ παραχώρησιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, Προστάτιδος καὶ Ἐφόρου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἡ κατάστασις νὰ ἐκτροχιασθῆ.

Εὐχόμεθα καὶ προσευχόμεθα νὰ διανοιγοῦν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν ὑπευθύνων, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἴδουν τὴν ἀλήθειαν, ὥστε νὰ διακονοῦν μὲ φόβον Θεοῦ ὅλα τὰ θέματα τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὡς Πατέρες καὶ Ἀδελφοὶ ἀληθινοί.

Previous Article

Ἡ δυσωδία τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὴν ὁποίαν ἐτόνισεν ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης

Next Article

Οἱ Ἰβηρῖται Νεοσιομάρτυρες τῆς Μικρασιατικῆς Μαύρης Βίβλου τοῦ 1922