Ἀπάντησις εἰς τήν Ἱ.Μ. Παντοκράτορος

Share:

Ψευδοκιέβου: «Ἄκυρος ἡ Θ. Εὐχαριστία»

Τὸ ἡλιοβασίλεμα τῆς σοβιετικῆς ἐποχῆς ἐπηρέασε ἄμεσα τὴ θέση τῆς Ἐκκλησίας, συμπεριλαμβανομένης τῆς Οὐκρανίας. Ἀπὸ τὴ μία πλευρά, ἦταν περίοδος ἀναγέννησης τῆς πίστης καὶ μαζικῆς ἀνεγέρσεως ἐκκλησιῶν, ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ὅμως, αὔξησης τοῦ ἐθνικισμοῦ στὰ δυτικά τῆς χώρας καὶ μεγάλης κλίμακας καταλήψεων ναῶν ἀπὸ τοὺς οὐνίτες καὶ τούς σχισματικοὺς αὐτοκεφαλιστές.

Ὁ Φιλάρετος Ντενισένκο, ὁ ὁποῖος ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν ἦταν ὁ νόμιμος Μητροπολίτης καὶ ἐπικεφαλῆς τοῦ Οὐκρανικοῦ ἐξαρχάτου τῆς Ρωσικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, κατηγοροῦσε ὀργισμένα τόσο τὶς καταλήψεις ὅσο καὶ τὴν ἀπουσία χάρης τῆς ἱεραρχίας τῆς αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας. Συγκεκριμένα, ὑποστήριζε:

«…τὰ ἁμαρτήματα ἐκεῖ, στοὺς αὐτοκεφαλιστές, δὲν μποροῦν νὰ συγχωρεθοῦν. Ἐπειδὴ ἕνας λαϊκὸς δὲν μπορεῖ νὰ τὸ κάνει αὐτό, ἀλλὰ μόνο ἕνας ἱερέας ἢ ἕνας ἐπίσκοπος. Τὸ μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας εἶναι ἐπίσης ἄκυρο. Δὲν εἶναι τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Σωτῆρος, ἀλλὰ ἁπλὸ ψωμὶ καὶ κρασί. Ἑπομένως, κανεὶς δὲν πρέπει νὰ παραπλανηθεῖ ἀπὸ αὐτὴ τὴν αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία. Γενικά, αὐτὴ ἡ Ἐκκλησία δὲν δημιουργήθηκε γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν, ἀλλὰ γιὰ νὰ πολεμάει, νὰ εἶναι πολιτικὸ ἐργαλεῖο ἐνάντια στὴ Μόσχα. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, γιὰ τὸν ὁποῖο ἀπαιτεῖ αὐτοκεφαλοποίηση τῆς ἐκκλησίας!».

Ὁ Κιέβου Ὀνούφριος εἶναι Αὐτοκέφαλος

Τὸ 1990 πέθανε ὁ Πατριάρχης τῆς Ρωσικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας Ποιμήν καὶ ἔγινε ἡ ἐκλογὴ τοῦ νέου Προκαθημένου. Ὁ Φιλάρετος ἦταν ἀνάμεσα στοὺς ὑποψηφίους καὶ ἤλπιζε νὰ κερδίσει μὲ τὴ βοήθεια τῶν κομμουνιστῶν, ἀλλὰ βγῆκε τρίτος. Τότε ὁ Φιλάρετος ἀπαίτησε γιὰ τὴν Οὐκρανικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τὸ καθεστὼς πλήρους αὐτοκεφαλίας, ὑπολογίζοντας νὰ διοικεῖ, ἂν ὄχι τὴ Ρωσική, τουλάχιστον τὴν Οὐκρανικὴ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία τὸ 1990 ἔλαβε γράμμα ἀπὸ τὴν Ρωσικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τὸ ὁποῖο ἔλεγε ὅτι ἀπὸ τώρα καὶ στὸ ἑξῆς ἡ Ἐκκλησία αὐτὴ ἀπολαμβάνει δικαιώματα μεγάλης αὐτονομίας καὶ τὴν πλήρη διοικητικὴ ἀνεξαρτησία:

«Ἐμεῖς, ὁ ταπεινὸς Ἀλέξιος Β΄, μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, Πατριάρχης Μόσχας καὶ πάσης Ρωσίας, εὐλογοῦμε διὰ μέσου τῆς παρούσας ἐπιστολῆς μὲ τὴ δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος νὰ εἶναι ἐφεξῆς ἡ Οὐκρανικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀνεξάρτητη καὶ αὐτόνομη στὴ διοίκησή της».

Τὸ Νοέμβριο τοῦ 1991 συγκλήθηκε ἡ Ἱ. Σύνοδος τῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας (στὸ ἑξῆς ΟΟΕ), ὅπου ὁ Φιλάρετος ἀνάγκασε ὅλους τούς ἐπισκόπους τῆς ΟΟΕ νὰ ὑπογράψουν τὴν ἔκκληση γιὰ αὐτοκέφαλο. Ὡστόσο, ὁ ὀρθόδοξος λαὸς τῆς Οὐκρανίας δὲν ἦταν ἕτοιμος νὰ σπάσει τὴν σχέση προσευχῆς μὲ τὴ Ρωσικὴ Ἐκκλησία καὶ δὲν δέχτηκε τὴν ἰδέα τῆς πλήρους αὐτοκεφαλίας. Ὡς ἐκ τούτου, πολλοὶ ἐπίσκοποι, συμπεριλαμβανομένου τοῦ σημερινοῦ προκαθημένου, Μακαριωτάτου Ὀνουφρίου, ἀπέσυραν τὶς ὑπογραφές τους. Στὴ συνέχεια, ὁ Φιλάρετος τοὺς κήρυξε ἐκπτώτους τῶν ἑδρῶν τους.

Ὡρκίσθη νὰ παραιτηθῆ

Τὸ 1992, ἤδη στὴν Ἱ. Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ρωσικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας στὴ Μονὴ Ντανίλοφ, ἡ πλειοψηφία τῶν ἐπισκόπων τῆς Οὐκρανίας ἐξέφρασαν δυσπιστία ἀπέναντι στὸν Φιλάρετο. Κατηγορήθηκε γιὰ δικτατορία καὶ σκληρότητα στὴ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας, καθὼς καὶ γιὰ ἀνήθικο τρόπο ζωῆς, καθὼς στὸν μοναχὸ ἀπαγορεύεται νὰ ἔχει γυναίκα καὶ παιδιά. Ὁ Φιλάρετος μπροστὰ στὸ σταυρὸ ἔδωσε τὸ λόγο του ὡς Ἀρχιερέας νὰ παραιτηθεῖ:

«Γράφει τὸ Εὐαγγέλιο: νὰ εἶναι τὸ δικό σας «ναί, ναὶ» καὶ τὸ «ὄχι, ὄχι» καὶ ὅ,τι εἶναι πέρα ἀπὸ αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τὸν πονηρό. Ἐὰν εἶπα ὅτι θὰ τὸ κάνω, ἄρα θὰ τὸ κάνω. Θὰ ὑποβάλω αἴτηση στὴν Ἱεραρχίας τῆς ΟΟΕ μὲ αἴτημα νὰ πάρετε ἀπὸ μένα αὐτὲς τὶς ἐξουσίες καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ Προκαθημένου τῆς ΟΟΕ καὶ νὰ ἐκλέξετε σ’ αὐτὴ τὴ θέση νέο Προκαθήμενο».

Ὡστόσο, ὁ Φιλάρετος δὲν τήρησε τὸ λόγο του, καὶ μετὰ τὴν ἐπιστροφὴ του εἶπε: «Θυμηθεῖτε με, δὲν θὰ πάω πουθενά!»

Ὡς ἀποτέλεσμα ἦταν μὲ γενικὴ ἀπόφαση τῶν ἐπισκόπων τῆς ΟΟΕ στὴ Σύνοδο στὸ Χάρκοδο να ἀπαλλάξουν τὸν Φιλάρετο τοῦ ἀξιώματός του. Ὁ Μητροπολίτης Βλαντιμὶρ (Σαμποντάν) ἐκλέχτηκε νέος προκαθήμενος. Ὡστόσο, ὁ Φιλάρετος δὲν τὸ δέχτηκε. Μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Προέδρου Κραβτσοὺκ καὶ τῶν βουλευτῶν, ἀποφάσισε νὰ συν­άψει συμμαχία μὲ ἐκείνους ποὺ μισοῦσε καὶ καταδίκαζε ὥς χθές, μὲ ἐθνικιστὲς καὶ αὐτοκεφαλιστές. Ἔτσι ἐμφανίστηκε ἡ «ΟΟΕ τοῦ Πατριαρχείου Κιέβου».

Ἀπὸ ὁλόκληρη τὴν ΟΟΕ στὸ σχίσμα τὸν Φιλάρετο ἀκολούθησαν μόνο δύο Ἐπίσκοποι. Ἀντιθέτως, τὸν Μητροπολίτη Βλαντιμίρ, ὁ ὁποῖος ἔγινε ὁ Προκαθήμενος τῆς ΟΟΕ ἀντὶ τοῦ Φιλαρέτου, συνάντησαν δεκάδες χιλιάδες ἄνθρωποι στὸ σιδηροδρομικὸ σταθμὸ τοῦ Κιέβου. Ὁ Μητροπολίτης Ὀδησσοῦ Ἀγαθάγγελος δήλωσε:

«Δέκα χιλιάδες ἄνθρωποι χαιρετοῦσαν τὸν Μακαριώτατο, ὅταν κατέβηκε ἀπὸ τὸ βαγόνι καὶ ὁ λαὸς χαρούμενος ἔψαλλε: «Χριστὸς Ἀνέστη!». Μὲ δάκρυα στὰ μάτια οἱ ἄνθρωποι πλησίαζαν, ὑποκλίνονταν, ἅπλωναν τὰ ροῦχα τους. Τότε πολλοὶ κληρικοὶ ἦρθαν ἀπὸ ὅλες τὶς Μητροπόλεις. Μόνο ἀπὸ τὴ Μητρόπολη τῆς Βίννιτσας ἔφτασαν 5 λεωφορεῖα».

Μετά τὴν ἀποχώρηση στὸ σχίσμα, ἡ ρητορική τοῦ Φιλαρέτου ἄλλαξε ριζικὰ ἀπὸ φιλοκομμουνιστικὴ σὲ ἐθνικιστική. Ἄρχισε νὰ ἐκθειάζει ὅλα ὅσα ἐπέκρινε ἔντονα ἕως χθές.

Ἡ στάσις τοῦ Φαναρίου ἕως τό 2008

Γιὰ τὴν ἀνυπακοὴ στὴν Ἐκκλησία τὸ 1992 ὁ Φιλάρετος καθαιρέθηκε. Τὸ 1997 γιὰ τὶς σχισματικές του δραστηριότητες, ἐκδιώχθηκε καὶ ἀναθεματίστηκε. Οἱ καταδίκες τοῦ Φιλαρέτου ἀναγνωρίστηκαν ἀπὸ ὅλες τὶς Τοπικὲς Ἐκκλησίες καὶ πρῶτα ἀπὸ ὅλα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Τὸ 1992 ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἔστειλε ἐπιστολὴ στὸν Πατριάρχη Ἀλέξιο, στὴν ὁποία ἀνέφερε σχετικὰ μὲ τὴν ἀπόφαση γιὰ τὸν Φιλάρετο:

«…ἡ καθ’ ἡμᾶς Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία ἀναγνωρίζουσα εἰς τὸ ἀκέραιον τὴν ἐπὶ τοῦ θέματος ἀποκλειστικήν ἁρμοδιότητα τῆς ὑφ’ Ὑμᾶς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ρωσσίας ἀποδέχεται τὰ Συνοδικῶς ἀποφασισθέντα…»

Τὸ 1997 ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος γράφει γιὰ τὸ ἀνάθεμα τοῦ Φιλαρέτου:

«Λαβόντες γνῶσιν τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως, ἀνεκοινωσάμεθα ταύτην τῇ Ἱεραρχίᾳ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Οἰκουμενικοῦ Θρόνου καὶ προετρεψάμεθα αὐτὴν ὅπως οὐδεμίαν ἐκκλησιαστικὴν κοινωνίαν ἔχη τουντεῦθεν μετὰ τῶν εἰρημένων».

Ὅλες οἱ ἐπιστολὲς τοῦ Φιλάρετου πρὸς τὸ Φανάρι διὰ «ἔκκλητον» καὶ μὲ αἴτημα νὰ τὸν λάβουν ὑπὸ τὰς πτέρυγάς τους ἔμειναν ἀναπάντητες. Ἡ Κωνσταντινούπολη ἀναγνώριζε στὴν Οὐκρανία μόνο τὴ δικαιοδοσία τῆς Ρωσικῆς καὶ τῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Τὸ 2008, ὅταν ἡ Οὐκρανία γιόρταζε τὴν 1020ή ἐπέτειο τῆς Βάπτισης τῶν Ρῶς, ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος συλλειτούργησε στὸ Κίεβο μὲ τὸν Πατριάρχη τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας Ἀλέξιο, τὸν ἐπικεφαλῆς τῆς ΟΟΕ Μακαριώτατο Βλαντιμίρ καὶ ἄλλους Ρώσους καὶ Οὐκρανοὺς Ἱεράρχες.

Ὁ λαὸς θέλει τὸν Ὀνούφριον

Παρὰ τὴ διάσπαση, ἡ κανονικὴ ΟΟΕ συνέχισε νὰ ἀναπτύσσεται. Ἐκτὸς ἀπὸ τὶς Λάβρες τοῦ Κιέβου Πετσέρσκαγια καὶ Ποτσάεβσκαγια, τὸ 2004 στὴν Οὐκρανία ἐμφανίστηκε ἄλλη μία. Στὶς 9 Μαρτίου ἡ Ἱ. Σύνοδος τῆς ΟΟΕ ἀποφάσισε νὰ ἀποδώσει τὴν ἰδιότητα τῆς Λαύρας στὴν ἀντρικὴ μονὴ Σβιατογκόρσκι. Στὶς 25 Σεπτεμβρίου 2004 στὸ Σβιατογκὸρσκ πραγματοποιήθηκαν μεγάλοι ἑορτασμοί. Περισσότεροι ἀπὸ 500 κληρικοί, 21 ἐπίσκοποι καὶ περίπου 50 χιλιάδες προσκυνητές. Ἀπὸ τότε ἡ Λαύρα Σβιατογκὸρσκ ἔχει δεχτεῖ ἑκατομμύρια προσκυνητὲς ὄχι μόνο ἀπὸ τὴν Οὐκρανία, ἀλλὰ σχεδὸν ἀπὸ ὅλες τὶς Τοπικὲς Ἐκκλησίες. Τὸ 2009 τὴν ἐπισκέφθηκε ὁ νέος Πατριάρχης τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας Κύριλλος. Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ κηρύγματός του ὁ ἐπικεφαλῆς τῆς Ρωσικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας δὲν μπόρεσε νὰ ἀρχίσει τὴν ὁμιλία του γιὰ ἀρκετὰ λεπτὰ καθὼς χιλιάδες πιστοὶ φώναζαν «Ὁ Πατριάρχης μας Κύριλλος!». Ὅταν ὁ Προκαθήμενος ἦταν τελικὰ σὲ θέση νὰ ξεκινήσει, εἶπε ὅτι θὰ καταβάλει κάθε προσ­πάθεια, γιὰ νὰ ξεπεραστεῖ τὸ οὐκρανικὸ σχίσμα, καθὼς καὶ οἱ ἐθνικὲς καὶ πολιτικὲς ἀντιφάσεις μεταξὺ τῶν λαῶν. Ὁ Πατριάρχης Κύριλλος δήλωσε:

«Θὰ κάνω τὰ πάντα γιὰ τὴν ἐπανένωση τοῦ λαοῦ, γιὰ νὰ ἐξαφανιστοῦν οἱ πολιτικὲς καὶ ἐθνικὲς ἀντιφάσεις, γιὰ νὰ ἔχει ξανὰ ἡ ἑνωμένη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ τὴ δύναμη καὶ τὴν ἱκανότητα νὰ ἀγκαλιάσει ὅλα τὰ πιστά της τέκνα μὲ τὴ μητρική της ἀγκαλιὰ»

Ἀλλὰ πέρασαν μόνο λίγα χρόνια καὶ στὴν Οὐκρανία συν­έβη τὸ Euromaidan. Οἱ φιλοεθνικιστικὲς δυνάμεις ἀνέβηκαν στὴν ἐξουσία, ποὺ πορεύονταν πρὸς τὴν κατεύθυνση τῆς ὑποστήριξης τῶν σχισματικῶν καὶ τὴν καταστροφὴ τῆς κανονικῆς Ἐκκλησίας. Τὸ 2016 ὅταν ἡ ΟΟΕ διοργάνωσε μεγάλης κλίμακας Πανουκρανικὴ λιτανεία μὲ προσευχὴ ὑπὲρ τῆς εἰρήνης στὴ χώρα ἀπὸ τὴ Λαύρα τοῦ Ποτσάεβ καὶ τὴν Λαύρα Σβιατογκὸρσκ στὴν Λαύρα τοῦ Κιέβου Περτσέσκαγια, οἱ ἐθνικιστὲς μπλόκαραν τὴν πομπή, βάζανε νάρκες στοὺς δρόμους καὶ ὀργάνωναν προβοκάτσιες ἐναντίον τῶν συμμετεχόντων τῆς λιτανείας. Ὅταν ἡ λιτανεία πλησίαζε μὲ τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας τοῦ Σβιατογκὸρσκ στὸ Μπορισπίλ, μόνο ἡ παρέμβαση τῆς ἀστυνομίας ἔσωσε τοὺς πιστοὺς ἀπὸ τὰ ἀντίποινα. Οἱ ἐθνικιστές, οἱ ὁποῖοι δὲν κατάφεραν νὰ φτάσουν τοὺς συμμετέχοντες στὴν λιτανεία, ἄρχισαν νὰ ρίχνουν πέτρες καὶ αὐγὰ στὴν εἰκόνα. Ὁ ἱερέας ἀναγκάστηκε νὰ βγάλει τὰ ἄμφιά του καὶ νὰ καλύψει μὲ αὐτὰ τὴν εἰκόνα.

Τὸ πολιτικὸν σχέδιον αὐτοκεφαλίας

Ὁ Πρόεδρος Ποροσένκο, ὁ ὁποῖος γιὰ πολλὰ χρόνια ἦταν ἐνορίτης τῆς κανονικῆς ΟΟΕ πρὸς τὸ τέλος τῆς θητείας του καὶ μὲ τὸν ἐρχομὸ τῶν νέων προεδρικῶν ἐκλογῶν, βασίστηκε στοὺς ἐθνικιστὲς καὶ ἄλλαξε ριζικὰ τὴ στάση του ἀπέναντι στὴν ΟΟΕ. Ἄρχισε νὰ μεταλαμβάνει στοὺς Οὐνίτες καὶ στὴ συνέχεια ἔκανε ἀρκετὰ βήματα, γιὰ νὰ δημιουργήσει μία νέα  Ἐκκλησία. Οἱ πολιτικοί του τεχνοκράτες δὲν ἔκρυβαν τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ σχέδιο τῆς νέας θρησκευτικῆς δομῆς ἦταν πολιτικὸ προεκλογικὸ τέχνασμα. Ὁ Τάρας Μπερεζοβὲτς τοῦ ἐπιτελείου τοῦ Ποροσένκο δήλωσε:

«Μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι αὐτὴ εἶναι μία συνήθης ἐκλογικὴ τεχνική. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἀλήθεια, διότι τὸ 36% τοῦ πληθυσμοῦ ὑποστηρίζει τὴν Μία Τοπικὴ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας».

Ὁ ἴδιος ὁ Ποροσένκο ἔθεσε τὸ ζήτημα τῆς νέας Ἐκκλησίας στὸ ἴδιο ἐπίπεδο μὲ πολιτικὰ σχέδια, τὰ ὁποῖα, κατὰ τὴ γνώμη του, καλοῦνταν νὰ τοῦ ἐξασφαλίσουν τὴ νίκη στὶς ἐκλογές:

«Γιὰ μένα τὸ ἔργο τῆς ἑδραίωσης τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἔργο ἴδιας σημασίας μὲ τὴν πρόσ­βαση χωρὶς προσκόμματα στὴν ΕΕ, τὴ Συμφωνία μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, καθὼς καὶ ὁ κοινὸς ἀγώνας μας γιὰ τὴν ἔνταξη στὴν ΕΕ καὶ τὸ ΝΑΤΟ, κάτι ποὺ τό ἔχουμε ἀκόμα μπροστά μας»

Οἱ Οὐνίτες ὄπισθεν τοῦ σχεδίου

Τὸ 2016 τὸ Κοινοβούλιο τῆς Οὐκρανίας ψήφισε ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου «Περὶ ἐκκλήσεως τοῦ Κοινοβουλίου τῆς Οὐκρανίας πρὸς τὴν Παναγιότητά του τὸν Βαρθολομαῖο, Ἀρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως καὶ Νέας Ρώμης, Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη γιὰ τὴν χορήγηση Αὐτοκεφάλου στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὴν Οὐκρανία». Ἂς κοιτάξουμε ἀπὸ ποιοὺς προέρχεται ἡ πρωτοβουλία. Εἶναι οἱ Βουλευτές: Παρουμπίυ, Λέβους, Κνιαζίτσκι, Μάτιος, Ἐλένσκι, Ντέμσακ. Σχεδὸν ὅλοι οἱ συντάκτες τῆς ἔκκλησης εἶναι Οὐνίτες καὶ δὲν ἔχουν καμία σχέση μὲ τὴν Ὀρθοδοξία.

Ἡ «ΚΥΠ» ἀναλαμβάνει τὸ ἔργον

Τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2018, μετὰ ἀπὸ ταξίδι στὸ Φανάρι, ὁ Ποροσένκο ἀνακοίνωσε ὅτι συμφώνησε μὲ τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο τὴ δημιουργία τῆς νέας Ἐκκλησίας. Ὁ Ποροσένκο ἄσκησε στοὺς Ἱεράρχες τῆς κανονικῆς Ἐκκλησίας τρομερὴ πίεση, γιὰ νὰ τοὺς ἀναγκάσει νὰ ἑνωθοῦν μὲ σχισματικοὺς ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ Φαναρίου. Οἱ Ἀρχιερεῖς κλήθηκαν στὴν Ὑπηρεσία Ἀσφαλείας τῆς Οὐκρανίας γιὰ συζητήσεις καὶ ἀνακρίσεις, στὴ διοίκηση τῶν ἐπαρχιῶν τους στέλνονταν «ἀκτιβιστές», οἱ ὁποῖοι φώναζαν ἀπειλὲς καὶ προσβολές:

«Ἡ Οὐκρανία εἶναι πάν’ ἀπ’ ὅλα! Κάθε κομμουνιστὴς παπὰς νὰ κρεμαστεῖ στὸ κλαρὶ, ὅπως ὁ Μοσκάλ!»

Τὰ οὐκρανικὰ ΜΜΕ διέδιδαν προκλήσεις ὅτι δῆθεν πολλοὶ Ἐπίσκοποι εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἑνωθοῦν μὲ σχισματικοὺς ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Κιέβου ἀλλὰ καὶ τοὺς Οὐνίτες! Ὡστόσο, στὶς 15 Δεκεμβρίου 2018, ὅταν ξεκίνησε ἡ λεγομένη «Συνέλευση Ἑνοποίησης» στὸν Καθεδρικὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Σοφίας τοῦ Κιέβου, ἀπὸ τοὺς 97 Ἐπισκόπους τῆς ΟΟΕ ἐμφανίστηκαν μόνο δύο. Ὁ ἕνας ἦταν ὁ Ἐπίσκοπος Συμεὼν Σοστάστκι ἀπὸ τὴ Βίννιτσα, στενὸς φίλος τοῦ Ποροσένκο, στὸν ὁποῖο ὁ τότε Πρόεδρος ὑποσχέθηκε τὴ θέση τοῦ Προκαθημένου τῆς νέας δομῆς.

Ὅλες οἱ δηλώσεις τόσο τοῦ Φαναρίου ὅσο καὶ τοῦ πρώην Προέδρου Ποροσένκο γιὰ τὴν ἑνοποίηση ὅλης τῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθοδοξίας ἀποδείχθηκαν ψευδεῖς. Δὲν συν­έβη καμία ἑνοποίηση μεταξὺ τῶν σχισματικῶν ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Κιέβου καὶ τοὺς Οὐνίτες. Στὴ νέα δομὴ κάθε πόλη τελικὰ εἶχε ἀπὸ δύο μητροπόλεις καὶ δύο Ἐπισκόπους καὶ στὴ Βίννιτσα, ἀπ’ ὅπου κατάγεται ὁ Συμεὼν Σοστάστκι, τρεῖς!

Ἡ κανονικὴ ΟΟΕ δὲν ἔχει ἀλλάξει καθόλου, ὅπως καὶ πρὶν εἶναι διπλάσια σὲ ἀριθμὸ ἐνοριῶν ἐν σχέσει πρὸς τοὺς σχισματικούς, ἐνῶ σὲ ἀριθμὸ μοναστηριῶν καὶ μοναχῶν εἶναι δέκα φορὲς μεγαλύτερη. Ἐν τούτοις, ὁ Ποροσένκο τοὺς τελευταίους μῆνες τῆς κυριαρχίας του ἔδωσε ἐντολὴ γιὰ βίαια «ἕνωση» μὲ τὴν νέα δομή. Στὰ χωριὰ οἱ τοπικὲς ἀρχὲς ἔλαβαν ἐντολὴ νὰ διοργανώνουν ὑπὸ μορφὴ συνέλευσης ἐκκλησιαστικῆς κοινότητας συγκέντρωση ὅλων τῶν κατοίκων τοῦ χωριοῦ καὶ νὰ τὶς μεταφέρουν στὴν νέα δομή. Ὡς ἀποτέλεσμα, ἡ ἐκκλησιαστικὴ κοινότητα συγκεντρωνόταν στὸ ναὸ καὶ ἀποφάσιζε νὰ μείνει στὴν κανονικὴ Ἐκκλησία, ἐνῶ ἡ κοινότητα τοῦ χωριοῦ, στὴν ὁποία ὑπῆρχαν οὐνίτες, προτεστάντες καὶ ἄθεοι, συγκεντρωνόταν παράλληλα στὴ λέσχη τοῦ χωριοῦ καὶ ἀποφασιζόταν νὰ μεταφερθοῦν βιαίως στὶς ἐνορίες τῆς νέας δομῆς. Μὲ τὴ βοήθεια τῆς ἀστυνομίας καὶ τῶν ριζοσπαστῶν οἱ ναοὶ καταλαμβάνονταν, οἱ κλειδαριὲς κόβονταν μὲ ἁλυσοπρίονο ἢ λοστό. Οἱ πιστοί της ΟΟΕ διώχνονταν ἀπὸ τοὺς ναούς τους μὲ βία, πολλοὶ ἄνθρωποι τραυματίστηκαν σὲ συγκρούσεις. Μετὰ τὶς καταλήψεις δεκάδες ἐνορίες ἀναγκάζονται τώρα νὰ προσ­εύχονται σὲ ἰδιωτικὰ σπίτια, ἀποθῆκες, γκαρὰζ ἢ ἁπλὰ κάτω ἀπὸ τὴν τέντα.

«Ὁ Ἐπιφάνιος δέν ἔχει ἱερωσύνην»

Ἐνῶ ἡ κανονικὴ Ἐκκλησία διατήρησε τὴν ἑνότητά της, ὑπὸ τὴν τεράστια πίεση τῶν ἀρχῶν, ἡ νεοσυσταθεῖσα δομὴ διασπάστηκε. Ὁ Φιλάρετος Ντενισένκο μὲ κάποιους Ἐπισκόπους ἀποχώρησε ἀπὸ τὴν νέα δομὴ καὶ ἔγινε ξανὰ ἐπικεφαλῆς τοῦ Πατριαρχείου Κιέβου. Ὅσον ἀφορᾶ τὸν Ἐπιφάνιο Ντουμένκο, τὸν Προκαθήμενο τῆς νέας δομῆς, ὁ Φιλάρετος εἶπε ὅτι ἂν ὁ ἴδιος ἦταν ὑπὸ ἀνάθεμα, ὁ Ἐπιφάνιος καὶ τὰ ἄλλα μέλη τῆς νέας δομῆς δὲν εἶναι κἄν ἱερεῖς:

«Ἐὰν ἐγὼ εἶμαι ὑπὸ ἀνάθεμα, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ Ἐπίσκοποι εἶναι ἄκυροι καὶ ὁ Ἐπιφάνιος ὄχι μόνο δὲν εἶναι Μητροπολίτης, ἀλλὰ οὔτε κἄν ἱερέας δὲν εἶναι».

Ὁ Ἐπιφάνιος συνελειτούργησε μέ παπικόν!

Ἀπὸ τὰ πρῶτα βήματα τῆς δημιουργίας τῆς νέας δομῆς ὁ Ἐπιφάνιος καὶ ὁ ἐπικεφαλῆς τῶν Οὐκρανῶν Οὐνιτῶν Σβιατοσλὰβ Σεβτσοὺκ ἀνέπτυξαν χάρτη συνεργασίας. Ὁ Ἐπιφάνιος Ντουμένκο δήλωσε στοὺς δημοσιογράφους ὅτι τὸ κλειδὶ γιὰ τὴν ἕνωση τῆς νέα δομῆς καὶ τῶν Οὐνιτῶν βρίσκεται στὴ Ρώμη καὶ στὴν Κωνσταντινούπολη.

Στὶς 22 Σεπτεμβρίου 2019 στὴ Βίννιτσα τρεῖς Ἐπίσκοποι τῆς νέας δομῆς, συμπεριλαμβανομένου τοῦ Συμεὼν Σοστάτσκι, παρευρέθησαν σὲ συλλείτουργο μὲ παπικοὺς καὶ οὐνίτες.

Στὶς 14 Ὀκτωβρίου, στὴν πόλη Βάρας, ὁ παπικὸς ἱερέας Βασίλειος Πλαχότκα συμπροσευχήθηκε μὲ ἄμφια μὲ τὸν Ἐπιφάνιο Ντουμένκο καὶ ἄλλα μέλη τῆς νέας δομῆς μέσα στὸ ἱερὸ Ὀρθοδόξου ναοῦ.

Στὶς 4 Νοεμβρίου στὸ χωριὸ Γερμάνοβκα τῆς περιφέρειας Τερνόπολη ὁ ἡγούμενος τοῦ τοπικοῦ ναοῦ, Βλαντίμιρ Στεφάνκο, προσευχήθηκε στὴν ἑορταστικὴ λειτουργία τῶν Οὐνιτῶν μαζὶ μὲ τὸν Οὐνίτη Ἐπίσκοπο Δημήτριο Γκριγκορὰκ καὶ τὸν οὐνιτικὸ κλῆρο.

Τὴν ἴδια στιγμὴ ἡ κανονικὴ ΟΟΕ κάθε χρόνο ἔχει ὅλο καὶ περισσότερη ὑποστήριξη ἀπὸ τὸν οὐκρανικὸ λαό. Οἱ ἐπιθέσεις καὶ ἡ πίεση τῶν ἀρχῶν, ἡ προφανὴς ὑποστήριξή τους στοὺς σχισματικούς, φέρνουν ἀντίθετα ἀποτελέσματα. Ὅλο καὶ περισσότεροι ἄνθρωποι προσέρχονται στὴν κανονική Ἐκκλησία. Οἱ κοινότητες ἀπὸ τὶς ὁποῖες καταλαμβάνονται οἱ ναοί, χτίζουν καινούριους. Καὶ ἂν τὸ 2018 στὴ λιτανεία στὸ Κίεβο ποὺ εἶναι ἀφιερωμένη στὸ βάπτισμα τῶν Ρῶς συμμετεῖχαν 250.000 ἄτομα, τὸ 2019 ἦταν ἤδη 300.000. Σ’ αὐτὸ συνέβαλε πολὺ ὁ Προκαθήμενος τῆς ΟΟΕ Μακαριώτατος Ὀνούφριος. Δὲν κάνει πολιτικὲς δηλώσεις, δὲν καταδικάζει κανένα, μιλᾶ γιὰ πίστη καὶ σωτηρία. Μποροῦμε νὰ ποῦμε μὲ βεβαιότητα, ὅτι παρὰ ὅλες τὶς καταιγίδες μὲ τὸν Τόμο, τὶς πιέσεις τοῦ Φαναρίου γιὰ τὴν προώθηση τῆς ἀναγνώρισης τῆς νέας δομῆς ἀπὸ τὶς ἄλλες Ἑλληνόφωνες Ἐκκλησίες, ἡ ΟΟΕ συνεχίζει τὴν ἀνάπτυξή της καὶ ὁ οὐκρανικὸς λαὸς εἶναι μαζὶ μὲ αὐτὴν καὶ τὸν Προκαθήμενό της.

Σημ. «Ο.Τ.»: Το παρόν ἄρθρον εἶναι ἀπομαγνητοφώνησις τοῦ ντοκυμανταίρ «Ἡ Οὐκρανικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τὸ Σχίσμα. Ἀπὸ τὴν ἐμφάνιση ἕως τὴν νομιμοποίηση». Τὰ ὅσα ἀναφέρονται εἶναι ὅσα ἀποφεύγει ἐπιμελῶς νὰ σχολιάση τὸ νέον πονημάτιον τῆς Ἱ. Μ. Παντοκράτορος «Ἡ ὅλη ἀλήθεια γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ Ἐκκλησιαστικὸ Ζήτημα», Ἅγιον Ὄρος 2020. Ὡστόσον ἀντιλαμβάνεται κανεὶς ποῦ εὑρίσκεται ἡ ἀλήθεια καὶ ποῦ γίνεται προσπάθεια νὰ δικαιολογηθοῦν τὰ ἀδικαιολόγητα. Προφανῶς, ἡ ἔκδοσις αὐτὴ ἀποπειρᾶται νὰ ἐκτοπίση τὴν μελέτην τῆς Ἱ. Μ. Ὁσ. Γρηγορίου «Τὰ “δίκαια” τῶν Ἐκκλησιῶν καὶ ἡ Ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας», Ἅγιον Ὄρος 2019. Ἆραγε τὸ Β΄ μέρος τῆς μελέτης, ποὺ τὸ ἀναμένομεν, θὰ κλείση τὸ ζήτημα ὁριστικῶς;

Previous Article

18 Δεκεμβρίου

Next Article

Αντισυνταγματική η παρακώλυση της Θείας Λατρείας

Διαβάστε ακόμα