Ἀπάντησις τοῦ π. Νείλου Βατοπαιδινοῦ εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν τῆς Ἱ. Μονῆς Βατοπαιδίου

Share:

Ὁ Νεῖλος Βατοπαιδινὸς ἀπηύθυνε ἀνοιχτὴ ἐπιστολὴ στὴν ἡγεσία καὶ τοὺς ἀδελφούς τῆς Μονῆς Βατοπαιδίου καί ἐξέφρασε τὴ θέση του γιὰ τὰ οὐσιώδη προβλήματα τῆς Ὀρθοδοξίας.

Στὶς 18 Αὐγούστου 2021, ἡ ΕΟΔ δημοσίευσε ὑλικὸ σέ συν­έντευξη στήν ἐπισκοπή τῆς Ὀδησσοῦ τῆς UOC, μὲ τὸν ἐπιστήμονα, καθηγητὴ τοῦ κανονικοῦ δικαίου, πρώην κάτοικο τῆς μονῆς Βατοπαιδίου, π. Νεῖλο (Giorgio BARONE-ADESI), στὴν ὁποία μίλησε γιὰ τὴν ἀπόρριψη τῆς δομῆς τῆς OCU καὶ τὴ στάση του ἀπέναντι στὸν Μακαριώτατο κ.κ. Ὀνούφριο. Τὴν ἑπόμενη μέρα, ἡ Μονὴ Βατοπαιδίου τοῦ Ἄθω ἔκανε ἐπίσημη δήλωση, στὴν ὁποία εἰπώθηκε ὅτι ὁ π. Νεῖλος ἀποκλείεται ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς τῆς μονῆς καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ὀνομάζεται «Βατοπαιδινός».

Τώρα ὁ π. Νεῖλος ἔδωσε στήν ΕΟΔ μία ἀνοιχτὴ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Ἡγούμενο καὶ τοὺς ἀδελφούς τῆς Μονῆς Βατοπαιδίου, ὅπου ἐξέφρασε «τὶς ἐπιστημονικές του ἀπόψεις μὲ τὴ δέουσα σεμνότητα καὶ ταπεινότητα». Δημοσιεύουμε τὸ πλῆρες κείμενο τῆς ἐπιστολῆς.

«Ἅγιε Ἡγούμενε, Γεροντάδες καὶ Πατέρες,

Πρὶν 50 χρόνια ἔφτασα γιὰ πρώτη φορά στὸ Ἅγιο Μοναστήρι μας. Παρὰ τὴν ἀναξιότητά μου οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας, ὁ Γέροντας Ἰωσὴφ καὶ ὁ Ἡγούμενος Ἐφραὶμ μὲ συμπεριέλαβαν πρὶν 25 χρόνια στὴν Ἀδελφότητά μας. 20 χρόνια πρὶν προετοίμασα καὶ ὀργάνωσα τὴν ἐπίσκεψη τῆς Α. Θ. Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου Α΄ στὰ Ἑλληνορθόδοξα Μοναστήρια τῆς Καλαβρίας καὶ τῆς Σικελίας. Τὴν πρώτη καὶ μοναδικὴ ἕως τώρα ἐπίσημη ἐπίσκεψη Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου στὰ ἅγια χώματα τῆς Μεγάλης Ἑλλάδος.

Δὲν μπορῶ νὰ λησμονήσω τὴν λαμπρὴ μαρτυρία ποὺ ἔδινε γιὰ 5 μέρες ὁ ἀκούραστος Πατριάρχης μας ὡς ταπεινὸς προσκυνητὴς στὴν Μεγάλη Ἑλλάδα. Θυμᾶμαι σὰν τώρα τὴν ἐρώτηση πού μοῦ ἀπηύθυνε ὁ Πρόεδρος τῆς Καλαβρίας, λίγο πρὶν τὴν ἄφιξη τοῦ Πατριάρχου μας, στὴν πρώτη Ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστή τῆς Τρίτης Χιλιετίας, τὴν ἄνοιξη τοῦ 2001:

-Πῶς πρέπει νὰ τὸν ὑποδεχθῶ, γιὰ νὰ τιμήσουμε Ἐκεῖνον καὶ τὴν ἱστορία μας;

– Ὡς Ἐθνάρχη, ἐφόσον εἶναι ὁ Πατριάρχης καὶ Πνευματικὸς ὁδηγὸς ὅλου τοῦ Ἑλληνικοῦ Γένους. Διότι ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης τῆς Κωνσταντινούπολης, εἶναι ὁ Ἐθνάρχης τοῦ Ρωμαίϊκου Ἑλληνισμοῦ, ὁ Προκαθήμενος στὸν ὁποῖο ἀναφέρονταν οἱ Καλαβροὶ Ἐπίσκοποι, στοὺς αἰῶνες τῆς ἄνθισης τοῦ μοναχισμοῦ καὶ τοῦ χριστιανικοῦ ἑλληνισμοῦ στὴν Μεγάλη Ἑλλάδα» τοῦ ἀπάντησα.

Κάποιοι ἐκκλησιαστικοὶ ἄρχο­ντες μᾶς πρότειναν νὰ Τοῦ ἀποδώσουμε ἐκτὸς ἀπὸ τὶς τιμὲς Ἀρχηγοῦ Κράτους καὶ διδακτορικοὺς τίτλους «ἐπὶ τιμῇ». Ἐπιλέξαμε νὰ μὴ τὸ κάνουμε, ἀφενὸς γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι κανένας ἄλλος θρησκευτικὸς ἡγέτης δὲν ἔχει λάβει τόσες ἀκαδημαϊκὲς τιμὲς, ἀλλὰ καὶ ἀφετέρου γιατί δὲν θέλαμε ὁ ταπεινὸς λαὸς τῆς Καλαβρίας μας νὰ δεῖ τὸν Πατριάρχη του ὡς ἕνα πολιτικὸ ἀρχηγὸ, ἀλλὰ ὡς πνευματικὸ πατέρα τοῦ ἔθνους τῶν Ρωμιῶν, προσκυνητὴ στὰ στάδια ἄθλησης τῶν ἀσκητῶν, τῶν Ἁγίων Καλόγερων τῆς γῆς μας.

Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης δὲν ἔδωσε συνεντεύξεις τύπου, οὔτε ἔκανε δηλώσεις στὰ Μ.Μ.Ε., ἀλλὰ εὐλογοῦσε ὅσους τοῦ τὸ ζητοῦσαν καὶ συνάντησε ἀδελφικὰ Ρωμαιοκαθολικοὺς ἐπισκόπους τῶν περιοχῶν ποὺ ἐπισκέφθηκε.

Ὁ Παναγιώτατος εὐλόγησε τὴν ἐπαναλειτουργία τῶν Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ἠλία στὸ σπήλαιο τοῦ Μελικουκκᾶ, τῶν Ἁγίων Ἠλία καὶ Φιλαρέτου στὴν Σεμινάρα τῆς Καλαβρίας, καὶ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου στὸ Μαντανίτσι τῆς Σικελίας, ποὺ μὲ εὐθύνη τοῦ Μητροπολίτη Γενναδίου δυστυχῶς ἐγκαταλείφθηκαν, προκαλώντας λύπη καὶ σκανδαλισμὸ στοὺς πιστούς. Οἱ ἀτυχεῖς νομικὲς μεθοδεύσεις στὴν περίπτωση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Θεριστῆ στὸ Μπιβόντζι τῆς Καλαβρίας, ὁδήγησαν στὴν ὁριστικὴ ἐκχώρησή της στὴν Ρουμανικὴ Ὀρθόδοξη Ἐπισκοπὴ Ἰταλίας, μὲ τὴν Μητρόπολη νὰ πληροφορεῖ ἀναληθῶς γιὰ χρόνια τώρα, πὼς «ἡ ἀδελφότητα τῆς Μονῆς στεγάζεται ἀλλοῦ…!» Σήμερα, 13 χρόνια μετὰ ἡ Μονὴ ἀνθίζει μὲ τὴν ἐγκαταβίωση ἐκεῖ πενταμελοῦς ἀδελφότητος.

Εἶναι σημαντικὸ νὰ τονίσω ἐδῶ πὼς ἡ Ἰταλικὴ Πολιτεία μετὰ τὴν οὐσιαστικὴ ἐγκατάλειψη τῆς Μονῆς ἐκ μέρους τῆς Μητρόπολης Ἰταλίας μὲ τὴν ἐκδίωξη τῶν δύο Ἁγιορειτῶν Πατέρων τοῦ μακαριστοῦ πατρὸς Κοσμᾶ Λαυρεώτη – Μεγαλοελλαδίτη καὶ τοῦ πατρὸς Γενναδίου Διονυσιάτη, εἶχε ἀποφασίσει τὴν ἀνάκληση τῆς παραχώρησης τῆς Μονῆς καὶ τὴν ἐκχώρησή της σὲ σχισματικούς. Μπροστὰ στὸν κίνδυνο αὐτὸ νὰ χαθεῖ ὁριστικὰ τὸ μοναστήρι γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, διαμεσολάβησα γιὰ τὴν συνέχιση τῆς λειτουργίας του ὡς Ὀρθοδόξου Μονῆς, ἔστω ὑπαγομένης στὴ δικαιοδοσία μίας ἄλλης πλὴν ὅμως Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἐκπροσωπεῖται μὲ ἐπίσκοπό της στὴν Ἰταλία. Γιὰ τὴν διαμεσολάβησή μου αὐτὴ τιμήθηκα μὲ τὴν «καθαίρεση» ἀπὸ τὴν ἱερωσύνη.

Ἅγιοι Πατέρες καὶ Ἀδελφοί μου ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ,

Δὲν κρύβω τὴ στενοχώρια πού μοῦ προκάλεσε ἡ δημόσια ἀνακοίνωσή σας τῆς 18ης Αὐγούστου 2021.

Ὁ Ἅγιος Γέροντάς μας Ἰωσὴφ καὶ ὅλοι ἐσεῖς μοῦ διδάξατε πὼς πρέπει πάντα νὰ ἀγαποῦμε καὶ νὰ τιμοῦμε τὸν Παναγιώτατο, τὴν Ἁγία Σύνοδο, τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης – Νέας Ρώμης. Αὐτὸ ἔκανα, κάνω καὶ θὰ κάνω γιὰ ὅσα χρόνια θὰ βρίσκομαι ἀκόμη στὴ γῆ. Αὐτὸ ὅμως δὲν θὰ μὲ ἐμποδίσει νὰ ἐκφράζω πάντοτε μὲ σεμνότητα, ταπείνωση καὶ εὐθύτητα τὴν ἐπιστημονική μου ἄποψη.

Πάντα κοντά σας, στὶς δοκιμασίες ποὺ ὑπέστη τὰ τελευταῖα χρόνια ἡ ἀδελφότητά μας, μοιράστηκα τελευταῖα τὴν ὀδυνηρή σας ὑπακοὴ στὴν ἐπιβαλλόμενη συμμετοχὴ τοῦ Ἁγίου Ἡγουμένου μας στὴν ἐνθρόνιση τοῦ Ἐπιφάνιου Ντουμένκο στὸ Κίεβο.

Εἶμαι ἐπίσης μάρτυρας τῆς εὐρέως διαδεδομένης ἀγάπης καὶ τιμῆς τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ Ἁγίου Γέροντα, Μητροπολίτου Ὀνουφρίου τοῦ Κιέβου, πιστοῦ ὁδηγοῦ τῶν Οὐκρανῶν Ὀρθοδόξων.

Πληγώνοντας ὁλόκληρη τὴν Ἁγία Ἐκκλησία, ἡ δῆθεν αὐτοκεφαλία μὲ ἐνοχλεῖ ἐπίσης βαθιά.

Ὅπως γνωρίζετε καὶ ὡς Μοναχὸς συνεχίζω τὴν μελέτη τῆς ἐπιστήμης τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου στὴν Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία. Ὡς ἀποτέλεσμα τούτου, ἀπὸ τὴν Μεγάλη Ἑλλάδα τολμῶ νὰ ἐπαναλάβω: « Φίλος ὁ Πλάτων, φιλτάτη ἡ Ἀλήθεια!»

Σὲ ἀντίθεση μὲ ἐσᾶς ποὺ ζεῖτε στὸν κοινοβιακὸ μοναχισμὸ τοῦ Ἄθωνα, ὁ «ἰδιόρυθμος» ἐγώ, ποὺ συνεχίζω νὰ μελετῶ καὶ νὰ διδάσκω στὸ πανεπιστήμιο, δὲν μπορῶ νὰ παραμείνω σιωπηλὸς ἢ νὰ κρύψω τὸ γεγονὸς ὅτι αὐτὸς ὁ νέος θεσμὸς ὄχι μόνο παραβλέπει τὴν ἀποκλειστικὴ κανονικότητα τῆς Οὐκρανικῆς Αὐτόνομης Ἐκκλησίας (UCA), ἡ ὁποία λειτουργεῖ ὡς Αὐτόνομη Ἐκκλησία στὸ πλαίσιο τῆς δικαιοδοσίας τῆς Ρωσικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀλλὰ εἶναι σὲ σαφῆ ἀντίθεση μὲ τὴ νομοκανονικὴ παράδοση τῆς Ἁγίας Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας.

Ἂν δὲν τὸ ἔλεγα, θὰ πρόδιδα αὐτὸ ποὺ γιὰ μένα, ἀλλὰ καὶ γιὰ πολλοὺς ἄλλους εἶναι πασιφανὲς ἀπὸ νομοκανονικὴ ἄποψη.

Συγχωρῆστε με, λοιπόν, καθὼς παρακαλῶ γιὰ τὶς θερμὲς προσευχὲς τοῦ Ἁγίου Ἡγουμένου μας, τῶν Πρεσβυτέρων καὶ τῶν Πατέρων καὶ Ἀδελφῶν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς μας.

Ὅπως γνωρίζετε καθαιρέθηκα ἀπὸ τὴν Ἱερωσύνη, μὲ ἀπόφαση τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ὕστερα ἀπὸ τὶς ψευδεῖς καὶ συκοφαντικὲς ἐναντίον μου καταγγελίες τοῦ τότε Μητροπολίτη Ἰταλίας Γενναδίου (Τσαμπίκου) Ζερβοῦ, χωρὶς ΠΟΤΕ νὰ κληθῶ σὲ ἀπολογία ἢ δίκη σὲ κανένα δικαστήριο, παραβιάζοντας ἔτσι στὴν Εὐρώπη τοῦ 21ου αἰώνα καὶ ὄχι σὲ κάποιο «φονταμεταλιστικὸ ἰσλαμικὸ χαλιφᾶτο…» κάθε ἔννοια δικαίου καὶ νομιμότητας στερώντας μου τὸ στοιχειῶδες δικαίωμα νὰ ὑπερασπιστῶ τὸν ἑαυτό μου σὲ 1ο, 2ο βαθμό καὶ ἐνώπιον ἀκόμη τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου, παρουσίᾳ νομικοῦ παραστάτη. Μάλιστα ἡ ἀπόφαση αὐτὴ δὲν μοῦ κοινοποιήθηκε ΠΟΤΕ ἐπισήμως, (ὡς ἐπιβάλλεται), ἀλλὰ κοινοποιήθηκε στὸ λαὸ καὶ στὸ ποίμνιο τῆς Μητρόπολης Ἰταλίας μέσῳ τοῦ προσωπικοῦ λογαριασμοῦ στὸ facebook (sic!) τοῦ τότε πρωτοσυγκέλλου τῆς Μητροπόλεως Εὐαγγέλου Ὑφαντίδη. Σὲ κάθε καλοπροαίρετο ἄνθρωπο εἶναι προφανὲς ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ διαδικασία ὑπῆρξε ἄδικη, καταχρηστική, παράνομη, ἀντικανονικὴ καὶ ἐν τέλει ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ καὶ σίγουρα Ἀντιεκκλησιαστική.

Κι ὅμως! Δὲν μὲ ὑπερασπισθήκατε ποτὲ, ὅπως θεωρῶ ὅτι ὀφείλατε νὰ πράξετε ἀπέναντι σὲ ἕνα ἀδελφό σας ποὺ διωκόταν ἀδίκως. Δὲν κάνατε τίποτε, δὲν προσπαθήσατε κἄν, ἐνῷ τὸ μπορούσατε, νὰ ἀνατρέψετε καὶ νὰ ἀκυρώσετε αὐτὴ τὴν τόσο ἄδικη διαδικασία ποὺ ὁδήγησε σὲ αὐτὴ τὴν τερατώδη σὲ βάρος μου ἀπόφαση.

Ἂν καὶ πικράθηκα πολύ, ἐν τούτοις ὑπάκουσα στὴ σύσταση καὶ παράκληση τοῦ Ἁγίου Ἡγουμένου μας νὰ ἀποσύρω τὴν μήνυση καὶ τὴν ἀγωγὴ κατὰ τοῦ Μητροπολίτη Γενναδίου, ἐνώπιον τόσο τῶν Ἰταλικῶν ὅσο καὶ τῶν Ἑλληνικῶν Πολιτικῶν καὶ Ποινικῶν Δικαστηρίων, προκειμένου νὰ ἀποφευχθεῖ ὁ περαιτέρω σκανδαλισμὸς τῶν πιστῶν…

Μέσῳ τῆς ἀνακοίνωσής σας στὸν τύπο, (τῆς 18ης Αὐγούστου 2021), μοῦ ἀνακοινώνετε ξαφνικὰ (εἶναι σύμπτωση ἡ συνέντευξή μου στὸ Κίεβο) πὼς μὲ ἔχετε… «ἀπὸ καιροῦ διαγράψει ἀπὸ τὸ Μοναχολόγιο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς μας καὶ ἄρα δὲν πρέπει νὰ χρησιμοποιῶ τὴν ἐπωνυμία Βατοπαιδινὸς»

Χωρὶς βεβαίως ΠΟΤΕ νὰ ἔχει ἐπιδοθεῖ κάποια σχετικὴ ἀπόφαση τῆς Μονῆς, χωρὶς καμία ἄλλη ἐξήγηση μαθαίνω ἀπὸ τὸν Τύπο τὰ ὅσα λέτε ὅτι ἀποφασίσατε…

Καταλαβαίνω ὅπως ἄλλωστε κάθε στοιχειωδῶς νοήμων ἄνθρωπος, τὸ εἶδος καὶ τὴν ἔνταση τῶν πιέσεων ποὺ πρέπει νὰ ὑποστήκατε στὸ παρασκήνιο…

Ὅπως καταλάβαινα, λυπόμουν καὶ ἀπογοητευόμουν πολύ, γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὄντας γιὰ μεγάλο διάστημα στὴν ἐντατικὴ μονάδα τοῦ νοσοκομείου μετὰ ἀπὸ σοβαρότατο τροχαῖο ἀτύχημα ποὺ ἐκ θαύματος δὲν σκοτώθηκα, ἡ Μονὴ τῆς μετανοίας μου μὲ τοὺς 120 μοναχοὺς δὲν ἐνδιαφέρθηκε νὰ μάθει γιὰ τὴν κατάσταση τῆς ὑγείας μου, δὲν ἔστειλε οὔτε ἕνα ἄνθρωπο νὰ μοῦ παρασταθεῖ καὶ νὰ μὲ βοηθήσει σὲ αὐτὴ τὴν ἐπὶ γῆς κόλαση ποὺ ἔζησα γιὰ τόσο μεγάλο διάστημα, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι σᾶς παρακάλεσα γι’ αὐτό.

«Καταδικάσατε» τὶς ἀπόψεις μου, τὶς ὁποῖες ὅμως δὲν παρουσιάσατε, ἔτσι ὥστε νὰ μπορεῖ ὁ ἀναγνώστης, (μίας καὶ διαλέξατε νὰ τὶς δημοσιοποιήσετε στὸ διαδίκτυο…), νὰ σχηματίσει προσωπικὴ γνώμη.

Ἀναρωτιέμαι ἂν ἔχετε ἀκούσει μέρος τῶν δηλώσεών μου, ποὺ ἔκανα γιὰ τὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας, σχετικὰ μὲ τὴν κανονικὴ ἀναστάτωση ποὺ προκάλεσε ἡ προαναφερθεῖσα αὐτοκεφαλία, ὄχι μόνο σὲ αὐτὴν τὴ βασανισμένη χώρα, ἀλλὰ σὲ ὅλους τούς Ὀρθοδόξους, σὲ ὅλη τὴν Εὐρώπη καὶ βέβαια καὶ στὴν Ἰταλία. Οἱ ἀπόψεις μου αὐτὲς εἶναι κατὰ πολὺ «ἠπιότερες» καὶ χωρὶς τὸ παραμικρὸ «πάθος» συγκρινόμενες μὲ τὶς ἀντίστοιχες γιὰ τὸ ζήτημα, πληθώρας νομικῶν ἀλλὰ καὶ Ἀρχιερέων τῆς Ἐκκλησίας μας σὲ ὅλο τὸν κόσμο.

Ὅπως γνωρίζετε, δὲν θεωρῶ ὅτι οἱ σχολιασμοί μου γιὰ τὸ ρωμαϊκὸ δίκαιο εἶναι ἀλάνθαστοι.

Ἀντιθέτως, αἰσθάνομαι τὸ βάρος νὰ ἀναδείξω πὼς ἡ ρωμαϊκὴ νομικὴ παράδοση ἀποτελεῖ τὸ θεμέλιο τῆς νομοκανονικὴς βάσης τῆς Μητέρας μας, τῆς Ἁγίας Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.

Ἀναφορικὰ μὲ τὴν καινοτόμο διαδικασία γιὰ τὴν παραχώρηση αὐτοκεφαλίας στὴν Οὐκρανία, τολμῶ νὰ ἐπισημάνω ὅτι, κατόπιν αἰτήματος συναδέλφων, νομικῶν καὶ ἱστορικῶν, ἔχω συντάξει τὰ ἑξῆς δύο σύντομα κείμενα στὰ θέματα ποὺ συζητοῦνται μὲ ἔντονο τρόπο ἐπὶ πανορθοδόξου ἐπιπέδου:

1. Τὸ Ρωμαϊκὸ Νομοκανονικὸ θεμέλιο τῶν Πατριαρχικῶν Ἐθναρχικῶν Καθηκόντων, (γιὰ τὴν προέλευση τοῦ χριστιανικοῦ πατριαρχικοῦ θεσμοῦ, μέχρι τὴν ἀπονομὴ ἀπὸ τὸν (Ἀνατολικὸ) Ρωμαῖο Αὐτοκράτορα τοῦ τίτλου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου στὸν Ἐπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης.

2. Ἡ Ὁμοφωνία τῶν Πατριαρχῶν τῆς Οἰκουμένης, (γιὰ τὴν ἀπαιτούμενη σύμφωνη γνώμη ὅλων τῶν Πατριαρχῶν , ποὺ εἶναι ἡ κορυφὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς τάξης, προκειμένου νὰ ὑπάρχει οἰκουμενικὴ ἀποδοχὴ τῶν συνοδικῶν ἀποφάσεων)

Σύντομα καὶ τὰ δύο ἄρθρα θὰ συμπεριληφθοῦν στὸ Academia.edu, γιὰ νὰ διευκολύνουν τὴν ἐπιστημονικὴ συζήτηση γιὰ τὸ θέμα ποὺ ἐνδιαφέρει ὄχι μόνο τὴν Ὀρθοδοξία, ἀλλὰ καὶ τοὺς μελετητὲς διαφόρων ἱστορικῶν-νομικῶν κλάδων.

Πιστεύοντας βαθειὰ ὅτι ἡ ἐλευθερία τῆς ἔκφρασης στὴν Εὐρώπη τοῦ 21ου αἰώνα ἀποτελεῖ ἕνα ἀκαταμάχητο καὶ ὑπέροχο ἀνθρώπινο δικαίωμα, σᾶς παρακαλῶ μὲ εἰλικρινῆ μετάνοια, νὰ μὲ συγχωρήσετε καὶ νὰ μοῦ χαρίσετε τὶς ἅγιες προσευχές σας, ἀσπαζόμενος τὴν ἁγία δεξιά σας καὶ παρακαλώντας σας τελικῶς νὰ μὴ λησμονήσετε τὸν ἀνάξιο γιὸ καὶ ἀδελφό σας. Εὔχομαι καὶ προσεύχομαι στὴν Παναγία Παντάνασσα νὰ ἀποθεραπεύσει τάχιστα τὸν Γέροντά μας Ἅγιο Καθηγούμενο π. Ἐφραὶμ καὶ νὰ τὸν παραδώσει ἀκμαῖο στὴν Βατοπαιδινὴ Μάνδρα.

Τέλος εὔχομαι καὶ προσεύχομαι στὸν Πανάγιο Θεό μας καὶ τοὺς Ἁγίους τῆς Μεγάλης Ἑλλάδας, νὰ στερεώσουν, νὰ φωτίσουν καὶ νὰ χαριτώσουν τὸν νέο Μητροπολίτη Ἰταλίας κ. Πολύκαρπο ἔτσι ὥστε νὰ συνεχίσει τὸ ὄνειρό του ποὺ εἶναι καὶ ὄνειρο καὶ λαχτάρα ὅλων μας γιὰ τὴν ἀνασύσταση τοῦ Ἑλληνορθόδοξου Μοναχισμοῦ στὰ ἁγιασμένα χώματα τῆς Καλαβρίας καὶ τῆς Σικελίας, χωρὶς ἄλλα πισωγυρίσματα, χωρὶς ἄλλες ἀπογοητεύσεις καὶ σκάνδαλα. Ἡ μεγάλη του ἐμπειρία, ἡ πολυετὴς διακονία του στὴν Μητρόπολη Ἰταλίας καὶ ὁ δυναμισμὸς του ἐλπίζουμε νὰ ξανακάνει αὐτὲς τὶς πέτρες νὰ ὁμιλήσουν ἑλληνικά, λέγοντας τὸ «Κύριε Ἐλέησον», ὅπως ὁ ἴδιος συνήθιζε νὰ λέει…

Μοναχὸς Νεῖλος Βατοπαιδινὸς

(μέχρι τὸ θάνατό μου

καὶ πέρα καὶ ἀπὸ αὐτὸν)

(Prof. Giorgio BARONE-ADESI –

Καθηγητὴς Ρωμαϊκοῦ καὶ Βυζαντινοῦ Δικαίου)

Νέα Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Ἰωάννου

Στῦλο τῆς Καλαβρίας, Μεγάλη Ἑλλάδα

16/29 Αὐγούστου 2021

Μνήμη τοῦ Ὁσίου καὶ Θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ, «παπποῦ» τῆς Συν­οδείας.

Previous Article

Τὸ ὕδωρ τῆς Σιμωνόπετρας εἰς Μύκονον…!

Next Article

Ο ΕΘΝΟΚΤΟΝΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ