Ἀρκαλοχωρίου: «ἡ τελευταία ἐθνικὴ ταυτότητα»

Share:

Ὁ Σεβ. Ἀρκαλοχωρίου ἐδημοσίευσε κείμενον μὲ τίτλον «Τὰ Βαλκάνια τῶν Ἀρχιεπισκόπων Ἀχριδῶν καὶ Ἀχρίδoς». Καθηγητὴς Ἱστορίας, ἀλλὰ ἐν ὄψει τῆς «συμφιλιώσεως» παραγράφει ὅλους τοὺς Ἕλληνας Ἀρχιεπισκόπους Ἀχρίδος… Δικαιώνει τὴν ἐθνικήν τους ταυτότητα, ὡς νὰ μὴ βοᾶ ὁ τόπος ὅτι εἶναι ψευδὸ«μακεδονική»! Δὲν μᾶς ἐξηγεῖ ὅμως ὡς θεολόγος τὴν σύγκρισιν μὲ «τριήμερες ταφὲς τοῦ Ἅδη»… Τὸν παραδίδομεν εἰς τὴν κρίσιν τῶν ἀναγνωστῶν. Παραθέτομεν ἀποσπάσματα:

«Ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀχριδῶν ἀπόκαμε καὶ καταργήθηκε τὸ 1767, μὲ σουλτᾶνο τὸν Μουσταφὰ Γ’ καὶ Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη τὸν Σαμουὴλ Χαντζερή. Τὴν ἐπανασύστησε ὁ Μεγάλος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ὡς Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀχρίδος μὲ τὴν Πράξη τοῦ 2022, κι ἔτσι ἐπανέκτησε ἐκκλησιαστικὴ κανονικότητα καὶ κοινωνία μὲ τὶς ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες…

Στὰ Βαλκάνια τῆς χθεσινῆς καὶ προχθεσινῆς ἡμέρας τὰ ζήσαμε ὅλα. Πολλάκις τὰ κατεβάσαμε αἱματοβαμμένα στὸν Ἅδη. Εὐτυχῶς ὅμως οἱ ἀναστάσεις «σ’ αὐτὴ τὴ γειτονιὰ καὶ βράδυ καὶ πρωὶ» ἔχουν μεγαλύτερη διάρκεια ἀπὸ τὶς τριήμερες ταφὲς τοῦ Ἅδη. Μὲ τὶς ἐθνοκτονίες, τὶς ἐθνοκαθάρσεις καὶ τοὺς ἀναγκεμένους πρόσφυγες, ἀπὸ ἀνταλλαγὲς πληθυσμῶν.

Ὅμως ὅλοι μαζὶ τραγουδήσαμε, μὲ τὶς παραλλαγές του, «Τὸ τραγούδι τοῦ νεκροῦ ἀδελφοῦ» στὰ Ἑλληνικά, τῆς «Βόικας» στὰ Ρουμανικά, «Ἡ κόρη καὶ τ’ ἀδέλφια της» στὰ Σερβικά, «Λάζαρ καὶ Πετκάκα» στὰ Βουλγαρικά, «Μία μηλιὰ ἐφύτρωσε» στὰ Σλαβομακεδονικά…

Καὶ ἐγένετο ταυτότητα καὶ κράτος ἐθνικό, τὸ 2019 γιὰ τὸ βαλκανικό μας στερνοπαίδι, μὲ σύνταγμα καὶ κοινοβούλιο. Ἀνάστημα κι αὐτὸ τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης, διαμορφώνει, μέσα ἀπὸ ἀπροσδόκητες πολιτικὲς συγκυρίες ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ 20οῦ αἰώνα, τὴν τελευταία ἐθνικὴ ταυτότητα τῶν Βαλκανίων, ἐν μέσῳ τῶν δικῶν του ἀφηγημάτων, ὅμως σὲ μία διελκυστίνδα δυσνόητου καὶ ἀκατανόητου. Ἀνέβηκε καὶ τὸ στερνοπαίδι μας, ἡ Δημοκρατία τῆς Βόρειας Μακεδονίας, στὸ τρένο τῆς διάβασης, ἀπὸ τὴ θρησκευτικὴ βιωματικὴ ἐμπειρία, στὶς συναισθηματικὲς φορτίσεις τοῦ ἐθνικοῦ ὀνείρου, ποὺ τελικὰ ὅλους μᾶς ἀφήνει ἀδικημένους, ἰδιαίτερα ὅταν φτάσουμε στοὺς χρόνους τῆς ὡριμότητάς μας καὶ μετά».

Previous Article

O Mητρ. Αντώνιος ενημέρωσε τις Τοπικές Εκκλησίες για τις διώξεις κατά της Ουκρανικής Εκκλησίας

Next Article

Μπάτσκας Ειρηναίος: ”Ονόματα και πράγματα”