Ἄτοποι συγκρίσεις δὲν ἀμβλύνουν τὴν ἄκραν θλῖψιν διὰ τὸν Ἱ. Ναὸν τῆς Ἁγίας Σοφίας

Share:

Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Ὁ ἀπόηχος τῶν ἀναφορῶν ἀπὸ κήρυγμα τοῦ πατρὸς Εὐάγγελου Παπανικολάου τὸν Ἰούλιο τοῦ 2020, ἀναφορικὰ μὲ τὴ “μετατροπὴ” σὲ τζαμὶ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Σοφίας δὲν λέει νὰ κοπάσει, γεγονὸς ποὺ καταγράφει τὴ χρεία ἀνασκευῆς. Ἀντιλαμβάνεται κανεὶς εὐκολότερα τὴν ἔκταση ποὺ πῆρε τὸ θέμα τοῦτο, ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸ Τύπο καὶ τὸν Εὐρωπαϊκό, ἀπασχόλησε ἰδιαιτέρως τὸν Τουρκικὸ τύπο, καθὼς καὶ διαδικτυακοὺς ἱστότοπους καὶ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης.

Ὁ π. Εὐάγγελος Παπανικολάου σὲ κήρυγμά του στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ στὴ Ραφήνα, ἀνέφερε μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς: “ὅπου ἦταν οἱ Τοῦρκοι ἦταν πολὺ καλύτερα, ντροπή μας ἀλλὰ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια, στὴν Κρήτη δὲν ἔκλεισε κανένα μοναστήρι ὁ Τοῦρκος” (“vimaorthodoxias.gr” ἄρθρο στὶς 27 Ἰουλίου 2020 ποὺ τιτλοφορεῖτο “Σάλο προκάλεσε ὁ Πατέρας Εὐάγγελος γιὰ τὴν Ἁγιὰ Σοφιά”). Τοῦτο ὅμως ποὺ τώρα ἀναμασᾶ καὶ ὁ Τουρκικὸς τύπος, ἀληθεύει;

Στὴν ἱστοσελίδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ρεθύμνης καὶ Αὐλοποτάμου, σὲ κείμενο ποὺ τιτλοφορεῖται “Ἡ Ἐκκλησία Κρήτης ὑπὸ τοὺς Τούρκους”, παρατίθεται τὸ ἑξῆς προλογικὸ ἀπόσπασμα παρμένο ἀπὸ τὸν Μαρῖνο Τζάνες Μπουνιαλῆ: “Μὰ νὰ χαλοῦν τὲς ἐκκλησίες, νὰ ρίχνουν τὲς εἰκόνες, ποὺ στέκανε στὰ βήματα μὲ τὲς χρυσὲς κολῶνες, κι ὅπου κι ἂν εὕρουσι σταυρὸν γιαμιὰ τόνε χαλοῦσι. τὲς τράπεζες νὰ σπάσουσι μετζίκια νὰ γενοῦσι…”. Αὐτὰ ποὺ ἀναφέρονται ἐδῶ εἶναι μία ἀδιαμφισβήτητη μαρτυρία, μία μαρτυρία ποὺ προκαλεῖ ἀνείπωτο πόνο καὶ δὲν ἀφήνει περιθώρια “παρηγορητικῶν” συγκρίσεων.

Ἂν προστρέξει κανεὶς στὶς ἱστορικὲς μαρτυρίες ἀπὸ τὸ ἔτος 1669 ποὺ ἔγινε ἡ βάρβαρη εἰσβολὴ τῶν Τούρκων στὴν Κρήτη μέχρι τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση, θὰ παρατηρήσει μὲ ἀβάσταχτο πόνο τὶς ἱστορικὲς μαρτυρίες γιὰ τὶς χιλιάδες τῶν Κρητικῶν ποὺ ἐξισλαμίστηκαν, μὲ ἀτράνταχτη μαρτυρία τοὺς λεγόμενους “Τουρκοκρῆτες”. Μάλιστα τὸ γεγονὸς ὅτι ἐποίκησαν οἱ Τοῦρκοι τὴν Κρήτη μὲ Αἰθίοπες, Αἰγύπτιους κλπ, ἀπώτερο σκοπὸ εἶχαν τὸν ἐξισλαμισμὸ τῶν Κρητικῶν. Οἱ ἐξισλαμισμοὶ Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν καὶ τὰ βίαια παιδομαζώματα στὴν Κρήτη, δὲν ἀφήνουν περιθώρια “παρηγορητικῆς” σύγκρισης.

Στὴν ἱστοσελίδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ρεθύμνης καὶ Αὐλοποτάμου ἀναφέρεται ἐπίσης, ὅτι “μετὰ τὴν ἅλωση τοῦ Χάνδακα (1669) καὶ τὴν παγίωση τῆς τουρκικῆς κατοχῆς στὴν Κρήτη, τὰ μοναστήρια ποὺ ὑπῆρχαν στὰ ἀστικὰ κέντρα καταστράφηκαν ἢ μετατράπηκαν σὲ τζαμιὰ καὶ σὲ στρατῶνες. Ἀπὸ τὶς πολλὲς ἑκατοντάδες τῶν κρητικῶν μοναστηριῶν, ποὺ μᾶς εἶναι γνωστὰ ἀπὸ τὴν τελευταία περίοδο τῆς Βενετοκρατίας, ἐλάχιστα σώθηκαν καὶ διατηρήθηκαν ἐνεργά”. Αὐτὰ ποὺ ἀναφέρονται ἐδῶ εἶναι ἀδιαμφισβήτητες ἱστορικὲς μαρτυρίες. Ὁ λαὸς ποὺ μάτωσε καὶ ὁ λαὸς ποὺ στάζει αἷμα, δὲν ἔχει περιθώρια ἀτόπων συγκρίσεων. Μποροῦμε νὰ δεχθοῦμε αὐτὸ ποὺ ἀναφέρει ὁ π. Εὐάγγελος, ὅτι δῆθεν “στὴν Κρήτη δὲν ἔκλεισε κανένα μοναστήρι ὁ Τοῦρκος”;

Ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανός, ὁ ὁποῖος ἔχει κατενώπιόν του τὸν Χριστὸ δὲν ἀφήνεται σὲ ἀναλύσεις τοῦ τύπου, “καλύτερα φέσι ἀπὸ τὴν παπικὴ τιάρα”. Ἐκτεταμένες ἀναλύσεις τέτοιου τύπου δὲν ἔχουν θέση στὴν ἐν Χριστῷ ζωή. Ἀπαμβλύνουν ἄθελά τους τὸ μέγεθος τῆς τραγῳδίας καὶ ἀλλοιώνουν τὴν ἱστορικὴ πραγματικότητα. Δὲν εὐαρεστεῖται ὁ Θεὸς μὲ τέτοιες συγκρίσεις.

Ἐνθυμοῦμαι Ἐπίσκοπο ποὺ πραγματευόταν τὸ θέμα “Ὀρθοδοξία καὶ Ἰσλάμ”, προβαλλόμενον στὶς μέρες μας γιὰ τὴ μοναδικότητά του στὸ διαδίκτυο μὲ ἀντιεκκλησιαστικὸ μάλιστα τρόπο, τὴ στιγμὴ ποὺ ἔπρεπε νὰ ἀναφερθεῖ στὴν κορανικὴ βιαιότητα τοῦ Ἰσλάμ, προτίμησε τὴ σύγκριση ἀναφέροντας καὶ ἐπεξηγώντας πὼς οἱ Λατῖνοι ἔκαναν χειρότερα. Τοιουτοτρόπως δὲν ἔγινε καμιὰ ἄμεση ἀναφορὰ στὴν κορανικὴ βιαιότητα τοῦ Ἰσλάμ. Δὲν εὐαρεστεῖται ὁ Θεὸς μὲ τέτοιες συγκρίσεις. Ἄλλοι εὐαρεστοῦνται τελικά.

Στὸ θέμα τῆς συντήρησης τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Σοφίας ὁ π. Εὐάγγελος Παπανικολάου, ἀνέφερε τὰ ἑξῆς: “Ποὺ σᾶς πῆρε ὁ πόνος γιὰ τὴν Ἁγιὰ Σοφιά, κι ἂν ἡ Ἁγιὰ Σοφιὰ δὲν ἦταν ὁ Τοῦρκος ἢ Ἁγιὰ Σοφιὰ θὰ εἶχε πέσει, ποιὸς θὰ τὸ συντηροῦσε; Τὸ Γένος; Ὁ Τοῦρκος τὸ συντήρησε” (“vimaorthodoxias.gr” 27 Ἰουλίου 2020). Ὅσον ἀφορᾶ τὸ κόστος συντήρησης ὑπάρχει λύση καὶ δὲν τίθεται πρόβλημα ἀνησυχίας, καθότι ὁ ὑπερπλοῦτος ποὺ κατέχεται ἀπὸ ἐλάχιστες Ἱερὲς Μονές σὲ Ἑλλάδα καὶ Κύπρο, τὴ στιγμὴ ποὺ ἐνορίες Ἱερῶν Μητροπόλεων πένονται, εἶναι ὑπεραρκετός. Τοιουτοτρόπως θὰ ἐκλείψει καὶ ὁ ὁποιοσδήποτε σκανδαλισμὸς τῶν πιστῶν ἀπὸ τὴν κατοχὴ ὑπερπλούτου ἀπὸ ἐλάχιστες Ἱερὲς Μονές.

Ὁ π. Εὐάγγελος Παπανικολάου ἀνέφερε ἐπίσης καὶ τὰ ἑξῆς: “Στὴν Ἁγιὰ Σοφιὰ ποὺ ἔχετε στεναχωρηθεῖ, Δόξα σοι ὁ Θεός, δὲν μοῦ λέτε ξέρετε πόσες γυμνὲς καὶ γυμνοὶ τὸ 24ωρο μπαίναν στὴν Ἁγιὰ Σοφιά;” (“vimaorthodoxias.gr” 27 Ἰουλίου 2020 ). Ἡ ἄκρα λύπη γιὰ τὴ βλάσφημη “μετατροπὴ” σὲ τζαμὶ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Σοφίας, δὲν ἀφήνει περιθώρια τέτοιας “παρηγορητικῆς” ἐφεύρεσης, πολὺ περισσότερο δοξολογίας πρὸς τὸν ἀληθινὸ Τριαδικὸ Θεό, ὁ ὁποῖος βλασφημεῖται κατάφορα ἀπὸ τοὺς μωαμεθανούς. Δὲν εὐαρεστεῖται ὁ Θεὸς μὲ τέτοιες ἄτοπες συγκρίσεις. Ἄλλοι εὐαρεστοῦνται τελικά.

Previous Article

26 Νοεμβρίου

Next Article

Σταχυολογήματα ἀπὸ τὴν ζωὴν τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου

Διαβάστε ακόμα