Ἐκοιμήθη ὁ Ἀρχιμανδρίτης π. Νικόλαος Κουμεντάκης (1921-2020)

Share:

Ὁ μακαριστὸς πλέον πατὴρ Νικόλαος Κουμεντάκης γεννήθηκε τὸ 1921 στὸ μικρὸ χωριὸ Πηγὴ τοῦ νομοῦ Ρεθύμνου τῆς Κρήτης. Οἱ εὐσεβεῖς καὶ εὐλαβεῖς γονεῖς του, ἱερέας Χαράλαμπος καὶ Εὐαγγελία, δημιούργησαν μία πολύτεκνη οἰκογένεια, μέσα στὴν ὁποία τὰ δώδεκα παιδιὰ μὲ μικρότερο τὸν Νικόλαο, ζοῦσαν ἁρμονικὰ καὶ ἀνατράφηκαν “ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου”. Ὁ Νικόλαος μετὰ τὶς ἐγκύκλιες σπουδές του στὸ χωριουδάκι του, φοίτησε στὸ ἑξατάξιο γυμνάσιο Ρεθύμνου καὶ στὴν συνέχεια στὴν Παιδαγωγικὴ Ἀκαδημία Ἡρακλείου.

Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς στρατιωτικῆς του θητείας, ἐργάσθηκε ἐπὶ ἀρκετὰ ἔτη στὰ βιβλιοπωλεῖα “Ζωῆς” σὲ Ἀθήνα καὶ Πάτρα ὅπου ὑψηλὸς καὶ εὐθυτενής, ἐντυπωσίαζε μὲ τὴν ἀρχοντικὴ λεβεντιά του, τὴν ἔμφυτη εὐγένεια καὶ μὲ τὸ ἦθος του. -Ἐδῶ, νὰ σημειωθεῖ ὅτι σὲ ἡλικία δεκαπέντε ἐτῶν ἀνεδείχθη βαλκανιονίκης στὸ ἀγώνισμα τῆς σφυροβολίας – Ὁ πόθος του ἀπὸ μικρὸς ἦταν ἡ ἱερωσύνη. Τὸ 1961, σὲ ἡλικία σαράντα ἐτῶν χειροτονήθηκε Ἱεροδιάκονος στὴν Ἱερὰ Μονὴ Πετράκη καὶ τὴν ἑπομένη Πρεσβύτερος καὶ ἔλαβε τὸ ὀφφίκιο τοῦ Ἀρχιμανδρίτου. Μετὰ ἀπὸ λίγα χρόνια τοποθετήθηκε στὸ Μάτι Ἀττικῆς, στὸν ἱερὸ ναὸ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ὁ ὁποῖος τότε ἦταν ἕνα μικρὸ ταπεινὸ ἐκκλησάκι καὶ ὁ ἴδιος διέμενε σὲ ἕνα μικρὸ οἴκημα (ἑνὸς δωματίου) δέκα μέτρα ἀπὸ τὸν ναό. Ἀπὸ τὴν πρώτη ἡμέρα μὲ ὅλες τὶς δυνάμεις του ἐργάσθηκε σκληρὰ καὶ μὲ τὴν βοήθεια τῆς Παναγίας μας, τὴν ὁποία λάτρευε, ἀνηγέρθη ὁ σημερινὸς μεγαλοπρεπὴς ναός Της. Ὁ πατὴρ Νικόλαος εὐλαβὴς καὶ κατανυκτικὸς ἱερουργὸς τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ διεκόνησε τὸ ἱερὸ θυσιαστήριο πάντοτε “ὡς νὰ ἦταν ἡ πρώτη Θεία Λειτουργία του, ὡς νὰ ἦταν ἡ τελευταία, ὡς νὰ ἦταν ἡ μοναδικὴ ἐπὶ ἑξῆντα ἔτη”. Ὑπῆρξε ἄνθρωπος ἀληθινῆς ἀγάπης, μὲ ταπείνωση, μὲ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στὴν ἀγάπη καὶ τὴν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ, μὲ ἀγγελικὴ καθαρότητα, αὐστηρὸς στὸν ἑαυτό του καὶ ἐπιεικὴς στοὺς συνανθρώπους του. Ὅσοι εἶχαν τὴν εὐλογία νὰ συνδεθοῦν μαζί του πνευματικά, ἐκτιμώντας τὸν ἁπλὸ καὶ ἀκέραιο χαρακτῆρα, τὴν πραότητα, τὸ ἁπαλὸ καὶ γεμάτο καλωσύνη βλέμμα του, εἶχαν τὴν βεβαιότητα ὅτι εὑρίσκοντο ἀπέναντι σὲ ἕνα ἄνδρα πλήρη Πίστεως καὶ Πνεύματος Ἁγίου. Ἄνοιγαν τὴν ψυχή τους καὶ ὁμολογοῦσαν πτώσεις, λάθη καὶ ἀδυναμίες, ἀκόμη καὶ σὲ κατάσταση ἀπόγνωσης νὰ εὑρίσκοντο, ἐκεῖνος μὲ τὶς πατρικὲς γεμάτες ἀγάπη συμβουλὲς καὶ παραινέσεις του, τοὺς ὁδηγοῦσε στὴν ἑξῆς κλίμακα: “ταπείνωση, ὑπομονή, μετάνοια, πίστη καὶ ἐλπίδα στὸν Χριστὸ” καὶ μετὰ τὴν συγχωρητικὴ εὐχή, πλημμύριζε ἡ ψυχή τους ἀγαλλίαση τόση, ὥστε νὰ αἰσθάνονται ἀπὸ τὴ στιγμὴ ἐκείνη μέτοχοι τῆς Οὐρανίου Βασιλείας. Διαχώριζε τὴν ἁμαρτία ἀπὸ τὸν ἁμαρτωλό, πάντοτε τὸν ἀντιμετώπιζε μὲ κατανόηση καὶ ἀγάπη καὶ τοῦ “κένταγε” τὸ φιλότιμο νὰ συνεχίσει τὸν πνευματικό του ἀγῶνα, ἀφοῦ τοῦ ἀποκάλυπτε τὴν ρίζα τῶν ἁμαρτιῶν του, τὴν ὁποία προέτρεπε νὰ ξεριζώσει. Στὸ μικρὸ κελλάκι του προσέτρεχαν ἀπὸ ὁλόκληρη τὴν Ἀττική, ἄλλοι γιὰ νὰ συμμετάσχουν στὶς  μυσταγωγικὲς Θεῖες Λειτουργίες του, ἄλλοι νὰ ἀκροασθοῦν τὰ φλογερὰ κηρύγματά του καὶ ἄλλοι γιὰ νὰ ἐξομολογηθοῦν καὶ ἐκεῖνος, ὡς ἀληθινὸς πατέρας τοὺς δεχόταν ὅλους παρὰ τὰ βαθειὰ γηρατειά του μὲ ἀγάπη καὶ καλωσύνη.

Ὁ ἄρχοντας τοῦ σκότους, κατὰ παραχώρηση τοῦ  Θεοῦ, τὸν ἐκδικήθηκε καὶ μεσάνυχτα τὴν ὥρα ποὺ προσευχόταν, τοῦ προκάλεσε σκληρὸ ἀτύχημα μὲ ἀποτέλεσμα τὸν σοβαρότατο τραυματισμὸ στὸ κεφάλι. Μόλις πληροφορήθηκαν τὸ ἀτύχημα, μεσάνυχτα ἔσπευσαν ἀπὸ τὴν Ἀθήνα στὸ Μάτι τὸ ζεῦγος ἰατρῶν Γιῶργος καὶ Ἑλένη Βαλσάκη καὶ ὁ χειρουργός τοῦ 251 Γεν. Νοσοκομείου Ἀεροπορίας κ. Νησωτάκης, οἱ ὁποῖοι τοῦ προσέφεραν οὐσιώδεις ἰατρικὲς βοήθειες. Κατόπιν, μεταφέρθηκε στὸ Ἰατρικὸ Κέντρο Ἀμαρουσίου καὶ μετὰ ἀπὸ μερικὲς μέρες στὸ 401 ΓΣΝΑ, ὅπου ὁ ἄριστος Δ/ντὴς τῆς Α΄ Παθολογικῆς Κλινικῆς Λάζαρος Καρνέζης καὶ οἱ ἀξιόλογοι συνεργάτες του καθὼς καὶ τὸ νοσηλευτικὸ προσωπικὸ τοῦ προσέφεραν ὅ,τι ἡ σύγχρονη ἰατρικὴ ἐπιστήμη διαθέτει. Ὅμως, ὅπως γιὰ κάθε ἄνθρωπο, ἦλθε καὶ γιὰ τὸν πατέρα Νικόλαο ἡ ὥρα τῆς ἀναχωρήσεώς του, ἡ ὥρα ποὺ θὰ συναντοῦσε τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Στὶς 16 Αὐγούστου, Κυριακὴ μετὰ τὴν ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, τὶς πρῶτες ὧρες κοιμήθηκε τὸν ὕπνο τῶν δικαίων, ἀφοῦ ὁ ἀκούραστος καὶ εὐλαβέστατος  στρατιωτικὸς ἱερέας τοῦ νοσοκομείου, πατὴρ Εὐάγγελος Λιάπης τοῦ προσέφερε ὅ,τι ἡ ψυχή του λαχταροῦσε, τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ μας, ἡ μακαρία ψυχή του ἀνῆλθε στὰ σκηνώματα τοῦ οὐρανοῦ, ὅπου τὸν ὑπεδέχθησαν ἅγιοι, ὁ πατὴρ Μᾶρκος Μανώλης, ὁ πατὴρ Γερβάσιος Ραπτόπουλος κ.ἄ. Στὴν ἐξόδιο ἀκολουθία τοῦ πατρὸς Νικολάου, ἡ ὁποία ἐτελέσθη τὴν 17η Αὐγούστου στὸν Ἱερὸ Ναὸ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στὸ Μάτι, τοῦ ὁποίου ὑπῆρξε ὁ κτήτωρ προέστησαν οἱ Μητροπολίτες Κηφισίας καὶ Ὠρωποῦ κ. Κύριλλος, ὁ ὁποῖος ἐξεφώνησε τὸν ἐπικήδειο λόγο, ὁ Λαυρεωτικῆς κ. Νικόλαος, πολλοὶ ἱερεῖς καὶ πλῆθος πνευματικῶν του τέκνων. Ἡ ταφὴ τοῦ τιμίου σκηνώματος ἔγινε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Ἐφραὶμ στὴ Νέα Μάκρη. Εὐχαριστοῦμε ὅλους τοὺς ἀναφερόμενους πιὸ πάνω καὶ τοὺς βεβαιώνουμε ὅτι θὰ πρεσβεύει ἐνώπιον ἐνωπίῳ στὴν Παναγία μας γιὰ τοὺς ἴδιους καὶ τὶς οἰκογένειές τους αἰωνίως. Τὴν εὐχή του νὰ ἔχουμε.

Ἡ ἀνηψιά του Εὐαγγελία καὶ τὰ πνευματικά του τέκνα

Previous Article

Γερμανίδα στη Λέσβο καταγγέλλει τις ΜΚΟ του νησιού

Next Article

Εκ νέου παράταση των μέτρων εως 30/9 για τις εκκλησίες

Διαβάστε ακόμα