Ἡ θεραπεία τοῦ “Οὐκρανικοῦ’’  ἀπαρχὴ… διὰ ἐπίλυσιν παρομοίων ζητημάτων

Share:

Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας παρακολουθεῖ μὲ θλίψη τὴν διάσπαση τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας ἐξ ἀφορμῆς τοῦ “Οὐκρανικοῦ”. Καμιὰ ἐνέργεια δὲν γίνεται. Αὐτὸ εἶναι θέμα ποὺ πρέπει ἄμεσα νὰ τύχει θεραπείας ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ αὐτὸ μόνο συνοδικὰ θὰ ἐπιλυθεῖ. Συν­οδικὰ θὰ ἐπιλυθεῖ τὸ “Οὐκρανικὸ” καὶ συνεπακόλουθα οἱ περιπτώσεις τῶν σχισματικῶν μορφωμάτων τοῦ Μαυροβουνίου, τῆς Λευκορωσίας καὶ τῶν Σκοπίων, γιὰ νὰ ἐξευρεθεῖ ὁ τρόπος ἐπιστροφῆς των στὴν Ἐκκλησία.

Ἂς ἐνθυμηθοῦμε ὅτι ἀπαρχή, γιὰ νὰ ἀρθεῖ τὸ Βουλγαρικὸ Σχίσμα, ἀποτέλεσε ἡ Πανορθόδοξη διάσκεψη τοῦ ἔτους 1932, ποὺ πραγματοποιήθηκε στὸ Ἅγιο Ὄρος μὲ τὴ συνεπακόλουθη ἄρση τοῦ σχίσματος τὸ ἔτος 1945. Ἂς ἐνθυμηθοῦμε ὅτι, ὅταν μετὰ τὴν ἄρση τοῦ σχίσματος, δημιουργήθηκε νέο σχίσμα τὸ ἔτος 1953, ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι αὐθαίρετα ὁ ἔξαρχος τῆς Βουλγαρικῆς Ἐξαρχίας ἀνακηρύ-χθηκε Πατριάρχης, ἡ ἄρση τοῦ νέου σχίσματος ἔγινε κατὰ τὴν Α΄ Πανορθόδοξη διάσκεψη τῆς Ρόδου τὸ ἔτος 1961 καὶ ἀκολούθως ἀπονεμήθηκε στὸν Ἔξαρχο τῆς Βουλγαρικῆς Ἐξαρχίας ὁ τίτλος τοῦ Πατριάρχη. Συνοδικὰ πρέπει νὰ ἐπιλύονται τέτοια ζητήματα. Αὐτὰ γνωρίζει ἡ Ἐκκλησία. Ἡ ὁμόθυμος ἀπόφαση θὰ διασφαλίσει τὴν Ἐκκλησιαστικὴ ἑνότητα.

Τὸ ἐκκλησιαστικὸ κριτήριο τῆς ἑνότητας στὴν περίπτωση τοῦ Αὐτοκεφάλου, ποὺ τόσο εὔκολα προσπέρασαν, τώρα μὲ ποικίλους τρόπους προβάλλεται ἀπὸ ὅλους γιὰ τὶς περιπτώσεις τῶν σχισματικῶν μορφωμάτων τοῦ Μαυροβουνίου, τῆς Λευκορωσίας καὶ τῶν Σκοπίων. Οὐδείς ἐπιθυμεῖ τώρα μεγάλη ἀνατροπὴ καὶ παραγκωνισμὸ τῶν Κανονικῶν Ἐκκλησιῶν τοῦ Μαυροβουνίου, τῆς Λευκορωσίας καὶ τῆς Ἀχρίδας.

Οἱ πρόσφατες προσπάθειες τῶν σχισματικῶν τοῦ Μαυροβουνίου, τῆς Λευκορωσίας καὶ τῶν Σκοπίων δὲν ἔτυχαν ἀνάλογου χειρισμοῦ μὲ τὸ “Οὐκρανικό”, γεγονὸς ποὺ ἀπέδειξε καὶ μεθερμήνευσε πολλά. Οἱ προβληθεῖ­σες γιὰ τὴν περίπτωση τοῦ “Οὐκρανικοῦ”, ὡς δῆθεν ἐμπεριστατωμένες μελέτες, μὲ φοβερὲς ἐκκλησιαστικὲς στρεβλώσεις καὶ ἀνυπόστατες ἁγιογραφικὲς παραπομπές, τελικὰ τὴν ἀγωνιώδη ἐμπαθῆ προσ­πάθεια γιὰ δικαίωση ἁπλὰ τῶν θέσεών τους φανέρωσαν. Τώρα ἄθελα μὲ τὴ στάση τους, δικαιώνουν ὅσους ὑπεδείκνυαν τὸ κριτήριο τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας στὴν περίπτωση τοῦ Αὐτοκεφάλου.

Κανονολόγοι καὶ ἄλλοι θεολόγοι ποὺ προσέτρεξαν ἐν μέσῳ ἐνθουσιαστικῶν ἐπαίνων νὰ διατρανώσουν τὴν προσπάθεια γιὰ τὴν μεγάλη ἀνατροπὴ στὴν Οὐκρανία, ἡ ὁποία εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὸν παραγκωνισμὸ τῆς Κανονικῆς Αὐτόνομης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, τώρα δὲν ἐπιθυμοῦν ἐπανάλειψη τέτοιας ἀνατροπῆς. Τώρα ποὺ παρεπόμενα ἄνοιξαν οἱ ἀσκοὶ τοῦ Αἰόλου καὶ γιὰ τὰ σχισματικὰ μορφώματα τοῦ Μαυροβουνίου, τῆς Λευκορωσίας καὶ τῶν Σκοπίων, προτίμησαν τὴν εὔκολη διαφυγὴ τῆς σιωπῆς. Ὅσοι πρόβαλαν τὴν πρωτάκουστη κακοδοξία τῆς συνέχισης τῆς Ἀποστολικῆς διαδοχῆς σὲ καθῃρημένους σχισματικούς, τώρα οὔτε ἀκροθιγῶς δὲν ἀναφέρονται σ’ αὐτήν, γιὰ τὶς περιπτώσεις τοῦ Μαυροβουνίου, τῆς Λευκορωσίας καὶ τῶν Σκοπίων. Κάτι ἀνάλογο ἔχει συμβεῖ καὶ γιὰ τὴν προσπάθεια νὰ προσδοθεῖ ἐξουσιαστικὴ χροιὰ στὰ πρεσβεῖα τιμῆς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, μὲ ἀνυπόστατες ἁγιογραφικὲς καὶ δογματικὲς θέσεις.

Μετὰ τὴν προκληθεῖσα διάσπαση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας, ἐνθυμήθηκαν τὸ κριτήριο τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας. Λησμόνησαν καὶ τὸ παράδοξο τῆς κληθείσας “Ἑνωτικῆς Συνόδου”, ἡ ὁποία ἔγινε ἀφορμὴ ἐκκλησιαστικῆς διάσπασης, γεγονὸς ποὺ ἦταν ἐκ τῶν προτέρων γνωστό.

Ἔχουν προβάλει παράδοξες καὶ ἀλλοπρόσαλλες θέσεις, γιὰ νὰ στηρίξουν τὴ μεγάλη ἀνατροπὴ στὴν Οὐκρανία. Ἀφοῦ στριμώχθηκαν κάποιοι ἀρκετὰ καὶ ἐνῷ διετράνωναν τὴν κανονικότητα τῆς Ἀποστολικῆς διαδοχῆς σὲ καθῃρημένους σχισματικούς, μὲ πολὺ ἔντεχνο τρόπο αὖθις ἐνθυμήθηκαν τὴν χρεία Συνόδου γιὰ ἀποκατάστασή των, ἀφοῦ τοὺς στρίμωξε ἀρκετὰ ἡ προβολὴ τῆς ὑπόδειξης τοῦ π. Ἐπιφάνιου Θεοδωρόπουλου γιὰ τὸ ζήτημα τοῦτο. Καὶ φυσικὰ τοῦτο τὸ πρόβαλαν μὲ “χειρουργικὸ τρόπο”, περιορίζοντας τὴ χρεία Πανορθόδοξης Συνόδου μόνο γιὰ ἀποκατάσταση τῶν καθηρημένων καὶ αὐτοχειρονήτων καὶ ὄχι γιὰ τὸ ζήτημα τῆς Αὐτοκεφαλίας γενικότερα.

Καὶ ὅσοι ἐξ αὐτῶν τυγχάνει νὰ εἶναι “χρῆστες” ἀπαξιωτικῶν χαρακτηρισμῶν καὶ ὕβρεων, μὲ τὴν εὔκολη χρήση τοῦ χαρακτηρισμοῦ “κακόδοξος”, προτιμοῦν τώρα τὴν ἀνέντιμη σιωπὴ γιὰ τὶς κακοδοξίες καὶ τὶς ἀνυπόστατες ἁγιογραφικὲς παραπομπὲς ποὺ πρόβαλαν ἐξ ἀφορμῆς τοῦ “Οὐκρανικοῦ”.

Ἡ θεραπεία τοῦ Οὐκρανικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ζητήματος ὁμοθύμως πρέπει νὰ γίνει, γιὰ νὰ ἐπέλθει καὶ ἡ ποθητὴ ἀποκατάσταση τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας. Τοιουτοτρόπως θὰ γίνει ἀπαρχὴ γιὰ ἐπίλυση τῶν προβλημάτων ποὺ ἀφοροῦν τὶς περιπτώσεις τῶν σχισματικῶν μορφωμάτων τοῦ Μαυροβουνίου, τῆς Λευκορωσίας καὶ τῶν Σκοπίων. Συνοδικῶς θὰ ἐξευρεθεῖ ὁ τρόπος ἐπιστροφῆς των στὴν Ἐκκλησία. Ἀπαρχὴ ὅμως γιὰ ἐπίλυση τῶν ζητημάτων αὐτῶν θὰ εἶναι θεραπεία τοῦ Οὐκρανικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ζητήματος.

Previous Article

Ανοικτή Επιστολή πρός τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος κ. Κυριάκο Μητσοτάκη

Next Article

Ἄλλο Τρίπολις ἄλλο Λαμία

Διαβάστε ακόμα