Ἡ σεξουαλικὴ διαπαιδαγώγησις στόχος καὶ τῆς νέας Κυβερνήσεως!

Share:

Ἂς σημειωθεῖ πὼς ἡ παροῦσα κυβέρνηση τῆς Νέας Δημοκρατίας εἶχε ἐξαγγείλει στὸ προεκλογικό της πρόγραμμα τὴν εἰσαγωγὴ στὴν ἐκπαίδευση τοῦ «μαθήματος» αὐτοῦ. Ὁ τότε πρόεδρος τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως κ. Κυριάκος Μητσοτάκης εἶχε δηλώσει σχετικὰ μὲ τὸ θέμα αὐτὸ μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς: «Ἡ ἐπένδυση γιὰ τὸ μέλλον, γιὰ τὴν ἑπόμενη γενιά, εἶναι ἡ ὑποχρεωτικὴ ἔνταξη τοῦ μαθήματος τῆς σεξουαλικῆς ἀγωγῆς, τῆς σεξουαλικῆς διαπαιδαγώγησης, στὰ σχολεῖα. Ἔτσι ὥστε νὰ μποροῦν τὰ παιδιά μας νὰ εἶναι σωστὰ ἐνημερωμένα, νὰ μὴν εἶναι θύματα προκαταλήψεων καὶ νὰ μποροῦν καὶ αὐτὰ μὲ τὸν τρόπο τους νὰ διαχειρίζονται τὶς δικές τους σεξουαλικὲς προτιμήσεις μὲ τρόπο ποὺ δὲν θὰ τὰ κάνει νὰ αἰσθάνονται ἐνοχικὰ» (Πηγή: www.alfavita.gr)…

Στὶς γραμμὲς ποὺ ἀκολουθοῦν θὰ σχολιάσουμε ἐν ὀλίγοις ἕνα ἐξ αὐτῶν, τὸ ἄρθρο τῆς δημοσιογράφου κ. Ἕλενας Ἀκρίτα, μὲ θέμα: «Τὸ σὲξ καὶ ἡ Ἱερὰ Σύν­οδος», στὴν ἐφημερίδα «Τὰ Νέα» (17-5-2020)…

Τὸ ζήτημα εἶναι, ἂν πρέπει νὰ εἰσαχθεῖ στὰ σχολεῖα καὶ μάλιστα σὲ παιδιὰ τῆς προσχολικῆς ἡλικίας. Κατὰ τὴ γνώμη μας, ἡ ὁποία εἶναι καὶ γνώμη διαπρεπῶν παιδαγωγῶν καὶ εἰδικῶν ἐπιστημόνων, ἡ εἰσαγωγὴ τέτοιου μαθήματος θὰ ἔχει ὀλέθρια ἀποτελέσματα, λόγω τῆς ἀθωότητας καὶ ἀνωριμότητας τῶν παιδιῶν, νὰ κατανοήσουν τὸ μυστήριο τῆς ζωῆς. Ἡ ἐρωτικὴ σχέση ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς μέσα στὰ πλαίσια τοῦ γάμου, (καὶ ὄχι ἡ χυδαιότητα τῆς σεξουαλικότητας, ὅπως τὴν ἀντιλαμβάνονται πολλοί), εἶναι ἕνα βαθὺ μυστήριο, τὸ ὁποῖο παραλληλίζει ὁ ἀπόστολος Παῦλος μὲ τὸ μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, (βλ. Ἐφ.5,32). Ρωτᾶμε τὴν ἀρθρογράφο: Εἶναι παιδαγωγικῶς ὀρθό, νὰ φορτώνουμε τὰ ἁγνὰ καὶ ἀθῶα παιδάκια τῆς νηπιακῆς καὶ παιδικῆς ἡλικίας, στὰ ὁποῖα δὲν ἔχει ἀκόμη «ξυπνήσει» τὸ γενετήσιο ἔνστικτο καὶ ἡ ἕλξη πρὸς τὸ ἄλλο φῦλο, μὲ γνώσεις πού σ’ αὐτὴν τὴν ἡλικία δὲν τὶς χρειάζονται; Εἶναι παιδαγωγικῶς ὀρθό, νὰ τὰ εἰσαγάγουμε σὲ μία διαδικασία μυήσεως, κάνοντας ἀναφορὲς στὴν ἀνατομία τῶν γεννητικῶν ὀργάνων ἀνδρὸς καὶ γυναικός, στὸ βιολογικὸ καὶ κοινωνικὸ φῦλο, στὴν ἀναπαραγωγὴ καὶ στὶς ἐρωτικὲς σχέσεις, προκειμένου νὰ «ἀπαντήσουμε» σ’ αὐτὰ σὲ «ἐρωτήματα», πού οὔτε κἄν ἔχουν ποτὲ σκεφθεῖ; Ἀναλογίσθηκε ποτὲ ἡ ἀρθρογράφος τὸ ἐνδεχόμενο, μία τέτοιου εἴδους «διαφώτιση», νὰ ἐνθαρρύνει τὴν περιέργεια τῶν μικρῶν παιδιῶν καὶ νὰ τὰ ὁδηγήσει σὲ «πειραματισμούς», γεγονὸς πού θὰ φέρει ἀντίθετα ἀποτελέσματα;…

Πέραν αὐτῶν ἡ ἀρθρογράφος φαίνεται νὰ ἀγνοεῖ ὅτι σύμφωνα μὲ τὸν νόμο οἱ μοναδικοὶ ὑπεύθυνοι γιὰ τὸ εἶδος τῆς διαπαιδαγώγησης τοῦ παιδιοῦ τους καὶ βεβαίως καὶ τῆς σεξουαλικῆς, εἶναι οἱ γονεῖς. Ὅπως ὁρίζει ἡ Διεθνὴς Σύμβαση γιὰ τὰ Δικαιώματα τοῦ Παιδιοῦ: «Οἱ γονεῖς ἔχουν, κατὰ προτεραιότητα, τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιλέγουν τὸ εἶδος τῆς παιδείας ποὺ θὰ δοθεῖ στὰ παιδιὰ τους» (ἄρθρο 26, παρ. 3)… Δὲν παρέλειψε ἐπίσης ἡ ἀρθρογράφος νὰ ἐπιτεθεῖ μὲ πολὺ σαρκασμὸ στὴν προγαμιαία ἁγνότητα. Γράφει: «Κατ’ ἀρχὰς γιατί νὰ τὰ μάθουν, [τὰ σχετικὰ μὲ τὶς σεξουαλικὲς σχέσεις]; Ὑπάρχει κάποιος λόγος πρὶν τὸ γάμο; Παρθένοι δὲν θὰ παντρευτοῦν; Τότε νὰ τὰ μάθουν καὶ νὰ τὰ μάθουν σωστά. Ἡ μελισσούλα μὲ τὸν μελισσοῦλο. Ἡ λουλουδίτσα μὲ τὸν λουλουδίτσο. Ὁ πελαργὸς ποὺ ἐκτοξεύει μωρὰ στὶς ταράτσες κι ὅποιο ζήσει, ἔζησε. Καὶ πάν’ ἀπ’ ὅλα ὁ κρίνος. Πού δὲν πονάει κιόλας»! Δὲν ἀξίζει τὸ κόπο νὰ ἀνασκευάσουμε τέτοιου εἴδους συλλογισμούς. Ἁπλῶς τὴν παραπέμπουμε στὶς χῶρες τῆς Εὐρώπης, στὶς ὁποῖες, ἂν καὶ ἔχει καθιερωθεῖ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν τὸ μάθημα τῆς σεξουαλικῆς ἀγωγῆς, τὰ ἀποτελέσματα ὑπῆρξαν τραγικά. Τὰ σεξουαλικῶς μεταδιδόμενα νοσήματα ὄχι μόνον δὲν ἔχουν ἐξαλειφθεῖ, ἀλλὰ συνεχῶς αὐξάνουν. Τὸ ἴδιο καὶ οἱ περιπτώσεις νεαρῶν κοριτσιῶν ἐφηβικῆς ἡλικίας, ποὺ μένουν ἔγκυες καὶ στὴ συν­έχεια κάνουν ἔκτρωση. Οἱ ὑπάρχουσες στατιστικὲς ἐπίσης μαρτυροῦν ὅτι τὰ κρούσματα βιασμοῦ παιδιῶν μεταξύ τους, ἀκόμα καὶ σὲ νηπιαγωγεῖα, συν­εχῶς αὐξάνουν, ἐνῶ τὰ σεξουαλικὰ «ἐνημερωμένα» παιδιά, πολλὲς φορὲς παρουσιάζουν ἀντικοινωνικὴ συμπεριφορά.

Κλείνοντας, θὰ θέλαμε γιὰ μία ἀκόμη φορά νὰ ἐκφράσουμε τὴν ἀγωνία καὶ τὸν προβληματισμό μας, γιὰ τὸν ἐπικίνδυνο κατήφορο στὸν ὁποῖο ὁδηγεῖται ἡ παιδεία μας, μὲ ὅ,τι αὐτὸ συνεπάγεται γιὰ τὴν αὐριανὴ Ἑλλάδα καὶ νὰ κρούσουμε τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, πρὶν εἶναι πλέον πολὺ ἀργά. Περιμέναμε ἀπὸ τὴν νέα κυβέρνηση, νὰ διορθώσει τὰ λάθη τῆς προηγούμενης καὶ νὰ βαδίσει πάνω στὰ χνάρια τῆς Ἑλληνορθόδοξης Παράδοσής μας. Νὰ μὴν ἀκολουθήσει τὸν ὀλέθριο δρόμο, ποὺ ἀκολούθησε ἡ κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, τουλάχιστον σὲ θέματα παιδείας. Ὅμως δυστυχῶς μὲ θλίψη καὶ ἀπογοήτευση διαπιστώνουμε τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο. Ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ «μαθήματος» αὐτοῦ μαζὶ μὲ τὴν μετάλλαξη τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν σὲ θρησκειολογικό, πολὺ φοβούμεθα ὅτι θὰ ἀποτελέσει τὴν ταφόπλακα τῆς Ἑλληνορθόδοξης Παιδείας στὴ χώρα μας. Ἀπό μᾶς, καὶ πρωτίστως ἀπὸ τὴν Διοικοῦσα Ἐκκλησία, ἐξαρτᾶται, ἂν θὰ φθάσουμε σ’ αὐτὸ τὸ κατάντημα, ἢ ὄχι.

Ἐκ τοῦ Γραφείου ἐπὶ τῶν Αἱρέσεων καὶ τῶν Παραθρησκειῶν Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς, 01.06.2020

Σημ. «Ο.Τ.»: Παραθέτομεν ἐπιλεγμένα ἀποσπάσματα.

Previous Article

Ὁ Πατριάρχης θὰ ἐπέμβη εἰς τὴν Μ. Λαύραν;

Next Article

Εἶναι ἔγκυρος ὁ ἀφορισμὸς τοῦ Ἀμβροσίου κατὰ Πρωθυπουργοῦ, Κεραμέως καὶ Χαρδαλιᾶ;

Διαβάστε ακόμα