«Ἡ φωνὴ τῆς Ἀφρικῆς εἰς τὴν Πανδημίαν τοῦ κορωνοϊοῦ»

Share:

Συνέντευξις Μητροπολίτου Γέροντος Ναϊρόμπι κ. Μακαρίου,

εἰς τὴν δημοσιογράφον κα Μαρίαν Γιαχνάκη

Φαντάζομαι ὅτι ἔχετε ἀντιμετωπίσει περιστατικὰ μὲ ἐπικίνδυνα –θὰ λέγαμε– μεταδιδόμενα νοσήματα;

Ναί, τὰ πρῶτα 10 χρόνια τῆς ἐδῶ παραμονῆς μου ἤμουν λαϊκός. Ἤμουν ἕνας λαϊκὸς ἄνθρωπος, δάσκαλος, κατηχητής, ἱεροκήρυκας καὶ κοινωνοῦσα ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ποτήριον, ἀφοῦ πρῶτα κοινωνοῦσε ὅλος ὁ ἄλλος κόσμος. Ἐπήγαινα ἐγὼ τελευταῖος νὰ κοινωνήσω πάντα. Ἔτσι ἔκανα. Καὶ ἐνῷ, ὁπωσδήποτε ὑπάρχουν πολλὲς ἀσθένειες, μεταδοτικὲς ἀσθένειες, λοιμώξεις, δὲν μπορῶ νὰ σᾶς περιγράψω δηλαδὴ καὶ πόσοι ἄνθρωποι σὲ αὐτὲς τὶς πρωτόγονες περιοχές, ποὺ σᾶς ἀνέφερα προηγουμένως, πῶς ζοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ πόσα μικρόβια ἔχουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι! Ὡς λαϊκὸς ποὺ κοινωνοῦσα τελευταῖος ἀπὸ τὸ ἴδιο Ἅγιον Ποτήριον, ἀφοῦ πρῶτα πέρασαν ὅλοι οἱ ἄλλοι μπροστά μου, 100, 200, 300, 400, ὅσοι καὶ νὰ ἦταν καὶ ὁ,τιδήποτε ἄφησαν μέσα στὸ Ἅγιο Ποτήριο, ἐγὼ ἤμουν ὁ τελευταῖος καὶ Δόξα τῷ Θεῷ δὲν ἔπαθα τίποτε! Μετὰ ὅταν χειροτονήθηκα καὶ ἔγινα ἐπίσκοπος καὶ εἶχα αὐτὴν τὴν εὐλογία νὰ τελῶ τὴ Θεία Εὐχαριστία στὶς περιοχὲς αὐτές, δὲν σᾶς ἀποκρύπτω ὅτι σὰν καθηγητὴς τῆς Τελετουργικῆς, ἐδῶ στὸ Πατριαρχικό μας σεμινάριο, δίδασκα στοὺς μαθητές μας πῶς γίνεται ἡ κατάλυση. Ἀφοῦ κοινωνοῦσαν ὅλοι, ἤθελα πάντοτε νὰ κάνω τὴν κατάλυση ἐγὼ προσωπικὰ καὶ σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι μέσα στὸ Ἅγιο Ποτήριο, ἐπειδὴ βρισκόμαστε σὲ περιοχὲς ὅπου ὑπάρχουν πολλὰ μικρόβια καὶ πάρα πολλὰ ἔντομα ἔπεφταν μέσα στὸ Δισκοπότηρο, ἔπαιρνα τὸ Δισκοπότηρο καὶ ἔκανα τὴν κατάλυση. Ὅ,τι ὑπῆρχε μέσα στὸ Δισκοπότηρο τὸ ἔπινα καὶ ἰδοὺ εὑρίσκομαι ἐν ζωῇ! Ἔπαθα τίποτε; Ἔγινε καμιὰ μετάδοση ἀπὸ ὅλες αὐτὲς τὶς ἀσθένειες; Καὶ οἱ ἀσθένειες σᾶς διαβεβαιῶ εἶναι πάρα πολλές! Οἱ μεταδοτικὲς ἀσθένειες ποὺ ἔχουν οἱ ἄνθρωποι εἶναι πολλὲς καὶ εἶναι συνεχεῖς καὶ δὲν μποροῦμε νὰ τὶς ἀποφύγουμε. Ἀλλὰ Δόξα τῷ Θεῷ. Δὲν ἔπαθα τίποτα! Καὶ τώρα ἀπὸ αὐτὸν τὸν λεγόμενο ἰό, ποὺ λέγεται corona-virus, θὰ μεταδοθεῖ ὁποιαδήποτε ἀσθένεια; Πρὸς Θεοῦ! Ἀδικοῦμε πραγματικὰ τὸν ἴδιο τὸν Θεό μας καὶ τὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας μας. Πρέπει νὰ εἴμαστε πάρα πολὺ προσεκτικοὶ καὶ νὰ προσέχουμε τί λέμε καὶ τί πιστεύουμε! Ὁ Θεὸς εἶναι ἐκεῖ, μέσα στὸ Ἅγιο Ποτήριον τὸ Σῶμα καὶ Αἷμα τοῦ Κυρίου καὶ κανένας δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς βλάψει! Αὐτὸ εἶναι ποὺ αἰσθάνομαι.

Τὸ γεγονὸς ὅτι στὴν Ἑλλάδα, ὅμως, ἐν ἀντιθέσει μὲ αὐτὰ ποὺ μοῦ λέτε τώρα ἐσεῖς, ἔχει δημιουργηθεῖ ὅλος αὐτὸς ὁ σάλος ἐναντίον τῆς Θείας Κοινωνίας, σᾶς ἔχει προκαλέσει κάποια, ἔτσι, συναισθήματα μέσα σας; Τὸ «εἶναι» σας ἀντιδρᾶ σὲ αὐτό;

Ὁπωσδήποτε, αὐτὸς ὁ σάλος καὶ παρακολουθῶ, δυστυχῶς στὰ Μέσα Μαζικῆς Ἐνημέρωσης δηλώσεις καὶ διάφορες ἐκθέσεις καὶ παρατηρήσεις ποὺ γίνονται ἀπὸ διάφορους, ἀπὸ δικούς μας καὶ μὴ καὶ αὐτὸ σᾶς λέω εἶναι βλασφημία καὶ ὕβρις στὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Γιὰ σκεφτεῖτε, ἂς ποῦμε, νὰ πῶ ἐδῶ στοὺς ἀνθρώπους μας ὅτι μπορεῖ νὰ μεταδοθεῖ ὁποιαδήποτε ἀσθένεια, ὄχι μόνον αὐτὴ ποὺ εἶναι ἡ πανδημία ἡ σημερινὴ ἀλλὰ ὁποιαδήποτε. Σὲ καμία περίπτωση! Εἶναι ἀδιανόητο! Ἀφοῦ εἶναι τὸ Σῶμα καὶ Αἷμα Κυρίου καὶ ἔχουμε αὐτὴν τὴν προσωπικὴ μαρτυρία! Τώρα μετὰ ἀπὸ δύο χιλιάδες χρόνια ἐρχόμαστε ἐμεῖς νὰ ποῦμε στὸν Κύριό μας ποὺ εἶπε «Λάβετε φάγετε, τοῦτό μού ἐστι τὸ Σῶμα… Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες. τοῦτο γὰρ ἐστὶ τὸ Αἷμα μου…» (Ματθ. κστ΄ 26-28) εἶναι τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ. Τὰ εἶπε ὁ Ἴδιος ὁ Θεός, γι’ αὐτὸ καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια ἡ ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας μας τὸ ἔχει ἀποδείξει! Μὲ θαύματα!

Ἔτσι ὅπως εἴδατε καὶ ἐσεῖς, μετὰ ἀπὸ 2020 χρόνια, ξαφνικά, κάποιοι ἀμφισβητοῦν τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας γιὰ πρώτη φορά, ἐνδεχομένως, στὰ χρόνια τὰ δικά μας τουλάχιστον, χρειάζεται νὰ κλείσουν οἱ ἐκκλησίες, ὅταν βλέπουμε ὅτι στὴ Ἀφρικὴ τὰ πράγματα εἶναι τελείως διαφορετικὰ καὶ σᾶς ἀκοῦμε, ἔτσι, καὶ μὲ τί σθένος ἡ φωνή σας μιλάει γι’ αὐτό!

Μὰ ἐδῶ ποὺ ζοῦμε πῶς θὰ πείσουμε τοὺς ἀνθρώπους ὅτι ὄντως αὐτὸ εἶναι τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου; Ἀφοῦ εἶναι! Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότητα! Εἶναι ἕνα μεγαλειῶδες μυστήριο, τὸ ὁποῖο εἶναι εὐλογία! Καὶ εἶναι αὐτὸ ποὺ μᾶς ἔλεγαν καὶ μᾶς λέγουν οἱ σύγχρονοι ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας «εἶναι τὸ φάρμακον Ἀθανασίας, εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖο μᾶς δίνει τὴν ζωή!», γι’ αὐτὸ καὶ κινούμαστε, γι’ αὐτὸ καὶ ὑπάρχουμε, γι’ αὐτὸ καὶ γίνονται ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα γίνονται μπροστὰ στὰ μάτια μας! Εἶναι ἕνα θαῦμα! Θὰ σᾶς ἀναφέρω, μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτή, καὶ τὸ θέμα τοῦ Ἁγιασμοῦ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴ ποὺ σᾶς μιλῶ ἔχω ἐδῶ στὴν Μητρόπολή μου, καὶ τὸ χρησιμοποιοῦμε βέβαια, τὸ νερό, τὸ Ἅγιο, τὸ Ἁγίασμα τῆς πρώτης τελετῆς ποὺ ἔγινε ἐδῶ στὴν Πατριαρχικὴ σχολὴ τὸ 1981 καὶ εἶναι ἀκόμα σὰν νὰ εἶναι ἕνα φρέσκο νερό, ἔτσι ὅπως εἶναι τὸ Ἁγίασμα. Καὶ τὸ πίνουμε! Εἶναι ποτὲ δυνατόν, ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια νὰ μὴ ὑπάρχει ὁποιαδήποτε, ἂς ποῦμε, παραποίηση τοῦ νεροῦ καὶ νὰ μὴ εἶναι ὁ Ἁγιασμός, τὸν ὁποῖο ἐμεῖς πιστεύουμε; Εἶναι αὐτὸ τὸ θαῦμα, τὸ ὁποῖο γίνεται χειροπιαστὸ μπροστὰ στὰ μάτια μας! Ἐπίσης, νὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅταν πῆγα στὴν Μητρόπολη Ζιμπάμπουε καὶ μοῦ εἶπε ὁ ἱερέας τοῦ Ναοῦ ἐκεῖ –τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ– ἦταν Μεγάλη Πέμπτη καὶ ἔπρεπε νὰ κάνουμε ξανὰ τὸ Σῶμα καὶ Αἷμα τοῦ Κυρίου, αὐτὸ τὸ ὁποῖο φυλᾶμε, τὸν Ἀμνό, γιὰ τὸν ἑπόμενο χρόνο, γιὰ περιπτώσεις ἀνάγκης, ἀσθένειας καὶ τὰ λοιπά. Καὶ ὅταν ἄνοιξα τὸ Ἀρτοφόριο, γιὰ νὰ βγάλω τὸν ἄρτο, τοῦ περασμένου χρόνου (ὅπως νόμιζα ἐγώ) μοῦ λέει ὁ ἱερέας: «Σεβασμιώτατε, αὐτὸς ὁ Ἀμνὸς εἶναι ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ πρώτου Μητροπολίτη!» καὶ ἦταν φρέσκος, σᾶς διαβεβαιῶ, φρέσκος σὰν νὰ ἦταν καμωμένος ἐκείνη τὴν ἡμέρα! Τί ἄλλο θέλουμε δηλαδή; Δὲν εἶναι αὐτὸ ἕνα θαῦμα τὸ ὁποῖο πραγματικά μᾶς διδάσκει ὅτι ὄντως εἶναι τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου καὶ τίποτε δὲν μπορεῖ νὰ τὸ καταστρέψει; Τίποτε δὲν μπορεῖ νὰ τὸ ἀλλάξει;

Πηγή: Ἱεραποστολικός Ταχυδρόμος

Previous Article

17 Νοεμβρίου

Next Article

Η …ΔΙΑΣΩΛΗΝΩΜΕΝΗ “ΘΕΟΛΟΓΙΑ”!

Διαβάστε ακόμα