Ἡ ἀπαξίωσις τῶν Πατριαρχείων Βουλγαρίας καὶ Γεωργίας λόγῳ “Οὐκρανικοῦ”

Share:

Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Μὲ λύπη παρατηροῦμε νὰ ἀπαξιώνονται μὲ ἐξωεκκλησιαστικὸ τρόπο τὰ Πατριαρχεῖα Βουλγαρίας καὶ Γεωργίας γιὰ τὴ στάση ποὺ τηροῦν στὸ λεγόμενο “Οὐκρανικὸ” ζήτημα. Λοιδοροῦνται τὰ δύο αὐτὰ Πατριαρχεῖα, ὅτι δῆθεν ἔγιναν ὑποχείρια τοῦ Πατριαρχείου Ρωσίας. Θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε ἀνεπιφύλακτα, ὅτι ἡ ἀπαξίωση ποὺ δέχονται τὰ Πατριαρχεῖα Βουλγαρίας καὶ Γεωργίας γιὰ τὴ στάση τους στὸ “Οὐκρανικό”, ἀποτελεῖ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον συνέχεια τῆς προηγούμενης ἀπαξίωσης γιὰ τὴ στάση ποὺ τήρησαν γιὰ τὴ Σύν­οδο της Κρήτης.

Αὐτὸ συνέβηκε καὶ μὲ τὶς θεολογικὲς ἐνστάσεις τῶν Πατριαρχείων Βουλγαρίας καὶ Γεωργίας γιὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης. Μὲ τὴν ἴδια εὐκολία ὁμίλησαν καὶ πάλι οἱ λοιδοροῦντες γιὰ δῆθεν ἐπηρεασμὸ ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Ρωσίας. Κατηγορήθηκαν τὰ δύο αὐτὰ Πατριαρχεῖα γιὰ ζῆλον οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν, γιὰ ἀνεξήγητη μὴ συμμετοχή καὶ ἰδιαιτέρως κατηγορήθηκαν γιὰ ἐθνοφυλετισμό. Τὰ Πατριαρχεῖα Βουλγαρίας καὶ Γεωργίας ὅμως ἐπεξήγησαν θεολογικῶς τὴ στάση τους γιὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης. Ὅταν ἐκλείπει ἡ θεολογικὴ ἐπιχειρηματολογία, εἶναι εὔκολο νὰ δίνονται ἀνυπόστατες αἰτιάσεις.

Καὶ μόνη ἡ θεολογικὴ ἔνσταση τοῦ Πατριαρχείου Βουλγαρίας γιὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης νὰ παρατεθεῖ, ἀρκεῖ γιὰ νὰ δειχθεῖ ἡ αὐθαίρετη καὶ ἄδικη κριτική τους. Ἡ ἀνακοίνωση τοῦ Πατριαρχείου Βουλγαρίας, ποὺ ἀναρτήθηκε στὴν ἐπίσημη ἱστοσελίδα τοῦ Πατριαρχείου Βουλγαρίας www.bg-patriarshia.bg, ἡμερομηνίας 29 Νοεμβρίου 2016, ὅπου ἀναφερόταν στὸ κείμενο “Ἡ σχέση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μὲ τὸν ὑπόλοιπο χριστιανικὸ κόσμο”, τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, ἐπεσήμαινε μὲ σαφήνεια τὶς ἀντιφάσεις, καθὼς καὶ τὸ ὅτι αὐτὲς δὲν ἦταν σύμφωνες μὲ ὅσα διδάσκει ἡ δογματικὴ καὶ κανονικὴ Παράδοση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καὶ δὲν εἶναι μὲ βάση τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τῶν Τοπικῶν καὶ Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Μάλιστα τονιζόταν ὅτι «ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν ὑπάρχουν ἄλλες ἐκκλησίες, ἀλλὰ μόνο αἱρέσεις καὶ σχίσματα, καὶ τὸ νὰ ὀνομάζονται “ἐκκλησίες” εἶναι θεολογικό, δογματικὸ καὶ κανονικὸ λάθος». Πῶς ἔχουν συμπεράνει τὴν ἀπαξίωση περὶ ἐθνοφυλετισμοῦ καὶ ἐπηρεασμοῦ ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Ρωσίας;

Εἶναι γνωστὸ ὅτι τὰ Πατριαρχεῖα Βουλγαρίας καὶ Γεωργίας ἔχουν ἀποχωρήσει ἀπὸ τὸ συγκρητιστικὸ συνονθύλευμα τοῦ λεγομένου Π.Σ.Ε., κάτι ποὺ δὲν ἔπραξε τὸ Πατριαρχεῖο Ρωσίας. Ἡ δοξολογικὴ ἀναφορὰ κατά τὴν 21 Ἀπριλίου 2016 τῆς Ἱερᾶς Συνόδου της Ἐκκλησίας τῆς Βουλγαρίας, ἡ ὁποία ἔχει ἀποχωρήσει ἀπὸ τὸ Π.Σ.Ε. τὸ ἔτος 1998, τόνιζε τὸ ἑξῆς : «Δόξα τῷ Θεῷ γιὰ τὸ ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας ἐξῆλθε ἀπὸ τὸ καλούμενο “Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν”. Μάλιστα ὁ τονισμός, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι μέλος μίας ὀργάνωσης, στὴν ὁποία θὰ θεωρεῖται “ὡς μία ἐκ τῶν πολλῶν ἢ ὡς κλάδος τῆς Μίας Ἐκκλησίας, ποὺ ψάχνει καὶ ἀγωνίζεται γιὰ τὴν πραγμάτωσή της στὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν”», δὲν μπορεῖ νὰ τυγχάνει κακοπροαίρετων φληναφημάτων, περὶ ἐλατηρίων ἐθνοφυλετικῆς χροιᾶς. Φυσικὰ καὶ μόνο τὶς ἐκκλησιολογικὲς στρεβλώσεις τῆς Δήλωσης τοῦ Τορόντο νὰ ἀναφέρει κανείς, ἀρκοῦν γιὰ νὰ δειχθεῖ τὸ ἀτόπημα. Γιὰ τὶς στρεβλώσεις αὐτὲς δὲν μπορεῖ νὰ προβληθεῖ κανένα Ὀρθόδοξο θεολογικὸ ἐπιχείρημα, γεγονὸς ποὺ καταδεικνύει τὸ ἀτόπημά τους.

«Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν μπορεῖ νὰ δεχτεῖ τὶς διαφορετικὲς ἔννοιες καὶ τὰ δόγματα, στὰ ὁποῖα οἱ ἑτερόδοξοι ἔχουν δικαιολογήσει αὐτὴν τὴν ἑνότητα, ὅπως εἶναι οἱ θεωρίες γιὰ τὴν ὕπαρξη μίας φαινομενικῆς “ἑνότητας” ὅλων τῶν χριστιανικῶν δογμάτων, ὅπως οἱ διδασκαλίες γιὰ τὴν “ἀόρατη ἐκκλησία”, τὴ “θεωρία τῶν κλάδων”, τὴ “βαπτισματικὴ θεολογία” ἢ τὴν “ἰσότητα τῶν δογμάτων”», ἀνέφερε ἡ σχετικὴ ἀνακοίνωση τοῦ Πατριαρχείου Βουλγαρίας. Τὸν ἐθνοφυλετισμὸ ποῦ τὸν εἶδαν, σὲ μία τέτοια ὀρθόδοξη θεολογικὴ θέση;

Ἐπίσης ὁ χαρακτηρισμὸς ὡς ἀπαράδεκτης τῆς ἀναφορᾶς περὶ “χαμένης ἑνότητας ὅλων τῶν Χριστιανῶν”, γιατί ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν ἔχει χάσει ποτὲ τὴν ἑνότητά της (Μέρος Ι, Παρ. 2 τῆς ἀνακοίνωσης), δὲν ἀφήνει περιθώρια ἐθνοφυλετικὴς χροιᾶς στὴ στάση της.

Εἶναι λυπηρὸ νὰ ἀκοῦς ἀκόμα καὶ Ἱεράρχες νὰ καταφεύγουν σὲ ἄδικη κριτικὴ γιὰ τὰ δύο αὐτὰ Πατριαρχεῖα. Δυστυχῶς ἡ ἀπαξίωση ποὺ δέχονται τὰ Πατριαρχεῖα Βουλγαρίας καὶ Γεωργίας γιὰ τὴ στάση τους στὸ “Οὐκρανικό”, ἀποτελεῖ γιὰ τοὺς περισσότερους λοιδοροῦντες, συνέχεια τῆς προηγούμενης ἀπαξίωσης γιὰ τὴ στάση ποὺ τήρησαν τὰ δύο αὐτὰ Πατριαρχεῖα γιὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης.

Previous Article

Ο Πατριάρχης Ρουμανίας στο πλευρό των Ελλήνων

Next Article

Βοήθεια από το Πατριαρχείο Σερβίας για τις καταστροφικές πυρκαγιές