Ἡ «Ἑνωτικὴ Σύνοδος» εἰς τὴν Οὐκρανίαν, οὔτε τὴν μεταξύ τους ἑνότητα δὲν ἐπέφερε

Share:

Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Εἶναι πραγματικὰ παράδοξο πῶς ἡ κληθεῖσα “Ἑνωτικὴ Σύνοδος” στὴν Οὐκρανία, ἔγινε ἀφορμὴ κλονισμοῦ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας. Ἐπιπρόσθετα μὲ αὐτό, ἔφερε καὶ τὴν μεταξύ τους διάσπαση.

Τὸ κατ’ ἐξοχὴ κριτήριο τῆς ἑνότητας ποὺ στὴν περίπτωση τοῦ Αὐτοκεφάλου εἶναι τὸ πρώτιστο κριτήριο, ἔχει μονομερῶς παραγνωρισθεῖ. Στὴν ἱστορία τοῦ Αὐτοκεφάλου, εἶναι πρωτάκουστος ὁ κλονισμὸς τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας, καθὼς καὶ τὸ ὅτι ἦταν ἐκ τῶν προτέρων γνωστό.

Μπορεῖ νὰ χαρακτηρισθεῖ μία πράξη ὡς ἐκκλησιαστική, ὅταν ἐκ προτέρων ὑπάρχει ἡ βεβαιότητα, ὅτι θὰ γίνει ἀφορμὴ κλονισμοῦ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας; Πρωτόγνωρο ἐπίσης εἶναι καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι τελικὰ ἐπῆλθε καὶ ἡ μεταξύ τους διάσπαση.

Προβληματίζει ἰδιαιτέρως ἡ ἀνοχὴ τῆς μεταξύ τους διάσπασης, σὲ σύγκριση καὶ μὲ τὴ θρασύτητα τῆς μηδενικῆς ἀνοχῆς πρὸς τὴ μόνη ἀναγνωρισμένη Τοπικὴ Ἐκκλησία στὴν Οὐκρανία ἀπὸ τὴν πλειοψηφία τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.

Ἡ “δικαιολογημένη” αὐτὴ ἀνοχή, δὲν δημιουργεῖ μόνο ἐρωτηματικά, ἀλλὰ μεθερμηνεύει πολλὰ ἀπὸ τὴν ὅλη μονομερῆ διαδικασία, μία διαδικασία ποὺ ὁ τρόπος της εἶχε τὴ μορφή τοῦ «εἴτε ἐπιθυμεῖ εἴτε ὄχι τὸ Πατριαρχεῖο Ρωσίας ἡ Αὐτοκεφαλία θὰ δοθεῖ».

Ἡ ἀμφισβήτηση τῆς μὴ ἀναγνωρισμένης ἀπὸ τὴν πλειοψηφία τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν “Αὐτοκέφαλης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας” (OCU), ἀπὸ τὸν κληθέντα “Πρώην Πατριάρχη Κιέβου”, μὲ ὅ,τι αὐτὸ ἀναγνωρίζει καὶ συν­επάγεται ἡ ὀνομασία αὐτή, ἔτυχε πολὺ μεγάλης ἀνοχῆς ἐκ μέρους τους. Οἱ συνοδοιπόροι τους δὲν πρόλαβαν νὰ χαροῦν τὸν νεοαποδοθέντα τίτλο καὶ τώρα ἀναγκάζονται νὰ σωπάσουν.

Ἐδῶ σώπασαν, ὅταν ἔμαθαν ὅτι μουσουλμάνος μάγος διάβασε μὲ λόγια σκότους στὸν κληθέντα “Πρώην Πατριάρχη Κιέβου”, ἀπὸ προβληθὲν βίντεο στὸ διαδίκτυο ποὺ λύπησε ἑκατομμύρια Ὀρθοδόξους, σ’ αὐτὸ δὲν θὰ σωπάσουν; Ὁ νεωτερισμὸς τοῦ ψαλιδίσματος τοῦ ὑπογενείου ἑνὸς ἱερωμένου τόση ἐλεγκτικὴ προσοχὴ τοὺς προκαλεῖ καὶ αὐτὸ τὸ ἀτόπημα μηδενική;

Τὸ παράδοξο νὰ κληθεῖ “Ἑνωτικὴ Σύνοδος” μία Σύνοδος, ἡ ὁποία δὲν ἔγινε μόνο ἀφορμὴ κλονισμοῦ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας, ἀλλὰ ἐπιπρόσθετα μὲ αὐτὸ ἔφερε καὶ τὴν μεταξύ τους διάσπαση, καθόλου δὲν προβληματίζει;

Ἡ μεταξύ τους διάσπαση εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴ δημιουργία τῆς κληθείσας “Οὐκρανικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας – Πατριαρχεῖο Κιέβου” (UOC – KP), γιὰ τὴν ὁποία τηροῦν μία περίεργη ἀνοχή. Ἀπὸ τὶς 25 Ἰουνίου τοῦ 2019 ἔχουν ἀποχωρήσει ἀπὸ τὴ μὴ ἀναγνωρισμένη ἀπὸ τὴν πλειοψηφία τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν “Αὐτοκέφαλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας” (OCU), γεγονὸς ποὺ εἶχε τὴν παρεπόμενη αὐτοαναγόρευση σὲ Πατριάρχη τοῦ κληθέντος “Πρώην Πατριάρχη Κιέβου”. Γιὰ τὸ ζήτημα τοῦτο τηρεῖται μία περίεργη ἀνοχή.

Παρόλα αὐτά τὰ παράδοξα καὶ πρωτάκουστα, ἐξακολουθεῖ νὰ καλεῖται “Ἑνωτικὴ Σύνοδος”. Κανένα προβληματισμὸ δὲν προκαλεῖ τὸ θλιβερὸ γεγονὸς τοῦ κλονισμοῦ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας ποὺ προκάλεσε, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ γεγονὸς τῆς μεταξύ τους διάσπασης;

Previous Article

To εσωτερικό σχίσμα στην Εκκλησία της Αλεξανδρείας

Next Article

Φωτιά στον Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Σίδνεϊ