«Ἰδού, νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ ἡμέρα σωτηρίας»

Share:

Κυριακὴ Α΄ Λουκᾶ (Β΄ Κορ. στ΄ 1-10)
«Ἰδού, νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ ἡμέρα σωτηρίας»
Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως

«Σὰν συνεργάτες Του σᾶς παρακαλοῦμε, μὴ δεχθεῖτε μάταια τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ». …«μηδεμίαν διδόντες προσκοπήν, ἵνα μὴ μωμηθῇ ἡ διακονία ὑμῶν».

Σᾶς ἱκετεύουμε, συμφιλιωθεῖτε μὲ τὸν Θεό, πού καὶ ἐμεῖς πρεσβεύουμε καὶ ὁ Θεὸς σᾶς παρακαλεῖ, μὴ μείνετε ἀδιάφοροι στὴν μεγάλη εὔνοια τοῦ Θεοῦ, διότι λέγει «καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι». Ἔτσι πρέπει νὰ φροντίζουμε νὰ γίνουμε ἀρεστοὶ στὸν Θεὸ καὶ νὰ ἀποκομίσουμε πνευματικὸ κέρδος, νὰ γίνουμε προσεκτικοί, γιὰ νὰ μὴ χάσουμε τὰ τόσα ἀγαθὰ (πρᾶγμα ποὺ ἔλεγε καὶ παραπάνω, ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μᾶς συνέχει, ποὺ σημαίνει μᾶς παρακινεῖ νὰ ἀγρυπνοῦμε) νὰ ἀ­ντα­ποκριθοῦμε στὴν ἀγάπη Του, ἐργαζόμενοι τὴν ἀρετὴ καὶ τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Κύριος παρακαλεῖ ὅσον καιρὸ βρισκόμαστε σὲ τούτη τὴν ἐπίγεια ζωή, μετὰ δὲ θὰ ἀκολουθήσει ἡ κρίσις τοῦ δίκαιου Κριτῆ καὶ αὐτὸ θὰ γίνεται μέχρι τῆς Δευτέρας Αὐτοῦ Παρουσίας. Ἔτσι, ὄχι μόνο ἡ φιλανθρωπία Του καὶ τὸ μέγεθος τῶν ἀγαθῶν μᾶς βιάζει, ἀλλὰ καὶ ὁ περιορισμένος χρόνος τῆς ἐδῶ ζωῆς. Γι’ αὐτὸ λέγει ὁ Παῦλος «νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία» (Ρωμ. 13: 11) καὶ «ὁ Κύριος ἐγγὺς» (Φιλιπ. 4:5) καὶ τώρα πιὸ ἐμφατικὰ λέγει «Ἰδού, νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ ἡμέρα σωτηρίας». (Β΄ Κορ. στ΄ 2). Ἂς μὴ ἀφήσουμε νὰ μᾶς φύγη ἡ μεγάλη εὐκαιρία, ἀλλὰ ἂς βιαστοῦμε, γνωρίζοντας τὸ σύντομο τοῦ κατάλληλου καιροῦ, κι ἂς δείξουμε τὸ ἀνάλογο ἐνδιαφέρον σύμφωνα μὲ τὴν μεγάλη χάρη τοῦ Θεοῦ.

Ἔτσι καὶ ἐμεῖς συνεργαζόμαστε καὶ σᾶς  παρακαλοῦμε, λέγει ὁ Παῦλος, καὶ πρεσβεύουμε γιὰ ἐσᾶς στὸν Θεό, ὥστε νὰ ἀπολαύσετε τὴν σωτηρία σας. Σᾶς παρακαλοῦμε γιὰ τὸν Θεὸ ποὺ σᾶς πρόσφερε τόσες εὐεργεσίες, μὴ ἀρνηθεῖτε τὴν δωρεά Του, μὴν ἀφήσετε τὴν Χάρη νὰ χαθῆ ἀνενέργητη. Ὁ Θεὸς προσέφερε τὸν Υἱό Του τὸν δίκαιο, ποὺ δὲν γνώρισε ἁμαρτία, καὶ τὸν ἔκανε ἁμαρτία γιὰ νὰ σώση ἐμᾶς τοὺς ἁμαρτωλούς, ὥστε νὰ γίνουμε ἐνάρετοι καὶ μᾶς παρακαλεῖ, ἐμᾶς ποὺ ἁμαρτήσαμε βαρειὰ ἐνώπιόν Του, καὶ εἴμαστε ἄνθρωποι ἐνῷ ἐκεῖνος Θεός, καὶ πρέπει νὰ Τὸν παρακαλοῦμε καθημερινά, διότι ἐὰν ἡ ζωή μας εἶναι ἀκάθαρτη, δὲν ὠφελούμαστε καθόλου ἀπὸ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀντίθετα, περισσότερο ζημιωνόμαστε μετὰ τὴν συμφιλίωσή μας μὲ τὸν Θεό, καὶ μετὰ ἀπὸ τέτοια ἐπίγνωση καὶ εὐεργεσία, νὰ γινώμασθε πάλι ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ, μὲ τὸ νὰ γυρίζουμε στὰ προηγούμενα κακά. Διότι, χωρὶς νὰ κοπιάσουμε καθόλου Ἐκεῖνος ἦρθε καὶ μᾶς συγχώρησε. Αὐτὸς εἶναι ὁ εὐπρόσδεκτος καιρός, ὁ καιρὸς τῆς Χάριτος, ποὺ προσφέρει ὁ Θεὸς σὰν καλόδεχτη εὐκαιρία τῆς πιὸ μεγάλης τιμῆς στὸν κάθε ἁμαρτωλὸ ἄνθρωπο. Ὅπως δηλαδὴ ἔρχεται ὁ βασιλεὺς χαρίζοντας τὴν εὔνοιά του, χωρὶς νὰ κρίνη κανένα σὲ δικαστήριο, ἔτσι καὶ τώρα. Ὅσο λοιπὸν βρισκόμαστε μέσα στὸ σκάμμα καὶ ἀγωνιζόμαστε καὶ ἐργαζόμαστε στὸν ἀμπελῶνα Του, ἂς μὴ καθυστεροῦμε, ἀλλὰ νὰ ἐπαγρυπνοῦμε ὡς τὴν τελευταία ὥρα. Διότι τώρα ὁ βασιλεὺς δίνει μεγάλες δωρεὲς ἀκόμη καὶ σὲ ἐκείνους ποὺ κοπίασαν λίγο, ὅμως ὅταν κάθεται καὶ κρίνει καὶ ἐκτελεῖ τὰ δικαστικά Του καθήκοντα, τότε ἐρευνᾶ καὶ προσέχει τὴν κάθε λεπτομέρεια καὶ κρίνει ἀμερόληπτα τὸ κάθε τι καὶ κάθε ἕνα. Ἂς προσφέρουμε λοιπὸν καὶ ἐμεῖς, τὸ κατὰ δύναμιν, ὅσο ἔχουμε καιρὸ γιὰ νὰ κερδίσουμε τὰ βραβεῖα καὶ τὰ στεφάνια.

Ὡς ὑπηρέτες τοῦ Θεοῦ καὶ διάκονοι, μὲ πολλὴ ὑπομονή, μὴ δίδοντας ἀφορμὴ γιὰ κατηγορία, γιὰ νὰ μὴ δυσφημισθῆ ἡ διακονία μας, ἀλλὰ ἐνεργοῦντες μὲ ἄψογο τρόπο μέσα σὲ θλίψεις καὶ καταναγκασμοὺς καὶ στενοχώριες, μὲ τραύματα καὶ φυλακίσεις, καὶ διωγμούς, μὲ τὴν στέρηση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, τῆς τροφῆς καὶ τῶν ἄλλων ἀναγκαίων, μὲ νηστεῖες καὶ ἀγρυπνίες καὶ κόπους. Καὶ πρόσεχε ὅτι ἀναφέρει τὸ θεμέλιο τῶν ἀγαθῶν, τὴν πολλὴ ὑπομονή, διότι ἐὰν καὶ τὸ καθένα ἀπὸ τὰ προηγούμενα δεινὰ εἶναι ἀνυπόφορο, ὅταν ὅμως ὅλα αὐτὰ ἔρχωνται ἐπάνω σου ὅλα μαζί, σκέψου πόσο μεγάλη ψυχὴ χρειάζεται γιὰ νὰ τὰ ὑπομένης. Μὲ ἁγνότητα, λέγει, τὴν καθαρότητα τοῦ βίου καὶ τὴν ἐγκράτεια καὶ τὸ ἀνιδιοτελὲς τοῦ κηρύ-γματος, δωρεάν, μὲ γνώση Θεοῦ καὶ σοφία, ποὺ δίδεται ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν κοσμικὴ μόρφωση, μὲ μακροθυμία καὶ ἀνοχὴ καὶ καλοσύνη, μὲ γενναιοψυχία ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ. Διότι ὅλα αὐτὰ κατορθώνονται μὲ τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν αὐτὰ εἶναι πνευματικὰ χαρίσματα, ὁ Παῦλος δὲν ὑπερηφανεύεται, ἀλλὰ ἀναφέρει ὅσα ἀνήκουν σὲ Αὐτό, ἂν καὶ βέβαια καὶ ἐκεῖνος δὲν ἔφερε κανένα ἐμπόδιο, καὶ μὲ πολλοὺς κόπους καὶ κατορθώματα ἐργάσθηκε, γιὰ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ. «Μὲ ἀνυπόκριτη ἀγάπη». Αὐτὸ εἶναι ἡ αἰτία ὅλων τῶν ἀγαθῶν, αὐτὸ ἔδωσε στὸν Παῦλο τὶς ἀρετὲς καὶ τὸν ἔκανε νὰ μένη στὴν ἀγάπη Του, μὲ τὴν ὁποία κατόρθωνε τὰ πάντα. Καὶ «μὲ τὸ κήρυγμα τῆς ἀληθείας», δηλαδὴ φροντίζοντες νὰ μὴ νοθεύσουμε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, καὶ «μὲ τὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ», ποὺ ἐνεργεῖ τὰ πάντα, ἀποδίδοντας ἔτσι τὰ πάντα στὸν Θεό, ποὺ τὸν θεωρεῖ αἴτιο ὅλων τῶν κατορθωμάτων του, μὲ πολλὴ ταπείνωση καὶ σύνεση, καὶ ἐνῷ ταλαιπωρεῖται ἀπὸ τόσες δοκιμασίες, καὶ ἄλλες ποὺ ἀναφέρει στὴν συνέχεια, ἐντούτοις ὁ Παῦλος ὅλα τὰ ὑπέμεινε μὲ χαρά, πρόθυμα καὶ γενναῖα, μὲ τὰ ὅπλα τῆς δικαιοσύνης, ἐν ἁγιότητι.

Εἶδες ψυχικὸ παράστημα καὶ ρωμαλέο φρόνημα; Διότι δείχνει ὅτι οἱ θλίψεις ὄχι μόνο δὲν τὸν καταβάλλουν, ἀλλὰ τὸν ὁπλίζουν μὲ περισσότερο θάρρος καὶ τὸν τειχίζουν, κάνοντάς τον ἰσχυρότερο. Ἀριστερὰ ὅπλα εἶναι τὰ λυπηρά, σύμφωνα μὲ τὴν γνώμη τῶν πολλῶν, τὴν ἀτίμωση, δυσφήμηση καὶ ποὺ ἔχουν μισθό, μὲ δόξα καὶ ἔπαινο χωρὶς νὰ παρασύρεσαι καὶ λοξοδρομῆς, διότι καὶ σ’ αὐτὸ χρειάζεται ἀνδρεία ψυχή, νὰ παραμένης τὸ ἴδιο καὶ στὰ δύο ἀμετακίνητος στὴν ἀρετή, καὶ μὲ ὅλα αὐτὰ νὰ δοξάζεται ὁ Θεὸς καὶ νὰ ὁδηγοῦνται οἱ ἄνθρωποι στὴν εὐσέβεια καὶ μάλιστα εἶναι γνώρισμα τῆς σοφίας τοῦ Θεοῦ, ὥστε ἀπὸ τὰ ἐνάντια νὰ κηρύττεται ἡ πίστη καὶ νὰ ἀποδίδη καρπούς. Πρόσεξε δηλαδή: Φυλακίσθηκε ὁ Παῦλος, ἀλλὰ αὐτὸ ὠφέλησε τὴν διάδοση τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ γι’ αὐτὸ λέγει: «οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς πνευματικούς μας ἀδελφοὺς πῆραν θάρρος ἀπὸ τὴν φυλάκισή μου, καὶ κηρύσσουν ἄφοβα τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ» (Φιλιπ. ι΄ : 12-14). Ἀπολάμβανε δόξα ὁ Παῦλος; Κι αὐτὸ τοὺς προέτρεπε καὶ τοὺς ἔκανε πιὸ πρόθυμους.

Καὶ ὅπως λέγει ὁ Κύριος «ὅταν εἴπωσι πᾶν πονηρὸν ρῆμα καθ’ ὑμῶν ψευδόμενοι, χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ. 5: 11-12), καὶ «σκιρτήσατε», ἀναπηδῆστε ἀπὸ χαρὰ (Λουκ. 6: 23), καὶ δὲν θὰ ὅριζε τόση μεγάλη ἀμοιβή, ἂν ὁ ἀγώνας δὲν ἦταν δύσκολος. Γιατί ὅταν τὸ σῶμα βασανίζεται καὶ ἡ ψυχὴ μοιράζεται τοὺς πόνους καὶ πληγώνεται, μὲ τὶς ἐπικρίσεις ὅμως ταράζεται μόνο ἡ ψυχὴ καὶ τραυματίζεται καὶ προξενοῦν πολὺ πόνο, καὶ πολλοὶ λύγισαν καὶ χάθηκαν, γιατί δὲν ὑπάρχει τίποτα πιὸ ἀνυπόφορο γιὰ ἐκεῖνον ποὺ ἀγωνίζεται ἀπὸ λόγια ποὺ προσβάλλουν τὴν ψυχή. Ἔτσι καὶ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους δὲν πίστεψαν ἀπὸ τὸν φόβο τῶν ἄλλων, μὴ τοὺς διώξουν ἀπὸ τὴν Συναγωγή.

Πηγή ΕΠΕ τ/19 σελ. 325

Previous Article

ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ, ΕΑΝ ΔΕΝ ΣΥΓΚΛΗΘΗ Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ

Next Article

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Διαβάστε ακόμα