Ὁ διαχειριστής καί τά ἀνταλλακτικά

Share:

Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος

Ὁ πρωθυπουργός τῆς Ἰταλίας Μάριο Ντράγκι, μιλώντας στήν ὁλομέλεια τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου στίς 3/5/22, ἀναφερόμενος στό μέλλον τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης μεταξύ τῶν ἄλλων τόνισε ὅτι «Οἱ εὐρωπαϊκοί θεσμοί πού ἔκτισαν οἱ προκάτοχοί μας τίς τελευταῖες δεκαετίες ἔχουν ἐξυπηρετήσει καλά τούς εὐρωπαίους πολίτες, ἀλλά εἶναι ἀνεπαρκεῖς γιά τήν πραγματικότητα πού ἐκδηλώνεται σήμερα». Καί συνέχισε σέ ἄλλο σημεῖο λέγοντας ὅτι «Χρειαζόμαστε ἕνα ρεαλιστικὸ φεντεραλισμό, ὁ ὁποῖος νά ἀγκαλιάζη ὅλους τούς τομεῖς πού ἐπηρεάζονται ἀπό τούς ἐν ἐξελίξει μετασχηματισμούς: στήν οἰκονομία, στήν ἐνέργεια, στήν ἀσφάλεια. Ἐάν αὐτό ἀπαιτεῖ τήν ἔναρξη μίας διαδικασίας πού θά ὁδηγήση στήν ἀναθεώρηση τῶν Συνθηκῶν, θά πρέπη νά τήν ἀγκαλιάσουμε μέ θάρρος καί ἐμπιστοσύνη». Σέ ἄλλο σημεῖο τῆς ὁμιλίας του πρόσθεσε ὅτι «Πρέπει νά ξεπεράσουμε τήν ἀρχή τῆς ὁμοφωνίας καί νά προχωρήσουμε σέ ἀποφάσεις πού λαμβάνονται μέ εἰδική πλειοψηφία».

Ὁ Ἰταλός πρωθυπουργός οὐσιαστικά μέ τίς δηλώσεις του θέτει θέμα ἐπιτάχυνσης τῶν διαδικασιῶν ὁλοκλήρωσης τῆς σύγκλισης τῶν εὐρωπαϊκῶν κρατῶν καί τήν διαμόρφωση ἑνός ὁμοσπονδιακοῦ εὐρωπαϊκοῦ κράτους, καταργώντας ἀκόμα καί τήν ἀρχή τῆς ὁμοφωνίας στήν λείψη ἀποφάσεων. Μέ τήν κατάργηση τῆς ὁμοφωνίας οὐσιαστικά ἀκυρώνει τό μοναδικό μέσο διασφάλισης τῶν συμφερόντων τῶν ἐθνικῶν κρατῶν. Καί ἐνῶ ὁ Ἰταλός πρωθυπουργός θέτει θέμα εὐρωπαϊκῆς ἑνοποίησης, οἱ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν ἀλλά καί ὅλων τῶν κρατῶν μελῶν τῆς Ε.Ε., οἱ ὁποῖοι πλήττονται ἀπό σφοδρή πνευματική καί οἰκονομική ἐξαθλίωση, δέν ἔχουν κατανοήσει ὅτι ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση στήν οὐσία ἀποτελεῖ τό κύριο πρόβλημα τῆς Εὐρώπης. Τήν στιγμή μάλιστα πού δέν ὑπάρχουν ἐκεῖνες οἱ ἰδεολογίες πού θά μποροῦσαν νά ἀμφισβητήσουν τήν παγκοσμιοποίηση καί τόν φιλελευθερισμό, τό οἰκονομικό μοντέλο μέσῳ τοῦ ὁποίου προωθεῖται ἡ παγκοσμιοποίηση, ἡ προσχεδιασμένη δηλαδή πτωχοποίηση καί ἐξαθλίωση τῶν δυτικῶν κοινωνιῶν καί ἡ πλήρης ἀποδόμηση τοῦ κοινωνικοῦ κράτους. Ταυτόχρονα ὅμως ἡ πραγματικότητα ἐπιβεβαιώνει ὅτι αὐτές οἱ ἀρχές, ἡ παγκοσμιοποίηση καί ὁ φιλελευθερισμός, σέ διαφόρους βαθμούς ἔχουν γίνει ἀποδεκτές ἀπό ὅλους μας καί ἔχουν ἐνσωματωθῆ στήν ζωή μας.

Ἐργαλεῖα πρός ἐπίτευξιν τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνοποιήσεως

Οἱ κυβερνήσεις τῶν εὐρωπαϊκῶν κρατῶν, ὑποταγμένες στά ὑπερεθνικά συμφέροντα, λαμβάνοντας τήν ὑποστήριξη ὅλων τῶν πολιτικῶν κομμάτων ἀλλά καί τῶν ἐθνικῶν κοινοβουλίων, ἔχουν μοναδική ἀποστολή νά ἐξυπηρετοῦν τά συμφέροντα μίας παγκόσμιας οἰκονομικῆς ἐλίτ, μέ τήν ἐπιβολή μίας ὁλοκληρωτικῆς ἀτζέτας ἀκόμα καί ἄν εἶναι αὐτή ἐνάντια στά ἐθνικά συμφέροντα, ἀλλά καί στήν εὐημερία τῶν λαῶν. Μία παγκόσμια ἀτζέντα πού στόχο ἔχει νά ὑποδουλώση τήν ἀνθρωπότητα, μέσῳ τοῦ χάους καί τῶν πολέμων, μή φειδόμενη ἀκόμα καί τήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου, χρησιμοποιώντας ὡς ἐργαλεῖα, πρός τό παρόν τόν ἰό τοῦ κορωνοϊοῦ, τόν πόλεμο στήν Οὐκρανία καί τήν ἐνεργειακή κρίση, ἐργαλεῖα τά ὁποῖα δέν εἶναι τυχαῖα γεγονότα. Πρόκειται γιά τήν ἀνακοίνωση μίας παγκοσμιοποιητικῆς ἀντεπίθεσης, μίας πορείας πού βρίσκεται σέ ἐξέλιξη, γιά τήν κορύφωση μίας ἱστορικῆς διαδικασίας πού ξεκίνησε ἐδῶ καί αἰῶνες καί ἡ ὁποία στήν ἐποχή μας φτάνει ἴσως στό τελικό της στάδιο, κατέχοντας οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες τῆς Ἀμερικῆς εἰδικό ρόλο σέ αὐτήν.

Μέσα ἀπό αὐτά τά ἐργαλεῖα προχωρᾶ ἡ ὁλοκλήρωση τῆς ἑνοποίησης τῶν κρατῶν τῆς Ε.Ε. Τά πιστοποιητικά ἐμβολιασμοῦ, τό Ταμεῖο Ἀνάκαμψης, τά ἐπενδυτικά προγράμματα πού δόθηκαν κατά τήν ἐποχή τοῦ κορωνοϊοῦ, λειτουργοῦν ὡς μέσα γιά τήν ἐπίτευξη τῆς κοινῆς εὐρωπαϊκῆς ὑγειονομικῆς πολιτικῆς. Ὁ πόλεμος στήν Οὐκρανία σήμερα λειτουργεῖ ὡς μέσο προώθησης τῆς κοινῆς εὐρωπαϊκῆς ἐξωτερικῆς καί ἀμυντικῆς πολιτικῆς, ἡ δέ προσχεδιασμένη ἐνεργειακή κρίση αὔριο θά ἐπιφέρη τήν κοινή εὐρωπαϊκή ἐνεργειακή στρατηγική. Μέσῳ ὅλων αὐτῶν ἐπιτυγχάνονται οἱ «ἐν ἐξελίξει μετασχηματισμοί: στήν οἰκονομία, στήν ἐνέργεια, στήν ἀσφάλεια», ὅπως προανέφερε ὁ Ἰταλός πρωθυπουργός καί οἱ ὁποῖοι στήν συνέχεια θά προωθήσουν «τήν ἔναρξη τῆς διαδικασίας πού θά ὁδηγήση στήν ἀναθεώρηση τῶν Συνθηκῶν» γιά τήν δημιουργία «τοῦ ὁμοσπονδιακοῦ κράτους» τῆς Εὐρώπης. Πρόκειται γιά τό ἐγχείρημα τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνοποίησης κατά τό ἔτος 2030, κάτι ἀνάλογο πού ἔχει ἀνακοινωθῆ γιά τό 2025 μέ τήν ἐπικείμενη ἕνωση (ὅπως θά ἤθελαν) τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέ τούς Παπικούς.

Ἄμεσος ὁλοκληρωτισμός, μεγάλης κλίμακος καταστολαί, ἐκστρατεία πλήρους παραπληροφορήσεως

Ἡ παγκοσμιοποίηση, ὁ φιλελευθερισμός καί ἡ «Μεγάλη Ἐπανεκκίνηση», ὡς ἔκφραση τῆς ἀποφασιστικότητας τῶν φιλελεύθερων ἐλίτ νά ὁδηγήσουν στό τέλος τά σχέδιά τους καί μέ κάθε μέσο -συμπεριλαμβανομένου τοῦ ἄμεσου ὁλοκληρωτισμοῦ, τῆς μεγάλης κλίμακας καταστολῶν καί τήν ἐκστρατεία γιά πλήρη παραπληροφόρηση- πρέπει νά ἔχη ὡς στόχο τήν αὐξανόμενη καί ὅλο καί πιό συνειδητή συνειδητοποίηση τῶν ἀνθρώπων ὅτι ἡ πορεία πού ἀκολουθοῦμε μακριά ἀπό τόν Νόμο τοῦ Θεοῦ ἔχει ὡς ἄμεσο ἀποτέλεσμα νά δημιουργῆ βάρβαρες καί μισάνθρωπες κοινωνίες.

Μέ πρόσχημα τήν προστασία τῆς δημόσιας ὑγείας οἱ εὐρωπαϊκές κυβερνήσεις προχώρησαν τά προηγούμενα χρόνια στήν ψήφιση νομοθετημάτων, μέ τά ὁποῖα καταπατήθηκαν θεμελιώδη ἀνθρώπινα δικαιώματα. Πρόκειται γιά διατάγματα πού περιόρισαν τήν ἀνθρώπινη δραστηριότητα ἀκόμα καί τήν θρησκευτική λατρεία, τήν καταπάτηση τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας, συμπεριλαμβανομένης καί τῆς ἐλεύθερης διακίνησης. Ἀκόμα καί μέ πρόσχημα τήν ἐξάπλωση τῆς ἐπιδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ προχώρησαν στήν παρακολούθηση τῆς προσωπικῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων μέσῳ τῶν κινητῶν τηλεφώνων, μέτρα πού ὁδήγησαν τίς κοινωνίες σέ κατάσταση ἀσφυξίας καί ἔκτακτης ἀνάγκης.

Σήμερα μέ δικαιολογία τήν οὐκρανική κρίση παρατηρεῖται πώς, ὅποιος ἀρνεῖται νά εὐθυγραμμισθῆ μέ τήν ἐπίσημη ἀφήγηση πού θέλει τόν Ρῶσο ὡς κακό καί τήν Δύση ὡς καλή, θεωρεῖται ἐχθρός τῆς «ἐλεύθερης κοινωνίας». Ὁ πλουραλισμός καί ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου, πού τόσο ἐπαινοῦνται σέ χῶρες πού δηλώνουν δημοκρατικές, ἀποκηρύσσονται καθημερινά ἀπό τήν λογοκρισία καί τήν μισαλλοδοξία ἔναντι ἀπόψεων πού δέν εὐθυγραμμίζονται μέ τό μύθευμα τῆς κακιᾶς Ρωσίας καί τῆς καλῆς Δύσης. Χαρακτηριστική ἦταν ἡ ἀπόφαση τῆς ὑπουργοῦ πολιτισμοῦ κας Μενδώνη νά ἀκυρώση τήν ζωντανή μετάδοση παράστασης ἀπό τό θέατρο Μπολσόϊ στήν Μόσχα μέ τήν δικαιολογία ὅτι τό θέατρο Μπολσόϊ χρηματοδοτεῖται ἀπό ρωσικές ἑταιρεῖες, οἱ ὁποῖες ἐνεργοῦν ὑπέρ τοῦ πολέμου.

Μήπως αὔριο μέ πρόσχημα τήν ἐξοικονόμηση ἐνέργειας θά μᾶς ἀπαγορεύσουν νά μετακινούμεθα ἤ ἡ ἐλεύθερη μετακίνηση νά ἐπιτρέπεται μόνον σέ ὁρισμένες περιστάσεις, τίς ὁποῖες θά καθορίζουν ἐκεῖνοι πού θά μᾶς ἐλέγχουν, ὥστε νά ὁδηγήσουν τίς κοινωνίες σέ περαιτέρω κατάσταση ἀσφυξίας καί ἔκτακτης ἀνάγκης;

Ἡ ἠθική τῆς παγκοσμιοποιήσεως ἔχει ὡς χαρακτηριστικόν νά ἐπιτίθεται εἰς ὅλους

Ἡ νέα ἠθική τῆς παγκοσμιοποίησης ὡς ἰδεολογίας καί πρακτικῆς ἔχει ὡς χαρακτηριστικό νά ἐπιτίθεται σέ ὅλους καί μάλιστα αὐτή ἡ πρόκληση νά εἶναι πραγματικά αἰσθητή παντοῦ, σέ ὅλη τήν κοινωνία, σέ παγκόσμιο ἐπίπεδο. Ταυτόχρονα παρατηρεῖται αὐτή ἡ ἐπίθεση νά προκαλῆ τήν ἀπότομη πτώση τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, νά ἐπιφέρη τεράστια οἰκονομική κρίση, λιτότητα καί μεγάλη αὔξηση τῶν κοινωνικῶν ἀνισοτήτων. Ἐκεῖνοι δέ πού ἐναντιώνονται χαρακτηρίζονται ὡς ἐχθροί τῆς «ἐλεύθερης κοινωνίας», οἱ ὁποῖ­οι θά πρέπη νά ἀντιμετωπίζωνται μέ σκληρότητα καί ἀναλγησία, ὥστε νά ἀποτραπῆ στό μέλλον ἡ ὁποιαδήποτε ἀμφισβήτηση τῆς ἐξουσίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οἱ ὑγειονομικοί, οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται νά ἐμβολιασθοῦν μέ τά πειραματικά ἐκτρωματικά ἐμβόλια, τά ὁποῖα ἀποδεικνύονται ἐπικίνδυνα γιά τήν ζωή τῶν ἀνθρώπων. Ἔτσι προβάλλεται ὅτι εἶναι ἐχθρός τῆς «ἐλεύθερης κοινωνίας» ὅποιος ἀμφισβητεῖ τόν φιλελευθερισμό, τήν παγκοσμιοποίηση καί τά ὁλοκληρωτικά χαρακτηριστικά της. Αὐτή εἶναι ἡ νέα ἠθική τοῦ φιλελευθερισμοῦ, ἡ νέα ἠθική τοῦ μελλοντικοῦ ὁμοσπονδιακοῦ κράτους τῆς Εὐρώπης, μία ἠθική στήν ὁποία ὅλοι ἔχουν τό δικαίωμα νά εἶναι φιλελεύθεροι, ἀλλά κανείς δέν ἔχει τό δικαίωμα νά μή εἶναι φιλελεύθερος.

Ἡ «πανδημία» ὡς προσχεδιασμένη «συγκυρία», ὡς ἐπιταχυντής τῆς Μεγάλης Ἐπανεκκίνησης καί τῆς τεχνολογικῆς ἐξέλιξης, ὡς μία «Πρόβα Δημοκρατικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, δείχνει ὅτι στήν Δύση στό μέλλον ἰσχυρά κράτη δέν θά ὑπάρχουν, ἀλλά μόνον ἰσχυρές πολυεθνικές ἑταιρεῖες. Πρόκειται γιά τήν “τέλεια Δημοκρατία” πού θά ἔχη τήν ἐμφάνιση τῆς Δημοκρατίας. Μία φυλακή χωρίς τοίχους, στήν ὁποία οἱ κρατούμενοι δέν θά ὀνειρεύωνται νά δραπετεύσουν. «Ἕνα σύστημα δουλείας, φεουδαρχίας, ὅπου οἱ δουλοπάροικοι χάρι στήν κατανάλωση καί τήν διασκέδαση οἱ δοῦλοι θά ἀγαπήσουν τήν δουλεία τους». Σάν τά παιδιά πού θά ἀγαπήσουν τήν μπρίζα τῆς ἠλεκτροπληξίας. Εἶναι ὅμως ἐφικτό αὐτό; Καί ὅμως τό προσπαθοῦν, ἀλλάθά ἀποτύχουν.

Ἡ Πατρίς μας καί ὁ Ἕλλην εἰς τήν Ε.Ε. κατέστησαν ἕνα ἐξαθλιωμένον ἀνταλλακτικόν

Τό μέλλον τῆς Ἑλλάδος εἶναι προδιαγεγραμμένο. Ἀποδείχθηκε ὅτι ἡ ἐπιλογή τῆς ἔνταξής της στήν Ε.Ε. εἶναι ἡ ὁλοκληρωτική της ἐξαθλίωση, πρῶτα ἡ πνευματική καί ἠθική καί τώρα ἡ οἰκονομική της. Ἡ Ἑλλαδική Ἐκκλησία ἀποδείχθηκε ὅτι ὄχι μόνον δέν ἦταν ἱκανή νά προστατεύση τό ποίμνιό της ἀπό αὐτήν τήν προσχεδιασμένη διαδικασία, ἀλλά καί ὅτι τό ἄφησε ἕρμαιο καί ἀπροστάτευτο σέ αὐτή τήν ἐξαθλίωση.

Ὁ Ρῶσος διανοητής Ντούκιν ἔχει δηλώσει ὅτι «Τό φιλελεύθερο ὄν τοῦ μέλλοντος, ἔστω καί θεωρητικά, δέν εἶναι σέ καμία περίπτωση ἄτομο, δηλαδή κάτι τό «ἀδιαίρετο», ἀλλά ἀντίθετα «διαίρεση», δηλαδή κάτι διαιρετό καί ἀποτελούμενο ἀπό ἀνταλλακτικά μέρη. Τέτοια εἶναι ἡ μηχανή – ἀποτελεῖται ἀπό συνδυασμό ἐξαρτημάτων». Τά «ἀνταλλακτικά», ἀνά πᾶσα στιγμή, ὁ διαχειριστής της τά ἀλλάζει καί τά πετάει. Ἔτσι κατάντησε καί ἡ Πατρίδα μας καί ὁ Ἕλληνας μέσα στήν Ε.Ε., ἕνα ἐξαθλιωμένο ἀνταλλακτικό, ὁ ὁποῖ­ος δέν εἶναι ἱκανός οὔτε κἄν νά ἀντιληφθῆ ποιός εἶναι ἐχθρός του καί ποιός ὁ σύμμαχός του.

Previous Article

Κορωνοϊός: Η ΕΕ προσπαθεί να «ξεστοκάρει» τα εμβόλια των Big Pharma με κάθε μέσο

Next Article

Οἱ ὑπολογιστὲς κάνουν καλύτερους τοὺς μαθητές;