Ὁ Κύπρου ΑΝΕΚΟΙΝΩΣΕΝ εἰς τὸν Κων/λεως νέαν πρωτοβουλίαν συνεννοήσεως τῶν Προκαθημένων

Share:

Τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας συλλειτούργησαν στὸ Φανάρι ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος.

Μετὰ τὴν Θεία Λειτουργία ἀντάλλαξαν προσφωνήσεις, ἀπὸ τὶς ὁποῖες συμπεραίνεται ὅτι ὁ μὲν Πατριάρχης ζεῖ στὴν ψευδαίσθηση ὅτι θὰ ἀκολουθήσουν ἀναγνωρίσεις καὶ ἀπὸ ἄλλες Τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ σχίσματος ποὺ δημιούργησε στὴν Οὐκρανία, ὁ δὲ Ἀρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος ἔμεινε στὶς μέχρι τώρα γνωστὲς θέσεις του ὅτι δὲν ἀναγνωρίζει τὴν αὐτοκεφαλία τῆς Οὐκρανίας.

Μία σημαντικὴ λεπτομέρεια τῆς ὁμιλίας τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἦταν ἡ ἀναφορά του γιὰ τὴν ἀνάληψη πρωτοβουλίας μὲ στόχο τὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας.

Μάλιστα ἐπεσήμανε πολὺ εὐγενικὰ στὸν Πατριάρχη ὅτι στὴν Ὀρθοδοξία ἔχουμε «πρῶτον μεταξὺ ἴσων» καὶ τίποτα παραπάνω. Καὶ προκειμένου νὰ χρυσώσει τὸ χάπι πρόσθεσε ὅτι «τὸ ἔκκλητο, τὸ Ἅγιο Μύρο καὶ τὰ Σταυροπήγια εἶναι μόνο μερικὲς ἀπὸ τὶς ἐξόφθαλμες εὐθύνες τοῦ Κωνσταντινουπόλεως». Μόνο ποὺ ὁ πολὺ διπλωμάτης Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου δὲν ἀναφέρθηκε λεπτομερῶς γιὰ τὴν δικαιοδοσία καὶ τὰ ἐδάφη, στὰ ὁποῖα ἔχει ὁ Κωνσταντινουπόλεως τὰ προαναφερθέντα προνόμια.

Δηλαδὴ βεβαίως καὶ ἔχει τὸ ἔκκλητο, τὸ Ἅγιο Μύρο καὶ τὰ σταυροπήγια στὴν ἐπαρχία του καὶ στὶς Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες, στὶς ὁποῖες ἔχει παραχωρήσει Τόμους, οἱ ὁποῖοι τὸ προβλέπουν.

Τὰ ὑπόλοιπα ποὺ εἶπε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου μποροῦν κάλλιστα νὰ ἑρμηνευθοῦν ὡς προσ­πάθεια τόνωσης τοῦ πεσμένου ἠθικοῦ τοῦ Πατριάρχη.

Ἡ ὁμιλία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου εἶναι ἡ παρακάτω:

“Ἐκφράζω καὶ ἐγὼ τὴ χαρά μου γιὰ τὴν εὐκαιρία ποὺ μοῦ δώσατε, Παναγιώτατε, μὲ τὴν πρόσκλησή σας, νὰ βρισκόμαστε στὰ Σκηνώματα τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, νὰ συναντιόμαστε καὶ νὰ συσκεπτόμαστε μαζί σας, τὸν ἐν ἡμῖν Πρῶτον. Σᾶς εὐχαριστοῦμε καὶ γιὰ τὴν ἐμπιστοσύνη ποὺ μᾶς δείχνετε, καλώντας μας καὶ εἰς τὴν ἀνταλλαγὴν ἀπόψεων περὶ τῶν Ὀρθοδόξων πραγμάτων…

Κατανοοῦμε πὼς στὴν Πόλη αὐτὴ ἀλλὰ καὶ σὲ πόλεις τῆς ἄμεσης δικαιοδοσίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως συνῆλθαν ὅλες οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι. Ἐδῶ κατωχυρώθη τὸ δόγμα τῆς Ἐκκλησίας, ἐδῶ ἐθριάμβευσεν ἡ Ὀρθοδοξία, ἐδῶ κατηργήθη ἡ πλάνη”.

Μὲ αὐτὲς τὶς σκέψεις ξεκινοῦσα τὸ 2014 τέτοιες μέρες τὴν εἰσήγησή μου στὴ Σύναξη Προκαθημένων, τὴν ὁποία συγκαλέσατε Ἐσεῖς, Παναγιώτατε, ἐδῶ στὴν αἰώνια Ἀποστολικὴ Καθέδρα Σας μὲ σκοπὸ τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Οἱ σκέψεις αὐτὲς ἁρμόζουν καὶ σήμερα, σὲ αὐτὴ τὴν λαμπρὴ καὶ ὁλοφώτεινη ἡμέρα, τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁπότε καὶ ἐπαναλαμβάνουμε τὸν Θρίαμβο τῆς Ἀλήθειας ἀπέναντι στὴν πλάνη καὶ τὸ ψεῦδος. Σὲ αὐτὴν τὴ Θεία Λειτουργία, ὅπου βιώνουμε ὅλο τὸ βάθος καὶ τὸ εὖρος τῆς Θείας Οἰκονομίας πρὸς τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων, ἐμεῖς, Ἐσεῖς δηλαδή, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως καὶ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ ἡ ἐλαχιστότης μου, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου, ἐπαναβεβαιώνουμε τοὺς ἄρρηκτους καὶ ἀκατάλυτους δεσμοὺς μεταξὺ τῆς Βασιλευούσης τῶν Πόλεων καὶ τῆς ἁγιοτόκου Νήσου μας, σχέσεις μὲν ἀδελφικὲς ὡς πρὸς τὴν συμπόρευση, τὴν Ἱστορία, τὸ θεολογικὸ ὑπόβαθρο τῶν λειτουργῶν τοῦ Ὑψίστου ἀλλὰ καὶ σχέσεις Μητρὸς πρὸς θυγατέρα, ἂν ἀναλογισθεῖ κανεὶς τὴν μεγάλη, τὴν κενωτικὴ προσφορὰ τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως πρὸς τὴν Ἁγιωτάτη Ἐκκλησία τῆς Κύπρου.

Ἄρα, λοιπόν, ποία δύναμις θὰ ἦταν ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ μποροῦσε νὰ ἐξαλείψει ἀπὸ τὴν Ἱστορικὴ μνήμη αὐτοὺς τοὺς βαθεῖς δεσμοὺς καὶ τὶς σχέσεις ἀγάπης, τιμῆς, εὐγνωμοσύνης καὶ ἀδελφοσύνης οἱ ὁποῖες διέπουν τὶς καρδιὲς τῶν Κυπρίων ἀπὸ ἄκρου εἰς ἄκρον γιὰ τὸ Φανάριον τῆς Ρωμηοσύνης, γιὰ τὸ Φανάριον τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Γένους, γιὰ τὸ Φανάριον τὸ ὁποῖον ὅλο δίδει, ὅλο κενώνεται, ὅλο κατατέμνει τὶς σάρκες του, ὥστε νὰ ζήσουν καὶ νὰ εὐημερήσουν οἱ κατὰ τόπους Ἐκκλησίες. Ἄλλωστε, ἡ θυσιαστικὴ προσφορὰ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, «πού, ὡς λυχνία, μεταδίδει, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ εὐσεβοῦς βασιλέως καὶ Ἰσαποστόλου Κωνσταντίνου, “τοῖς ἐγγὺς καὶ τοῖς μακράν” τὸ ἀνέσπερο φῶς τῆς Ὀρθόδοξης πίστης μας, εἶναι ἀνυπολόγιστη» ὅπως εἴχαμε τονίσει κατὰ τὴν Εἰρηνική μας Ἐπίσκεψη στὴ Πατριαρχικὴ Σταυροπηγιακὴ Μονὴ τῆς Παναγίας τοῦ Βαλουκλῆ τὸ 2010, ὅπου εἴχαμε σὺν τοῖς ἄλλοις ἐπισημάνει ὅτι “ἡ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἔτεινε πρὸς τὴν Κυπριακὴ Ἐκκλησία, πάντοτε, χεῖραν βοηθείας”.

Ἐπαναλαμβάνοντας αὐτοὺς τοὺς λόγους μας δὲν αἰσθανόμεθα ὅτι ἐπαναλαμβανόμεθα ἢ ὅτι ἐπαναπροσανατολιζόμεθα στὴν ὀρθὴ πορεία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας, τὴν ὁποίαν Ἐκκλησιολογίαν διηκόνησαν μὲ στερήσεις καὶ μόχθους οἱ Πατέρες τῶν Οἰκουμενικῶν καὶ Τοπικῶν Συνόδων. Ἔκκλητο, Σταυροπήγια, Ἅγιο Μύρο εἶναι μόνο μερικὲς ἀπὸ τὶς ἐξόφθαλμες εὐθύνες τοῦ Κωνσταντινουπόλεως. Ἀλλὰ καὶ ἂν κοιτάξουμε στὸ διάβα τῶν αἰώνων, ποιὰ Ἐκκλησία θὰ ἦταν ἐκείνη ἀπὸ τὶς παλαιὲς ποὺ δὲν εὐεργετήθηκε ἀπὸ τὴν Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, καὶ ποιὰ ἀπὸ τὶς νεώτερες δὲν δημιουργήθηκε ἀπὸ τὰ σπλάγχνα της; Θὰ ἤμαστε ἐπιλήσμονες καὶ ἀγνώμονες ἂν ὁμολογούσαμε κάτι τὸ διαφορετικό. Οἱ κανονικὲς εὐθύνες τοῦ Κωνσταντινουπόλεως γεννοῦν ζωή, Παναγιώτατε. Χάριν αὐτῆς τῆς ζωῆς Ἐσεῖς θανατώνεσθε, σταυρώνεσθε, ὑπομένετε τὸ βάρος τῆς ἡμέρας καὶ τὸν καύσωνα ὁλόκληρης τῆς Ὀρθοδοξίας. Γι’ αὐτὸ ἦρθα αὐτὴν τὴν σημαδιακὴ καὶ ἱστορικὴ ἡμέρα κοντά Σας. Ἦρθα γιὰ νὰ Σᾶς πῶ ὅτι δὲν εἶσθε καὶ οὔτε πρόκειται νὰ Σᾶς ἀφήσουμε ἐμεῖς μόνο.

Μία τέτοια ἡμέρα, μόνο ἐκχύλισμα ἐκκλησιολογικῶν σκέψεων μπορεῖ νὰ παράγει κάθε ψυχὴ συνειδητοῦ Χριστιανοῦ. Διότι μὲ λανθασμένη Ἐκκλησιολογία, ἡ Ὀρθόδοξη Θεολογία μας μπορεῖ νὰ καταλήξει σὲ πλάνη καὶ ἐμεῖς δὲν τὴν θέλουμε. Θέλουμε τὴν ἀνόθευτη πίστη τῶν πατέρων μας, ἔτσι ὅπως τὴν παραλάβαμε ἀπὸ τοὺς μακαρίᾳ τῇ λήξει Προκατόχους μας. Θέλουμε μία ἀρραγῆ ἑνότητα στὴν Ὀρθοδοξία μας. Ὡς ἐκ τούτου, Παναγιώτατε, ἔχουμε ἤδη συνεννοηθεῖ μὲ μερικοὺς ἐκ τῶν Ἀδελφῶν Προκαθημένων, γιὰ νὰ ἐργασθοῦμε πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση, διότι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι Μία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολική.

Περαίνοντας καὶ εὐχαριστώντας γιὰ τὴ χαρὰ τῆς ὑποδοχῆς καὶ τῆς φιλοξενίας στὸν κοινό μας Οἶκο, στὸ πατρικὸ σπίτι τῶν Πανορθοδόξων, ἐδῶ στὴν Πόλη, ἐπιλέγω νὰ ἐπαναλάβω μία φράση μου καὶ πάλι ἀπὸ τὴν εἰσήγησή μου κατὰ τὴ Σύναξη Προκαθημένων τὸ 2014, Παναγιώτατε, πρὸς ὅλα τὰ μήκη καὶ πλάτη τῆς Ἐκκλησίας:

“Καὶ νὰ μὴ εἴχαμε, λοιπόν, Πρῶτον, θὰ τὸν ἀναζητούσαμε. Πρῶτον μεταξὺ Ἴσων, ἔχουμε. Τὸν καθιέρωσε ἡ ζωή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας κατὰ τοὺς διαρρεύσαντας αἰῶνας. Κύριε φυλάττε αὐτὸν εἰς πολλὰ ἔτη.”

Πηγή: Oukraniko.blogspot.gr, 8.3.2020.

Previous Article

Τοὺς «ἐνόχλησε» ἡ ἀφίσα

Next Article

Μπουρίνι διαρκείας στην αρχιεπισκοπή Αμερικής με σκάνδαλα και εισαγγελικές έρευνες

Διαβάστε ακόμα