Ὁ κ. Θ. Γιάγκου γνωρίζει Κανονικὸν Δίκαιον;

Share:

Τοῦ κ. Παναγιώτου Κατραμάδου

Ὁ Καθηγητὴς τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου κ. Θεόδωρος Γιάγκου ἐδημοσίευσε κείμενον μὲ τίτλον «Ἀπὸ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης στὴν Αὐτοκεφαλία τῆς ἐν Οὐκρανίᾳ Ἐκκλησίας. Ἡ στάση ἀπέναντι στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο» εἰς τὴν ἱστοσελίδα orthodoxia.info τῆς 29ης Νοεμβρίου 2019.
Μᾶς ἐκπλήσσει κατὰ πρῶτον ἡ ἀνταπόδωσις πρὸς τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων. Τὸ Πατριαρχεῖον τῶν Ἱεροσολύμων τὸν εἶχεν ἐπιλέξει ὡς ἰδικὸν του ἀντιπρόσωπον διὰ διάφορα ζητήματα καὶ τώρα ἀντὶ μὲ εὐγνωμοσύνην νὰ στηρίξη αὐτό, στηρίζει τὸ Πατριαρχεῖον Κωνσταντινουπόλεως, μὲ τὸ ὁποῖον ὁ Ἱεροσολύμων ἔχει ἔλθει εἰς διάστασιν. Τοιοῦτοι εἶναι οἱ Καθηγηταὶ τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν, τοῦ χρίουν μὲ κάθε τίμημα «ὀφφικιάλους» καὶ ἔπειτα καὶ ἐκεῖνοι μὲ κάθε τίμημα λαμβάνουν «ἀντικειμενικὴν» θέσιν. Μεταξὺ ἄλλων γράφει ὁ κ. Γιάγκου:
«Περισσότερο ἀπὸ τρία χρόνια μετὰ τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο στὸ Κολυμπάρι τῆς Κρήτης (18-25 Ἰουνίου 2016) κάποιοι συνεχίζουν νὰ στρέφουν τὰ βέλη τους μὲ ἀμείωτη ἔνταση κατὰ τῶν ἀποφάσεών της. Στοχεύουν μόνο κατὰ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, παραθεωρώντας ὅτι ὅσα στὴ Σύνοδο ἀποφασίσθηκαν εἶχαν προηγουμένως συμφωνηθεῖ σὲ ὅλη τὴν ἔκτασή τους κατὰ τὴν προσυνοδικὴ διαδικασία ἀπὸ τοὺς προκαθημένους καὶ τὶς ἀντιπροσωπίες ὅλων τῶν Ἐκκλησιῶν».
Δὲν τὸν προβληματίζει ὅτι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ δὲν τὶς δέχεται; Δὲν τὸν προβληματίζει ὅτι ἀνάμεσα εἰς αὐτοὺς εὑρίσκονται καὶ διεθνοῦς ἐμβελείας προσωπικότητες, ὡς ὁ Σεβ. Διοκλείας κ.ἄ.; Δὲν τὸν προβληματίζει ὅτι τὰ κείμενα αὐτὰ οὐδέποτε ἐνεκρίθησαν ἀπὸ τὴν Ἱεραρχίαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ παρεπέμφθησαν εἰς περαιτέρω μελέτην; Συνεχίζει ὅμως ὡς ἑξῆς:
«Μὲ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης ἔγινε ἕνα τεράστιο βῆμα γιὰ τὴν ἐπάνοδο στὴ συνοδικότητα τοῦ πανορθοδόξου ἐπιπέδου, ἡ ὁποία ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς αὐτοκεφαλίας ἔχει στὴν πραγματικότητα τεθεῖ στὸ περιθώριο. Ἡ Ἐκκλησία τῶν συν­όδων ὄφειλε νὰ μαρτυρήσει ἐμπράκτως τὴν αὐτοσυνειδησία της καὶ αὐτὸ ἔγινε μὲ τὴν πιὸ χαρακτηριστικὴ διατύπωση ἀπὸ τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο».
Δὲν τὸν προβληματίζει ὅτι δὲν εἶχαν δικαίωμα ψήφου οἱ ἐλάχιστοι συμμετέχοντες; Δὲν τὸν προβληματίζει ὅτι εἰς τὸ Κολυμβάριον συνεκεντρώθησαν ὀλιγότεροι καὶ ἀπὸ τὴν Β΄ Οἰκουμενικήν; Νοσταλγεῖ καὶ ἐκεῖνος τὴν περίοδον πρὶν τὰς αὐτοκεφαλίας, δηλ. τὴν Τουρκοκρατίαν; Ἐν πάσῃ περιπτώσει τί σημαίνει «αὐτοσυνειδησία» τῆς Ἐκκλησίας, ἔχει ἀντιληφθῆ περὶ τινὸς πράγματος ὁμιλεῖ; Διατί ὤφειλε καὶ εἰς ποῖον; Ὁμολογεῖ δηλαδὴ καὶ ὁ ἴδιος ὅτι εἶχεν ἀπολέσει τὴν συνοδικότητα της ἡ Ὀρθοδοξία; Δὲν φθάνει πού ἐκθέτει τὴν Ἐκκλησίαν μαρτυρεῖ ὅτι τὸν διακατέχει πνευματικὴ μυωπία;
Ἐν συνεχείᾳ ἀναφέρεται εἰς πρόσωπα ποὺ κατονομάζει «μεγάλους θεολόγους» καὶ οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν κατὰ τὴν ἄποψίν του τὴν «ἐπάνοδο στὴν ὀρθόδοξη συνοδικότητα». Μεταξὺ αὐτῶν ἀναφέρει τὸν Ἅγιον Νικόλαον Βελιμίροβιτς, τὸν Ἅγιον Ἰουστῖνον Πόποβιτς, τὸν Περγάμου Ζηζιούλα, τὸν Ἑλβετίας Δαμασκηνόν, τὸν Ἰωάννην Καρμίρην κ.ἄ. Πρῶτον, πιστεύει ὁ κ. Καθηγητὴς ὅτι οἱ κεκοιμημένοι Ἅγιοι θὰ ἔλεγαν σήμερα ὅτι αὐτὸ πού ἔγινεν εἰς τὸ Κολυμβάριον τοὺς εὑρίσκει συμφώνους; Διατί παραλείπετε τὰς ἐνστάσεις τοῦ Ἁγίου Ἰουστίνου; Δεύτερον, ἔχετε διαβάσει, κ. Καθηγητὰ, τί γράφουν αὐτοὶ οἱ Ἅγιοι διὰ τὴν ἠθικήν; Θὰ ἐπεδοκίμαζαν, πιστεύετε, τὴν στάσιν τοῦ Ζηζιούλα καὶ τοῦ Δαμασκηνοῦ; Τρίτον, ὁ Καρμίρης, ὁ Τρεμπέλας, ὁ Χαλκηδόνος Μελίτων εἶναι Ἅγιοι; Τόσον δέος εἰς τὰ «ἱερὰ τέρατα»;! Περαιτέρω γράφει:
«Βεβαίως τὸ οὐσιαστικὸ πρόβλημα δὲν ἦταν τὰ κείμενα. Πίσω ἀπὸ τὴν ἀποχὴ ὑπῆρχε καὶ ὑπάρχει τὸ ζήτημα τοῦ Πρώτου, δηλαδὴ τῆς παραδοχῆς ὅτι ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης μπορεῖ νὰ συγκαλεῖ καὶ νὰ προεδρεύει τῆς πανορθόδοξης συνόδου. Ἐφόσον δὲν γίνει συνειδητὰ παραδεκτὸ ὅτι ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης εἶναι ὁ Πρῶτος μὲ τὶς ἁρμοδιότητες ποὺ ἔχει λάβει ἀπὸ τοὺς κανόνες (θὰ πρόσθετα ἐδῶ καὶ τὶς ἁρμοδιότητες ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τὴν ἀδιάπτωτη κανονικὴ πράξη τῆς β΄ χιλιετίας), δὲν μπορεῖ νὰ λειτουργήσει ὁ συνοδικὸς θεσμὸς σὲ πανορθόδοξο ἐπίπεδο. Ἐνῶ ὁ συνοδικὸς θεσμὸς στὸ ἐπίπεδο τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν ὁριοθετεῖται ἀπὸ τοὺς Καταστατικοὺς Χάρτες, ὅπου ὁριοθετοῦνται ἐπαρκῶς οἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Πρώτου, στὴν πανορθόδοξη συνοδικότητα ὁ Πρῶτος, ὅπως καὶ οἱ ἁρμοδιότητές του, ἀντιμετωπίζονται μὲ σκεπτικισμό. Ὁ λόγος εἶναι προφανής. Ἐφόσον ὑπάρχουν οἱ διεκδικήσεις τῆς Τρίτης Ρώμης, ἡ συγκεκριμένη μορφὴ τοῦ συνοδικοῦ θεσμοῦ θὰ ἀντιμετωπίζει ἰσχυρὰ προσκόμματα».
Ὁ κ. Γιάγκου ἢ δὲν γνωρίζει ἢ προσποιεῖται ὅτι δὲν γνωρίζει ὅτι τὸ Φανάρι ὑποστηρίζει τὸ «πρῶτος ἄνευ ἴσων». Ἂς μελετήση σχετικῶς τί ἔχει γράψει ὁ νῦν Ἀμερικῆς. Ποιοὶ εἶναι ὅμως οἱ Κανόνες ποὺ δίδουν δικαιώματα συγκλήσεως καὶ προεδρίας εἰς Πανορθόδοξον Σύνοδον; Δὲν ὑπάρχει κανεὶς Κανών. Ὅσους ἐν συνεχείᾳ μνημονεύει ὁ κ. Γιάγκου ἀναφέρονται εἰς Μητροπόλεις καὶ ὄχι εἰς παγκόσμιον ἐπίπεδον. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἐνῶ παραπέμπει εἰς τὸν 9ον τῆς Ἀντιοχείας προφανῶς δὲν τὸν ἔχει μελετήσει ἐπαρκῶς ὅπως καὶ τὸν 28ον τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Δὲν ὑπάρχει Πρῶτος τῶν Πρώτων, διότι δὲν ὑπάρχει Προκαθήμενος τῶν Προκαθημένων. Τὸ σύστημα τοῦ «Πρώτου» προϋποθέτει ὑποκειμένους Ἐπισκόπους καὶ βεβαίως ἕνας ὑποτιθέμενος οἰκουμενικὸς Πρῶτος, ἂν εἶχεν ὑποκειμένους τοὺς Προκαθημένους θὰ ἦτο Πάπας! Ἄλλωστε ἂν λάβωμεν ὑπόψιν τῆς β΄ χιλιετίαν, τότε ἀποδεικνύεται ὅτι Πανορθόδοξον συνεκάλεσε καὶ ὁ Ἱεροσολύμων. Ἂς μελετήση ὁ κ. Καθηγητὴς τὴν συνοδικὴν ἐπιστολὴν τοῦ 1895 τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, ὅπου ἐκεῖ γράφει ὅτι δὲν ὑπάρχει πρῶτος. Ἂς μᾶς παρουσιάσει ἕνα μόνον κείμενον ποὺ νὰ ἀναφέρη ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἔχει δώσει προνόμια εἰς τὸν Κωνσταντινουπόλεως ποὺ δὲν ἔχει κανεὶς ἄλλος. Ἀλλὰ κλασσικά, ὅποιος δὲν ἔχει σοβαρὰ ἐπιχειρήματα ἀρχίζει τὰ συνθήματα περὶ «Τρίτης Ρώμης». Δηλαδὴ τοὺς Παπικούς τούς δέχεται σήμερα, διότι ὑπεχώρησαν ἀπὸ τὶς κατακτητικὲς βλέψεις τους (;), ἐνῶ οἱ ὁμόδοξοι Ρῶσοι, μόνον αὐτοὶ ἐπιβουλεύονται τοὺς πάντας…
«Ἡ παθογένεια τοῦ ἐθνοφυλετισμοῦ παραμένει στοὺς κόλπους τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Ἐξάλλου ἀπὸ τὸ συγκεκριμένο φαινόμενο προέκυψαν ὅλες σχεδὸν οἱ νεώτερες αὐτοκεφαλίες καὶ οἱ ἀνυψώσεις στὸ ἐπίπεδο τοῦ πατριαρχείου βαθμοῦ. Τὸ κριτήριο ποὺ κυριάρχησε ἦταν: ἕνα ἀνεξάρτητο κράτος μπορεῖ καὶ πρέπει νὰ ἔχει τὴν αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία του».
Δὲν εἶναι ἐθνοφυλετισμὸς, ὅταν ὁ Αὐστραλίας ὁμιλῆ περὶ «Πατριάρχη τῆς ὁμογένειας»; Ὅταν ὁ ἴδιος ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ἀναφέρη «τὸ αἷμα νερὸ δὲν γίνεται» καὶ εἶμαι «Πατριάρχης τοῦ Γένους», ἐννοῶν τῶν Ἑλλήνων; Ὅταν ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας λέγη ὅτι «τὴ δική σας τὴν πόρτα χτυπᾶμε πάντα, τὸ αἷμα μας τὸ ἑλληνικό»; Δὲν εἶναι ἐθνοφυλετισμὸς ὅταν τὴν αὐτοκεφαλίαν εἰς Οὐκρανίαν ἐζήτησε μὲ «καραμέλες» ὁ ἀκροδεξιὸς ἐθνικιστὴς καὶ ὑμνητὴς τῶν ναζιστῶν Ποροσένκο; Θὰ προετίμα ὁ κ. Καθηγητὴς ἡ Μητρόπολις Θεσσαλονίκης νὰ ἐξηρτᾶτο ἀπὸ ἕνα Πατριαρχεῖον, τὸ ὁποῖον τὸ ἴδιον ὁμολογεῖ ὅτι εἶναι αἰχμάλωτον;
Ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Γιάγκου ἀσχολεῖται μέ τὸ Οὐκρανικόν. Ἀναφέρεται εἰς «πλῆθος ἑκατομμυρίων Ὀρθοδόξων», ἐνῶ εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ νέον μόρφωμα ἔχει πολὺ ὀλιγοτέρους ἀπὸ τὴν κανονικὴν Ἐκκλησίαν. Ἀλλὰ καὶ πάλιν, ἂς ἐγίνετο μία Πανορθόδοξος, διὰ νὰ δώση λύσιν. Διατὶ ὅμως δὲν σχολιάζει ὡς Κανονολόγος τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, ἡ δημιουργία παραλλήλου Ἱεραρχίας πρὸς τὴν κανονικὴν δὲν εἶναι σχίσμα; Δεύτερον, ἐπιτρέπουν οἱ Ἱ. Κανόνες δύο Ἐπισκόπους εἰς τὴν ἰδίαν περιοχήν; Ἀναφέρεται εἰς τὴν «διαρκῆ ἀπειλὴ τῆς Οὐνίας», ἐνῶ ὡς γνωστὸν ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἦτο αὐτὸς ποὺ ἐκοινώνησε τὸν Οὐνίτην Ποροσένκο! Σκοπίμως ὁ κ. Γιάγκου παρασιωπᾶ ὅτι τοὺς ἀναθεματισμοὺς καὶ τὰς καθαιρέσεις τοῦ ψευδοπατριάρχου Κιέβου κ. Ἐπιφανίου ὄχι μόνον προσυπέγραψεν ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, ἀλλὰ εἰς τὰς ἀπαντητικάς του ἐπιστολάς ἐτόνιζεν ὅτι ἡ Οὐκρανία εἶναι ἀποκλειστικὴ δικαιοδοσία τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας!
«Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ «περιάγομεν τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν» νὰ βροῦμε προσήλυτους, καὶ ἕνα ὁλόκληρο ἔθνος ἑκατομμυρίων Ὀρθοδόξων νὰ τίθενται στὸ περιθώριο ὡς σχισματικοί, ἐπειδὴ ζητοῦν τὴν ἴδια ἀντιμετώπιση ποὺ ἔτυχαν πρωτίστως ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ οἱ ὑπόλοιπες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες».
Σχισματικοὶ εἶναι οἱ Ἱεράρχαι αὐτῶν, ὄχι ὁ λαός, ὁ ὁποῖος θὰ ἠδύνατο νὰ ἀφομοιωθῆ εἰς τὴν ὑπάρχουσαν κανονικὴν Ἐκκλησίαν. Περαιτέρω οἱ «ὑπόλοιπες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες» εἶχαν Ἀποστολικὴν Διαδοχὴν καὶ ὄχι αὐτοχειροτονημένους εἰς τὰς τάξεις των. Ὁ κ. Γιάγκου διὰ τὸν ζήτημα αὐτὸ γράφει:
«Στὸν προβληματισμὸ ποὺ ἀναπτύχθηκε μετὰ τὴν ἔκδοση τοῦ Τόμου, προστέθηκε καὶ τὸ ἐπίμαχο θέμα τῆς ἀναγνώρισης τῶν χειροτονιῶν Οὐκρανῶν κληρικῶν… θὰ παραθέσω ἐδῶ μόνο ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν Βίο τοῦ ἁγίου Ἰωάννη Ἐλεήμονα. Τὸ συγκεκριμένο κείμενο γράφηκε ἀπὸ τὸν μεγάλο Πατριάρχη Ἱεροσολύμων Σωφρόνιο, ποὺ ἦταν καὶ ὁ σύμβουλος τοῦ Ἐλεήμονα σὲ δογματικὰ ζητήματα. Λέει, λοιπόν, ὁ βιογράφος: «Τοὺς ἐξ αἱρέσεων δὲ τινῶν ἐπιστρέφοντας κληρικούς, διδόντας λιβέλλους μεταμελείας καὶ τὸ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως ὁμολογοῦντας μάθημα δεχομένους τε τὰς οἰκουμενικάς ἁγίας τέσσαρας συνόδους καὶ τὰς αἱρέσεις πάσας μετὰ τῶν αἱρεσιαρχῶν ἀναθεματίζοντας, προθύμως ἐδέχετο, κοινωνοὺς ἀποκαθιστῶν τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας». Στὸ παράθεμα δὲν ἀναφέρεται ἡ ἀναχειροτονία. Ἐξάλλου ἡ ἀποδοχὴ τῶν αἱρετικῶν κληρικῶν μὲ τὸν τρόπο ποὺ καταγράφεται τὸ χωρίο, εἴτε αὐτοὶ χειροτονήθηκαν ἀπὸ ὀρθοδόξους εἴτε ἀπὸ αἱρετικοὺς κληρικούς, ἐπιβεβαιώνεται καὶ ἀπὸ τὶς ἀποφάσεις τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου…»
Ἕνα περιστατικὸν ἀπὸ τὸ βίον τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμονος (χωρὶς νὰ ἀναφέρωνται αἱ συγκεκριμέναι συνθῆκαι) ἀνάγει ὁ κ. Καθηγητὴς εἰς κανόνα… Ἀπεναντίας δὲν τὸν προβληματίζει ὅτι ἐνῶ ἡ Ζ΄ Οἰκ. Σύνοδος εἶναι αὐστηρὴ εἰς τόσα ζητήματα, θεωρεῖ ὅτι τὸ τῆς ἱερωσύνης καὶ τῆς ἀποστολικῆς διαδοχῆς ἔρχεται εἰς ἐσχάτην θέσιν… Αὐτὰ ἔλεγον καὶ διὰ τὸ «Μελιτιανὸν Σχίσμα» καὶ ἔπειτα ἀπεδείχθη ἡ παραπλάνησις… Ἑπομένως, κατὰ τὸν κ. Καθηγητὴν ὅλοι οἱ Παλαιοημερολογῖται τῆς Ἑλλάδος εἶναι δυνάμει κανονικοί… Διατί τότε τὸ Φανάρι ἀνεχειροτώνει αὐτοὺς εἰς τὴν Διασποράν; Ἀλήθεια, ὅμως, ποῦ εἶναι ὁ λίβελλος μεταμελείας τοῦ «Πατριάρχου Κιέβου» Φιλαρέτου; Τώρα πού διεφώνησε θὰ τὸν καθαιρέση πάλι τὸ Φανάρι ἢ ἰσχύει ἡ προηγουμένη καθαίρεσις; Ἢ μήπως νὰ ἀναφέρωμεν ὅτι ὁ ψευδοκιέβου Ἐπιφάνιος προσφάτως συνελειτούργησε μὲ παπικόν; Αὐτὸς χρειάζεται νὰ ἐπιδώση τώρα λίβελλον πίστεως; Ἢ τὸ Φανάρι ἔχει προκαταβολικὰ δώσει ἄφεσιν διὰ οἱανδήποτε προδοσίαν τῆς Ἐκκλησίας του;
Νὰ μάθετε κ. Καθηγητὰ, νὰ ὑποστηρίζετε τὴν ἀλήθειαν ὡς εἶσθε ὑποχρεωμένος ἀπὸ τὸ λειτούργημά σας καὶ ὄχι νὰ κάνετε τὸν καλὸν εἰς τὸ Φανάρι.

Previous Article

Τα Θρησκευτικὰ στις Θερμοπύλες της ιστορίας τους

Next Article

ΙΔΟΥ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ

Διαβάστε ακόμα