Ὁ Σεβ. Ἀμερικῆς ἀντίθετος πρὸς τὰς ἀποφάσεις τοῦ Πατριαρχείου Κων/λεως

Share:

Συμφώνως πρὸς τὸ ἀνακοινωθὲν τοῦ Πατριαρχείου Κων/λεως τῆς 25ης Ἰουνίου 2020:

«…Κατὰ τὴν σύσκεψιν ταύτην ἀνεγνώσθησαν καὶ συνεζητήθησαν καὶ ὅσα ἐλήφθησαν μέχρι σήμερον Γράμματα τῶν Μακ. Ὀρθοδόξων Προκαθημένων,… διεπιστώθη δὲ μὲ ἱκανοποίησιν ὅτι ἡ γνώμη αὐτῶν συμπίπτει πρὸς ἐκείνην τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Αὕτη συνίσταται εἰς τὰ ἑξῆς:

α) Τὸ Μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας εἶναι ἀδιαπραγμάτευτον, διότι πιστεύομεν ὅτι δι’ αὐτοῦ μεταδίδεται εἰς τοὺς πιστοὺς αὐτὸ τοῦτο τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον» καὶ εἶναι ἀδύνατον διὰ τοῦ Μυστηρίου τούτου τῶν Μυστηρίων νὰ μεταδοθῆ εἰς τοὺς μεταλαμβάνοντας ὁποιαδήποτε νόσος. Δι’ αὐτὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία παραμένει σταθερὰ καὶ ἀμετακίνητος εἰς τὴν διδασκαλίαν αὐτῆς ὡς πρὸς τὴν οὐσίαν τοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας.

β) Ὡς πρὸς τὸν τρόπον μεταδόσεως τῶν ἀχράντων Μυστηρίων εἰς τοὺς πιστούς, ἡ Ἐκκλησία, σεβομένη τὴν Ἱερὰν Παράδοσιν, τὴν συνυφασμένην ἀρρήκτως μὲ τὴν καθ’ ἡμέραν ἐκκλησιαστικὴν πρακτικὴν καὶ κενωτικὴν ἐμπειρίαν, διακρατεῖ τὰ ἀπὸ αἰώνων καὶ μέχρι σήμερον ἰσχύοντα, ὡς φύλαξ καὶ φρουρὸς ἀνύστακτος τῶν παραδοθέντων ὑπὸ τῶν Ἁγίων Πατέρων, καὶ οὐδεμίαν ἀνάγκην εὑρίσκει δι’ ἀλλαγὴν τοῦ τρόπου τούτου καὶ μάλιστα ὑπὸ τὴν πίεσιν ἐξωγενῶν παραγόντων.

Συγχρόνως, ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία, μεριμνῶσα διὰ τὰς ἰδιαιτέρας ἀνάγκας τῶν τέκνων αὐτῆς ἐν τῇ Διασπορᾷ, προτρέπει τοὺς ἐν αὐτῇ διακονοῦντας Ποιμενάρχας ὅπως, ἐν τῇ ποιμαντικῇ αὐτῶν εὐαισθησίᾳ, εὐθύνῃ καὶ συνέσει, οἰκονομοῦν προσωρινῶς τὰ ἀνακύψαντα ἐκ τῶν τοπικῶν νόμων τῆς Πολιτείας προβλήματα, πάντοτε ἐν συντονισμῷ μὲ τὸ ἐν Φαναρίῳ Ἱερὸν Κέντρον, διὰ τὴν μείζονα πνευματικὴν ὠφέλειαν τοῦ χριστωνύμου λαοῦ».

Ὀλίγον ἀργότερα ἐξεδόθη ἀνακοινωθὲν τῆς Ἱ. Ἀ. Ἀμερικῆς, εἰς τὸ ὁποῖον μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς:

«Σχολιάζοντας τὴν ἀπόφαση ὁ Σεβ. Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρος σημείωσε τὰ ἑξῆς: “Γιὰ μία ἀκόμη φορά, τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ὑπὸ τὴν ἐμπνευσμένη ἡγεσία τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, ἄσκησε μέσα στὸ πλαίσιο τῆς συνοδικότητας τὸ πρωτεῖο του κατὰ τὶς ἀδελφικὲς διαβουλεύσεις του μὲ τὶς κατὰ τόπους Αὐτοκέφαλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες…”. Ἐν μέσῳ τῆς συνεχιζόμενης καὶ αὐξανόμενης μετάδοσης τοῦ ἰοῦ COVID 19 στὶς Η.Π.Α., ἡ Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, μὲ πνεῦμα σοφίας, παρέσχε στοὺς κληρικοὺς τὴν ἐλευθερία νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν παροῦσα κατάσταση ἔκτακτης ἀνάγκης, μεταδίδοντας προσωρινὰ τὰ Τίμια Δῶρα μὲ περισσότερα τοῦ ἑνὸς κοχλιάρια, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται ἀποκλειστικὰ γι’ αὐτὸ τὸ σκοπὸ καὶ ἀνήκουν στὶς ἐνορίες. Πρόκειται γιὰ μία ρύθμιση ποὺ ἐκφράζει “τὴν ποιμαντικὴ εὐαισθησία, εὐθύνη καὶ σύνεση” καὶ λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν τὶς ἰδιαίτερες ἀνάγκες τῶν πιστῶν στὴν Διασπορά…».

Μετὰ ἀπὸ τὸν προκληθέντα σάλον τὸ Πατριαρχεῖον ὑπεχρεώθη εἰς νέον ἀνακοινωθὲν τῆς 26ης Ἰουνίου 2020:

Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο μὲ ἀφορμὴ ἐρωτήσεις σχετικὰ μὲ τὸ ἂν «εὐλόγησε» ἢ ὄχι τὴ χρήση πολλαπλῶν ἢ μιᾶς χρήσεως λαβίδων κατὰ τὴ μετάδοση τῆς Θείας Μεταλήψεως στοὺς πιστούς, ἐπαναλαμβάνει ὅ,τι ἀναφέρεται καὶ στὸ ἀνακοινωθὲν τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου τῆς 25ης Ἰουνίου:

«Ὡς πρὸς τὸν τρόπον μεταδόσεως τῶν ἀχράντων Μυστηρίων εἰς τοὺς πιστούς, ἡ Ἐκκλησία, σεβόμενη τὴν Ἱερὰν Παράδοσιν, τὴν συνυφασμένην ἀρρήκτως μὲ τὴν καθ’ ἡμέραν ἐκκλησιαστικὴν πρακτικὴν καὶ κενωτικὴν ἐμπειρίαν, διακρατεῖ τὰ ἀπὸ αἰώνων καὶ μέχρι σήμερον ἰσχύοντα, ὡς φύλαξ καὶ φρουρὸς ἀνύστακτος τῶν παραδοθέντων ὑπὸ τῶν Ἁγίων Πατέρων, καὶ οὐδεμίαν ἀνάγκην εὑρίσκει δι’ ἀλλαγὴν τοῦ τρόπου τούτου καὶ μάλιστα ὑπὸ τὴν πίεσιν ἐξωγενῶν παραγόντων.

Ἡ ὁποιαδήποτε, λοιπόν, ἐκκλησιαστικὴ οἰκονομία, ἀσκεῖται μόνον, ὅταν συντρέχουν οἱ δύο ἱκανὲς καὶ ἀναγκαῖες συνθῆκες: α) νὰ ὑπάρχει ἀπὸ τὸν νόμο τοῦ κράτους κάποια ἀπαγόρευση σχετικὰ μὲ τὴ θεία λατρεία λόγῳ τῆς πανδημίας καὶ β) ὕστερα ἀπὸ τὴ σύμφωνη γνώμη καὶ τὴν πρὸς τοῦτο ἄδεια τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως. Πάντως δὲν ἀφορᾶ στὴν ἀλλαγὴ τοῦ τρόπου μεταδόσεως, πολλῷ δὲ μᾶλλον στὴ χρήση πολλαπλῶν ἢ μιᾶς χρήσεως ἁγίων λαβίδων».

Θὰ τηρήση ὁ Σεβ. Ἀμερικῆς τὴν ἀπόφασιν; Ἡ μὴ τήρησις Συνοδικῆς ἀποφάσεως δὲν ἐπισύρει κλῆσιν εἰς ἀπολογίαν; Ἂν ὄχι, τότε δὲν διαφαίνεται ὅτι ὁ Πατριάρχης τυπικῶς διαφωνεῖ, ἀλλὰ οὐσιαστικῶς συμφωνεῖ;

Previous Article

«ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟ «ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΟΝ» ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;»

Next Article

Ἡ ἀντιμετώπισις τῶν θλίψεων

Διαβάστε ακόμα