Ὁ «Σκοπίων» δὲν ἀποκαλεῖ τοὺς Ἕλληνας Μητροπολίτας ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ!

Share:

Κυριαρχεῖ ἡ ψευδαίσθησις ὅτι ἡ «Ἐκκλησία τῶν Σκοπίων» ἔχει ἀποβάλει τὸν τί­τλον «Μακεδονικὴ» ἢ ὅτι θὰ τὸν ἀποβάλη δεσμευομένη ἀπὸ ἀποφάσεις τοῦ Φαναρίου, τοῦ Πατριαρχείου Σερβίας κ.λπ. Αἱ προθέσεις ὅμως τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σκοπίων ἀπεκαλύφθησαν πλήρως κατὰ τὴν τριήμερον παραμονήν του εἰς τὸ Φανάρι. Τὴν 9ην Ἰουνίου κατὰ τὴν ἀντιφώνησίν του πρὸς τὸ Πατριάρχην Βαρθολομαῖον ἐδήλωσε καὶ τὰ ἑξῆς:

«Μὲ καρδιὲς γεμάτες χαρὰ καὶ συγκίνηση ἤρθαμε στὴν Βασιλεύουσα Πόλη τοῦ Κωνσταντίνου ἀπὸ τὴν ἀρχαία Ἀχρίδα, ἡ ὁποία στοὺς χρόνους τῆς ἀκμῆς της εἶχε 365 θυσιαστήρια, ὅσα καὶ οἱ ἡμέρες τοῦ ἔτους. Ἐρχόμαστε ἀπὸ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Θεολόγο, τοῦ ὁποίου ὁ ναὸς στὸ Κάνεο ἐδῶ καὶ αἰῶνες στέκεται ἄγρυπνος πάνω ἀπὸ τὴν Λευκὴ Λίμνη, στὴν ἕδρα τῆς Ἐκκλησίας ἐντὸς τῆς δικαιοδοσίας τῆς ὁποίας ὁ Ἠγαπημένος Μαθητὴς ἐκήρυξε τὴν ἀληθινὴ πίστη, ἔζησε τὴν Ἀποκάλυψη, ἐκοιμήθη καὶ μετέστη πρὸς οὐρανόν».

Τὴν Κυριακὴν τῆς Πεντηκοστῆς εἰς τὴν ὁμιλίαν του ἐσημείωσε καὶ τὰ ἀκόλουθα:

«Ναί, ἐμεῖς εἴμαστε πατριῶτες, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ γείτονές μας! Ἀγαποῦμε καὶ τὴν χώρα στὴν ὁποία γεννηθήκαμε καὶ ζοῦμε, ὅπως καὶ τὸν λαὸ ἀπὸ τὸν ὁποῖο προερχόμαστε καὶ μὲ τὸν ὁποῖο ζοῦμε. Ἀλλὰ ἀγαποῦμε καὶ τοὺς γείτονές μας! Ἀγαποῦμε καὶ τοὺς γείτονες ἱεράρχες τοῦ Θρόνου Σας, στὴν Βόρεια Ἑλλάδα. Περιμένουμε μὲ ἀγάπη καὶ ἀνυπομονησία τὴν στιγμὴ ποὺ θὰ τοὺς δοῦμε πρόσωπο πρὸς πρόσωπο, θὰ τοὺς ἀγκαλιάσουμε καὶ θὰ συλλειτουργήσουμε μαζί τους. Αὐτὸ κάποτε ἦταν ἕνα ὄνειρο, σήμερα ὅμως εἶναι πραγματικότητα – κι Ἐσεῖς εἶστε ὁ Ἄγγελος φύλακας αὐτῆς τῆς πραγματικότητας».

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Στέφανος μὲ ὅσα παρετέθησαν κατέστησεν ἐναργῆ τὰ ἑξῆς:

Α) Ὅτι προέρχεται ἀπὸ τὴν «ἀρχαία Ἀχρίδα» καὶ ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ συλλειτουργήση μὲ τοὺς Ἱεράρχας «στὴν Βόρεια Ἑλλάδα». Δηλαδὴ διὰ τὴν Ἐκκλησίαν τῶν Σκοπίων ἡ μὲν «Βόρεια Ἑλλάδα» δὲν εἶναι Μακεδονία, ἀφοῦ σκοπίμως δὲν τὴν ἀποκαλοῦν μὲ τὴν ὀνομασίαν της, ἡ δὲ «Ὀχρίδα», (ὅπως κακοφώνως τὴν ἐπικαλοῦνται παρεφθαρμένα) εἶναι ἡ πραγματικὴ «ἀρχαία Ἀχρίδα»! Πλήρης ἀντιστροφὴ τῆς ἱστορίας! Εἰς αὐτοὺς τοὺς «πατριῶτες» ἀνήκουν τὰ ἑλληνικὰ χώματα, ἐνῷ οἱ Μητροπολῖται τῆς «Βόρειας Ἑλλάδας» εἶναι οἱ ἀπεσταλμένοι τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ ὄχι οἱ γηγενεῖς ποιμενάρχαι τῆς Μακεδονίας! Κάθε σλαβοβουλγαρικὸν στοιχεῖον ἔχει ἀπαλειφθῆ καὶ αἴφνης ἔχουν καταστῆ οἱ ἴδιοι οἱ νόμιμοι καὶ ἀποκλειστικοὶ κληρονόμοι τῶν ἀρχαίων περιοχῶν. Ἀντιστοίχως ἀποσιωπᾶ ἐντέχνως τὴν καταγωγὴν καὶ τὸν τοπικὸν χαρακτῆρα τῶν Ἱεραρχῶν τῆς Μακεδονίας, οἱ ὁποῖοι δὲν ποιμαίνουν Ἕλληνας Μακεδόνας, τοὺς μοναδικούς, ὅπως μία καὶ μοναδικὴ εἶναι ἡ Μακεδονία, ἀλλὰ εἶναι Ἐπίσκοποι μὲ σύνθετον γεωγραφικὸν προσδιορισμόν!

Β) Οὐδαμοῦ εἰς τοὺς λόγους του δὲν ὑπόσχεται καὶ δὲν δεσμεύεται ρητῶς ὅτι θὰ παύσουν νὰ ὀνομάζωνται «Μακεδόνες» ἢ «Μακεδονικὴ Ἐκκλησία». Τὰ χαμόγελα καὶ αἱ ἁβρότητες ἐδημιούργησαν ἕνα παρελκυστικὸν κλῖμα, ὅπου ἔμειναν ὅλοι μὲ τὰς καλὰς ἐντυπώσεις μιᾶς «θριαμβευτικῆς ἀτμόσφαιρας», μόνον ὅτι αὐτὴ ἀφορᾶ τὴν Ἐκκλησίαν τῶν Σκοπίων. Ἔλαβαν κοινωνίαν, ἀναγνώρισιν ὡς «Ἀχρίδος», ὑπόσχεσιν δι’ αὐτοκεφαλίαν χωρὶς νὰ δώσουν τίποτε: οὔτε ἀπάλειψιν τοῦ «Μακεδονική», οὔτε νὰ ἀντικαταστήσουν τὸ «Ἀχρίδα» μὲ τὸ ὀρθὸν «Σκοπίων», οὔτε κἄν ἐπίδειξιν μετανοίας! Ἀπεναντίας ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις ὅτι προτάσσουν καὶ ἀποστολικὴν προέλευσιν ἀπὸ τὸν Ἅγιον Ἰωάννην τὸν Θεολόγον καὶ Εὐαγγελιστήν!

Μὴ τρέφει κανεὶς αὐταπάτας: τόσον τὸ «Ἀχρίδος» ὅσον καὶ τὸ «Μακεδονικὴ» εἶναι ἀντικανονικά, ἀλυτρωτικά, ἀντεθνικά, ἀντεκκλησιαστικὰ καὶ δὲν πρόκειται νὰ τὰ ἀπαρνηθοῦν, διότι ὅταν τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα ἵδρυσεν αὐτὴν τὴν «Ἐκκλησίαν» τῆς ἔδωσεν αὐτὴν τὴν ταυτότητα! Εἶναι συνυφασμένα μὲ τοὺς Σκοπιανούς! Ὅσοι ἑπομένως ἀπὸ Φανάρι, Σερβία, Ἑλλάδα συγκατατίθενται εἰς τὴν ἀναγνώρισίν των μὲ τὸν ψευδώνυμον τίτλον «Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀχρίδος» διαπράττουν μειοδοσίαν, καθὼς συντείνουν εἰς τὴν ἐπιβεβαίωσιν τῆς ὑποτιθεμένης «μακεδονικῆς» συνειδήσεως. Ἤδη πάντως καὶ ἡ πολιτικὴ κατάστασις ἀρνεῖται ἀλλαγὴν ἀκόμη καὶ τοῦ «Μακεδονικὴ Ἐκκλησία». Ὡς ἀναφέρει ἡ ἐφημερὶς «Καθημερινὴ» τῆς 17ης Ἰουνίου 2022:

«Τὸ ἔργο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου (ἐνν. τῶν Σκοπίων) νὰ ἀπαλείψει τὸν προσδιορισμὸ «Μακεδονική», ὡστόσο, δὲν θὰ εἶναι καθόλου εὔκολο δεδομένου ὅτι ἐρεθίζει ἐθνικὰ ἀντανακλαστικά. Ἤδη τὸ θέμα ἔλαβε πολιτικὲς διαστάσεις, μὲ τὰ κόμματα, ἀκόμα καὶ τὸ κυβερνητικό(!) ποὺ συμμετεῖχε διὰ τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ ὑπουργῶν στὸ συλλείτουργο τοῦ Φαναρίου, νὰ διακηρύσσουν πὼς δὲν θὰ δε­χθοῦν τὴν ἀλλαγὴ ὀνομασίας τῆς Ἐκκλησίας. Ἀκόμα πιὸ δύσ­κολα ἴσως ἀποδειχθοῦν τὰ πράγματα καὶ στὸ ἁπλὸ ποίμνιο, ποὺ θὰ αἰσθανθεῖ ὅτι νοθεύεται περαιτέρω ἡ ἐθνοτική του ταυτότητα».

Previous Article

Μπάτσκας Ειρηναίος: ”Ονόματα και πράγματα”

Next Article

Η Ουκρανική Εκκλησία σε αχαρτογράφητα νερά