Ὁ Ἀλεξανδρείας ὅσον ὁμιλεῖ ἐκθέτει ἑαυτὸν καὶ τὸ Πατριαρχεῖον

Share:

Ἀπὸ αὐθορμήτους δηλώσεις εἰς κυπριακὸν τηλεοπτικὸν δίαυλον διαφαίνεται ἡ ἀμηχανία τοῦ Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας νὰ δικαιολογήση τὴν στροφήν180 μοιρῶν, ποὺ ἔκανεν εἰς τὸ οὐκρανικόν. Συμφώνως πρὸς τὴν ἱστοσελίδα oukraniko.blogspot.com τῆς 29ης Νοεμβρίου 2019:

«Παρουσιάζουμε τὶς δηλώσεις ποὺ ἔκανε ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Θεόδωρος στὸ Κυπριακὸ κανάλι ΡIK σχετικὰ μὲ τὴν ἀναγνώριση τῆς Αὐτοκεφαλίας τῆς Οὐκρανίας.

Μὲ τὶς παρακάτω ἀναφορὲς προσπαθεῖ ὁ Πατριάρχης νὰ δικαιολογήσει τὴν ἀπόφασή του νὰ ταυτιστεῖ μὲ τὸ Φανάρι. Ἡ σύνταξη τῶν προτάσεων στὸν προφορικό του λόγο, δυσκολεύει λίγο τὸν ἀκροατὴ καὶ δὲν βοηθάει στὴν ἀκριβῆ ἐξαγωγὴ συμπερασμάτων.

Ὡστόσο ἐκεῖνο ποὺ ἔχει ἰδιαίτερη σημασία καὶ πρέπει νὰ τονιστεῖ εἶναι ὅτι, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἀναγνώριση τῆς οὐκρανικῆς αὐτοκεφαλίας παρουσιάστηκε ὡς ἡ μόνη λύση γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ προβλήματος τῆς διαίρεσης καὶ τοῦ σχίσματος, ὁ Πατριάρχης Θεόδωρος, ὅπως ἐξάλλου ἔχει δηλώσει καὶ ὁ Οἰκουμενικός, θεωρεῖ ὅτι ἡ λύση θά… βρεθεῖ στὸ μέλλον, ὅταν «ξανακαθίσουν μόνοι τους καὶ μὲ φόβο Θεοῦ καὶ ἀγάπη θὰ λύσουν τὸ πρόβλημα».

Αὐτὸ τὸ “μόνοι” ποὺ χρησιμοποίησε καὶ τὸ “ξανακαθίσουν”  μᾶς ἀναγκάζουν νὰ ὑποθέσουμε, ὅτι ἐνδεχομένως ἡ ἀπόφαση ποὺ πῆρε γιὰ ἀναγνώριση, παρουσίᾳ τοῦ Ἕλληνα πρέσβη, δὲν ἦταν ἀποκλειστικὰ δική του. Μὲ ἄλλα λόγια μᾶς λέει ὁ κ. Θεόδωρος ὅτι, κάναμε  αὐτὸ ποὺ κάναμε, γιατί δὲν εἴμαστε μόνοι καὶ κατὰ κάποιο τρόπο ὑποχρεωθήκαμε. Τὴν πραγματικὴ λύση γιὰ τὴν διαίρεση στὴν Ὀρθοδοξία θὰ τὴν βροῦμε, ὅταν ξανακαθίσουμε μόνοι μας στὸ τραπέζι τοῦ διαλόγου. Οἱ δηλώσεις:

«Ἔπρεπε νὰ ληφθεῖ αὐτὴ ἡ ἀπόφαση, γιὰ νὰ βοηθήσει καὶ τὶς ἄλλες Ἐκκλησίες καὶ τὴν Ρωσικὴ Ἐκκλησία, ὅτι μία Ἐκκλησία ποὺ θέλει τὴν αὐτοκεφαλία πρέπει νὰ τὴν λαμβάνει καὶ μόνοι τους θὰ δοῦνε ὅτι δὲν γίνεται διαφορετικὰ καὶ μὲ πολὺ ταπείνωση θὰ δοῦνε ὅτι πρέπει νὰ λυθεῖ τὸ πρόβλημα.

Νομίζω ὅτι δὲν θὰ προχωρήσει σὲ αὐτὸ τὸ  ὅπως εἶχε πεῖ καὶ ὁ Ἀρχεπίσκοπός μας, ὁ σοφὸς Ἱεράρχης ὁ Κύπρου ὁ Χρυσόστομος ὅτι δὲν εἶναι μέτρο νὰ κόβεις τὸ μνημόσυνο στοὺς ἄλλους προκαθημένους καὶ μάλιστα ὅταν αὐτοὶ ἀποτελοῦν προκαθήμενοι πρεσβυγενῶν Πατριαρχείων.

Γιατί στὰ πρεσβυγενῆ Πατριαρχεῖα καὶ στὴν Ἐκκλησία Κύπρου στὴν Πενταρχία στηρίχθηκε ἡ πορεία ὅλης τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἡ πορεία τῶν νεώτερων Ἐκκλησιῶν. Μάλιστα στὴ Ρωσία ποὺ ὅπως ξέρετε ἔχω ζήσει τόσα χρόνια καὶ τοὺς ξέρω.

Τὸ σχίσμα δὲν θὰ γίνει, πιστεύω ὅτι μὲ τὴν δική μου παρέμβαση μὲ πολλὴ προσευχὴ ποὺ ἀκολούθησα τὸ Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο, τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος θὰ ἀκολουθήσουν καὶ ἄλλες Ἐκκλησίες καὶ στὸ τέλος μόνοι μας θὰ ξανακαθίσουμε μὲ φόβο Θεοῦ καὶ ἀγάπη, γιὰ νὰ λύσουμε τὸ πρόβλημα».

Ὁ Ἀλεξανδρείας ἐπέλεξε νὰ παρευρεθῆ κατὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ Ἁγ. Ἀποστόλου Ἀνδρέου εἰς τὸ Φανάρι. Κατὰ τὴν ἐπίσημον ἀντιφώνησίν του πρὸς τὸν Κωνσταντινουπόλεως μεταξὺ ἄλλων εἶπε:

«…“Θα ἤθελα, Παναγιώτατε, νὰ ξέρετε ὅτι μὲ ὅλη μου τὴν καρδιὰ ἀκολουθῶ τὴν Μητέρα Ἐκκλησία γιατί, Θεέ μου, Θεέ μου, πόσες φορὲς θὰ ἀναγνώσουμε στὶς βιβλιοθῆκες πόσο ἡ Ἀλεξάνδρεια ἐβοηθεῖτο ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη. Ἐπὶ τετρακόσια ὁλόκληρα χρόνια, Παναγιώτατε, ἐδῶ ζοῦσαν οἱ Πατριάρχες Ἀλεξανδρείας, γιὰ νὰ μὴ ἐκλείψει ὁ τίτλος, ὁ Ἀλεξανδρείας. Καὶ ὁ Γέρων Δέρκων εἶχε αὐτὸ τὸ προνόμιο νὰ προετοιμάζει κάθε φορά τὴν ἐκλογὴ τοῦ Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας.

Καὶ ἔπρεπε, Παναγιώτατε, σὲ αὐτὲς τὶς μεγάλες στιγμὲς ποὺ ἐσεῖς σὰν Μητέρα Ἐκκλησία καθορίσατε, νὰ σᾶς ἀκολουθήσει ἡ ἀδελφή σας Ἐκκλησία, τὸ Πρεσβυγενὲς Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας, διότι πάντα συμπορευόμεθα μαζί”…

Καὶ ἐπανέλαβε ὅτι σὲ αὐτὴ τὴν κατεύθυνση ἔχει καί “τήν ὁλόθυμον γνώμην τῶν συνοδικῶν Ἁγίων Ἀρχιερέων τοῦ Ἀλεξανδρινοῦ Θρόνου”.

“Καί θέλω νὰ γνωρίζετε, Παναγιώτατε, ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας, ἡ Ἱεραποστολική, τὸ Πρεσβυγενὲς Πατριαρχεῖο, πάντοτε ἀκολουθεῖ καὶ θὰ στηρίζει, θὰ στηρίζει σὲ αἰῶνας αἰώνων τὸν ἔνδοξον καὶ εὐλογημένον Οἰ­κουμενικὸν Θρόνον καὶ ἐσᾶς…

Γι’ αὐτὸ ἦρθα, Παναγιώτατε, μαζὶ μὲ τὴ συνοδεία μου νὰ λειτουργήσουμε, νὰ κοινωνήσουμε ἀπὸ τὸ Ἅγιο Ποτήριο καὶ νὰ ἐκφράσω καὶ διὰ ζώσης τὴν εὐγνωμοσύνη καὶ νὰ ξέρετε, ἡ Ἀλεξάνδρεια τιμάει τὴν Κωνσταντινούπολή μας, σέβεται καὶ ἀγαπάει τὸν σεπτό μας Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη”…

Στὸ τέλος τοῦ Ἑσπερινοῦ τὸν Μακαριώτατο προσφώνησε ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ἀντιπροσωπίας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, Ἀρχιεπίσκοπος Τσερνίχιφ Εὐστράτιος, εὐχαριστώντας τὸ Πρεσβυγενὲς Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας καὶ τὸν ἴδιο γιὰ τὴν πρόσφατη ἀπόφαση ἀναγνώρισης τῆς Ἐκκλησίας τους, μὲ τὴν ἔνταξη τοῦ ὀνόματος τοῦ Μητροπολίτου Κιέβου στὰ Δίπτυχα.

Ἀπαντώντας ὁ Πατριάρχης Θεόδωρος, μεταξὺ ἄλλων, ζήτησε ἀπὸ τὴν Ἀντιπροσωπία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Οὐ­κρανίας νὰ μεταφέρει, “τὶς εὐχὲς πρεσβυγενῶν καὶ ἱστορικῶν Πατριαρχείων καὶ Θρόνων, μέσα στὰ βάθη τῶν αἰώνων, ποὺ δὲν ζητοῦν ἀποδείξεις Ἱστορίας, γιατί αὐτὲς οἱ Ἐκκλησίες εἶναι Ἱστορία καὶ αὐτὲς εἶναι ἡ Ἐκκλησία”…».

Μὲ ὅσα εἶπε κατήργησε τὸ Πατριαρχεῖον του καὶ θὰ ἔπρεπε οἱ Μητροπολῖται του νὰ τὸν ἐγκαλέσουν. Ἐνῶ εἶναι ἀρχαιότερον Πατριαρχεῖον ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολιν, ὀνομάζει αὐτὴν «Μητέρα Ἐκκλησία»! Καὶ ὡς νὰ μὴ ἔφθανε αὐτὸ ἀποδέχεται πόσον ὡραῖον ἦτο κατὰ τὰ 400 ἔτη σκλαβιᾶς νὰ διορίζεται ὁ Ἀλεξανδρείας ἀπὸ τὸν Κωνσταντινουπόλεως! Ἐπέδειξεν ἐπίσης παντελῆ ἄγνοιαν τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας, ἀφοῦ ὡς γνωστὸν τὸ Πατριαρχεῖον Ἀλεξανδρείας ὄχι μόνον δὲν συνεπορεύετο πάντα μὲ τὴν Κωνσταντινούπολιν, ἀλλὰ κατήγγειλε καὶ τὰς αὐθαιρεσίας αὐτῆς. Ἐξετέθη ἐπιπροσθέτως λέγων ψευδῶς ὅτι τὸν στηρίζει ἡ Σύν­οδός του, ἐνῶ εἶναι ἀληθὲς ὅτι μόνον ἐλάχιστοι ἐξεφράσθησαν θετικῶς. Ἡ ἀντιφώνησίς του ἦτο ἡ πλέον δουλικὴ πρὸς ἰσότιμον Πατριάρχην. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ εἶναι ἀσυγχώρητον εἶναι νὰ ταυτίζη τὴν Ἐκκλησίαν μὲ δύο Πατριαρχεῖα! Ἡ Ἐκκλησία δὲν ταυτίζεται οὔτε μὲ ὅλα τὰ Πατριαρχεῖα, πολὺ περισσότερον ὅταν τουλάχιστον ἡ Ἀντιόχεια καὶ τὰ Ἱεροσόλυμα ἔχουν καὶ ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου ζητήματος ἐκφρασθῆ ἀρνητικῶς. Νομίζει ὅτι, ἐνῶ ἕως χθὲς ἦτο παπὰς, ἐπειδὴ ἀνεδείχθη Πατριάρχης, ἔγινε Πάπας! Ὁ Θεὸς τὸν ἔβαλεν εἰς αὐτὴν τὴν θέσιν, διὰ νὰ φυλάττη τὴν Ὀρθοδοξίαν καὶ ἐκεῖνος ὄχι μόνον δὲν τὸ πράττει, ἀλλὰ κλείνει τὰ ὦτα, ὅταν π.χ. καὶ οἱ λίθοι κράζουν εἰς τὴν Ἱ. Μ. Μπραζαβίλ. «Μετανόησον οὖν· εἰ δὲ μή, ἔρχομαί σοι ταχὺ καὶ πολεμήσω μετ’ αὐτῶν ἐν τῇ ρομφαίᾳ τοῦ στόματός μου» (Ἀπ. Ἰωάν. 2,16).

Previous Article

Τὸ Ἐκκλησιαστικὸν Μητροπολιτικὸν σύστημα διοικήσεως τῆς ΚΡΗΤΗΣ ἐν κινδύνῳ!

Next Article

Ἐφιαλτικὴ ἔκθεσις: Τὰ σχολεῖα μας «βγάζουν» ἡμιμαθεῖς ἀποφοίτους!

Διαβάστε ακόμα