Γράφει ὁ Καθηγητὴς Δρ. Ἀλέξιος Π. Παναγόπουλος, Δρ. Νομικῶν & Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν,
Δρ. Βιοηθικῆς, Δρ. Θεολογίας, PostDoc-Μεταδιδακτορικῶν, Διπλωματούχου Ὑφηγητοῦ,
Καθηγητοῦ καὶ Ἀκαδημαϊκοῦ Ξένων Ἀκαδημιῶν Ἐπιστημῶν EASA, MCA, CAC, IEAI.
5ον
Τὸ ποιὸς θὰ εἶναι αὐτὸς ποὺ θὰ ἐξαναγκάζει ὑποκριτικὰ καὶ δόλια, στὸ νὰ λαμβάνουν τὴ σφραγίδα ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, φαίνεται, ὅτι θὰ εἶναι ὁ «τελευταῖος πρόδρομος», ὁ τελευταῖος διαφημιστής τοῦ ἀντι-χρίστου, τὸν ὁποῖο σύμφωνα μὲ τὴν Ἀποκάλυψη, τὸν ὀνομάζει θηρίο, μὲ «δύο κέρατα», ποὺ θὰ συγκεντρώνει δύο δυνάμεις καὶ πολιτικὲς καὶ θρησκευτικὲς ἐξουσίες, πολὺ «πιθανὸν νὰ εἶναι ὁ Πάπας, ὁ ὁποῖος ἔχει δύο ἐξουσίες, πιθανὸν νὰ εἶναι τὸ θηρίον αὐτό, ὁ Σιωνισμός, μὲ τὰς δύο ἐξουσίας, τὸν ἀντίχριστον μαρξισμὸν καὶ μασονισμόν, ποὺ κατευθύνει ὅλον τὸν κόσμον» [42].
Οἱ ἄνθρωποι ποὺ θὰ ἀναγκαστοῦν νὰ λάβουν αὐτὸ τὸ «Χάραγμα» ποὺ θὰ περιέχει τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου, κι ὅσοι θὰ προσκυνοῦν τὸ θηρίο καὶ τὴν εἰκόνα του, δηλ. ὅσοι θὰ τὸν ἀναγνωρίζουν καὶ θὰ κάθονται νὰ τὸν ἀκοῦν ὡς ψευτο-μεσσία καὶ κοσμοκράτορα, δὲν θὰ ἔχουν ψυχικὴ ἀνάπαυση, ἡμέρα καὶ νύκτα [43]. Ἡ ζωή τους, αὐτῶν τῶν Χαρα-γμένων, θὰ εἶναι τρεμάμενη καὶ ἀρρωστημένη, δίχως χάρη καὶ χαρὰ καὶ παρηγοριὰ ἐκ Θεοῦ. Μᾶς ἀναφέρει μέσα ἀπὸ τὰ δημοσιεύματα τοῦ Τύπου, τὰ σχετικὰ ποὺ γράφτηκαν ἀπὸ μία συνέντευξη, ἀπ’ τὸν εἰδικὸ πρόεδρο τῶν στατιστικῶν ἀναλύσεων, τῆς κοινῆς ἀγορᾶς Dr. H.Eldeman [44], ὁ ὁποῖος ἀνακοίνωνε στὶς Βρυξέλλες, πολὺ πρὶν τὸ 2000, ὅτι προπαρασκευάζεται ἕνα ἠλεκτρονικὸ σύστημα, ἀπὸ ἠλεκτρονικοὺς ἐγκεφάλους, τὸ ὁποῖο θὰ ἀσχολεῖται μὲ τὰ προβλήματα ποὺ θὰ ἐνδιαφέρουν τὸν κόσμο, ὁλόκληρη τὴν Οἰκουμένη, ὅπου ὁ κάθε ἄνθρωπος πάνω στὴν γῆ, θὰ πάρει ἕνα δικό του μοναδικὸ ἀριθμό, τὸν ἀριθμὸ αὐτό, θὰ τὸν δώσει τὸ ἠλεκτρονικὸ σύστημα, στὸν κάθε πολίτη καὶ μὲ βάση αὐτὸν τὸν ἀριθμό, θὰ μπορεῖ νὰ συναλλάσσεται στὸν οἰκονομικὸ τομέα καὶ στὴν καθημερινὴ ζωή. Ὁ ἀριθμὸς αὐτός, ὅπως ἔλεγε τότε, θὰ εἶναι ἀόρατος καὶ θὰ μπαίνει, εἴτε στὸ μέτωπο, εἴτε στὴ παλάμη τοῦ ἀνθρωπίνου χεριοῦ, μὲ χρήση ἀκτίνων λέϊζερ. Μὲ εἰδικὸ μηχάνημα, θὰ εἶναι δυνατὸ σὲ κάθε στιγμή, νὰ διαβαστεῖ ὁ ἀριθμὸς αὐτός, μὲ τὴ χρήση τῶν τριῶν ἑξαψηφίων ἀριθμῶν, ὡς ἀριθμῶν κλειδιὰ τοῦ κωδικοῦ, ἔτσι θὰ μπορεῖ ὁλόκληρος ὁ πληθυσμὸς τῆς γῆς, νὰ πάρει ἕνα δικό του, ἀνεξάρτητο νούμερο, νὰ γίνουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι νούμερα!
Διερωτᾶται, μὲ τὸ τί θὰ γίνει, ὅταν οἱ πιστοὶ δὲν θὰ δεχθοῦν νὰ πάρουν τὸ «Χάραγμα στὸ δεξὶ χέρι ἢ στὸ μέτωπο»; Ὁ πολὺς ὁ κόσμος «εὐχερῶς θὰ δεχθῆ», ἀλλ’ οἱ πιστοὶ χριστιανοὶ «αἱ οἰκογένειαι, οἱ κληρικοί, αἱ μοναί, οἱ μοναχοί, τί θὰ κάνουν»; Πρὸς τὸ παρόν, σημείωνε, ὅτι οἱ κάρτες οἰκονομικῆς συναλλαγῆς, θὰ εἶναι ἕνα «εἶδος ἐξυπηρέτησης γιὰ τοὺς συναλλασσομένους», ποὺ σχεδὸν ὅλοι θὰ τὶς χρησιμοποιοῦν, ὅμως, μὲ τὴ κατάργηση τοῦ ρευστοῦ «χρήματος», δὲν θὰ ἀφήσουν νὰ μείνει τὸ πρᾶγμα ἔτσι. Καθότι, αὐτὸ τὸ θέμα τῆς ὑποχρεωτικότητας, τὸ βλέπει, λίγο πρίν, ἢ μετά, τὴν «ἐμφάνισιν τοῦ ἀντιχρίστου καὶ τὴν ἀνάληψιν ὑπ’ αὐτοῦ τῆς παγκοσμίου κυβερνήσεως, μὲ πιθανὴ ἕδρα τὴν ΕΟΚ, ἢ τὰ Ἱεροσόλυμα, τὰ πράγματα θὰ ἀλλάξουν» [45]. Ἡ ἀγωνία του αὐτή, γιὰ τὸ κόσμο, γιὰ τοὺς πιστούς, γιὰ τὴ νεολαία, γιὰ τὰ νέα παιδιὰ τὰ νεογέννητα τῆς τότε ἐποχῆς, τὸν ὁδηγεῖ, ὅπως μᾶς σημειώνει, στὸ νὰ προσπαθεῖ, νὰ ἀφυπνίσει, μὲ τὰ προφητικὰ κηρύγματά του, κυρίως στὸ Ἡσυχαστήριό του, ὅπου ἱερουργοῦσε τόσο ταπεινὰ καὶ ὑπερουράνια, καλώντας ὅλους σὲ μία ἐγρήγορση, κρούοντας τὸ «κώδωνα τοῦ κινδύνου», γι’ αὐτὸ καὶ παρακαλεῖ μὲ ἐπιστολές του καὶ μέσῳ τῶν δημοσιεύσεών του «τὰς Ἱερὰς Μονάς, τοὺς Μοναχούς, Ἀδελφότητας καὶ χριστιανικὰ Σωματεῖα, τοὺς Ἱερεῖς, Ἀρχιερεῖς, τὴν σεβαστὴν Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους» [46], καὶ ὅλους ὅσους ἀγαποῦν τὸν Ἀναστάντα Κύριο, νὰ προσευχηθοῦν, νὰ συσκεφθοῦν, γιὰ τὸ ἐγγὺς ἐσχατολογικὸ καὶ ἀποκαλυπτικὸ μέλλον, αἰτιολογώντας, ἔτσι τὴν ἀγωνία του, γιὰ νὰ σωθεῖ ὁ κόσμος καὶ ὁ ἄνθρωπος. Θυμᾶμαι, τὶς ἀτέλειωτες ὧρες τῶν συνομιλιῶν μας, μὲ τὸ γέροντα στὸ Ἡσυχαστήριο, νὰ τὸν ἀκοῦμε, νὰ μᾶς ἑρμηνεύει τὶς Γραφὲς καὶ τὰ γραφόμενά του, μετὰ ἀπὸ ἑσπερινούς, μετὰ ἀπὸ θεῖες Λειτουργίες, ἦταν μία ἐμπειρία ζωῆς, γιὰ ὅλους καὶ γιὰ τὸν γράφοντα, ἀφοῦ γιὰ 27,5 ἔτη ὑπῆρξα πνευματικό του τέκνο (τονίζω δίχως νὰ ἔχω κατὰ σάρκα ἀδελφὸ ἢ ξάδελφο, ἐνῶ κάποιοι μὲ συγχέουν μὲ ἀνύπαρκτα πρόσωπα, ἴσως καὶ σκοπίμως)!
Τὸ ἑπόμενο σημεῖο ἐκ τοῦ βιβλίου του, εἶναι δημοσιευμένο καὶ ὡς ἄρθρο, σὲ περιοδικά, μὲ θέμα «ἡ σύγχυσις, σημεῖα τῶν καιρῶν» (σελ. 43-46), ὅπου κάνει λόγο, γιὰ τὴ φοβερὴ καὶ τρομακτικὴ εἰκόνα, ποὺ παρουσιάζει ὁ σύγχρονος ἀποστάτης, ὁ «ταλαίπωρος» κόσμος, μὲ τὴν «ἀσυνήθη» σύγχυση τῶν ἰδεῶν, ἀκόμα μεταξὺ καὶ τῶν εὐσεβῶν πιστῶν. Ἡ σύγχυση αὐτὴ γιὰ τὸ γέροντα, ἔχει ἁπλωθεῖ πολὺ ἐπικίνδυνα ὡς παρερμηνεία, καὶ μεταξὺ αὐτῶν ποὺ θεωροῦνται ἀπ’ τὸν κόσμο, ὅτι εἶναι πνευματικοὶ «στῦλοι» στὴ θεολογία καὶ στὴν ἀρετή. Ἡ σύγχυση γιὰ θεολογικὰ ἢ δογματικὰ θέματα πάντοτε ὑπῆρχε μέσῳ τῶν αἰώνων, ἀκόμα ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῶν ἀποστολικῶν χρόνων καὶ ἀπ’ τὴ σύγχυση αὐτή, ἐμφανίστηκαν οἱ πολλὲς αἱρέσεις, ποὺ καταδικάστηκαν μὲ τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους, καὶ ἀποκόπηκαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ἀλλὰ ἡ σύγχρονη σύγχυση, τῶν τελευταίων καιρῶν, σύμφωνα μὲ τὴν ἑρμηνευτική του προσέγγιση, θὰ εἶναι σημεῖο τῆς ἀλαζονίας, τῆς ὕβρης, τῆς ἀποστασίας καὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ ἀντι-χρίστου. Ἡ σύγχρονη σύγχυση αὐτή, τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν, θὰ προσβάλει ἀκόμα καὶ τὰ ἐμφανιζόμενα ὡς πιστά, ὡς σοφά, ὡς πνευματικά, ὡς στύλους τῆς ὀρθοδοξίας «ἐκκλησιαστικὰ πρόσωπα, μοναχοὺς καὶ εὐσεβεῖς λαϊκούς», οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς, θὰ παρερμηνεύουν τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν, μέσα στὴ σύγχρονη σύγχυση καὶ θὰ παραπλανοῦν τὸ κόσμο. Γιὰ νὰ μᾶς γίνει αὐτὸ περισσότερο κατανοητό, ὁ γέροντας φέρει ὡς παράδειγμα καὶ λέγει, ὅτι σήμερα «μία τάξις θεολογούντων καὶ χριστιανῶν, εἶναι προσκολλημένη σὰν ὄστρακο, εἰς τὴν Χιλιαστικὴν θεωρίαν, ὅτι πρὶν ἢ μετὰ τὸν ἀντίχριστον, θὰ ἐπικρατήση ἡ Χιλιετής, ἢ κατ’ ἄλλους, Μακροτάτη Περίοδος Ἁγιοποιήσεως τοῦ Πλανήτου» [47]. Τέτοιες διδασκαλίες, ἔχουν ἀναπτυχθεῖ, τόσο ἀπὸ Προτεστάντες, ὅσο καὶ ἀπὸ Ὀρθόδοξους, μαζὶ μὲ αὐτούς, λέγει, εἶναι καὶ οἱ ὀπαδοὶ τῶν ψευδο-προφητειῶν, ποὺ ἐμφανίστηκαν κατὰ τὴ περίοδο τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς. Αὐτὲς οἱ ψευδο-προφητεῖες ποὺ εἶχαν σκοπὸ νὰ ἀναθαρρύνουν τὸ φρόνημα τοῦ σκλάβου Γένους, αὐτὲς ποὺ μιλοῦν ὡς παρερμηνεία τῶν Ἁγίων Γραφῶν καὶ τῶν Πατερικῶν Κειμένων, κι εἶναι ἐκτὸς τῆς ἐπίσημης Δογματικῆς Διδασκαλίας τῆς Ὀρθοδοξίας, καθότι μιλοῦν ἐσφαλμένα, γιὰ μία ὁλοκληρωτικὴ ἐπικράτηση τοῦ Εὐαγγελίου, ὅτι οἱ Ἑβραῖοι, ὅλοι, θὰ γίνουν χριστιανοί, ἢ ὅτι θὰ μᾶς δώσουν τὴν Ἁγιὰ Σοφιά, κτλ. Ὅλες αὐτὲς οἱ ἰδέες καὶ εὐσεβεῖς πόθοι, κυκλοφοροῦν ἀπὸ τὰ χρόνια τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς ὡς νόθα καὶ ψευδεπίγραφα κείμενα (ὅπως μᾶς ἔχει ἀποκαλύψει ἐπιστημονικὰ καὶ ἁγιοπατερικά, εἰς τὴν Διατριβή του ἐπὶ Ὑφηγεσίᾳ, ὁ ἱερέας καὶ ὁμ. καθηγητὴς Στρασβούργου, π. Σαββόπουλος Δημήτριος). Μάλιστα, κάποιοι λαϊκοὶ ἢ κληρικοί, ἀπὸ εὐσεβεῖς πόθους καὶ μὲ τὴν «ὑπερβολικὴν σύνεσιν τῶν λίαν συνετῶν πνευματικῶν, ἐξομολόγων», συνεχίζουν ἀπαράδεκτα, νὰ διαδίδουν αὐτὲς τὶς ψευδο-προφητεῖες, ἐνῶ ἡ Ἐκκλησία καὶ ἡ Ἐπιστήμη τὶς ἔχει ἀπορρίψει, ὡς νόθα.
Συμπεραίνει ὅτι ἐκεῖνο τὸν καιρὸ τοῦ πρὸ ἀντι-χρίστου, ἄλλοι ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς λαϊκοὺς ἢ κληρικοὺς μὲ τοὺς εὐσεβεῖς πόθους, θὰ συνιστοῦν σύνεση, ἄλλοι θὰ προτρέπουν, νὰ μὴ ἀσχολούμαστε μ’ αὐτά, γιατί θὰ ἀνήκουν σὲ ἄλλη ἐποχή. Ἐπιπλέον ὡς φοβερὸ δηλωτικὸ σημεῖο σύγχυσης, θεωρεῖ, τὴν παρουσία τοῦ ψευτο-μεσσία τῶν Ἑβραίων, ἢ ἀλλιῶς ἀντι-χρίστου, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι τὸ μέγα «σημεῖο ἀντιλεγόμενο», γιατί ἡ ἁπλότητά του, ἡ οἰκειότητά του, τὰ ψευτο-θαύματά του, θὰ πλανήσουν ἀκόμα καὶ τέτοιους εὐσεβιστές, γι’ αὐτό, θὰ καταφέρει νὰ διχάσει καὶ διαιρέσει τοὺς πάντες, σὲ θρησκευτικὲς καὶ πολιτικὲς «ἀντιμαχόμενες παρατάξεις». Ἀκόμα καὶ οἱ πιὸ εὐσεβεῖς πιστοί θὰ ἔχουν πολλὲς ἀμφιβολίες, γιὰ τὸ ἐὰν πράγματι, αὐτὸς θὰ εἶναι ὁ ἀντί-χριστος ἢ ἕνας κοινὸς κοσμικὸς καὶ θρησκευτικὸς ἡγέτης, ὅπως ὁ Χομεϊνί, ὁ Καντάφι, ὁ Πάπας, κ.λπ. Ὅμως αὐτὸς θᾶνε ἕνα πολὺ καλὸ ὑποκριτικὸ καὶ δόλιο πρόσωπο, ὡς κλόουν, ὡς θεατρίνος, στὴ διεθνῆ δημόσια σκηνὴ τῶν ἀξιωματούχων τοῦ κόσμου, ἀλλὰ ὡς «θηρίο», καθότι ἔτσι τὸν ὀνομάζει ἡ Ἀποκάλυψη τῆς Πάτμου, ἐνῶ θὰ καταφέρει σὰν τοὺς τραγουδιστὲς καὶ τοὺς καλλιτέχνες, νὰ ξετρελλάνει ὅλο «τὸν ταλαίπωρον μακρὰν τοῦ Θεοῦ κόσμον, ἰδίως τὴν παραπαίουσαν καὶ δυστυχισμένη νεότητα»!
Ἡ παράνοια, ὁ ἐνθουσιασμός, ἡ παρερμηνεία, ἡ τρέλλα καὶ ὁ φανατισμὸς γύρω ἀπ’ τὸ δόλιο πρόσωπό του, θὰ εἶναι στὸ ὕψιστο σημεῖο τῆς ἐπικινδυνότητας, γιατί θὰ ξεπεράσει ὅλους τοὺς αἱρετικοὺς ὅλων τῶν αἰώνων, ἀφοῦ κατὰ τὸν ἱερὸ Χρυσόστομο, θᾶνε ἄνθρωπος τὴν πᾶσαν ἐνέργειαν τοῦ σατανᾶ ἐν ἑαυτῷ δεχόμενος. Γιὰ ὅσους, δὲν θὰ θελήσουν νὰ πάρουν τὸ ἐπάρατο Χάραγμά του, αὐτοὶ θὰ ἐκδιωχθοῦν, θὰ ἀπομονωθοῦν, θὰ περιπεχθοῦν, ἀπ’ τὸ πλῆθος τοῦ κόσμου, ὡς τρελλοί, ὡς ἀπαρχαιωμένοι, ὡς ὀπισθοδρομικοί, ὡς προβληματικοὶ γιὰ τὴ σύγχρονη κοινωνία, θὰ τοὺς καταγγέλλουν οἱ συγγενεῖς τους καὶ οἱ οἰκεῖοι τους. Ἔτσι, θὰ πεθαίνουν ὡς ἀπομονωμένοι ἐκ τῆς πείνας, ὡς παραγκωνισμένοι, ταλαιπωρημένοι καὶ βασανισμένοι. Τότε, θὰ γίνει καὶ ὁ τελευταῖος διωγμὸς τῶν εὐσεβῶν πιστῶν χριστιανῶν, ποὺ θὰ εἶναι ὁ μεγαλύτερος διωγμὸς ποὺ ἔγινε ποτὲ στὸ κόσμο. Ὅμως, οἱ διάφορες διαφωνίες καὶ παρερμηνεῖες, ποὺ θὰ ἐμφανιστοῦν γιὰ τὰ «σημεῖα τῶν καιρῶν», ὅσο καὶ γύρω ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ πρόσωπο τοῦ ἀντι-χρίστου καὶ τὴ σφραγίδα του, ὄχι μόνο μεταξὺ τῶν ἀπίστων, ἀθέων, ἀδιάφορων, ἀλλὰ καὶ διαφωνίες μεταξὺ τῶν «ἀνωτέρων κληρικῶν καὶ ἐξομολόγων, ἱεροκηρύκων, θεολόγων καὶ θεολογούντων» καὶ λαϊκῶν καὶ ρασοφόρων, οἱ ὁποῖοι ὡς μᾶς ἑρμηνεύει ὁ γέροντας «μετ’ ἐμφάσεως θὰ ἀποφαίνωνται, καὶ θὰ συνιστοῦν σύνεσιν, καὶ νὰ κοιτάζουν τὴν ψυχήν των, καὶ ὅτι ὅλα αὐτά, τάχα, πάντα συνέβαινον» [48], αὐτὰ θὰ εἶναι τὰ φοβερὰ σημεῖα, ἔτσι ὥστε νὰ πλανηθοῦν ἀκόμα καὶ οἱ ἐκλεκτοί, [49] ποὺ δὲν εἶναι ἄλλοι ἀπὸ τοὺς ρασοφόρους καὶ διδασκάλους τῆς ἱερᾶς ἐπιστήμης, ποὺ ὀφείλουν ἐκ τῆς ἀποστολῆς τους, νὰ ἀγρυπνοῦν γιὰ τὸ λαό, κι ὅμως θὰ λέγει ὁ καθένας κάτι ἄλλο καὶ διαφορετικό, παρερμηνεύοντας ἀπὸ σύγχυση, ὅπως στὴν ἐποχὴ τῆς ἐμφάνισης τοῦ Χριστοῦ.
Διάχυτη εἶναι ἡ πεποίθηση ποὺ ὑπάρχει μεταξὺ τῶν σύγχρονων Ἑβραίων καὶ συγκεκριμένα μεταξὺ τῶν ἱερῶν διδασκάλων τους, δηλαδὴ τῶν Ραββίνων, ὅτι ἀναμένουν τὸν Μεσσία τους, πάρα πολὺ σύντομα. Δὲν εἶναι τυχαῖο, ποὺ αὐτὸ τὸν καιρὸ μέσα στὸ 2025, γιὰ πρώτη φορὰ κυκλοφοροῦν στὸ Ἴντερνετ, καὶ κανεὶς δὲν διαμαρτύρεται, κάποια βιντεάκια τεχνητῆς νοημοσύνης, στὰ ἀγγλικά, γιὰ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Μεσσία, σὲ διάφορα σημεῖα τοῦ πλανήτη μας καὶ τὸν ἐμφανίζουν νὰ κάνει διάφορα ψευτο-θαύματα καὶ νὰ τρέχει πίσω του ὁ ἀδαής καὶ δύστυχος κόσμος! Ἆραγε, γιατί τώρα νὰ γίνονται αὐτά, ὅλως τυχαῖα; Γιατί κανεὶς δὲν τὸ προσέχει, ἐνῶ κάνουν αὐτὰ τὸ γύρω ὅλου τοῦ κόσμου; Γιατί ἄραγε τὸ περιφρονοῦν καὶ δὲν τοποθετοῦνται ἐπίσημα οἱ Ὀρθόδοξες Θεολογικὲς Σχολὲς καὶ ἡ Ἑλλαδικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία;
Καταλήγει στὸ συμπέρασμά του ὁ π.Ἀρσένιος, ὅτι παρὰ τὶς διαφορετικὲς ἑρμηνεῖες καὶ παρὰ τὴ σύγχυση ποὺ θὰ ὑπάρχει ἐκεῖνο τὸ καιρό, μήπως τελικὰ βρισκόμαστε, ἐνώπιον φοβερῶν καὶ ἀποκαλυπτικῶν σημείων καὶ γεγονότων; Τὸ χειρότερο ἀπ’ ὅλα, λέγει, θὰ εἶναι ὁ ἀντί-χριστος ὡς δόλιος ὑποκριτής, νὰ ἔχει καταφέρει νὰ ἀποκτήσει ὀπαδοὺς «ὄχι μόνον τὸν Πάπαν, ἀλλὰ καὶ πολλοὺς Πατριάρχας, Ἀρχιεπισκόπους, Ἀρχιερεῖς, Ἱερεῖς, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ταπεινὸν Λεῖμμα, τοὺς ταπεινοὺς Χριστιανούς». Αὐτοί, ὡς οἱ ἐκλεκτοὶ καὶ «Ἅγιοι», ποὺ ὀφείλουν νὰ ἀγρυπνοῦν γιὰ τὸ λαό, λέγει ὁ γέροντας, ἐὰν κάποιοι, θὰ γίνουν ὀπαδοί του, θὰ γίνουν «ἀπὸ τὴν ἀδιαφορίαν των καὶ τὴν παρερμηνείαν τῶν γεγονότων» [50], καθὼς καὶ ἀπ’ τὴ σύγχυση τῶν ἰσχυρῶν σημείων, ποὺ τότε, θὰ συμβαίνουν· ἐξάλλου ἔχει προφητευθεῖ ὅτι θὰ πλανηθοῦν, λέγει, καὶ ἐκλεκτοί, γι’ αὐτὸ μᾶς καλεῖ σὲ ἐγρήγορση καὶ προσευχή!
Τὸ ἑπόμενο ἄρθρο δημοσιευμένο σὲ περιοδικά, μὲ θέμα «ἡ παρανόησις καὶ σύγχυσις, ὡς ἀποτέλεσμα τῆς Θεοκτονίας» βρίσκεται στὸ βιβλίο του (σελ. 47-56), ὅπου γίνεται λόγος γιὰ τὰ σημεῖα ποὺ παρερμηνεύονται ἢ δημιουργοῦν σύγχυση. Μάλιστα ἀναφέρεται καὶ στὴ λέξη «ἄψινθος», γνωστὴ γιὰ τὸ Τσερνομπίλ, τὸ παραλληλίζει μὲ τὴ σύγχρονη μάστιγα τῆς κοινωνίας ἀπὸ τὸν ἰὸ τοῦ Ἔιτζ καὶ τὶς ἀντιπαραβάλλει ὡς πληγές, ὡς μάστιγα τοῦ ἀποστάτη ἀνθρώπου, στὸ χωρίο (Ἀποκ. 16, 2), παραπέμποντας καὶ στὸ σχετικὸ σχόλιο, στὸ περιοδικὸ «Ἀπολύτρωσις». Συνεχίζει νὰ μιλάει γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν Νέων Ἠλεκτρονικῶν Ταυτοτήτων, ποὺ εἶναι ἐνταγμένες νὰ ὑπηρετήσουν τὸ «Παγκόσμιο Σύστημα», ἐλέγχου τῶν ἀνθρώπων, γιὰ νὰ ἐπακολουθήσει «ἡ σφράγισις ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ἐπὶ τοῦ μετώπου ἢ τῆς δεξιᾶς χειρός, ὡς μελλοντικὸν μέσον, τῶν συναλλασσομένων, καταργουμένου τοῦ χρήματος». Πράγματι ἀπ’ ὅ,τι βλέπουμε καὶ φαίνεται σήμερα, ἐκεῖ ὁδηγούμαστε, μὲ ἀπόλυτη ἀκρίβεια, σύμφωνα καὶ μὲ τὶς δηλώσεις ἀξιωματούχων τῆς τότε ΕΟΚ, νῦν ΕΕ, καὶ τῆς Ἑλλάδας. Ἀλλὰ τὸν ἐνοχλοῦσε πάρα πολὺ «ἡ τόση καθησυχαστικὴ προσπάθεια μερικῶν, ὡς καὶ ἡ ἐπίμονος διάψευσις τῶν συνταρακτικῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν εἰς παγκόσμιον κλίμακα, διατὶ μερικοὶ ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς καὶ κάποιος μοναχός, δοκοῦντες στῦλοι εἶναι ἐν σοφίᾳ καὶ ἀρετῇ, μὲ ἀνεξήγητον σπουδὴν καὶ προχειρότητα, γράφουν καὶ συνιστοῦν, ὅπως καθησυχάζουν οἱ πιστοί, διότι οὐδὲν τὸ ἀνήσυχον ὑπάρχει, μάλιστα εἷς Ἁγιορείτης Ἱερομόναχος, αὐτὸς ὄχι μόνον συνιστᾶ νὰ πάρωμε τὰς Ταυτότητας, ἀλλὰ καὶ τὴν σφραγίδα στὸ μέτωπο καὶ νὰ μὴ φοβούμεθα»!
Σημειώσεις:
[42] Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 40. [43] Ἀποκ. 14, 11. [44] Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 41. [45] Ἒνθ’ ἀνωτ. Πρβλ. «Ἠθικὴ – Ἐσχατολογία – Προφητολογία, κατὰ τὸ γέροντα Ἀρσένιο (1918 – +2008)» ὑπὸ τοῦ Παναγόπουλου Ἀλέξιου, Ἀθήνα 2010. [46] Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 42. [47] Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 44. [48] Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 45. [49] Ματθ. 24, 24. Πρβλ. «Ἠθικὴ – Ἐσχατολογία – Προφητολογία, κατὰ τὸ γέροντα Ἀρσένιο (1918 – +2008)» ὑπὸ τοῦ Παναγόπουλου Ἀλέξιου, Ἀθήνα 2010. [50] Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 46. [51] Βλ. Ἰωνᾶ 3, 3. Πρβλ. Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 48.
Ὁ ἀνάποδος κόσμος τῆς ἀποστασίας, φέρνει τόν «ἀπολλύων» καί τό διεθνές χάος! – 1ον – 2ον – 3ον – 4ον