Ὁ Ἐκκλησιαστικὸς Μανιχαϊσμὸς τῶν πρωτειομανῶν καὶ ὁ πόλεμος τῆς Οὐκρανίας

Share:

Τοῦ διδάκτορος τοῦ Πανεπιστημίου Γένοβας, Γεωργίου Ἰωάννου Καραλῆ,

πυρηνικοῦ ἰατροῦ στὴν Πανεπιστημιακὴ πολυκλινικὴ τοῦ Β΄ Πανεπιστημίου Ρώμης, «Tor Vergata»

Ἔκπληκτοι παρακολουθοῦμε τὰ δραματικὰ γεγονότα ποὺ ἐξελίσσονται μπροστά μας. Μετὰ τὸν κορωνοϊό, μπῆκε ὁ πόλεμος μέσα στὰ σπίτια μας, μέσῳ τῆς τηλεόρασης καὶ τοῦ ἴντερνετ. Ὅπως καὶ στὴν περίπτωση τοῦ κορωνοϊοῦ, ὅπου οὐδείς μποροῦσε νὰ πάρει μία ἀπόφαση μόνος του, ἀλλὰ ἀναγκαζόταν νὰ ἀκολουθεῖ ὁδηγίες καὶ ἀποφάσεις ποὺ λαμβάνονταν σὲ διεθνὲς ἐπίπεδο καὶ ἐπιβάλλονταν στὰ κράτη, ἔτσι καὶ τώρα, οἱ λαοὶ ἔχουν μείνει ὄχι μόνο ἄφωνοι, ἀλλὰ προπαντὸς ἀνίκανοι νὰ ἀντιδράσουν στὶς “πύλες τὴν κολάσεως” ποὺ ἀνοίξανε καὶ ξερνᾶνε ἀπειλητικὸ προπαγανδιστικὸ λόγο ἄνευ λογικῆς, οἰκονομικὸ ξεπεσμό, καταστροφὴ τῆς φύσεως, ἐνῷ στὴν περίπτωση κλιμάκωσης τῆς σύγκρουσης, πραγματικὰ νὰ κινδυνεύουμε, ὄχι μόνο νὰ πεινάσουμε (κάτι τὸ σίγουρο), ἀλλὰ καὶ νὰ χάσουμε κάθε ἐλευθερία –κάτι ποὺ σὲ μεγάλο βαθμὸ ἔχει ἐπιτευχθεῖ κατὰ τὴν παρελθοῦσα περίοδο τῆς “πανδημίας”– ἀλλὰ κυρίως νὰ φθάσουμε σ’ ἕνα μεγάλο πυρηνικὸ ὁλοκαύτωμα, ποὺ θὰ καταστρέψει συνολικὰ τὸν Πολιτισμὸ καὶ κάθε πρόοδο τῆς ἀνθρωπότητος.

Παρακολουθώντας τὰ δυτικὰ Μέσα Μαζικῆς Ἐνημέρωσης, ἀνακαλύπτουμε τὴν πλήρη ἐγκατάλειψη, στὴν ὁποία ἔχουν προχωρήσει, τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, τῆς ὄντως Ζωῆς, τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ δηλαδὴ ποὺ ἕνωσε καθ’ ὑπόστασιν τὴν θεότητα μὲ τὴν ἀνθρωπότητα, θεώνοντας τὴν φύση ποὺ προσέλαβε ἐξ ἄκρας συλλήψεως, σὲ τέτοιο τέλειο βαθμό, ποὺ ὁ θάνατος ἀδυνάτησε νὰ τὴν καταστρέψει, ἀφοῦ ἀνέστη ἐκ νεκρῶν καὶ ἐκάθισε ἐκεῖ ποὺ τὴν εἶχε προορίσει στὴν Βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἐκ “δεξιῶν” τοῦ Πατρός, ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχει οὔτε πρῶτος, οὔτε δεύτερος, οὔτε ἀριστερά, οὔτε δεξιά, ἀφοῦ τὰ πάντα εἶναι ὑπέρλογα, ἄνευ κάθε εἴδους κτιστῆς κατηγοριοποίησης.

Συνέπεια τῆς τρομακτικῆς ἀπώλειας τῆς ὄντως Ζωῆς, εἶναι νὰ σκοτιστεῖ ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου καὶ νὰ ἀπολέσει τὸν λόγο ποὺ ὑπηρετεῖ τὴν Ζωή, καὶ νὰ ἔχει πέσει δυσ­τυχῶς σ’ἕνα παραλογισμὸ τόσο μεγάλο ποὺ τὰ πάντα ἔγιναν ἀμφιλεγόμενα καὶ συγκρουόμενα. Αὐτὸς ὁ παραλογισμὸς κατασκευάζει μία δική του “λογική”, τὴν λογικὴ τῆς (παντοίου εἴδους) αἱρέσεως καὶ τῶν παρὰ φύσιν ἰδεοληψιῶν, ποὺ ἔχουν ἐπικρατήσει παντοῦ, σὲ τέτοιο βαθμὸ ποὺ ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ βρεῖ τὴν πραγματικὴ εἰρήνη, ὄχι αὐτὴν ποὺ νομίζει ὁ κόσμος, ἀλλὰ ὅπως τὴν χαρίζει ὁ Θεάνθρωπος.

Ἡ αἵρεση σήμερα, ἀποτελεῖ κοινὸ τρόπο σκέψης, καὶ αἵρεση σημαίνει ἀπομόνωση, σύγκρουση, πόλεμος καὶ θάνατος σωματικὸς καὶ πνευματικός, καθὼς αὐτὴ χωρίζει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν ὄντως Ζωή. Πλήθυναν σὲ τέτοιο βαθμὸ οἱ αἱρετικὲς ἀντιλήψεις, ποὺ ἔφθασαν κάποιοι νὰ φαντάζονται ὅτι ὁ Χριστὸς σαρκώθηκε, ἔπαθε, σταυρώθηκε καὶ ἀναστήθηκε, ἁπλῶς γιὰ νὰ θεμελιώσει νέες “ἀρχὲς καὶ ἐξουσίες”, θεμελιώνοντας στὸ ὄνομά Του μία “νέα” πολιτικὴ δύναμη, ποὺ κατασκεύασε νέους δυνάστες καὶ καίσαρες, καὶ ἀκόμη χειρότερα, ἐπισκόπους καὶ “πρώτους”. Ὁ ἐπίσκοπος, ὡς “πρῶτος”, δὲν ὑπηρετεῖ πιὰ τὴν ἀλήθεια παρὰ μόνον τὴν τρέχουσα πολιτικὴ σκοπιμότητα, καταργώντας καὶ κενώνοντας τὴν θεανθρώπινη παρουσία τοῦ ἀναστάντος Κυρίου, εἰδικὰ στὴν ἐποχή μας.

Κάποτε ὁ σπουδαῖος θεολόγος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὁ ἀείμνηστος π. Ἰωάννης Ρωμανίδης, μοῦ εἶχε πεῖ: “ἐσὺ θὰ ζήσεις σὲ μία ἐποχὴ ποὺ θὰ προσπαθεῖς νὰ βρεῖς ἕνα ὀρθόδοξο ἐπίσκοπο, ἀλλὰ δὲν θὰ τὸν βρίσκεις πουθενά”. Καὶ ὄντως, ἦρθε στὴν σημερινὴ ἐποχὴ ἡ αἵρεση ποὺ χτύπησε τὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία διὰ τοῦ στόματος ἐπωνύμων “θεολόγων” (ὅπως ὁ Περγάμου Ἰωάννης Ζηζιούλας, ὁ Χ. Γιανναρᾶς, ἢ ὁ πνευματικός τους μέντορας, γ. Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ) ποὺ τὸ μόνο πρᾶγμα ποὺ κατάλαβαν ἀπὸ τὸν Χριστιανισμό, εἶναι πῶς “ἀπὸ ἄτομο κάποιος μπορεῖ νὰ γίνει πρόσωπο”(!) ἔχοντας πρῶτα ξεπεράσει τὴν “ἀναγκαιότητα τῆς φύσεώς του”, αὐτῆς τῆς ἰδίας ποὺ προσέλαβε ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, αὐτῆς τῆς φύσης ποὺ θέωσε κατὰ τὴν ἀνάσταση καὶ ἀνάληψή Του. Ὑπάρχει καμία λογικὴ εἰς τὸν νὰ ἀποκαλοῦν αὐτὴ τὴν ἀναστημένη καὶ θεωμένη φύση “ἀναγκαστικὴ καὶ ἀνελεύθερη” ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ ἐλευθερία κατ’ αὐτοὺς στηρίζεται μόνο στὸ πρόσωπο, εἶναι δηλαδὴ ἕνα προσωπικὸ κατόρθωμα; Τὸ παράλογο μετατρέπεται σὲ θεολογία καὶ τὰ γνωμικὰ πάθη τοῦ ἀνθρώπου, κατὰ τοὺς αἱρετικοὺς θεολόγους, ἀπελευθερώνουν τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν ἀνελεύθερη φύση ποὺ προσέλαβε ὁ ἴδιος ὁ Θεός! Ἂν ἦταν “ἀναγκαστική”, ἂν δὲν ὑπῆρχε ἐλευθερία, γιατί νὰ τὴν προσλάβει ὁ Θεὸς καὶ νὰ τὴν θεώσει; Γιατί νὰ μὴ προσλάβει ἕνα ἀνθρώπινο πρόσωπο, ὅπως ἰσχυρίστηκε κάποτε ὁ Νεστόριος; Λογικὴ τοῦ παραλόγου… Πάνω σ’ αὐτὴν τὴν νέα προσωποκρατικὴ λογική, θεμελιώθηκε μία πραγματικὴ “Μεγάλη Ἐπανεκκίνηση” τοῦ παραλόγου, καὶ ὅλο αὐτό, γιατί τὰ πάντα βασίζονται –πλέον– μόνον στὸ γνωμικὸ θέλημα ποὺ θεωρεῖται ὡς πραγματικὴ ἐλευθερία. Σ’ αὐτὸ ἄλλωστε, θεμελιώνεται ἡ μεταμοντέρνα κατάσταση, ποὺ χρησιμοποιεῖ ἀποκλειστικὰ ὡς μέτρο ἐλευθερίας, τὴν γνωμικὴ ἐπιλογὴ καὶ ὄχι τὸ φυσικὸ θέλημα.

Μέσα σ’ αὐτὸν τὸν ἀπόλυτο παραλογισμὸ –μοιραῖα– ἀναπτύχθηκε καὶ ἡ ρητορικὴ τοῦ πολέμου στὴν Οὐκρανία, ἀπὸ τὰ ἀντίστοιχα μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης τῶν δύο ἐμπόλεμων παρατάξεων. Καὶ οἱ δύο πλευρὲς ὅμως ἐμφανίζονται μὲ ἕνα “μανιχαϊκὸ” προσωπεῖο.

Στὴν δυτικὴ ἐκδοχὴ ἑρμηνείας τοῦ πολέμου, ἐμφανίζεται ἕνας νέος Βελζεβοὺλ ἢ ἀλλιῶς ἕνας νέος Χίτλερ, ὁ ὁποῖος ὀνομάζεται Πούτιν καὶ προσπαθεῖ νὰ κατακτήσει ἕνα ἐλεύθερο δημοκρατικὸ κράτος, αὐτὸ τῆς Οὐκρανίας, ἐκκινεῖ ἕνα ἐπιθετικὸ πόλεμο, γιατί τελικῶς θέλει νὰ κατακτήσει ὅλο τὸν κόσμο. Ὁ δὲ “δημοκρατικὰ” ἐκλεγμένος ἡγέτης –πρώην κωμικός– Ζελένσκυ, σὰν ἄλλος Λεωνίδας, προσπαθεῖ νὰ ἐμποδίσει τὴν κατάκτηση τοῦ λοιποῦ “ἐλευθέρου κόσμου” ποὺ στηρίζεται στὸ “δίκαιο”, στὰ “δημοκρατικὰ ἰδεώδη” καὶ τὴν “ἐλευθερία τοῦ προσώπου” (ἀνώτερο ἰδανικὸ τῆς Δυτικῆς Κοινωνίας), στὶς Οὐκρανικὲς “Θερμοπύλες”. Ὑπάρχει λοιπὸν ὁ Χίτλερ–Πούτιν, ποὺ θὰ πρέπει νὰ νικηθεῖ πάσῃ θυσίᾳ, γιατί ἀποτελεῖ τὸν ἔσχατο κίνδυνο γιὰ τὴν δημοκρατία καὶ τὴν ἐλευθερία. Σὲ αὐτὸ τὸ διανοητικὸ σχῆμα, ὑφίσταται ἡ ἑξῆς μανιχαϊκὴ διαφοροποίηση: ἂν τὸν πόλεμο τὸν κάνουν οἱ Ἀμερικανοὶ καὶ βομβαρδίζουν κράτη, ὅπως ἡ Γιουγκοσλαβία, ἢ ἂν ἐπιτίθενται στὸ Ἀφγανιστάν, στὸ Ἰράκ, ἂν ἀναμιγνύονται στὸν πόλεμο τῆς Ὑεμένης καὶ οὕτω καθεξῆς, αὐτοὶ οἱ πόλεμοι εἶναι δίκαιοι ἐξ ἀρχῆς, ἐνῷ οἱ ἐχθροὶ τῶν ΗΠΑ καὶ τοῦ ΝΑΤΟ εἶναι πάντα οἱ κακοί… Ἐξ ἀντιθέτου, ὅσων δὲν ἀνήκουν στὸ ΝΑΤΟ καὶ τὸ εὐρύτερο Δυτικὸ μπλὸκ δυνάμεων, οἱ πόλεμοι (ἀνεξαρτήτως αἰτίας), εἶναι πάντα ἀνήθικοι καὶ καταδικαστέοι…

Ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς Ρωσίας, ὡς κυρίαρχη συλλογιστικὴ προβάλλεται ὅτι, ἡ συλλογικὴ Δύση ἔχει ἠθικὰ ἐκπέσει, καὶ ὀφείλει νὰ ἡττηθεῖ ἀπὸ τὴν μεγάλη πανστρατιὰ τῆς Ρωσίας ποὺ μάχεται καὶ προστατεύεται ἀπὸ τὸν Ἀναστάντα Κύριο, καθὼς ὁ Ρωσικὸς λαὸς εἶναι ὁ ἐκλεγμένος λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ γνωρίσει τὴν πτώση ἢ τὴν αἵρεση! Σταθερὰ ὑπενθυμίζεται ὅτι ἡ πρώτη Ρώμη ἔπεσε στὴν αἵρεση, ἡ δεύτερη τῆς Κωσταντινουπόλεως καὶ αὐτὴ ἔχασε τὸν δρόμο, παραμένει μόνη ἐλπίδα σωτηρίας ἡ τρίτη Ρώμη, ἡ Μόσχα, ἡ ὁποία ποτὲ δὲν μπορεῖ νὰ πέσει καταγῆς, γιατί πολεμᾶ τὶς αἱρέσεις καὶ τὸν ἠθικὸ ἐκπεσμὸ τῆς Δύσεως ποὺ προσπαθεῖ νὰ εἰσέλθει εἰς τὴν ἁγία Ρωσία καὶ νὰ καταστρέψει τὰ πάντα. Καὶ αὐτὸς ὁ λαὸς τῆς Ρωσίας, δὲν θὰ μπορέσει ποτὲ νὰ δεχθεῖ τὴν προπαγάνδα τῶν αἱρετικῶν, γιατί ἀνήκει στὸν λαὸ ποὺ ὁ Θεὸς προόρισε νὰ σώσει ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὴν διαφθορά! Οἱ Οὐκρανοὶ εἶναι ἡ μικρὴ Ρωσία ποὺ πρόδωσε τὰ ἰδανικὰ τῆς ἁγίας Ρωσίας καὶ συντάχθηκε μὲ τὴν διαφθορὰ τῆς Δύσεως μὲ τὸν ἐκπεσμὸ καὶ τὸ ναζισμό, καὶ ὁ πρόεδρος Ζελένσκυ δὲν εἶναι βέβαια ἕνας νέος Λεωνίδας τῶν Θερμοπυλῶν, ἀλλὰ ἕνας νεο–ναζί, ἕνας νέος Χίτλερ ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὰ ἰμπεριαλιστικὰ συμφέροντα τῶν Νατοϊκῶν.

Καὶ ἡ Ρωσία λοιπὸν ἐφαρμόζει ἕνα “μανιχαϊκὸ” διανοητικὸ σχῆμα, ποὺ δέχεται ὅτι μόνο αὐτὴ κατέχει τὴν ἀλήθεια, ἐνῷ ἡ Δύση εἶναι μία παιδεραστικὴ διεφθαρμένη κοινωνία ποὺ στηρίζεται στὴν ψευδαπάτη. Σὲ αὐτὸ τὸ σχῆμα, ὁ Πατριάρχης τῆς Μόσχας μετατρέπεται σὲ “Πρῶτο” τῶν ἁπανταχοῦ Σλάβων, ὁ ὁποῖος δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ πέσει στὴν αἵρεση, γιατί προστατεύεται ἀπὸ τὴν χάρη τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου, μόνο καὶ μόνο, ἐπειδὴ εἶναι ὁ “Πρῶτος” ποὺ ὑπηρετεῖ τὴν πᾶσα ἀλήθεια. Καὶ ἡ ἀλήθεια ὁ ἀναστὰς Κύριος μετατρέπεται κατὰ τὴν Ρωσικὴ παράδοση σὲ Δία τῆς ἑλληνικῆς μυθολογίας, σὰν καὶ αὐτὸν ποὺ ζωγραφίστηκε στὴν Ἐκκλησία τοῦ Σωτῆρος τῆς Μόσχας (τοῦ λείπουν μόνο οἱ κεραυνοί), ὁ ὁποῖος βέβαια ἔχει ἀνάγκη ἑνὸς “Πρώτου”, γιὰ νὰ “μπορέσει” νὰ ἐπικρατήσει…

Μέσα σὲ ὅλη αὐτὴ τὴν σύγχυση, ὁ “Πρῶτος” τῆς δεύτερης Ρώμης ὁ Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος θεωρεῖ μόνο τὸν ἑαυτό του, “Πρῶτο ἄνευ ἴσων”, κάτι ποὺ τοῦ δίνει τὴν δυνατότητα νὰ εἰσέρχεται στὶς ἁπανταχοῦ ἐπισκοπὲς καὶ Πατριαρχεῖα καὶ νὰ δημιουργεῖ “αὐτοκέφαλες ἐκκλησίες” κατὰ τὸ δοκοῦν, ποὺ θεωροῦνται κανονικὲς ὄχι ἐπειδὴ στηρίζονται στὸ Κανονικὸ Ὀρθόδοξο Δίκαιο, ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶναι ἀποφασισμένες ἀπὸ τὸν “Πρῶτο”, ἑνὸς “Πρώτου” ποὺ εἶναι ἀδύνατον νὰ σφάλλει… Συντάσσεται δὲ ὁλόψυχα μὲ τὸ μανιχαϊκὸ ἰδεολογικὸ σχῆμα τῆς Δύσεως καὶ κατηγορεῖ τὸν Πούτιν σὰν δικτάκτορα- διάβολο, ποὺ ἔχει ἀπολέσει τόσο πολὺ τὴν ψυχή του, πρωταρχικὰ ἐπειδὴ ὁ ἀπώτερος σκοπὸς εἶναι νὰ ἐξολοθρεύσει τὸν Πατριάρχη τῆς Κωσταντινουπόλεως! Εὔχεται τὴν ἧττα τοῦ Πούτιν καὶ ἂν ὁ ἴδιος δὲν θεωρεῖ τὸν ἑαυτό του συνυπεύθυνο ὅλης αὐτῆς τῆς αἱματηρῆς καταστάσεως ἐν τούτοις “σκασίλα του”, ἂν διχάζεται ἡ Ὀρδοδοξία, δὲν τὸν ἐνδιαφέρει καθόλου ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῆς Γῆς, ἀλλὰ μόνο τὰ συμφέροντα τῶν φαναριωτῶν ποὺ σὲ αὐτὴ τὴν συγκυρία συντάσσονται μὲ τὰ συμφέροντα τῆς Ἀμερικῆς!

Τί γίνεται ὅμως στὴν Δύση μὲ τὸν πάπα τῆς παλαιᾶς Ρώμης, τὸν ἀλάθητο τῶν ἀλαθήτων καὶ τὸν “Πρῶτον τῶν πρώτων”; Πρὶν λίγες ἡμέρες ἐκδόθηκε μία σημαντικὴ συνέντευξη στὴν σημαντικὴ Ἰταλικὴ ἐφημερίδα Corriere della sera, ποὺ δημιούργησε μεγάλο θόρυβο καὶ προκάλεσε πλῆθος ἀντιδράσεων ἐντὸς καὶ τῶν δύο ἀντιμαχομένων παρατάξεων.

Ὁ πάπας Μπεργκόλιο ἀνέφερε στὴν συνέντευξη: “Ἐδῶ καὶ πολὺ καιρὸ δὲν μπορῶ νὰ κινηθῶ ἀπὸ τοὺς φρικτοὺς πόνους […] ἐδῶ καὶ πολὺ καιρὸ δὲν μπορῶ νὰ περπατήσω […] Χρειάζεται ἴσως καὶ λίγος πόνος καὶ ταπείνωση…”. Βέβαια ὁ πάπας ἔδωσε αὐτὴ τὴν συνέντευξη ὄχι, γιὰ νὰ δείξει τὰ προβλήματα τῆς ὑγείας του, ἀλλὰ γιὰ νὰ μιλήσει γιὰ τὰ θέματα ποὺ προκαλοῦν προβλήματα στὴν Εὐρώπη: “σταματῆστε, σταματῆστε αὐτὸν τὸν πόλεμο”, ἐνῷ συνεχίζει, “Τὴ πρώτη ἡμέρα τοῦ πολέμου τηλεφώνησα στὸν πρόεδρο Ζελένσκυ, ἀλλὰ ἀπέφυγα νὰ τηλεφωνήσω στὸν Πούτιν. Τὸν εἶχα ἀκούσει τὸν Δεκέμβριο, ὅταν εἶχα τὰ γενέθλιά μου, ἀλλὰ σὲ αὐτὴν τὴν περίσταση, ὄχι. Δὲν τοῦ τηλεφώνησα καθόλου. Ἔκανα μία κίνηση ποὺ ὅλος ὁ κόσμος εἶδε. Πῆγα στὴν πρεσβεία τῆς Ρωσίας καὶ τοὺς ζήτησα νὰ μοῦ ἐξηγήσουν τὸ γιατί τοῦ πολέμου λέγοντας καὶ φωνάζοντας. “Σταματῆστε, σταματῆστε πιὰ αὐτὸν τὸν πόλεμο, σᾶς ἱκετεύω σταματῆστε τον”. Κατόπιν ζήτησα ἀπὸ τὸν καρδινάλιο Παρολίν, μετὰ ἀπὸ 20 ἡμέρες πολέμου, νὰ μεταβιβάσει τὸ μήνυμά μου στὸν Πούτιν, ὅτι ἤμουν ἕτοιμος νὰ πάω στὴν Μόσχα. Βέβαια θὰ ἔπρεπε καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Κρεμλίνου νὰ ἀνοίξει μία πόρτα, πρᾶγμα ποὺ ἀπέφυγε νὰ κάνει. Δὲν πήραμε ἀκόμη καμμία ἀπάντηση καὶ ἐπιμένουμε, ἀλλὰ πιστεύω ἰσχυρά, ὅτι ὁ Πούτιν ἢ δὲν μπορεῖ ἢ δὲν θέλει νὰ πρα­γματοποιήσει τὴν συνάντηση σὲ αὐτὴν τὴν συγκυρία. Μὰ ὅλη αὐτὴ τὴν κακία πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν σταματήσει κανείς; 25 χρόνια πρὶν στὴν Ρουάντα συναντήσαμε τὴν ἴδια ἱστορία”.

Ἡ ἀνησυχία τοῦ πάπα εἶναι ὅτι αὐτὸς ὁ πόλεμος εἶναι πολύπλοκος καὶ δὲν μπορεῖ νὰ σταματήσει σύντομα, ἀλλὰ ἐπιπλέον κινδυνεύει νὰ ἐξελιχθεῖ σὲ παγκόσμια σύρραξη, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ τὸ ΝΑΤΟ καὶ οἱ ΗΠΑ εἶναι ἀνακατωμένοι: “τὸ γαύγισμα τοῦ ΝΑΤΟ στὴν πόρτα τοῦ Πούτιν”, ὅπως εἶπε χαρακτηριστικά, εἶναι ποὺ ὁδήγησε τὸν ἡγέτη τοῦ Κρεμλίνου νὰ βαδίσει στὸ πόλεμο: “μία ὀργὴ ποὺ δὲν γνωρίζω τὴν αἰτία, ἀλλὰ ξέρω ἀκριβῶς ποιὸς τὴν διευκόλυνε”. Στὴν συνέντευξη φαίνεται καθαρὰ ἡ ἄποψή του ὅτι ὁ Πούτιν δὲν βούλεται νὰ σταματήσει τὸν πόλεμο, ἐνῷ ἡ ἀποστολὴ ὅπλων στὴν Οὐκρανία ἀπὸ τὴν Δύση, τὸν βρίσκει ἀπροετοίμαστο: “δὲν μπορῶ νὰ ἀπαντήσω, εἶμαι πολὺ μακριὰ ἀπὸ τὴν ἀπάντηση, ἂν εἶναι δίκαιο νὰ σταλοῦν ὅπλα στὴν Οὐκρανία. Αὐτὸ ὅμως ποὺ φαίνεται καθαρὰ εἶναι ὅτι ἐκεῖ δοκιμάζονται νέα ὁπλικὰ συστήματα. Οἱ Ρῶσοι τώρα ξέρουν ὅτι μὲ τὰ τεθωρακισμένα ὀχήματα δὲν μποροῦν νὰ κερδίσουν ἕνα πόλεμο καὶ περνᾶνε σὲ νέα συστήματα. Οἱ πόλεμοι γίνονται γι’ αὐτὸ τὸν σκοπό, γιὰ νὰ δοκιμάζονται τὰ ὁπλικὰ συστήματα ποὺ οἱ βιομηχανίες παράγουν. Ἔτσι ἔγινε καὶ μὲ τὸν ἐμφύλιο πόλεμο στὴ Ἱσπανία πρὶν τὴν ἔναρξη τοῦ Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Τὸ ἐμπόριο ὅπλων εἶναι ἕνα τεράστιο σκάνδαλο ποὺ μόνο λίγοι μποροῦν νὰ τὸ πολεμήσουν καὶ νὰ τὸ ξεπεράσουν. Δύο χρόνια πρὶν στὸ λιμάνι τῆς Γένοβας ἔφθασε ἕνα πλοῖο γεμᾶτο ἀπὸ ὅπλα ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ξεφορτωθοῦν καὶ νὰ μεταφερθοῦν στὴν Ὑεμένη. Οἱ λιμενεργάτες ὅμως ἀρνήθηκαν νὰ τὸ πράξουν, λέγοντας: σκεφτόμαστε τὰ παιδάκια τῆς Ὑεμένης. Εἶναι ἕνα μικρὸ δεῖγμα ποὺ μακάρι νὰ πολλαπλασιασθεῖ”.

Στὴν ἐρώτηση, τοῦ ἐὰν ὁ Πατριάρχης Κύριλλος ἔχει τὴν δυνατότητα, ὡς “Πρῶτος” τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας νὰ πείσει τὸν ἀρχηγὸ τοῦ Κρεμλίνου, ὥστε νὰ ἀνοιχθεῖ μία μικρὴ δίοδος εἰρήνης; Ὁ πάπας τῆς Ρώμης κουνώντας τὸ κεφάλι του ἀπαντᾶ: “Μίλησα μὲ τὸν Κύριλλο 40 περίπου λεπτὰ μέσῳ τηλεδιάσκεψης. Τὰ πρῶτα εἴκοσι κρατώντας ἕνα χαρτὶ στὰ χέρια του, μοῦ διάβαζε τὶς δικαιολογίες τοῦ πολέμου. Ἄκουσα προσεκτικὰ καὶ τοῦ ἀπάντησα: ὅλες αὐτὲς τὶς δικαιολογίες δὲν τὶς καταλαβαίνω, Ἀδελφέ, ἐμεῖς δὲν εἴμαστε ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες στὴν ὑπηρεσία τοῦ Κράτους, δὲν μποροῦμε νὰ χρησιμοποιοῦμε τὶς πολιτικὲς δικαιολογίες, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθοῦμε τὸν Χριστό. Εἴμεθα ποιμένες τοῦ ἴδιου λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ψάχνουμε νὰ βροῦμε τὴν εἰρήνη. Ὁ Πατριάρχης δὲν πρέπει νὰ μεταμορφωθεῖ σὲ ἕνα ἁπλὸ κληρικὸ τοῦ Πούτιν. Εἴχαμε συμφωνήσει γιὰ μία συνάντηση μαζί του στὴν Ἱερουσαλὴμ στὶς 14 Ἰουνίου. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἦταν αὐτὴ ἡ συνάντηση ἡ δεύτερη φορά ποὺ συναντιόμαστε πρόσωπο μὲ πρόσωπο, καὶ βέβαια δὲν θὰ εἶχε καμία σχέση μὲ τὸν πόλεμο. Τώρα πιὰ καὶ ὁ ἴδιος εἶναι σύμφωνος. Ἂς σταματήσουμε, γιατί μπορεῖ αὐτὴ ἡ συνάντηση νὰ καταστεῖ ἀμφιλεγόμενο σημεῖο”. Ἐδῶ τελειώνει τὴν ἀναφορά του ὁ πάπας σχετικὰ μὲ τὸν Πατριάρχη Κύριλλο.

Τὴν ἑπόμενη ἡμέρα τῆς παπικῆς συνεντεύξεως, ὁ Κύριλλος ἀπάντησε ἐνοχλημένος καὶ δήλωσε τὰ ἀκόλουθα: “εἶναι λυπηρὸ ὅτι μετὰ ἀπὸ ἑνάμισυ μήνα τῆς συνομιλίας, ὁ πάπας ἐπέλεξε ἕνα ἐσφαλμένο τόνο, γιὰ νὰ κοινοποιήσει στὸν κόσμο τὸ περιεχόμενο αὐτῆς τῆς συνομιλίας. Αὐτὲς οἱ δηλώσεις ἐπιδεικνύουν μία περιορισμένη δυνατότητα νὰ βοηθήσουν πραγματικὰ ἕνα εἰλικρινῆ διάλογο μεταξὺ τῆς Ὀρθο­δόξου καὶ Καθολικῆς Ἐκκλησίας, διάλογο ποὺ εἶναι ἀνα­γκαῖος σὲ αὐ­τὴν τὴν δύσκολη στιγμὴ ποὺ διανύουμε”. Αὐτὸ τὸ σχόλιο δημοσιεύθηκε ἀπὸ τὸ Τμῆμα ἐξωτερικῶν ἐκκλησιαστικῶν σχέσεων τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας στὸ πρακτορεῖο εἰδήσεων Interfax. Τὴν ἴδια στιγμὴ ἡ Κομισιὸν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, ἀνακοίνωσε καὶ νέο ἐπικείμενο –ἕκτο– πακέτο κυρώσεων κατὰ τῆς Ρωσίας. Σύμφωνα μὲ πληροφορίες στὶς κυρώσεις θὰ περιλαμβάνεται καὶ ὁ Πατριάρχης Κύριλλος…

Ταυτόχρονα, πρόσφατη εἶναι ἡ δήλωση Πούτιν, ὅπου δήλωσε ὅτι ὁ πάπας εἶναι ἕνας εἰλικρινὴς συνομιλητὴς καὶ θὰ εἶναι εὐπρόσδεκτος στὴν Ρωσία. Τὸ πότε θὰ τὸ κανονίσουν οἱ περιστάσεις.

Καὶ ἐνῷ συμβαίνουν ὅλα αὐτά, καὶ ἐνῷ ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία βαδίζει ὁλοταχῶς πρὸς τὴν υἱοθέτηση τοῦ Φαναριώτικου παγκόσμιου “πρωτείου” –πηγὴ πάντων τῶν αἱρέσεων– ἐκεῖνος ποὺ εἶναι καταδικασμένος σὰν αἱρετικὸς ὄχι μόνο ἀπὸ Συνόδους, ἀλλὰ καὶ στὶς καρδιὲς τῶν ἁπανταχοῦ Ὀρθοδόξων πιστῶν, ὁ πάπας τῆς παλαιᾶς καὶ πρώτης Ρώμης, δίνει μόνος του ἕνα ἀγῶνα γιὰ τὸν Χριστό, ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ δυστυχῶς παρέκκλινε ὁδηγώντας ἑκατομμύρια πιστῶν στὸ ἔλεος τοῦ Διαβόλου, (πατέρα καὶ “πρώτου” τῶν αἱρέσεων). Θὰ περιμέναμε τὸ μάθημα ποὺ δίνει ὁ αἱρετικὸς πάπας τῆς Ρώμης, νὰ τὸ ἔδιναν τὰ δύο ἀντιμαχόμενα “πρῶτα” Πατριαρχεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καὶ νὰ ἀπορρίψουν τὸ ταχύτερον τὰ ἰδεολογήματα τῆς ἑκάστοτε πολιτικῆς ἐξουσίας, καθὼς καὶ τὸν διχαστικό–μανιχαϊκο τρόπο ἑρμηνείας τῶν γεγονότων. Νὰ κηρύξουν δέ, χωρὶς τὸν φόβο ὅτι θὰ χάσουν τὶς πρωτοκαθεδρίες ὅτι τὸ κέντρο τῆς ζωῆς τοῦ κάθε χριστιανοῦ δὲν εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ἀλλὰ ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός. Μόνον ἔτσι θὰ ἐξαλειφθεῖ ὁ φόβος στὶς καρδιὲς τῶν πιστῶν καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεανθρώπου θὰ βασιλεύσει παντοῦ, ἀκόμη καὶ μέσα στὶς πιὸ δύσκολες καταστάσεις, ἀκόμη καὶ ὅταν τὰ τύμπανα τοῦ πολέμου ἠχήσουν ἀκόμη πιὸ βαριά…

Χριστὸς Ἀνέστη ἀδελφοί!

Χριστὸς Ἀνέστη, σὲ ὅλο τὸ μικρὸ ποίμνιο ποὺ ἀγωνίζεται ἐνάντια στὴν ἀποστασία, στὶς αἱρέσεις, στὸν θάνατο.

Ἀληθῶς Ἀνέστη ὁ Κύριος, μόνη ἀλήθεια ποὺ κανένας Μανιχαϊστής, “πρῶτος” ἢ πρωτειομανής, δὲν θὰ μπορέσει ποτὲ νὰ καταργήσει.

Previous Article

Ο Μακρόν εγκαινιάζει πρόγραμμα ψηφιακής ταυτότητας εμβολίου (SGIN) με σύνδεση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Next Article

Πόντος και Μ. Ασία…. μία η γενοκτονία