Ὁ ὀφφικιάλιος Χρ. Γιανναρᾶς κατὰ τοῦ Φαναρίου

Share:

Ὁ κ. Χρ. Γιανναρᾶς ἐδημοσίευσεν ἕνα κείμενόν του, διὰ νὰ ἐπικρίνη τὰς ἀπόψεις τοῦ Σεβ. Μπάτσκας Εἰρηναίου Μπούλοβιτς σχετικὰ μὲ τὸ οὐκρανικόν. Ἡ εἴδησις δὲν εἶναι ὅμως ἡ ἀπηνὴς κριτική του πρὸς τὴν Μόσχαν ἀλλὰ πρὸς τὸ Φανάρι, καίτοι ὀφφικιάλιος αὐτοῦ! Ἐρανίζομεν ἐλάχιστα, ὡς ἀνηρτήθησαν εἰς τὴν ἱστοσελίδα «romfea.gr» τῆς 10ης Ἰουνίου 2021:

«…Θέλω, λοιπόν, εἰλικρινὰ νὰ τὸν διαβεβαιώσω ὅτι δὲν κατορθώνω νὰ ξεδιαλύνω, ποιὸς «ἔχει δίκιο» καὶ ποιὸς «ἔχει ἄδικο» στὴν περίπτωση τῆς οὐκρανικῆς αὐτοκεφαλίας. Ἀλλὰ καὶ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ποιὰ ἀξίωση «ἀλάθητου» θὰ ἐνισχύσει τὸ «δίκιο» μου – μὲ ἐνδιαφέρει σίγουρα, τί εἶναι ἀληθινὸ καὶ τί ψεύτικο, ὄχι τί εἶναι «κανονικὸ» καὶ «νόμιμο»…

Ἔχει κάνει χιλιάδες λάθη τὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως καὶ συνεχίζει ἀκάθεκτο νὰ ἁμαρτάνει. Ὑπέκυψε στὸν ἐκβιασμὸ ποὺ ὑπέστη ἀπὸ τὸ βαρβαρικὸ τότε Κίεβο… Καὶ ἐπανέλαβε αὐτὸ τὸ ἀναιρετικὸ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀλήθειας ἁμάρτημα ἀργότερα καὶ μὲ τοὺς Σέρβους, στὴ συνέχεια καὶ μὲ τοὺς Ρουμάνους, τελικὰ καὶ μὲ τὴ Βουλγαρία, τὴ Γεωργία – κάθε «ἐθνικὴ» Ἐκκλησία…

Μᾶς βοηθάει ἡ ὑπεροψία καὶ ἐξουσιαστικὴ ἔπαρση τῆς Μόσχας νὰ συνειδητοποιοῦμε, πόσο πολύτιμο δῶρο τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ παρατεινόμενη αἰχμαλωσία τοῦ πρωτόθρονου Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στὸν ζυγὸ τοῦ Ὀθωμανικοῦ Ἰσλάμ. Ὅσο διαρκεῖ αὐτὴ ἡ ταπεινωτικὴ αἰχμαλωσία (καὶ πέρας δὲν φαίνεται στὸν ὁρίζοντα), τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως εἶναι ὁλοφάνερα, «ὁ πάντων ἔσχατος»…

Φυσικά, μέσα στὰ ὅρια ἀνεπάρκειας τοῦ κτιστοῦ, συχνὰ καὶ ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, ὅπως κάθε ἐπίσκοπος, μιμεῖται μεθόδους, τακτικές, νοοτροπίες «ἐκσυγχρονισμένων» θεσμῶν ἐξουσίας. Γιὰ παράδειγμα: Ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύν­οδος (17-26 Ἰουνίου τοῦ 2016, στὴν Ἀκαδημία Κρήτης-Κολυμπάρι): Ἦταν μία καταφανὴς ἀπομίμηση, μὲ κραυγαλέα τὴ μειονεξία, σὲ σχέση μὲ τὸ πρωτότυπο καὶ αὐθεντικό, Γενικῶν Συνελεύσεων τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν ἢ «ὁλομέλειας» ἀξιωματούχων ὁποιουδήποτε διεθνοῦς ὀργανισμοῦ – ἀντιγραφὴ κοσμικῶν προτύπων, προτεσταντικῶν «συμβουλίων», ρωμαιοκαθολικῶν κονκλάβιων. Ἔμοιαζε νὰ μὴν ὑπάρχει ἡ παραμικρὴ ἐπίγνωση ὅτι στὴν Ἐκκλησία ἀληθεύει μόνο ὅ,τι καθολικῶς κοινωνεῖ­ται…».

Previous Article

Αυτοκεφαλία της “Μακεδονικής Εκκλησίας”: Ο τριπλός κίνδυνος για την Εκκλησία της Ελλάδος

Next Article

Βέλη Κωνσταντινουπόλεως κατὰ Ἀντιοχείας καὶ Ἱεροσολύμων

Διαβάστε ακόμα