Η συνήθεια της αμαρτίας

Share:
  • Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης αναφέρει το θαύμα της θεραπείας του παραλυτικού πλησίον της Προβατικής κολυμβήθρας. Ονομαζόταν Προβατική από την ονομασία της πύλης, όπου δι᾽ αυτής έβαζαν τα πρόβατα, τα οποία σύμφωνα με τον νόμο προσέφεραν θυσία.

Σε αυτήν την κολυμβρήθρα κατέβαινε Άγγελος Κυρίου και τάραζε τα ύδατα και όποιος έμπαινε πρώτος όποια αρρώστια και αν είχε, εθεραπεύετο. Εκεί λοιπόν ευρίσκετο και ο παραλυτικός επί τριάντα οκτώ χρόνια.

Όταν τον είδε ο φιλάνθρωπος, αλλά παντογνώστης Κύριος τον ερωτά: «Θέλεις υγιής γενέσθαι;» Απαντά ο παραλυτικός: «Κύριε, άνθρωπον ουκ έχω…».

Του λέγει ο Κύριος: «Έγειρε, άρον τον κράβαττόν σου και περιπάτει» (Ιω. ε´ 5,7,8). Όταν κατόπιν ο Κύριος τον βρίσκει του λέγει: «ίδε υγιής γέγονας· μηκέτι αμάρτανε, ίνα μη χείρόν σοι τι γένηται» (Ιω ε´ 14).

  • Όπως αναφέρεται στο Πεντηκοστάριο, πολλά διδάγματα παίρνουμε από την θεραπεία του παραλυτικού. Πολλές φορές ο της μεγάλης βουλής Άγγελος είναι έτοιμος να ιατρέψη την λέπρα της αμαρτίας. Όμως, ο αμαρτωλός, ο νοητός παράλυτος, κλείνει τους οφθαλμούς, για να μη δη τον ιατρόν και προτιμά να είναι νεκρός, κατάκοιτος στην αμαρτία, παρά να ζη στην αρετή.

Πως συμβαίνει αυτό; Ποία είναι η αιτία; Η πονηρά συνήθεια της αμαρτίας. Αυτή είναι η αιτία που έχει δεμένο τον αμαρτωλό στο κρεβάτι της αναισθησίας.

  • Έγραφε ο Ιερός Αυγουστίνος εξομολογούμενος για τις δικές του αμαρτίες «Έστεγον δεδεμένος», αναστέναζα, διότι ήμουν δεμένος. Από ποίον; από την δική μου σιδερένια συνήθεια, η οποία τόσο με έφερε στην ακολασία: «Κανένας, έλεγε, δεν καταλαβαίνει το πόσο δύσκολο, πόσο πόνο, πόσο πόλεμο έχει, για να φύγη μία παλιά συν­ήθεια παρά μόνο αυτός που την δοκίμασε».
  • Ένας διδάσκαλος παρουσίαζε την συνήθεια σαν ένα άγριο πουλί, που το δένουν με ένα σχοινί και όταν το αφήνουν να πετάξη, πάλι πέφτει κάτω, αφού είναι δεμένο. Έτσι πολλές φορές άνθρωποι που ευρίσκονται στην συνήθεια των παθών, εκκινούν κάποια στιγμή να εγκρατεύωνται, να νηστεύουν, να κατηγορούν την προηγούμενη ζωή, ξαφνικά όμως τους βλέπεις πάλι να κρέμωνται στο βάραθρο της αμαρτίας, επειδή ο διάβολος τους έχει δεμένους με το σχοινί της συνηθείας. Λέγουν για τον Μιθριδάτη ότι από μικρός έπαιρνε δηλητήριο, στην τροφή και το συνήθισε τόσο πολύ, που όταν χρειάσθηκε να πάρη δηλητήριο, για να γλυτώση από τους εχθρούς, δεν έκαμε χρήση. Το ίδιο συμβαίνει και στον αμαρτωλό, όταν η αμαρτία γίνεται δεύτερη φύση, μεταχειρίζεται χωρίς όρεξη τα Μυστήρια.
  • Κάποτε λέγουν οι δήμιοι συνέλαβαν ένα νεαρό κλέπτη και ετοιμάζονταν να τον κρεμάσουν. Παρεκάλεσε τότε τους δήμιους να τον αφήσουν να πλησιάση την μητέρα του. Πράγματι τον άφησαν οι δήμιοι, νομίζοντες ότι θα την ασπασθή για τελευταία φορά. Όμως ο κλέπτης προς έκπληξιν όλων πλησίασε την μητέρα και προσποιούμενος δήθεν ότι θα έλεγε κάτι στο αυτί της μητέρας, το αρπάζει και το κόβει με τα δόντια του. Μετά είπε σε όλους όσους ήταν εκεί: «Αυτή είναι η αιτία του θανάτου μου, αυτή και όλης της κακίας μου. Διότι αν μου έκοβε την συνήθεια, την οποία είχα από μικρός να κλέβω τις πινακίδες των συμμαθητών μου, δεν θα είχα φτάσει τώρα σε αυτή την συμφορά».
  • Ο φιλόσοφος Πλάτων βλέποντας ένα φίλο του να του κλέβη ένα κύβο, άρχισε να τον βρίζη πολύ σκληρά. Τότε του λέγει ο φίλος του «Για ένα τόσο μικρό πράγμα με βρίζεις τόσο πολύ;». Ο Πλάτων του απαντά: «Αλλά το γ᾽ έθος ου σμικρόν». Μικρό είναι το αμάρτημά σου, φίλε μου, αλλά η συνήθεια που το κάνεις δεν είναι μικρή. Δηλαδή, μπορεί να είναι μικρή η αμαρτία, αλλά η συνήθεια θανατηφόρος.
  • Πως θα γιατρέψουμε την κακή συνήθεια; Διαβάζουμε στο Πεντηκοστάριο:

Πρώτα, πρώτα τρέξε στην παντοδυναμία του Θεού. Ρωτά ο Κύριος: «Θέλεις υγιής γενέσθαι;» (Ιω. ε´ 6). Πρέπει οι ίδιοι να το θέλουμε και να καταφύγουμε στον Θεό.

Δεύτερον, η επιθυμία μας και αγάπη στα αντίθετα της συνηθείας· π.χ. θέλεις να κόψης την συνήθεια της μέθης και της πολυφαγίας, κατάφευγε στην νηστεία. Θέλεις να κόψης τα σαρκικά, πορνείες, μοιχείες; Ζήτησε να αποκτήσης την καθαρότητα της παρθενίας των Αγγέλων. Θέλεις να αποφύγης την μνησικακία και την έχθρα; Αγάπησε την αμνησικακία και την αγάπη του Θεού. Σε κυριεύει η αλαζονεία, η υπερηφάνεια; Αγάπησε την ταπεινοφροσύνη του Δεσπότου σου Χριστού. Για όλα τα πάθη υπάρχει και το αντίδοτο: Το Ευαγγέλιό μας.

Και τρίτον, η παντελής καθυπόταξη του σώματος, που είναι πολύ δύσκολο να νικήσης, στον εσταυρωμένο Χριστό και την Παναγία του ζωή.

 

Previous Article

Ο Ιεροσολύμων, το Αυτοκέφαλον και ο Οικουμενισμός ακυρώνουν την Μ. Σύνοδον

Next Article

Μία Εκκλησία, δύο παραδόσεις;

Διαβάστε ακόμα