17 Σεπτεμβρίου

Share:

 

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Γαλ. β΄ 16-20

  16 Εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν ᾿Ιησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ. 17 εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; μὴ γένοιτο. 18 εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι. 19 ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω. 20 Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός· ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ.

 

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Μρ. η΄ 34 – θ΄ 1

  34 Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς͵ στις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν͵ ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι. 35 ὃς γὰρ ν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ΄ ἂν ἀπολέσει τὴν αυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου οτος σώσει αὐτήν. 36 τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον κερδῆσ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῆ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; 37 τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; 38 ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ͵ καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.

  θ΄ 1 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς. Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσιν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΤΥΣ ΘΕΟΔΟΤΗ

   Στίς 17 Σεπτεμβρίου ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τήν μνήμη τῆς ἁγίας μάρτυρος Θεοδότης. Ἔζησε στήν Καππαδοκία στίς ἀρχές τοῦ 3ου αἰώνα. Τήν ἔφεραν στόν ἡγεμόνα Σιμπλίκιο λόγῳ τῆς πίστης στόν Χριστό κι ἐπειδή δέν τόν ἀρνήθηκε ξεκίνησαν σκληρά βασανιστήρια. Ἡ ἁγία δέν παραπονιόταν καθόλου γιά τούς πόνους καί τίς πληγές· δόξαζε μάλιστα τόν Θεό. Τήν ἔβαλαν στή φυλακή, ἀλλά μετά ἀπό ὀκτώ ἡμέρες οἱ δεσμοφύλακες εἶδαν ὅτι οἱ πόρτες τῆς φυλακῆς ἄνοιξαν μόνες τους καί ἡ μάρτυς ἦταν ἐντελῶς ὐγιής. Ὁ ἡγεμόνας δέν πίστευε στά μάτια του καί πρόσταξε νά τήν βάλουν μέσα σέ πυρωμένο φοῦρνο. Ὅταν μπῆκε ἡ ἁγία, ἡ φωτιά ξεχύθηκε ἔξω καί ἔκαψε ἑβδομήντα ἀνθρώπους. Ὅσοι δέν κάηκαν ἀσφάλισαν τήν πόρτα τοῦ φούρνου καί πῆγαν μέ ἐντολή τοῦ ἱερέα τῶν εἰδώλων τήν ἑπομένη ἡμέρα γιά νά βροῦν, ὅπως νόμιζαν, τήν στάχτη τῆς ἁγίας. Ὅταν ὅμως ἄνοιξαν τήν πόρτα τοῦ φούρνου, ἡ φλόγα ξεχύθηκε καί πάλι ἔξω καί κάηκαν οἱ εἰδωλολάτρες ἱερεῖς ἐνῶ ἡ Μάρτυς καθόταν μεταξύ δύο λευκοφορεμένων νέων καί ἔψαλε. Ὁ Σιμπλίκιος τήν ξαναφυλάκισε καί πρόσταξε νά τόν ἀκολουθεῖ δεμένη στό ταξείδι του πρός τό Βυζάντιο. Ὅταν ἔφθασαν στήν Ἄγκυρα τήν ἔφερε καί πάλι ἐνώπιόν του καί τήν ἀπείλησε ὅτι θά τήν βάλει πάνω σέ πυρωμένη σχάρα. Ἡ ἁγία ἀπάντησε ὅτι θά μπεῖ ἐάν μπεῖ καί ὁ ἀξιωματικός τοῦ Σιμπλικίου, Λιβελλήσιος καί νικήσει τήν φωτιά. Μπῆκαν καί οἱ δύο στή φωτιά καί ὁ μέν Λιβελλήσιος κατακάηκε, ἡ δέ ἁγία παρέμεινε καί πάλι ἀβλαβῆς. Ὁ σκληρόκαρδος Σιμπλίκιος τήν ὑποχρέωσε καί πάλι νά τόν ἀκολουθεῖ πεζή καί στήν Νίκαια τήν διέταξε νά μπεῖ σέ εἰδωλολατρικό ναό γιά νά προσευχηθεῖ. Ἡ ἁγία μέ τήν προσευχή της κονιορτοποίησε τά εἴδωλα καί ὁ ἄφρων ἡγεμόνας διέταξε νά τήν πριονίσουν. Αὐτό ὅμως στάθηκε ἀδύνατον, διότι τό πριόνι ἀμέσως ἀμβλύνθηκε καί οἱ δήμιοι δέν μπορῦσαν νά κάνουν τίποτα. Τέλος ὁ τυφλός στήν ψυχή Σιμπλίκιος διέταξε νά τήν ἀποκεφαλίσουν καί μέ αὐτόν τόν τρόπο ἡ γενναία Θεοδότη ἔλαβε τόν οὐράνιο στέφανο τοῦ μαρτυρίου.

Previous Article

18 Σεπτεμβρίου

Next Article

16 Σεπτεμβρίου