29 Νοεμβρίου

Share:

 

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Α’ Τιμ. α’ 18-20, β’ 8-15

  18 Ταύτην τὴν παραγγελίαν παρατίθεμαί σοι, τέκνον Τιμόθεε, κατὰ τὰς προαγούσας ἐπὶ σὲ προφητείας, ἵνα στρατεύῃ ἐν αὐταῖς τὴν καλὴν στρατείαν, 19 ἔχων πίστιν καὶ ἀγαθὴν συνείδησιν, ἥν τινες ἀπωσάμενοι περὶ τὴν πίστιν ἐναυάγησαν· 20 ὧν ἐστιν Ὑμέναιος καὶ Ἀλέξανδρος, οὓς παρέδωκα τῷ σατανᾷ, ἵνα παιδευθῶσι μὴ βλασφημεῖν.

   8 Βούλομαι οὖν προσεύχεσθαι τοὺς ἄνδρας ἐν παντὶ τόπῳ, ἐπαίροντας ὁσίους χεῖρας χωρὶς ὀργῆς καὶ διαλογισμοῦ. 9 ὡσαύτως καὶ τὰς γυναῖκας ἐν καταστολῇ κοσμίῳ, μετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης κοσμεῖν ἑαυτάς, μὴ ἐν πλέγμασιν ἢ χρυσῷ ἢ μαργαρίταις ἢ ἱματισμῷ πολυτελεῖ, 10 ἀλλ᾿ ὃ πρέπει γυναιξὶν ἐπαγγελλομέναις θεοσέβειαν, δι᾿ ἔργων ἀγαθῶν. 11 Γυνὴ ἐν ἡσυχίᾳ μανθανέτω ἐν πάσῃ ὑποταγῇ· 12 γυναικὶ δὲ διδάσκειν οὐκ ἐπιτρέπω, οὐδὲ αὐθεντεῖν ἀνδρός, ἀλλ᾿ εἶναι ἐν ἡσυχίᾳ. 13 Ἀδὰμ γὰρ πρῶτος ἐπλάσθη, εἶτα Εὔα· 14 καὶ Ἀδὰμ οὐκ ἠπατήθη, ἡ δὲ γυνὴ ἀπατηθεῖσα ἐν παραβάσει γέγονε· 15 σωθήσεται δὲ διὰ τῆς τεκνογονίας, ἐὰν μείνωσιν ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ καὶ ἁγιασμῷ μετὰ σωφροσύνης.

 

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Λκ. κ’ 1-8

  1 Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων διδάσκοντος αὐτοῦ τὸν λαὸν ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εὐαγγελιζομένου ἐπέστησαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς σὺν τοῖς πρεσβυτέροις 2 καὶ εἶπον πρὸς αὐτὸν λέγοντες· εἰπὲ ἡμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς, ἢ τίς ἐστιν ὁ δούς σοι τὴν ἐξουσίαν ταύτην; 3 ἀποκριθεὶς δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἐρωτήσω ὑμᾶς κἀγὼ ἕνα λόγον καὶ εἴπατέ μοι· 4 τὸ βάπτισμα Ἰωάννου ἐξ οὐρανοῦ ἦν ἢ ἐξ ἀνθρώπων; 5 οἱ δὲ συνελογίσαντο πρὸς ἑαυτοὺς λέγοντες ὅτι ἐὰν εἴπωμεν, ἐξ οὐρανοῦ, ἐρεῖ, διατί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ; 6 ἐὰν δὲ εἴπωμεν, ἐξ ἀνθρώπων, πᾶς ὁ λαὸς καταλιθάσει ἡμᾶς· πεπεισμένος γάρ ἐστιν Ἰωάννην προφήτην εἶναι. 7 καὶ ἀπεκρίθησαν μὴ εἰδέναι πόθεν. 8 καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΑΓΙΟΣ ΠΑΡΑΜΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΡΙΑΚΟΣΙΟΙ ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ

    Στίς 29 Νοεμβρίου ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Παραμόνου καί τῶν σύν αὐτῷ τριακοσίων ἑβδομήντα μαρτύρων. Ἔζησαν κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Δεκίου καί Ἀκυλίνου τοῦ ἄρχοντα τῆς Ἀνατολῆς τό 250. Σέ ἕναν τόπο πού ὀνομαζόταν Βαλσατία, στό στόμιο τοῦ ποταμοῦ Τίγρη ὑπῆρχε πηγή θερμῶν, ἰαματικῶν νερῶν. Σέ αὐτήν τήν πηγή λοιπόν πῆγε ὁ ἄρχοντας Ἀκυλίνος γιά νά γιατρευθεῖ ἀπό κάποια ἀσθένεια. Ὁ δυσσεβής πρόσταξε νά τόν ἀκολουθήσουν ἀπό τήν Νικομήδεια ὅσοι Χριστιανοί εἴχαν συλληφθεῖ γιά τήν πίστη τους. Ὅταν ἔφθασε στόν ναό τῆς Ἴσιδος καί προσέφερε τίς μιαρές του θυσίες, ἀπαίτησε ἀπό τούς μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ νά προσκυνήσουν καί νά θυσιάσουν στά εἴδωλα. Ἐκείνοι ἀρνήθηκαν σθεναρά, γι’ αὐτό μέ διαταγή τοῦ ἄρχοντα ἀποκεφαλίσθηκαν ὅλοι. Συνολικά ἦταν τριακόσιοι ἑβδομήντα τόν ἀριθμό. Ὅταν εἴδε ὁ ἅγιος Παράμονος νά θανατώνονται ἄσπλαχνα οἱ μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ, ἐξανέστη καί μεγαλοφώνως ἀνεβόησε: “Βλέπω μεγάλη ἀσέβεια, διότι ὁ μιαρός αὐτός ἄρχοντας κατέσφαξε τόσους δικαίους ἀνθρώπους καί μάλιστα ξένους, σάν νά ἦταν ἄλογα ζῶα”. Ὁ ἄρχοντας ἐξοργίστηκε καί πρόσταξε νά θανατώσουν τόν ἅγιο, χωρίς ὅμως αὐτός νά τό ἔχει πληροφορηθεῖ. Καθώς περπατοῦσε ἀμέριμνος, τόν ἔπιασαν αἰφνιδιίως καί ἄλλοι τόν χτυποῦσαν μέ λόγχες, ἄλλοι τόν τρυποῦσαν μέ κοφτερά καλάμια, ὥσπου τόν θανάτωσαν μπροστά στόν ἄρχοντα κι ἔλαβε ὁ μακάριος τόν στέφανο τοῦ μαρτυρίου, γιά να χαίρεται αἰωνίως μαζί μέ τούς τριακόσιους ἑβδομήντα μάρτυρες. Τά δέ ἅγια λείψανά του ἐνταφιάσθηκαν μαζί μέ τά ἅγια λείψανα τῶν ἄλλων μαρτύρων.

 

Ἀπολυτίκιον

(Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.)


Παράμονον μέλψωμεν σὺν Φιλουμένῳ πιστοί, ὡς θείους θεράποντας καὶ ἀθλητὰς εὐκλεεῖς Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· τοῦτον γὰρ φερωνύμως ὡς φιλήσαντας ἄγαν, ᾔσχυναν δι’ ἀγώνων παρανόμων τὸ κράτος αἰτοῦντες πταισμάτων λύσιν πᾶσι καὶ ἔλεος.

Μεγαλυνάριον

    Νόμοις παραμένοντες ἱεροῖς, Παράμονε μάκαρ, καί Φιλούμενε ἀθλητά, φίλοι τοῦ Σωτῆρος, ἐδείχθητε τοῖς ἄθλοις, ἀχλύν παρανομίας διασκεδάσαντες.

Previous Article

30 Νοεμβρίου

Next Article

28 Νοεμβρίου