Ἀνεκδιήγητη ἡ ἀχαριστία τοῦ ἀνθρώπου ἀπέναντι στό δῶρο τοῦ Θεοῦ, τή ζωή σέ αὐτήν τή γῆ καί ἀποστέρηση τῆς δυνατότητας νά μετανοήσει… (Ο.Τ.)
Η γαλλική κυβέρνηση παρουσίασε την Τετάρτη (10 Απριλίου) το νομοσχέδιο για την υποβοήθηση του θανάτου και η υπουργός Εργασίας και Υγείας Catherine Vautrin περιέγραψε τις λεπτομέρειες του μελλοντικού νόμου που θα επιτρέπει σε ασθενείς τελικού σταδίου που πάσχουν από μακροχρόνιες ασθένειες να αποφασίσουν να τερματίσουν τη ζωή τους.
Το νομοσχέδιο είχε καθυστερήσει από καιρό, ιδίως μετά τις εργασίες που διεξήγαγε τον Δεκέμβριο του 2022 η Συνέλευση των πολιτών για το τέλος της ζωής, η οποία αποτελείται από 150 πολίτες που κληρώθηκαν τυχαία.
Στις αρχές Μαρτίου, ο Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron ανακοίνωσε ότι ετοιμάζεται ένα νομοσχέδιο «γαλλικού τύπου», με αυστηρές προϋποθέσεις για την πρόσβαση. Ο Macron δήλωσε επίσης ότι δεν επιθυμεί να χρησιμοποιεί τους όρους υποβοηθούμενη αυτοκτονία ή ευθανασία.
Ένα μήνα αργότερα, και αφού το Conseil d’État, το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της Γαλλίας, έδωσε τις παρατηρήσεις του την περασμένη εβδομάδα, η υπουργός Υγείας έδωσε το περίγραμμα του μελλοντικού νόμου κατά τη διάρκεια του Υπουργικού Συμβουλίου την Τετάρτη.
«Μεταξύ άλλων, προβλέπει την εισαγωγή της ‘βοήθειας στο θάνατο’ υπό ορισμένες προϋποθέσεις για τους ασθενείς που βρίσκονται στο τέλος της ζωής τους και οι οποίοι πλήττονται από ‘σωματική ή ψυχολογική ταλαιπωρία’ λόγω της ασθένειάς τους», δήλωσε η Vautrin.
Ο ασθενής πρέπει επίσης να είναι τουλάχιστον 18 ετών, να έχει γαλλική υπηκοότητα ή να διαμένει σταθερά και νόμιμα στη Γαλλία και η ασθένειά του πρέπει να είναι ανίατη βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα.
Η Vautrin επέμεινε σε δύο όρους που περιγράφονται ως ‘πυλώνες’: Ο πρώτος είναι ότι ο ασθενής πρέπει να έχει «πλήρη διάκριση», γεγονός που αποκλείει τους ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο Αλτσχάιμερ, σε αντίθεση με το Βέλγιο.
Ο δεύτερος πυλώνας είναι ότι ένας γιατρός που δεν γνωρίζει τον ασθενή πρέπει να τον δηλώσει «κατάλληλο». Σε αυτή την περίπτωση, οι ασθενείς μπορούν να χορηγήσουν οι ίδιοι τη θανατηφόρα δόση στον εαυτό τους.
Εάν δεν είναι σε θέση να το πράξουν, όπως θα συνέβαινε ιδίως σε άτομα που πάσχουν από τη νόσο Charcot, μπορούν να ορίσουν ένα τρίτο πρόσωπο για να εκτελέσει τη διαδικασία.
«Αυτό είναι ένα πρώτο βήμα προς ένα νέο δικαίωμα στο τέλος της ζωής», δήλωσε ο Jonathan Denis, πρόεδρος της Ένωσης για το Δικαίωμα στο Θάνατο με Αξιοπρέπεια (ADMD) , σε δελτίο τύπου. «Είναι η πρώτη φορά στη Γαλλία που μια κυβέρνηση εισάγει νομοθεσία για τη νομιμοποίηση της ενεργητικής βοήθειας στο θάνατο».
Ωστόσο, η ADMD επιθυμεί να εξαλειφθεί η πρόγνωση του τελικού σταδίου βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα στον μελλοντικό νόμο. «Μια τέτοια διάγνωση […] αποκλείει ουσιαστικά όλες τις αργά εξελισσόμενες ασθένειες που συνοδεύονται από σημαντική επιδείνωση στα προχωρημένα στάδια».
Το κείμενο θα συζητηθεί από τους Γάλλους βουλευτές τον Μάιο. Η συζήτηση «θα απαιτήσει τεράστιο βαθμό ακρόασης, τεράστιο βαθμό ταπεινότητας (…) και τεράστιο βαθμό σεβασμού της ελευθερίας της συνείδησης», κατέληξε η Vauntrin.
Άλλες χώρες της ΕΕ, όπως η Ολλανδία ή η Ελβετία, έχουν νομοθετήσει για την ευθανασία, αλλά το γαλλικό μοντέλο θα είναι διαφορετικό, δήλωσε το προεδρικό γραφείο στο Euractiv τον Μάρτιο μετά την ανακοίνωση του Γάλλου Προέδρου.
euractiv.gr