Γράφει ὁ κ. Χρῆστος Σιναίου, Οἰκονομολόγος
Παρακολούθησα πρόσφατα μὲ ἐνδιαφέρον μία συζήτηση, μεταξὺ τοῦ τέως Βουλευτῆ Ἐπικρατείας Γεωργίου Ἀποστολάκη καὶ τοῦ Δικηγόρου Ἀθηνῶν Δημήτρη Ν. Δασκαλάκη, μὲ θέμα τὸν Π.Α. (Προσωπικὸ Ἀριθμὸ σὲ ψηφιακὴ μορφή), ποὺ θὰ πρέπει στὸ σύντομο μέλλον νὰ πάρουν ὅλοι οἱ Ἕλληνες πολίτες.
Ὁ διάλογος μεταξὺ Γ. Ἀποστολάκη, ποὺ ὑποστηρίζει τὸ νομοσχέδιο περὶ Π.Α. καὶ Δ. Δασκαλάκη ποὺ ἀντιτίθεται, ἀντανακλᾶ καὶ τὴν γενικὴ διαφωνία μεταξὺ Ἐπίσημης Πολιτείας καὶ μεγάλης μερίδας πολιτῶν ποὺ ἀντιδροῦν στὴν ἔκδοση καὶ παραλαβὴ τοῦ Π.Α..
Παραθέτω πολὺ συνοπτικὰ τὶς δύο θέσεις:
Γ. Ἀποστολάκης: «Ἀκόμη κι ὁ πιὸ ἀπομακρυσμένος ἀσκητὴς θὰ ἔχει Π.Α. κι ἂς μὴ πῆγε ὁ ἴδιος νὰ τὸν παραλάβει. Ἀκόμη καὶ στὰ βουνὰ νὰ φύγει κάποιος ἐννοεῖται ὅτι θὰ ἔχει Π.Α. κι ἂς πῆγε ὅπου θέλει. Δὲν ὑφίσταται ἐπιχείρημα “δὲν θὰ τὸν πάρουμε”».
Δ. Δασκαλάκης: «Ἡ μὴ ἀποδοχὴ τῆς λήψης τοῦ Π.Α., ἀλλὰ καὶ ἡ ταλαιπωρία ἢ ἡ ἐνδεχόμενη κακομεταχείρισή του ἀπὸ τοὺς κυβερνῶντες, θὰ ἀποτελεῖ τὸ καύχημα καὶ τὸ παράσημο τοῦ διωκόμενου, στὸν ἀξιέπαινο ἀγώνα του ἐνάντια στὸν Ψηφιακὸ ὁλοκληρωτισμὸ τῆς θεομάχου Ν.Τ.Π.». Καί, συνεχίζει: «Στὴν Ἐσχατολογικὴ καὶ Ἀποκαλυπτικὴ περίοδο ποὺ ἔχουμε εἰσέλθει, ὅσοι ἐναντιωθοῦν στὸν Παγκόσμιο Ψηφιακὸ ἀντίχριστο φασισμό, θὰ δώσουμε θυσιαστικὴ μαρτυρία Ὀρθόδοξης Χριστιανικῆς συνείδησης καὶ ἐλεύθερου δημοκρατικοῦ φρονήματος. Θὰ παραμείνουμε μέχρι τέλους ἐν Χριστῷ, ἐλεύθεροι πιστοὶ πολίτες, ἀρνούμενοι νὰ μετασχηματισθοῦμε σὲ ψηφιοποιημένους δούλους τῆς ἀντιχρίστου ὑπερεθνικῆς – παγκόσμιας – ὀλιγαρχικῆς Ἐλίτ».
Θὰ ἤθελα νὰ σχολιάσω κάποια πράγματα, ποὺ ἀφοροῦν τὸ θέμα στὴν εὐρύτερή του ἔννοια καὶ ὄχι τόσο τὰ ὅσα λέχθηκαν μεταξὺ τῶν δύο ἀντιπαρατιθεμένων – καὶ ποὺ ἦσαν πάρα πολλά. Ἐξ ἄλλου, σὲ ὅλα συμφωνῶ μὲ τὶς θέσεις τοῦ Δικηγόρου Δ. Δασκαλάκη.
Ὅμως, ἐπειδή, ὅσο προχωροῦμε σὰν Ε.Ε καὶ σὰν Ἑλλάδα καὶ Κύπρος στὸν λεγόμενο Ψηφιακὸ Μετασχηματισμὸ ἢ Ψηφιακὴ Μετάβαση Κράτους καὶ Κοινωνίας θὰ αὐξάνονται οἱ διαφωνίες καὶ οἱ ἐντάσεις, κατὰ παρόμοιο τρόπο ποὺ συνέβη μὲ τοὺς ἐξαναγκαστικοὺς “ἐμβολιασμούς”, θὰ ἀπευθυνθῶ στοὺς ἐν Χριστῷ ἀδελφοὺς μὲ σκοπὸ νὰ βοηθήσω νὰ ἀποφευχθοῦν συνθῆκες σύγχυσης καὶ ἀμφιβολιῶν – κάτι ποὺ ἐπιδιώκουν οἱ παγκοσμιοποιητὲς τῆς Ν.Τ.Π. καὶ οἱ συνεργάτες – ὑπηρέτες τους ἀνὰ κράτος.
Ὅπως λέγει καὶ σὲ κάποιο ἄλλο σημεῖο ὁ Δ. Δασκαλάκης, σὲ τέτοιες ὕπουλες, πονηρὲς καὶ Ἀποκαλυπτικὲς ἐποχὲς ποὺ ἔχουμε εἰσέλθει, ἐναποθέτουμε ὅλο μας τὸ εἶναι στὸν Κύριό μας καὶ Σωτήρα μας, Ἰησοῦ Χριστό. Καί, ἐμεῖς καὶ ὅλοι οἱ ἀνὰ τὸν κόσμο σήμερα δοκιμαζόμενοι Ὀρθόδοξοι ἀδελφοί μας.
Αὐτοί, ποὺ ἀποφάσισαν ἢ παρασύρθηκαν νὰ τὰ βάλουν μὲ τὸν ἴδιο τὸν Τριαδικὸ Θεό, ἔχουν ἤδη χάσει τὸν πόλεμο. Εἶναι ἐκ τῶν προτέρων χαμένοι καὶ ἂς μὴ τὸ γνωρίζουν ἀκόμα, μέσα στὴν ἀλαζονική τους ἔπαρση, πλὴν προσωρινή, ποὺ ζοῦν. Ἡ ἀπότομη προσγείωσή τους στὴν μία αἰώνια πραγματικότητα, θὰ θυμίσει τὴν ἐκκωφαντικὴ πτώση τοῦ Ἐκπεσόντα ἄρχοντα καὶ ἀρχηγοῦ καὶ ὁδηγοῦ τους….
Θὰ ἐκδώσουν, μᾶς λένε, ἕνα Ψηφιακὸ Προσωπικὸ Ἀριθμὸ (Π.Α.) στὸν καθένα μας, εἴτε μᾶς ἀρέσει εἴτε ὄχι, εἴτε τὸ θέλουμε εἴτε ὄχι. Ἔ, καὶ τί ἔγινε; Ἂς ἐκδώσουν χίλιους Π.Α. γιὰ τὸν καθένα μας, γιὰ ὅσους ζοῦμε σήμερα, γιὰ ὅσους αὔριο θὰ γεννηθοῦν. Κατ’ ἀρχάς, νὰ ποῦμε, ὅτι οὔτε καὶ γι’ αὐτοὺς τοὺς ἴδιους ἔχει κάποια ἀξία, μὲ τὴν ἔννοια τοῦ κατορθώματος, νὰ τυπώνουν Π.Α. ἐν ἀγνοίᾳ τῶν πολίτων, χωρὶς νὰ ἔχουν τὴν συγκατάθεσή τους. Καί, τὸ γνωρίζουν πολὺ καλὰ καὶ οἱ ἴδιοι. Δὲν διαφέρει σὲ τίποτε ἀπὸ τὴν περίπτωση, ποὺ πάει κάποιος στὸν μπακάλη καὶ ἀγοράζει μία κονσέρβα ποὺ ἔχει στὸ κουτί της χαραγμένο, σὲ μορφὴ bar Code, ἕνα ψηφιακὸ ἀριθμό, γιὰ τὸν ὁποῖο ὁ πολίτης δὲν ἔχει καμμιὰ συμμετοχὴ ἢ εὐθύνη.
Ἤ, ἀπὸ τὴν περίπτωση ποὺ μία τράπεζα ἢ Κυβερνητικὴ Ὑπηρεσία ἐκδίδει ἔγγραφα καὶ πιστοποιητικὰ καὶ τυπώνει ἐπάνω εἴτε ψηφιακούς, εἴτε Ἱερογλυφικοὺς εἴτε κατσουβέλικους ἀριθμούς, χωρὶς τὴν συγκατάθεση τοῦ πολίτη. Αὐτό, γιὰ τὴν ὥρα, ἔχει δύο – τρεῖς ἄλλους ἔμμεσους, ἀλλὰ ὕπουλους σκοπούς.
Πρῶτον, νὰ ἔχει τὴ δυνατότητα ἡ κεντρικὴ ἐξουσία νὰ ἐλέγχει καὶ νὰ παρακολουθεῖ κάθε δραστηριότητα καὶ ἐνέργεια τῶν πολιτῶν. Δεύτερον, νὰ “φακελώσει” τὸ ἱστορικὸ γίγνεσθαι ὅλων τῶν πολιτῶν. Τρίτον, νὰ δημιουργήσει ἐκεῖνο τὸ ψηφιακὸ πλαίσιο καὶ περιβάλλον, μέσα στὸ ὁποῖο ὁ πολίτης νὰ συνηθίσει νὰ ζεῖ, ὥστε, τέταρτον -καὶ κυριότερο-, ὅταν ἔλθει ἐκείνη ἡ κρίσιμη στιγμή, τοῦ προσωπικοῦ χαράγματος μὲ τὸν κωδικὸ ψηφιακὸ ἀριθμό, “ἐπὶ τοῦ μετώπου ἢ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς” (Ἀποκ. ΙΓ’ 16), ὁ παραπλανημένος πολίτης νὰ δώσει εὔκολα τὴ συγκατάθεσή του.
Διότι, αὐτὸ τὸ τελευταῖο, δηλ. ἡ προσωπικὴ συγκατάθεση γιὰ ἀπόκτηση τοῦ Π.Α., εἶναι ποὺ ἔχει ὅλη τὴ σημασία καὶ ἀξία γιὰ τὴν ἀντίχριστο Ν.Τ.Π.. Δηλαδή, ἔστω καὶ παραπλανημένοι οἱ πολίτες, νὰ προχωρήσουν μὲ τὴ δική τους θέληση καὶ συγκατάθεση στὴν ἀπόκτηση τοῦ Π.Α..
Ὁ Ἀπ. Ἰωάννης μᾶς ξεκαθαρίζει, ὅτι ἡ παραπλάνηση γιὰ αὐτοὺς ποὺ θὰ δεχθοῦν νὰ πάρουν τὸ χάραγμα, δὲν θὰ ἀποτελέσει γι’ αὐτοὺς δικαιολογία ἢ ἄλλοθι. Καί, δὲν θὰ τοὺς ἀπαλλάξει ἀπὸ τὴν εὐθύνη. Ἡ δὲ καταδίκη τους θὰ εἶναι ὁριστική, αἰώνια καὶ ἀμετάκλητη, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ στὰ Κεφ. ΙΔ’ 9-10-11καὶ ΙΘ’ 20-21 (Ἀποκ. Ἰωάν.). Διότι, αὐτοὶ ποὺ θὰ πάρουν τὸ χάραγμα, θὰ εἶναι ὅλοι ὅσοι τῶν ὁποίων τὸ ὄνομα “οὐ γέγραπται ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς ἀπὸ καταβολῆς κόσμου” (ΙΓ’ 8 Ἀποκ. . Ἰωάν.).
Γι’ αὐτό, ἡ παραπλάνηση θὰ πρέπει νὰ ἐκληφθεῖ ὡς ἀποτέλεσμα τῆς παντοτινῆς ἀδιαφορίας τους γιὰ πνευματικὰ θέματα καὶ ἀπομάκρυνσής τους ἀπὸ τὶς ἐντολὲς καὶ τὴ διδασκαλία καὶ τὰ Εὐαγγέλια τοῦ Κυρίου μας, Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἀξίζει τὸν κόπο νὰ προσέξουμε καὶ κάτι ἄλλο, ποὺ ὁ Ἀπ. Ἰωάννης ἀναφέρει συχνὰ στὴν Ἀποκάλυψη καὶ ἔχει νὰ κάνει μὲ αὐτὸ ποὺ εἴπαμε πιὸ πάνω, δηλ. τὴν ἀποφυγὴ τῆς παραπλάνησής μας ἀπὸ τὸν Διάβολο καὶ τὰ ὄργανά του, ποὺ ἡ Ν.Τ.Π. προωθεῖ μὲ κάθε τρόπο σὲ θέσεις κλειδιά, ἐξουσίας.
“Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν, ὁ ἔχων νοῦν….” (ΙΓ’18). “Ὧδε ὁ νοῦς ὁ ἔχων σοφίαν….” (ΙΖ’ 9).
Διαβάζοντας κάποιος αὐτὲς τὶς φράσεις, συνήθως, τὶς προσπερνᾶ ἀμέσως, ταυτίζοντας τὴν σοφία, δηλ. τὴ σωστὴ ἀντίληψη καὶ κατανόηση, μὲ τὴ λογικὴ τοῦ μυαλοῦ, τοῦ νοῦ, μὲ τὴν κοσμικὴ ἑρμηνεία τῶν ὅρων. Ὅμως, οἱ Νηπτικοὶ Πατέρες τῆς Ὀρθοδοξίας μᾶς διδάσκουν, ὅτι ἄλλο εἶναι ἡ Λογικὴ ποὺ ἑδρεύει στὸ ἀνθρώπινο μυαλὸ καὶ ἄλλο εἶναι ὁ Νοῦς ποὺ ἑδρεύει στὴν Καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἀποτελεῖ “τὸν ὀφθαλμὸ τῆς ψυχῆς μας”. Ἡ Λογικὴ εἶναι αὐτὴ ποὺ μᾶς ξεχωρίζει ἀπὸ τὰ ἄλογα ζῶα, εἶναι τὸ “κατ’ εἰκόνα Θεοῦ” ποὺ ἔχουμε ἀπὸ τὴ δημιουργία μας. Αὐτός, ποὺ χάνει τὴ Λογική του “ὡμοιώθη τοῖς κτήνεσι”, ὅπως μᾶς λέγει καὶ ὁ μέγας Ψαλμωδὸς Δαυίδ. Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ὁ Νοῦς ποὺ οἱ μεγάλοι Νηπτικοὶ Πατέρες ταυτίζουν ἀκόμα καὶ μὲ τὴν ἴδια τὴν καρδιά μας, εἶναι ἡ ἕδρα ποὺ μᾶς προσφέρει τὴ δυνατότητα τοῦ “καθ’ Ὁμοίωση”.
Τὸ πρῶτο βῆμα, δηλ. ἡ μετάνοια, θὰ γίνει μὲ τὴ Λογική μας, τὴν ὀρθὴ ἀντίληψη τῶν πεπραγμένων μας καὶ τῆς ἁμαρτωλότητάς μας. Αὐτό, θὰ ὁδηγήσει δύο σπιθαμὲς πιὸ κάτω, στὸν Νοῦ, γιὰ τὴν ἀναγέννησή μας καὶ τὴν κάθαρσή μας. Καί, ἀκολούθως στὸν φωτισμὸ τῆς καρδιᾶς μας, τοῦ Νοῦ μας, τοῦ κέντρου τῆς ὕπαρξής μας, ὥστε μὲ τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος νὰ ὁδηγηθοῦμε στὸ “καθ’ ὁμοίωση…”
Ἀπὸ τὴ Λογική μας μέχρι τὸν Νοῦ, τὴν Καρδιά μας, εἶναι ἕνας δρόμος δύο σπιθαμές. Ὅμως, εἶναι ὁ πιὸ δύσκολος καὶ γεμᾶτος ἐμπόδια δρόμος, ποὺ ἔχει νὰ διανύσει ὁ κάθε ἄνθρωπος. Μπορεῖ νὰ καταφέρει νὰ διανύσει ἀποστάσεις τεράστιες στὸ διάστημα καὶ μία ἀπόσταση 50 ἑκατοστῶν τοῦ ἑαυτοῦ του νὰ μὴ καταφέρει νὰ διανύσει… Ὁπότε, ὅπως μᾶς λέγει καὶ ὁ Κύριός μας, Ἰησοῦς Χριστός, “Τί ὠφελεῖ τὸν ἄνθρωπο, ἂν κερδίσει τὸν κόσμο ὅλο καὶ χάσει τὴν ψυχή του;”
Ἑπομένως, ἂς μὴ μᾶς ἐκπλήττει τὸ γεγονός, ὅτι πολλοὶ θὰ πλανηθοῦν. (Πλανῆσαι εἰ δυνατὸν καὶ τοὺς ἐκλεκτούς, ὅπως μᾶς λέγει ἡ Ἁγία Γραφή). Ἄλλο, ἡ κοσμικὴ σοφία ποὺ ἑδράζεται στὸ μυαλὸ καὶ τὴ λογική, καὶ ἄλλο ὁ “Νοῦς ὁ ἔχων σοφίαν”, ὅπως μᾶς λέγει ὁ Ἀπ. Ἰωάννης. Δηλ., ὁ Καθαρὸς Νοῦς, ὁ ἔχων σοφίαν Θεοῦ, ὅπως μᾶς ἐξηγοῦν οἱ Νηπτικοὶ Πατέρες τῆς Ὀρθοδοξίας μας.