Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Μένει κανείς άφωνος για τη στάση κάποιων σχολιαστών στο διαδίκτυο με δεδηλωμένη τη μονομέρειά τους στο Ουκρανικό. Εδώ και λίγο καιρό κάποιοι από αυτούς, εναγωνίως αναμένοντας τη θέση της Εκκλησίας της Ελλάδας για το Ουκρανικό ζήτημα, άλλαξαν, εντελώς τη στάση τους προς τον Αρχιεπίσκοπο Ελλάδος.
Κάποιοι από αυτούς που τόσο καιρό ανελίσκοντο σε πλήθος ύβρεων και απαξιωτικών χαρακτηρισμών προς το πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου Ελλάδος, άφησαν επ’ ολίγον τη συνήθη πρακτική τους, προς χάριν του Ουκρανικού ζητήματος. Διαπιστώνει κανείς τελικά την περίπτωση λυπηρής μονομέρειας,
Από τη μια έφτασαν να καλούν τον Αρχιεπίσκοπο Ελλάδος μόνο με το επίθετό του συνοδευόμενο απλά από κάποιο απαξιωτικό χαρακτηρισμό ή ύβρη και από την άλλη προς χάριν του Ουκρανικού, όταν πλέον ‘’χρειάστηκαν’’ τον Αρχιεπίσκοπο για να πάρει θέση που θα τους ικανοποιούσε στο θέμα τούτο, άλλαξαν την συνήθη πρακτική τους. Στην προσπάθειά τους να εκλιπαρούν τον Αρχιεπίσκοπο Ελλάδος στο θέμα τούτο, χειρίστηκαν μια περίεργη ‘’ευγένεια’’. Θεωρούσαν ότι με τη μετάλλαξή τους αυτή, θα επείθετο ο Αρχιεπίσκοπος Ελλάδος να πάρει θέση που θα τους ικανοποιούσε στο Ουκρανικό.
Η μονομέρειά τους στο Ουκρανικό ζήτημα, τους έκανε να ενθυμηθούν τον εκκλησιαστικό τρόπο προσφώνησης του Αρχιεπισκόπου Ελλάδος. Χωρίς να παραλείπουν τίποτε από τον εκκλησιαστικό τρόπο προσφώνησης του Αρχιεπισκόπου Ελλάδος, εκλιπαρούσαν εναγωνίως τον Αρχιεπίσκοπο Ελλάδος με πλήρη ‘’ευγένεια’’, να τηρήσει στάση που θα τους ικανοποιούσε στο Ουκρανικό ζήτημα.
Λίγο έλειψε αυτοί που δεν είχαν φεισθεί να τον καλούν μόνο με το επίθετό του, συνοδευόμενο απλά από κάποιο απαξιωτικό χαρακτηρισμό ή ύβρη, να προσθέσουν δίπλα στην πρέπουσα προσφώνηση του Αρχιεπισκόπου Ελλάδος και τις πανεπιστημιακές του περγαμηνές.
Από τη μια παρατηρήσαμε τη μέθοδο της μονομερούς σιωπής προς χάριν του Ουκρανικού ζητήματος, σε εκείνα που δεν ‘’συνέφερε’’ να αναφερθούν και από την άλλη η αποτροπιαστική μονομέρεια από όσους τόσο καιρό ανελίσκοντο σε πλήθος ύβρεων και απαξιωτικών χαρακτηρισμών για το πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου Ελλάδος και που προς χάριν του Ουκρανικού, άφησαν επ’ ολίγον τη συνήθη πρακτική τους. Η βραχυχρόνια αυτή μετάλλαξη φυσικά θα λάβει το τέλος της.
Αυτοί που έφτασαν να εκλιπαρούν τον Αρχιεπίσκοπο Ελλάδος να συνηγορήσει στη στάση τους στο Ουκρανικό, αλλάζοντας προς τούτο την ‘’πρακτική’’ τους, νομιζόμενοι ότι με αυτή τη μετάλλαξή τους θα εγίνοντο περισσότερο πειστικοί, εν τέλει την λυπηρή μονομέρεια κατέδειξαν. Πραγματικά μένει κανείς άφωνος με τέτοια λυπηρή μονομέρεια.