Τοῦ κ. Χαραλάμπους Μηνάογλου, Δρ. Ἱστορίας
Σήμερα, σαράντα ημέρες μετά την εορτή του Προφήτη Ηλία, οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι Άγιοι Πατέρες όρισαν να τιμάται η Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. Αυτού, που ως άλλος Ηλίας και κορυφαίος των Προφητών κήρυξε και προετοίμασε τον λαό για να δεχθεί τον Θεάνθρωπο.
Μπορεί η μεγάλη του εορτή, τότε που κατεξοχήν τιμούμε την μνήμη του, να είναι στις 7 Ιανουαρίου, λόγω του ότι την προηγούμενη τιμούμε τα Θεοφάνεια και εκεί ο Πρόδρομος επιτέλεσε την πιο σημαντική πράξη της ζωής του, το να βαπτίσει δηλαδή τον Κύριο, στις 29 Αυγούστου όμως τιμάται η κοίμησή του, η οποία επήλθε όχι τόσο ως συνέπεια του γεροντολάγνου ενδιαφέροντος του Ηρώδη για την Σαλώμη, αυτή υπήρξε απλώς η αφορμή, αλλά λόγω του διαρκούς ελέγχου του Προδρόμου προς τον βασιλέα Ηρώδη, γιατί λέτε; Επειδή θέσπιζε τίποτα μη παραδοσιακούς νόμους; Επειδή ελάμβανε αποφάσεις αντίθετες με την παράδοση; Επειδή πολεμούσε ανοικτά τον Θεό; Για τίποτα από τα προηγούμενα, αλλά για κάτι ασυγκρίτως μικρότερο: επειδή ο Ηρώδης είχε πάρει την γυναίκα του αδελφού του.
Ναι, οι άγιοι ιερείς ήλεγχαν τους άρχοντες και μόνον για κάτι τέτοιο, ένα σοβαρό αμάρτημα, το οποίο, όμως, λόγω της θέσης του βασιλιά, λειτουργούσε και ως κακό παράδειγμα για όλους. Και μόνον αυτό έφτανε για τον Πρόδρομο για να δώσει και την ζωή του και να μην το αποδεχθεί σιωπηρώς! Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, όλοι γιατί οι σύγχρονοι οικουμενιστές αρχιερείς του Πατριαρχείου και της Ελλαδικής δεν “πάνε” τον Ηλία και τον Πρόδρομο και προσπαθούν τον μεν πρώτο να τον παρουσιάσουν ως ένα “ξωτικό των βουνών”, τον δε δεύτερο ως το ατυχές θύμα της λαγνείας του Ηρώδη. Μια χαρά θα είχε αποφύγει τον θάνατο ο Πρόδρομος, εάν δεν μιλούσε, όπως κάνουν και οι σύγχρονοι “διάδοχοί” του. Αυτός, όμως, μένοντας ενωμένος με τον Κύριο δεν υπηρετούσε τον Μαμμωνά, όπως έκαναν και οι αρχιερείς της δικής του εποχής, από τους οποίους ο Πρόδρομος ήταν αποτειχισμένος.
Μνήμη δικαίου μετ᾽ ἐγκωμίων· σοὶ δὲ ἀρκέσει ἡ μαρτυρία τοῦ Κυρίου Πρόδρομε· ἀνεδείχθης γὰρ ὄντως καὶ Προφητῶν σεβασμιώτερος, ὅτι καὶ ἐν ῥείθροις βαπτίσαι κατηξιώθης τὸν κηρυττόμενον· ὅθεν τῆς ἀληθείας ὑπεραθλήσας, χαίρων εὐηγγελίσω καὶ τοῖς ἐν ᾅδῃ, Θεὸν φανερωθέντα ἐν σαρκί, τὸν αἴροντα τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, καὶ παρέχοντα ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.