Διπλωματία για Ηγέτες, «Αναψυχή» για τους Εγκάθετους: Το σόου της Αττάλειας και οι «σωτήρες» με τα όλα πληρωμένα
Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Ενώ η Αττάλεια επιχειρεί να πλασαριστεί στη διεθνή σκηνή ως το νέο «Νταβός» της Ανατολής, υπό την υψηλή εποπτεία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στο περιθώριο των μεγάλων σαλονιών είδαμε να περιφέρονται και οι γνωστοί «θαμώνες» της Θράκης. Ο λόγος για την ηγεσία των παρακρατικών δομών της περιοχής μας, που βρήκε την ευκαιρία για ακόμη ένα ταξιδάκι αναψυχής με όλα πληρωμένα, παριστάνοντας τους διπλωματικούς παίκτες μεταξύ μπουφέ και selfies.
Το Antalya Diplomacy Forum (ADF) μπορεί για την Άγκυρα να είναι ένα εργαλείο “soft power” και ανάδειξης του οράματος της «Κεντρικής Χώρας», για τους γνωστούς εγκάθετους όμως ήταν απλώς μια ευκαιρία να βγάλουν το άχτι τους στις φωτογραφίες, δίπλα σε υπουργούς και αξιωματούχους, προσπαθώντας να πείσουν τους εαυτούς τους —και τους χρηματοδότες τους— ότι έχουν λόγο στις παγκόσμιες εξελίξεις.
Η «Μεγάλη Διπλωματία» και οι Μικροί «Σωτήρες»
Το αφήγημα του κ. Ερντογάν για το «kazan-kazan» (κερδίζω-κερδίζεις) στην Αττάλεια φαίνεται πως βρήκε την απόλυτη εφαρμογή του στην περίπτωση των Σερίφ και Τράμπα: Η Άγκυρα κερδίζει μερικά «φερέφωνα» για να ανακυκλώνουν την προπαγάνδα της και οι ίδιοι κερδίζουν λίγες ημέρες πολυτελούς διαμονής μακριά από τη Θράκη, όπου η επιρροή τους φυλλορροεί.
Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο πώς άνθρωποι που δεν έχουν καταφέρει να λύσουν ούτε ένα ουσιαστικό πρόβλημα της καθημερινότητας της μειονότητας, εμφανίζονται στην Αττάλεια ως «διπλωματικοί μεσολαβητές». Αντί να ασχοληθούν με την πραγματική πρόοδο των μουσουλμάνων συμπολιτών μας, προτιμούν να αναλώνουν τον χρόνο τους σε επαφές με τον Χακάν Φιντάν και την Μαχινούρ Γκιοκτάς, εισπράττοντας «χτυπήματα στην πλάτη» για τις υπηρεσίες τους.
Σχόλιο: Τουρισμός με «ξένα κόλλυβα» και η πικρή αλήθεια
Ας μην γελιόμαστε. Η παρουσία των παρακρατικών της Θράκης στην Αττάλεια δεν προσέφερε τίποτα στη διπλωματία, αλλά πολλά στο… Instagram τους.
-
Οι «Σωτήρες» των 5 αστέρων: Είναι εύκολο να παριστάνεις τον «διωκόμενο» και τον «υπερασπιστή δικαιωμάτων» όταν το κάνεις από τα σαλόνια πολυτελών ξενοδοχείων. Η πραγματική Θράκη όμως βρίσκεται εδώ, και οι μουσουλμάνοι συμπολίτες μας που παλεύουν για το μεροκάματο βλέπουν αυτούς τους «ηγέτες» να κάνουν δημόσιες σχέσεις στην Τουρκία, την ώρα που το μόνο που τους προσφέρουν είναι απομόνωση και μισαλλοδοξία.
-
Μια παράσταση χωρίς κοινό: Οι δηλώσεις τους για την «καταπιεσμένη εκπαίδευση» και τις «μουφτείες» ηχούν πλέον ως ένα κακόγουστο αστείο. Όταν 7.000 παιδιά επιλέγουν το δημόσιο σχολείο, η μόνη «καταπίεση» που υπάρχει είναι αυτή που προσπαθεί να επιβάλλει το Προξενείο στις συνειδήσεις των μειονοτικών.
-
Το τέλος του «έργου»: Η Αττάλεια μπορεί να είναι μια «στρατηγική βάση» για τον Ερντογάν, για τους Εγκάθετους όμως είναι το καταφύγιο της ματαιοδοξίας τους. Παριστάνουν τους σωτήρες, αλλά στην πραγματικότητα είναι οι τελευταίοι μιας εποχής που πεθαίνει. Η Θράκη της συνύπαρξης δεν τους έχει ανάγκη, ούτε χρειάζεται τις «διπλωματικές» τους ικανότητες.
- Η απόκρυψη της πολυφωνίας στη Μειονότητα: Αποκρύπτεται κι αποσιωπάται σκοπίμως η πολυμορφία της τοπικής κοινωνίας, καθώς αυτή αποτελεί στοιχείο δύναμης και δημοκρατικής ωριμότητας, και αναδεικνύει ότι η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης δεν είναι μονολιθική, αλλά συγκροτείται από διακριτές θρησκευτικές και πολιτισμικές εκφράσεις που συνυπάρχουν ισότιμα.
Το μόνο που μένει από αυτό το ταξιδάκι είναι τα έξοδα που πληρώθηκαν από το τουρκικό δημόσιο ταμείο και η επιβεβαίωση ότι για κάποιους, η «εθνική προσφορά» εξαντλείται σε ένα καλό γεύμα και μια φωτογραφία με τον Χακάν Φιντάν.
Εμείς εδώ, στη Ροδόπη και την Ξάνθη, παραμένουμε στην πραγματικότητα, αφήνοντας τους «σωτήρες» να ζουν το δικό τους παραμύθι στην Αττάλεια.
Οι Εγκάθετοι ας αναρωτηθούν ποιά σχέδια εξυπηρετούν και γιατί οι χρηματοδότες τους δεν καταδέχονται να τους υποδεχθούν ή να τους συναντήσουν , έστω στο περιθώριο μιας “ελαφράς” εκδήλωσης…
