Ἀγαπητοί, διάβασα τὸ κύριο ἄρθρο σας στὶς 29/3/24 μὲ τίτλο ΠΕΡΓΑΜΟΥ: Η “ΕΝΩΣΙΣ” ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΗ. Βέβαια παρουσιάζετε ,τὴν φιλοσοφικὴ στὴν οὐσία της αὐτὴ σκέψη καὶ φράση τοῦ Περγάμου Ἰωάννη, σχολιάζοντας παράλληλα τὸ θέμα ἀπὸ πολλὲς καὶ οὐσιώδεις πλευρές, ἀλλὰ στὸν μέσο ἀναγνώστη ποὺ ἐνδιαφέρεται γιὰ τὰ θέματα αὐτὰ μένει πολὺ πιθανὸν ἡ ἐντύπωση, χωρὶς νὰ σᾶς κατηγορῶ γι’ αὐτό, ὅτι τελικὰ ἡ ἕνωση Παπικῶν καὶ Ὀρθοδόξων δὲν θὰ γίνει ποτέ, ἁπλὰ θὰ ἔχουμε μία διαρκῆ κατάσταση μίας Ἐκκλησιαστικῆς στὴν οὐσία διπλωματίας καλῶν σχέσεων καὶ συνεργασίας σὲ κοινοῦ ἐνδιαφέροντος θέματα. Τὸ ἀποτέλεσμα μίας τέτοιας προσέγγισης ὁδηγεῖ σὲ οὐσιαστικὸ ἐφησυχασμὸ καὶ κατόπιν σὲ οὐσιαστικὴ ἀνοχὴ ἐν τοῖς πράγμασι, τῶν Οἰκουμενιστικῶν δρώμενων ἀπὸ τοὺς πολλοὺς ,ἀφοῦ ὁ πραγματικὰ πνευματικὰ θανάσιμος κίνδυνος, δῆθεν πρακτικὰ ἀπομακρύνεται.
Οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 20ου αἰώνα μέχρι τὶς ἡμέρες μας εὑρίσκονται, παρὰ τὰ ὅποια ἀνθρώπινα κατὰ καιροὺς λάθη τους ἢ ἀδυναμίες, σὲ συνεχῆ ἀγῶνα προάσπισης καὶ διαφύλαξης τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ Παραδόσεως. Οἱ μορφὲς αὐτοῦ τοῦ ἀγῶνος τῶν Ὀρθοδόξων μπορεῖ σὲ κάποια σημεῖα νὰ διαφέρουν, ἀλλὰ ἡ ἔνθεη ἀγωνία γιὰ τὴν Πίστη καὶ ἡ ἑτοιμότητα παραμένει κοινὴ καὶ ζῶσα γιὰ ὅλους τοὺς ἀληθινοὺς Πιστούς. Τὸ πνευματικὸ συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας ἀλλὰ καὶ τῶν Πιστῶν καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τῶν ὑπολοίπων εἶναι αὐτὴ ἡ πνευματικὴ ἑτοιμότητα νὰ μείνει ζωντανὴ καὶ ἰσχυρή, ἀκόμη καὶ σὰν ἀντίβαρο ἀπέναντι στοὺς πιθανοὺς ὑποψήφιους μελλοντικοὺς τολμητίες.
Καλὴ ὑπόλοιπη Τεσσαρακοστὴ καὶ Καλὴ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας. Πολυμενόπουλος Διονύσιος Πάτρα (πρώην παλαιὸς συνεργάτης τῆς ἐφημερίδος σας στὰ νεανικά μου χρόνια τὴν ἐποχὴ τοῦ Πατέρα Χαράλαμπου Βασιλόπουλου)
Διονύσιος Πολυμενόπουλος
Πάτρα
Ἀπάντησις «Ο.Τ.»
Ἀξιότιμε κ. Πολυμενόπουλε, Σᾶς εὐχαριστοῦμε ἐκ καρδίας διὰ τὰς πολυτίμους δι’ ἡμᾶς ἐπισημάνσεις Σας, αἱ ὁποῖαι παρέχουν καὶ τὴν παροῦσαν ἀφορμὴν διὰ διευκρινίσεις πρὸς τοὺς ἀναγνώστας τοῦ «Ο.Τ.». Τὸ ἄρθρον ἐστόχευεν, ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὴν μετάδοσιν μηνύματος αἰσιοδοξίας πρὸς τοὺς παραδοσιακούς, ὅτι τὰ σχέδια τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν συνέργιαν τῶν εὐσεβῶν θὰ ματαιωθοῦν, καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἀποκαλύψη πρὸς τοὺς νεωτεριστὰς τὴν ὑποκρισίαν των, καθὼς οἱ ἴδιοι (Πάπας, Περγάμου κ.ἄ) ἐκμεταλλεύονται τὸν «Διάλογον» δι’ ἀλλοτρίους σκοποὺς καὶ δὲν ἐπιλύουν κανένα θεολογικὸν ζήτημα, παρὰ τὰς διαβεβαιώσεις των περὶ τοῦ ἀντιθέτου.