Μία θλιβερὴ καὶ πρωτόγνωρη ἀνώμαλη κατάσταση ταλαιπωρεῖ τὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα τοὺς τελευταίους χρόνους, ἡ δεσποτοκρατία! Ὁ ἀγωνιστὴς Ὁμότιμος Καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς ΑΠΘ, π. Θεόδωρος Ζήσης παρατηρεῖ: «Αὐτὴ ἡ ἐπικίνδυνη ἐκκλησιολογία καὶ σωτηριολογία, συνδεδεμένη καὶ μὲ τὴν πλάνη τοῦ ἐπισκοποκεντρισμοῦ, περὶ τοῦ ὅτι ἀκόμη καὶ ἂν ἡ “Ἐκκλησία”, δηλαδὴ ἡ Ἱεραρχία, κάνει λάθος, πρέπει νὰ μένουμε μὲ τὸ λάθος μέσα στὴν “Ἐκκλησία”, παρὰ νὰ ἀποχωριζόμαστε, κυκλοφοροῦσε ἐδῶ καὶ ἀρκετὰ χρόνια, γιὰ νὰ φρενάρει καὶ νὰ ἀποδυναμώσει τὶς τάσεις πρὸς τὴν ἁγία ἀνυπακοή, ποὺ δυνάμωσαν μετὰ τὴν ψευδοσύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης. Καὶ ἐπειδὴ οἱ τάσεις ἀνυπακοῆς στοὺς κακοὺς ἐπισκόπους πληθαίνουν καὶ δυναμώνουν, ἀνέβηκε καὶ τὸ θεολογικὸ καὶ ἐκκλησιαστικὸ ἐπίπεδο αὐτῶν ποὺ ἰσχυρίζονται ὅτι ἡ ὑπακοὴ στοὺς ἐπισκόπους, στὴν Ἱεραρχία, ποὺ τὴν ταυτίζουν κακῶς μὲ τὴν Ἐκκλησία, εἶναι ὑποχρεωτική, ἔστω καὶ ἂν ἡ Ἱεραρχία διαπράττει “λάθη”, ὅπως καθησυχαστικὰ ὀνομάζουν τὶς αἱρέσεις, ξαναβαπτίζοντάς τες μέσα στὴν κολυμβήθρα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ…. Ἡ ὑπακοὴ ὅμως στὸν ἐπίσκοπο δὲν εἶναι ἀπροϋπόθετη οὔτε ἀδιάκριτη. Ὑπακοῦμε στὸν ἐπίσκοπο ἢ στὸ σῶμα τῶν ἐπισκόπων, τὴν Ἱεραρχία, ὑπὸ τὸν ἀπαράβατο ὅρο, ὑπὸ τὴν ἀναγκαία προϋπόθεση, ὅτι ὀρθοτομοῦν τὸν λόγο τῆς ἀληθείας, ὅτι δὲν νοθεύουν τὸ Εὐαγγέλιο καὶ τὴν Ἁγιοπατερικὴ Παράδοση» (Ἱστ. Κατάνυξη)! Ἄν, ὅ μὴ γένοιτο, ἀποφασισθεῖ ἡ ἕνωση μὲ τὸν Παπισμὸ θὰ πρέπει νὰ κάνουμε ὑπακοὴ στοὺς «δεσποτάδες» μας! Ἰδοὺ τὸ σατανικὸ τέχνασμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!
Δεσποτοκρατία: Τὸ οἰκουμενιστικὸν τέχνασμα διὰ τὴν φίμωσιν τῶν πιστῶν!
