Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Ἂν κρατήσει ἀκόμα λίγο ἡ Οὐκρανικὴ πληγὴ ποὺ ταλαιπωρεῖ τὴν Ἐκκλησία, θὰ καταστήσουν “νέα ἐκκλησιολογία” τὶς πρωτειακὲς παρερμηνεῖες, ποὺ συνεχῶς ἀνακαλύπτει ἡ μονομέρεια στὸ Οὐκρανικὸ ζήτημα. Μὲ τὶς πρωτειακὲς παρερμηνεῖες πολεμοῦν τὸν θεσμὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ἀρκετοὶ στὴν προσπάθειά τους νὰ στηρίξουν τὴν ἐκχώρηση Τόμου Αὐτοκεφαλίας στὰ δύο σχισματικὰ μορφώματα τῆς Οὐκρανίας, προσέδωσαν μὲ διάφορες παρερμηνεῖες ἐξουσιαστικὴ χροιὰ στὰ πρεσβεῖα τιμῆς τοῦ Οἰκουμενικοῦ θρόνου. Ἡ ἐξουσιαστικὴ χροιὰ ἀλλοιώνει καὶ συνεπακόλουθα πολεμᾶ τὸν θεσμὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.
Εἶναι ἀλήθεια πὼς ἂν μακρύνει γιὰ πολὺ ἡ “Οὐκρανικὴ πληγή”, κάποιοι μὲ τὸν τρόπο τους θὰ ἐπαυξήσουν τὰ ἐπιχειρήματα τῶν Παπικῶν γιὰ τὸ “ἐξουσιαστικὸ πρωτεῖο”. Πρὸς τί ὅλες αὐτὲς οἱ ἐξουσιαστικὲς στρεβλώσεις; Αὐτὸς δὲν εἶναι ἀλλότροπος πόλεμος κατὰ τοῦ Πατριαρχικοῦ θεσμοῦ καὶ κατὰ τῶν πρεσβείων τιμῆς τοῦ Οἰκουμενικοῦ θρόνου;
Εἶναι γεγονός, ὅτι ὅταν θέλει κάποιος νὰ πολεμήσει κάτι καὶ νὰ προκαλέσει ἀμφισβήτησή του, ὁ εὐκολότερος τρόπος εἶναι ἡ διαστρέβλωσή του. Καὶ αὐτὸ δυστυχῶς τὸ κατάφερε ἡ μονομέρεια στὸ Οὐκρανικὸ ζήτημα. Προσδίδοντας πρωτειακὴ ἐξουσιαστικότητα καὶ ὑπεροχὴ στὰ πρεσβεῖα τιμῆς τοῦ Οἰκουμενικοῦ θρόνου, κατ’ οὐσίαν μὲ τὶς διαστρεβλώσεις αὐτὲς τὰ πολεμοῦν. Τὸ καταμαρτυροῦν ἐξάλλου καὶ οἱ πολλὲς παρερμηνεῖες, μὲ τίς ὁποῖες ἐπένδυσαν τὶς στρεβλώσεις αὐτές. Ὁ πόλεμος κατὰ τοῦ Πατριαρχικοῦ θεσμοῦ συνεχίζεται, μὲ τὴν ἀνακάλυψη νέων παρερμηνειῶν.
Οἱ Παπικοὶ τόσους αἰῶνες ἐξουσιαστικῆς μανίας καὶ δὲν κατάφεραν δογματικὴ παρερμηνεία τοῦ Τριαδολογικοῦ δόγματος, γιὰ νὰ στηρίξουν “πρωτεῖο ὑπεροχῆς”. Πρὸς χάρη τοῦ Οὐκρανικοῦ ζητήματος, προβλήθηκε καὶ δογματικὴ παρερμηνεία, ἡ ὁποία εἶναι ἀντίθετη μὲ τὶς ἑρμηνεῖες τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἡ δογματικὴ παρερμηνεία μὲ τὴν ὁποία ἐπενδύθηκε θέση στὸ Οὐκρανικὸ ζήτημα, κατέληγε στὸ συμπέρασμα ὅτι ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης εἶναι ἡ ἀνώτατη ἐξουσία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Σκοπὸς φυσικὰ δὲν ἦταν ἡ δογματικὴ παρερμηνεία τοῦ Τριαδολογικοῦ δόγματος, ἀλλὰ ἡ προσπάθεια νὰ προσδοθεῖ ὑπεροχὴ στὰ πρεσβεῖα τιμῆς τοῦ Οἰκουμενικοῦ θρόνου. Αὐτὸς κι ἂν εἶναι πόλεμος κατὰ τῶν πρεσβείων τιμῆς τοῦ Οἰκουμενικοῦ θρόνου καὶ κατ’ ἐπέκταση πόλεμος κατὰ τοῦ θεσμοῦ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.
Ὁ Παπισμός πρόβαλε καὶ προβάλλει ἁγιογραφικὲς καὶ ἄλλες παρερμηνεῖες, γιὰ νὰ στηρίξει τὸ παπικὸ “ἐξουσιαστικὸ πρωτεῖο”. Πρόβαλε καὶ προβάλλει, ὅτι ὁ Πάπας εἶναι ἡ ὁρατὴ κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ἐκκλησία σὲ τούτη τὴν ἐξουσιαστικότητα τῶν Παπικῶν, ἀπαντᾶ μὲ αὐτὸ ποὺ ὁ Ὅσιος Παΐσιος ἔγραφε στὴ γνωστὴ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Ἀρχιμανδρίτη Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, ὅτι “ὁ Χριστὸς κυβερνᾶ τὴν Ἐκκλησία”. Κι ὅμως ἐξ ἀφορμῆς τοῦ Οὐκρανικοῦ ζητήματος, κάποιοι βρέθηκαν ἀλλοτρόπως νὰ προβάλλουν τὸν ἰσχυρισμὸ τῶν Παπικῶν, μὲ τὸ πρωτάκουστο γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὅτι ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης εἶναι ἡ κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας.
Ἕνα μεγάλο πρόβλημα τῶν Παπικῶν εἶναι ἡ περίπτωση τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Ἀντιπαρέρχονται τὸ λόγο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, «λογίζομαι γὰρ μηδὲν ὑστερηκέναι τῶν ὑπερλίαν ἀποστόλων» (Β΄ Κορ. 11,5) καὶ προβάλλουν ὅτι ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἦταν ὑπὸ τὴν πνευματικὴ δικαιοδοσία τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου.
Ὅμως τὸ Οὐκρανικὸ ἔγινε ἡ αἰτία νὰ προβληθεῖ παρερμηνευτικὸς συνειρμός, ὁ ὁποῖος κατέληγε στὸ “συμπέρασμα”, ὅτι ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἦταν ὑπὸ τὴν πνευματικὴ δικαιοδοσία τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου. Δυστυχῶς ἦλθε καὶ τοῦτο τὸ “παπικογενὲς” ἐπιχείρημα, νὰ προστεθεῖ στὶς τόσες παρερμηνεῖες ποὺ ἐπένδυσαν τὴ μονομερῆ ἐπιχειρηματολογία στὸ Οὐκρανικό. Καὶ ἐφόσον ἡ Ἁγία Γραφὴ δὲν παρεῖχε τὰ ἐφόδια γιὰ τέτοια ἐπιχειρηματολογία, ἐφευρέθηκαν ἀνυπόστατες παρερμηνεῖες, ποὺ τὰ τελικὰ συμπεράσματά τους ἦταν παρόμοια μὲ ἐκεῖνα τῶν Παπικῶν.
Τελικὰ τὴν ὑπεροχὴ τοῦ ἔχοντος τὰ πρεσβεῖα τιμῆς ἤθελαν νὰ καταδείξουν, προσδίδοντας ἐξουσιαστικότητα, ἡ ὁποία ἦταν ὑπηρετική τῆς μονομέρειας στὸ Οὐκρανικό. Μὲ τέτοια ἐπιχειρηματολογία, τί μποροῦν νὰ ἀπαντήσουν στοὺς ἰσχυρισμοὺς τῶν Παπικῶν περὶ πρωτείου ὑπεροχῆς; Αὐτὲς θὰ εἶναι οἱ συνέπειες, ὅταν ἀνακαλύπτονται ἐπιχειρήματα ποὺ παρόμοιά τους προβάλλουν οἱ Παπικοί. Τώρα τί ἔχουν νὰ ἀντιτάξουν στὸν ἰσχυρισμὸ τῶν Παπικῶν, ποὺ προβάλλουν ὅτι ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἦταν ὑπὸ τὴν πνευματικὴ δικαιοδοσία τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου;
Ἂν κρατήσει ἀκόμα λίγο ἡ “Οὐκρανικὴ πληγὴ” ποὺ ταλαιπωρεῖ τὴν Ἐκκλησία καὶ δὲν συγκληθεῖ Πανορθόδοξη Σύνοδος, θὰ καταστήσουν “νέα ἐκκλησιολογία” τὶς πρωτειακὲς παρερμηνεῖες καὶ ἀλλοτρόπως θὰ πολεμοῦν μὲ ἐξουσιαστικὲς παρερμηνευτικὲς στρεβλώσεις τὰ πρεσβεῖα τιμῆς τοῦ Οἰκουμενικοῦ θρόνου καὶ τὸν θεσμὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.