Κουραστήκαμε με τα συνεχή «ατοπήματά» της!
Γράφει ο Κρεσέντζιο Σαντζίλιο
Πρόσφατα η Ύπατη (τρομάρα της!) Εκπρόσωπος της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική και Ασφάλεια Kaja Kallas, ένα καχεκτικό είδος ΥΠΕΞ, αλλά και αντιπρόεδρος της Επιτροπής (τόσο καλύτερα όσο πιο πολλά εκατομμύρια κερδίζουμε: έτσι κι αλλιώς η ΕΕ έχει πολλά λεφτά για τους κηφήνες της), σε μια διάσκεψη στο Ινστιτούτο Σπουδών της ΕΕ για την Ασφάλεια, ξεστόμισε τα εξής μεταξύ άλλων «μαργαριταριών»: «Η Κίνα και Ρωσία επιβλήθηκαν στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και νίκησαν τους Ναζιστές; Νά κάτι καινούριο!».
Μια «εκθαμβωτικά» θλιβερή «εξυπνάδα». Απαράδεκτη, οπωσδήποτε και ολοκληρωτικά ανιστόρητη: είναι το λιγότερο που θα μπορούσαμε να πούμε.
Δεν την «κατάπιε» όμως ο ιταλικής καταγωγής Γερμανός ευρωβουλευτής Fabio De Masi. Παρουσιάζοντας μια κοινοβουλευτική ερώτηση στην Επιτροπή, ζήτησε να του ειπωθεί εάν τα λεγόμενα της Κάλλας ήταν ένα άτυχο περιστατικό ολίσθημα εν τη ρύμη του λόγου ή εάν εξέφραζαν την επίσημη θέση της αρχηγού της Κοινοτικής «διπλωματίας».
Δεν μάθαμε τί απάντησε η frau Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.
Η Εσθονή πάντως απάντησε με μια αποκλειστική, δήθεν διευκρινιστική, επιστολή στην εφημερίδα Berliner Zeitung στην οποία μας έδειξα πάλι κι απέδειξε ακόμη μια φορά την πλήρη ακαταλληλότητα της στη θέση και στα καθήκοντα που της έχουν ανατεθεί.
Ένα ακόμα όργιο πολιτικών ανοησιών ολκής της βαλτικής «διπλωμάτισσας» (τρομάρα της!) που προστίθεται στις πολλές άλλες παρεκτροπές ως τώρα «σπαρμένες» στο διάβα της. Και μια απάντηση που καθρεφτίζει πάλι τα συστηματικά συστημικά φτηνά προπαγανδιστικά παραληρήματα αυτής της εγγονής του Eduard Alver, διευθυντή του Τμήματος Ελαφράς Βιομηχανίας στο υπουργικό Συμβούλιο της Σοσιαλιστικής Λαϊκής Σοβιετικής Δημοκρατίας της Εσθονίας επί ΕΣΣΔ και κόρη του Siino Kallas, επίσης πρώην πρωθυπουργού, ως και Κοινοτικού Επίτροπου.
Διότι, όντας επικεφαλής της Ενωσιακής «διπλωματίας» η λογική λέει ότι η Κάλλας θα πρέπει να αντιπροσωπεύει όλες τις χώρες της Κοινότητας. Επομένως θα πρέπει να διερωτόμαστε εάν όλοι ο άλλοι διπλωμάτες συμφωνούν με ό, τι αυτή εκφράζει δημόσια.
Στην επιστολή λοιπόν που έστειλε στη γερμανική εφημερίδα η Εσθονή δηλώνει πως «τιμά όλα τα θύματα που θυσιάστηκαν για να τεθεί τέλος στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο», γενικεύοντας αμέσως την αντίσταση στον ναζισμό, και αναφέρεται στις οδυνηρές διαιρέσεις που προκάλεσε αυτός ο πόλεμος, σαν να μην ήξερε πως ιδεολογικά διαιρημένος ήταν ο κόσμος ήδη πριν από τον πόλεμο!
Δεν παραλείπει να τονίσει πως σε πολλές χώρες της Ευρώπης η λήξη το πολέμου δεν επέφερε ελευθερία, αλλά μια άλλη καταπίεση, όλα πράγματα γνωστά που δεν περιμένουμε να μας τα πει η Κάλλας για να τα μάθουμε.
Εκεί όμως όπου η Εσθονή επιδεικνύει, ίσως και με μια δόση υπερηφάνειας, την έντονη έλλειψη αντικειμενικότητας της, την περιφρόνησή της, και μάλλον το μίσος της, είναι όπου αποτίνει φόρο τιμής «στο κουράγιο του κινέζικου λαού που, υπερασπιζόμενος τη πατρίδα του και συμβάλλοντας στο τέλος του πολέμου, υπέφερε τεράστια βάσανα», τελείως «ξεχνώντας» την αιματηρότατη συμβολή των Σοβιετικών στη νίκη επί του Ναζισμού.
Όσο για τη «σχέση» Κίνας/Γερμανών ναζί που υπονοεί ελαφρά τη καρδία η Κάλλας, τί να πούμε; Τζιμάνι.
Ωστόσο, για την Καλλας οι Ρώσοι, πρώην Σοβιετικοί, δεν υπάρχουν! Ίσα-ίσα αυτοί που είχαν την πιο άμεση σχέση με τους Γερμανούς, και τί σχέση!
Ούτε και στο μυαλό της και στα λόγια της υπάρχει η μεγαλύτερη ίσως μάχη της Ιστορίας, στο Στάλινγκραντ, με το ενάμισι εκατομμύριο νεκρών στρατιωτών και υπερδιπλάσιων τραυματιών και αγνοουμένων. Ούτε και υπάρχουνν επίσης τα 27 εκατομμύρια σκοτωμένων σοβιετικών πολιτών, μεταξύ των οποίων και πολλοί Ουκρανοί, Βαλτικοί και Λευκορώσοι.
Και το ότι μεγάλες περιοχές της Ευρώπης ο Ερυθρός Στρατός απελευθέρωσε από το χιτλερικό καθεστώς, είναι κι αυτό κάτι ανύπαρκτο για την Κάλλας.
Οπότε τίθεται το ερώτημα: η Κάλλας αγνοεί πράγματι μια Ιστορία που έχει διηγηθεί μέσα σε εκατοντάδες βιβλία και χιλιάδες άρθρα ή την γνωρίζει, αλλά την παραγνωρίζει, την παραποιεί κατά το δοκούν για τις δικές της ταπεινές, περιστασιακές προσωπικές πολιτικές σκοπιμότητες;
Εκείνο πάντως που την ξεχωρίζει είναι ότι δεν μπορεί να συγκρατηθεί στο να μειώνει πάντα ως το μηδέν τη ρωσική παρουσία, η ρωσική παρουσία της προκαλεί ασυγκράτητο μίσος και απέχθεια, σαν να έχει η ίδια οδυνηρότατες εμπειρίες εξαιτίας των Ρώσων– και να σκεφτεί κανείς πως αυτή η Καλλας, τώρα 48 ετών, ούτε καν γνώρισε ποτέ το καθεαυτού σοβιετικό καθεστώς τη χώρας της και της ΕΣΣΔ. Δεν έχει καμία άμεση, προσωπική εμπειρία. Εκείνο που αυτή μπορεί να ΄χει γνωρίσει μάλλον είναι η Σοβιετική Ένωση/παλιάτσος του Γκόρμπατσεφ και προπαντός του Γιέλτσιν, καμία σχέση με τα χρόνια ’50-’70 της ΕΣΣΔ..
Επομένως πιστεύουμε πως ο αναθεωρητισμός της δεν προέρχεται από κάποια ιστορική «γνώση» της. Αντιθέτως, ποιος ξέρει ποια ψυχικά βιώματα επεξεργάστηκε η ίδια μεγαλώνοντας στην ηλικία και τα οποία την οδήγησαν στην παρούσα τόσο μανιακά αντι-ρωσική τροχιά.
Τόσο που να φτάνει στο σημείο να αντιστρέφει ανενδοίαστα και με την μεγαλύτερη ευκολία τη δική της αναθεωρητική παράνοια προσάπτοντάς της στη Ρωσία: «Η Ρωσία συνεχίζει να νοθεύει», γράφει ασύστολα «εθελούσια τις ιστορικές διηγήσεις που αφορούν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τις συνέπειες του με σκοπό να εκτρέψει τη προσοχή από άβολες αλήθειες».
Δεν πιστεύουμε επίσης να είναι τόσο χαζή ώστε να μην αντιλαμβάνεται πως για εκείνο που η ίδια κάνει ξαναγράφοντας αυθαίρετα την Ιστορία για ιδίους πολιτικούς λόγους και έτσι όπως της συμφέρει ιδεολογικά, για εκείνο ακριβώς να κατηγορεί τους Ρώσους ότι αυτοί δήθεν ξαναγράφουν την Ιστορία!
Βέβαια, αποφεύγει πάντα και επιμελώς να μας πει πού και σε ποια κείμενα υπάρχει, και μπορούμε να βρούμε, αυτή η αναθεωρητική ρωσική αλλοίωση της Ιστορίας!
Δε χρειάζεται! Γιατί με την άκρατη αλαζονεία που έχουν και επειδή είμαστε κουτοί, ό, τι μας λένε αυτοί οι «πεφωτισμένοι» πρέπει να το παίρνουμε σαν Ευαγγέλιο και να τους πιστεύουμε.
Επαληθεύεται για πολλοστή φορά έτσι η γενική τάση στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα: όσο πιο νάνος και ασήμαντος είσαι στη πολιτική, τόσο πιο πολύ θέλεις να παρουσιαστείς ως γίγας και προπαντός παντογνώστης, τον οποίο όλοι οι άλλοι οφείλουν να ακούν και προπαντός να εγκρίνουν.
Και την επιβεβαίωση όλων ετούτων μας την προσφέρουν απλόχερα σχεδόν όλοι οι κοινοτικοί πρωθυπουργοί και πρόεδροι που μας επιβάλλουν τη παρουσία τους με μειοψηφικά κυβερνητικά σχήματα.
Κατά τα άλλα, ποιος ξέρει τί σκέφτεται (αν σκέφτεται!) η κυρία Κάλλας για τον αξιότιμο σύζυγό της ο οποίος διαρκούντων των εσθονικών κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας έκανε – λένε – άκρως επωφελές business με τους «τιμωρημένους» Ρώσους!
Επίσης η Κάλλας προσποιείται πως «δεν γνωρίζει» – κι αν γνωρίζει, «δεν θυμάται» – για όσα πάλι ο Γερμανός βουλευτής Fabio De Masi της υπενθυμίζει στην ίδια Berliner Zeitung, αναφορικά με τις ωραίες φωτογραφίες που εμφανίστηκαν στο προσωπικό «λογαριασμό» του Ζελένσκι, όπου θριαμβευτικά φαίνεται ο ίδιος να βραβεύει έναν μαχητή της ταξιαρχίας «Khartia» στο στρατιωτικό σήμα του οποίου εμφανίζεται σε όλο του το μεγαλείο ο ρούνος SS! Πιο ναζί…!
Και όχι μόνο, γιατί αλλού τους βλέπουμε όλους να «ποζάρουν» καμαρωτοί και ικανοποιημένοι μπροστά σε ένα τεράστιο Wolfsangel, το οποίο ήταν και το έμβλημα της 2.SS Panzer Division “Das Reich” και της 4.SS Polizei Panzergrenadier Division, από την élite του ναζιστικού στρατού, η πρώτη με εκτεταμένες σφαγές στη Γαλλία, η δεύτερη με τις γνωστές εκατόμβες στο Δίστομο και στη Κλεισούρα.
Και ω ποια έκπληξη! η κυρία Κάλλας δεν μιλάει, δεν λέει τίποτα γι’ αυτά! Αλλά τί να πει κάποιος (κάποια) που συχνάζει στενά, απ’ ό, τι φαίνεται και, ποιος ξέρει; μπορεί να είναι και τα κρυφό καμάρι, τους ναζί kamaraden της φωτογραφίας, μεταξύ των οποίων και ο «αγαπητός ψευδο-πρόεδρος Ζελένσκι που λέει ότι δεν είναι ναζί! Και εμείς… πειθώμαστε…!
Κι μετά διερωτόμαστε πώς γύρισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι, πώς ήρθε η φον ντερ Λάιεν και βρήκε τη Καλλας!
Ειλικρινά όμως το θέμα δεν είναι τόσο απλό και ανώδυνο, διότι η Κάλλας δεν είναι ένας οποιοσδήποτε πολίτης, αλλά μια θεσμική λειτουργός της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία, εκ της θέσης της, δεν μπορεί, δεν δικαιούται να μη λογαριάζει και όσους στη Κοινότητα δεν απηχούν τις προσωπικές ιδέες της,
και προπαντός κανείς δεν της έδωσε το ελεύθερο για να εκθέτει δημόσια συνέχεια παραπλανητικές αναθεωρητικές ιδεολογίες που αφορούν μόνο την ίδια και δεν μπορούν να εκφράσουν την οότητα των 27 κοινοτικών κρατών!
Ως εκ τούτου, ένας κοινοτικός λειτουργός ο οποίος δεν είναι σε θέση ή δεν θέλει να «λειτουργήσει» με τις απαιτούμενες πολιτικές ισορροπίες ή οικειοθελώς φεύγει ή τον διώχνει ο ανώτερός του.
Και εάν αυτό δεν γίνεται, κάποιοι άλλοι πρέπει να μεριμνήσουν ώστε να γίνει. Το γρηγορότερο.
Τελεία και παύλα.