Μόνον ἀπὸ αὐθεντικὰ ντοκουμέντα!
Τί θὰ πεῖ ὁ βαρὺς λόγος, ὅτι κάποιοι κληρικοί μας εἰσέρχονται εἰς τὴν τεκτονικὴν «ἐκκλησίαν τοῦ Σατανᾶ» (παγιδευόμενοι ἐνδεχομένως);
Θὰ εἰπεῖ ὅτι ὀλίγοι ἡμέτεροι κληρικοί, ὄντες μασόνοι λαμβάνουν μέρος σὲ τεκτονικὲς τελετουργίες ἐντὸς τῶν Στοῶν, ντυμένοι μὲ τμήματα τῶν ἱερατικῶν τους στολῶν!
Καὶ ποιὸς ἐπίσης μᾶς λέγει τὸν βαρὺν λόγον ὅτι ἡ μασονία εἶναι ἡ «Ἐκκλησία τοῦ Σατανᾶ»; Ἀπάντηση: Αὐτὸ δὲν τὸ λέμε ἐμεῖς, ὄχι, τὸ εἶπε ὁ παπισμὸς διὰ τοῦ τάγματος αὐτοῦ τῶν Ἰησουϊτῶν, ἔτσι ἀκριβῶς ὅπως τὸ διαβάζουμε δημοσιευμένο σὲ τεκτονικὸ ἔντυπο, ὡς ἀκολούθως:
«…ὅπως ὁ Θεὸς ἐπὶ τῆς γῆς ἔχει τὴν Ἐκκλησίαν τὴν ἑταιρείαν του, ἥτις ἔχει ἀποστολὴν νὰ τῷ κερδίσῃ τὰς ψυχὰς οὕτω καὶ ὁ Σατανᾶς ἔχει ἐπὶ τῆς γῆς τὴν ἐκκλησίαν του, τὴν ὁποίαν ἐμπνέει κατὰ τοῦ ἔργου τοῦ Θεοῦ· ἡ ἐκκλησία αὕτη τοῦ Σατανᾶ εἶναι ἡ Ἐλευθέρα Τεκτονικὴ [ἡ μασονία]…»1.
Τὸ πρῶτο λοιπὸν -γιὰ τὸ τί φοροῦν οἱ κληρικοὶ μασόνοι ὅταν εἰσέρχονται στὶς τεκτονικὲς Στοτές – μᾶς τὸ λέγει ὁ τεκτονισμὸς εἰς ἐπίσημο, ἐπισημότατο ἔντυπό του.2
…Μὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πιστέψουμε αὐτὰ ποὺ ἰσχυρίζονται οἱ παπικοὶ Ἰησουΐτες, ὅτι ὁ τεκτονισμὸς εἶναι ἡ «Ἐκκλησία τοῦ Σατανᾶ»; Ἀπάντηση: Ἂν μᾶς τὸ ἔλεγαν μόνον οἱ παπικοὶ δὲν θὰ τὸ πιστεύαμε. Τὸ ἐννοῦν ὡστόσο σαφῶς οἱ ἴδιοι οἱ τέκτονες, τὸ ὑποτονθορύζουν, ὅταν προβαίνουν στὸν δοξασμὸ τοῦ Ἑωσφόρου τῆς πτώσεως, ὅταν μᾶς λέγουν, μᾶς τὸ ἀποκαλύπτουν 3, διὰ κορυφαίων τεκτόνων, ὅτι ὁ θεὸς αὐτῶν, ὁ ἀποκαλούμενος παρ’ ἐκείνων ὡς Μέγας Ἀρχιτέκτων τοῦ Σύμπαντος ΔΕΝ εἶναι ὁ τριαδικὸς Θεὸς τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας μας ἀλλὰ εἶναι ἄλλος θεός, ὄχι ὁ δημιουργήσας τὸ Σύμπαν ἐκ τοῦ μηδενὸς ἀλλ’ ὅτι διευθέτησε ἁπλῶς τὴν προϋπάρχουσαν ὕλην, ὡς σχεδιαστής, ὡς ἀρχιτέκτων αὐτῆς! 4
… Μᾶς τὸ λέγουν -τὸ ἐννοοῦν- οἱ ἴδιοι οἱ τέκτονες, πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως, πολλαχοῦ καὶ πολλάκις, ἀκόμα καὶ ὅταν τολμοῦν νὰ γράψουν ὅτι «τὸ ἀνδρικὸν καὶ τὸ γυναικεῖον αἰδοῖόν εἰσιν ἡ εἰκὼν τοῦ Θεοῦ», ὅτι «οἱ τρεῖς ἀνώτεροι ἀξιωματικοὶ οἱ κυβερνῶντες τὴν Στοὰν παριστῶσι συμβολικῶς τὴν Ἁγίαν Τριάδα»5, ὅταν δὲν διστάζουν νὰ γράψουν τὸν ὕμνον ἀκόμη καὶ στὸν ἴδιον τὸν σατανᾶ 6, ὅταν…
Ἡ συναφὴς Μεγάλη Ἀπάτη!…
Αὐτὰ ὅμως δὲν τὰ λέγουν οἱ τέκτονες, ὅλα, στὰ φανερά, κοινὰ ἔντυπά τους, ἀλλὰ εἰς τὶς ἀπόκρυφες διδασκαλίες αὐτῶν, στὶς πλήρεις δηλαδὴ καὶ βαθύτερες ἑρμηνεῖες7 τῶν βαθμῶν τους, ποὺ εἶναι ὑποχρεωτικῶς, κανονιστικῶς ἀποδεκτὲς παρ’ αὐτῶν.8 Στὶς πλήρεις ἐπίσης καὶ βαθύτερες ἐξηγήσεις τῶν διδασκαλιῶν τους, τὶς προορισμένες νὰ γνωρίζουν λεπτομερῶς μόνον οἱ πρίγκηπες τοῦ τεκτονισμοῦ – ὅπως γράφουν-, οἱ ὑψηλόβαθμοι δηλαδὴ τέκτονες καὶ ὄχι οἱ κατέχοντες χαμηλοὺς βαθμοὺς (1-3)… Διότι αὐτοὶ -οἱ χαμηλόβαθμοι Τέκτονες «εἶναι ἐπίτηδες ἠπατημένοι [!] ὑπὸ ψευδοῦς ἑρμηνείας (…) ὥστε νὰ φαντάζονται ὅτι τὰ καταλαμβάνουν. Ἡ ἀληθὴς ἐξήγησις [ὅπως γράφουν] κρατεῖται διὰ τοὺς διδασκάλους, διὰ τοὺς ἡγεμόνας (πρίγκηπας) τῆς Ἐλευθέρας Τεκτονικῆς [τῆς Μασονίας]…9.
Οἱ περισσότεροι ἔτσι τέκτονες νομίζουν (ἂν καὶ κάτι “ὑποψιάζονται”) ὅτι ἡ Μασονία εἶναι μόνο ἕνα ὑψηλὸ “φιλανθρωπικὸ καὶ φιλοσοφικὸ” σωματεῖο. Οὕτως ὥστε νὰ παραμένουν εἰς αὐτὸ -καλῇ τῇ πίστει- ὅτι ἀνήκουν σὲ μιὰ ὀνομαστὴ Λέσχη, ποὺ ἀσκεῖ τὴν φιλανθρωπία καὶ «ἐρευνᾶ» νὰ βρεῖ τὸ «φῶς» καὶ τὴν «ἀλήθεια», οἰκοδομώντας τὸν ναὸν τῆς ἀρετῆς…10
Ἀπὸ τί ἑλκύονται οἱ τέκτονες εἰς τὰς Στοάς;
Μερικοὶ ἑλκύονται ἀπὸ τὸ «μυστήριο», ποὺ ὑπάρχει γύρω ἀπὸ τὰ “κρυφὰ” πράγματα, ἄλλοι ἀπὸ τὴν διαβόητη “μασονικὴ ἀλληλεγγύη” ποὺ ἔχουν μεταξύ τους καθὼς καὶ μὲ τὴν καλὴ κοινωνικὴ μεταξύ τους συναναστροφὴ μὲ τὸ «κοινὸ ποτήριο τῆς ἀγάπης» καὶ τὴν ἐπαφή τους μὲ ἀξιόλογα κοινωνικῶς καὶ ἐπαγγελματικῶς πρόσωπα… Γιὰ νὰ κάνουν ἔτσι μὲ τὶς ὑψηλὲς αὐτὲς γνωριμίες τὶς «δουλειές» τους -διορισμούς, ἄλλες ἐξυπηρετήσεις κ.λπ.
Αὐτὸ δὲν συμβαίνει βέβαια μὲ ὅλους τοὺς τέκτονες…
«Λιθοβολοῦμεν» λοιπὸν τοὺς Μασόνους;
Ὄχι, δὲν «λιθοβολοῦμε» κενένα! Λέμε μόνον ἐτοῦτο ποὺ λέγει ἡ Ἐκκλησία μας: ὅτι οἱ «διδασκαλίες» τῆς Μασονίας εἶναι ἀσυμβίβαστες καὶ ὅλως ἀντίθετες, σφόδρα ἀντικείμενες πρὸς ὅσα πιστεύει, κηρύττει καὶ προσφέρει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, διὰ τῶν Ἁγίων Γραφῶν, τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ τῆς καθημερινῆς Πράξεως Αὐτῆς.
Τί φοροῦν λοιπὸν οἱ κληρικοὶ ἐκεῖνοι
ὡς τέκτονες, ὅταν συμμετέχουν
εἰς τὰς τελετουργίας τῶν Στοῶν τους
Ἰδοὺ αὐτά, ὅπως ἐπισημότατα τὰ ἐθεσμοθέτησαν οἱ μασόνοι τῶν τεκτονικῶν ἱπποτικῶν Ταγμάτων στὸ κεφάλαιο περὶ τῆς περιβολῆς αὐτῶν ἐντὸς τῶν Στοῶν. Γράφουν:
«Οὐδεὶς ἱππότης [τοῦ τεκτονικῶν Ταγμάτων] γίνεται δεκτὸς εἰς συνεδρίαν τοῦ Μεγάλου Σκηνώματος, περιφερειακῆς Διοικήσεως ἢ Διοικητηρίου ἄνευ τῆς ἀντιστοίχου διὰ τὸν βαθμὸν του περιβολῆς».
Ἔτσι:
• «…Οἱ ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν [τοῦ τεκτ. τάγματος] κληρικοὶ δύνανται νὰ φέρουν τρίβωνα καὶ στιχάριον.
• Ὡρισμένοι ἀξιωματικοὶ ἀνήκοντες εἰς τὸν κλῆρον δύνανται ἀντὶ τοῦ μανδύα νὰ φέρουν φαιλόνιον.
• Ὠρισμένοι Ἀξιωματικοὶ ἀνήκοντες εἰς τὸν κλῆρον δύνανται ἀντὶ τοῦ ἀντιστοίχου τελαμῶνος, ὅπως φέρουν ἐπινώπιον.
• Ὁ Ἐλεονόμος καὶ Εὐχέτης δὲν φέρουν ζώνην καὶ ξίφος. Ἂν πρόκειται περὶ κληρικῶν, ἀντὶ χειτῶνος, φέρουν τρίβωνα καὶ στιχάριον καὶ ἀντὶ μανδύου φαιλόνιον. Ὅταν φέρονται ἱερατικαὶ στολαὶ ὁ πίλος ἀντικαθίσταται διὰ καλυμμαυχίου ἢ συναφοῦς πίλου.
• Ὁ περιφερειακὸς Ἀρχιερεὺς [=βαθμὸς στὸ τεκτονικὸ αὐτὸ τάγμα] καὶ ὁ περιφερειακὸς Ἐλεονόμος δὲν φέρουν ξίφος καὶ ζώνην. Ἂν πρόκειται περὶ κληρικοῦ, ὁ χιτὼν δύναται νὰ ἀντικασταθῆ διὰ τρίβωνος καὶ στιχαρίου… μετὰ τοῦ τρίβωνος καὶ τοῦ στιχαρίου δύναται νὰ φαίρεται καλυμμαύχιον… Ὅταν ὁ περιφερειακὸς φέρει φαιλόνιον δύναται νὰ φορᾶ μίτραν καὶ νὰ κρατᾶ Πατριαρχικὴν ράβδον…»!
Τὸ πικρὸν καὶ πικρότατον…
Γιὰ νὰ γίνει ὁποιοσδήποτε μέλος αὐτῶν τῶν Ἱπποτικῶν Τεκτονικῶν Ταγμάτων -ποὺ ἐπιπροσθέτως ἔχουν καὶ ὀνόματα Ἁγίων!- πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ εἶναι μασόνος Διδάσκαλος, δηλαδὴ τρίτου βαθμοῦ, ἂς εἶναι καὶ Πατριάρχης!
Μιὰ σκέψη, μιὰ ὑπόθεση ὡς διερώτημα:
…Ἂν τώρα ὑπάρχει ἐκεῖ καὶ κανένας (παγιδευμένος) ἡμέτερος τιτουλάριος Ἐπίσκοπος, π.χ. πόσο ἄσχημα θὰ αἰσθάνεται, συναναστρεφόμενος μὲ τοὺς μεγάλους τιτλούχους αὐτῶν τῶν Ταγμάτων μὲ τὶς ἀφόρητες μεσαιωνικὲς μεγαλοστομίες! Ἰδοὺ αὐτές, γιὰ νὰ γελάσει κάθε πικραμένος…
Διαβάζουμε:
«Μέγας Μάγιστρος, Μέγας Ἔξαρχος, Ἱππόται Μεγαλόσταυροι, Ἱππόται Μεγάλοι Ταξιάρχαι, Μέγας Εὐχέτης, Μέγας Καγκελλάριος, Α΄ Μέγας Κοντόσταυλος, πρώην Α΄ Μεγάλος Κοντόσταυλος, Β΄ Μέγας Κοντόσταυλος, πρώην Β΄Μεγάλοι Κοντόσταυλοι, Μέγας Οἰκονόμος, Μέγας Νομοφύλαξ, Μέγας Ἀντικαγκελλάριος, Μέγας Τελετάρχης, Μέγας Ἐλεονόμος, Μεγάλοι Κήρυκες, Μέγας Σημαιοφόρος τοῦ Ἐπισείοντος, Μέγας Σημαιοφόρος τοῦ Πολεμικοῦ Λαβάρου… Σημαιοφόρος τοῦ Λαβάρου τοῦ Μεγάλου Μαγίστρου, Μέγας Ξιφοφόρος. Μεγάλοι ὑπασπισταί, Μέγας Ἐπόπτης Διασήμων. Μέγας Αὐλάρχης, Μεγάλη Ἀρχηγοὶ τῶν Φρουρῶν, Μέγας Ὀργανιστής…».
Τελειώσαμε; Ὄχι! Ἰδοὺ ὀλίγα ἀκόμη ἀπὸ τὰ «τεκτονικὰ Τάγματα τοῦ Ναοῦ». Διαβάζουμε, σφόδρα ἐκπληττόμενοι, καὶ τὰ παρακάτω:
«…Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἥν ὁ Μέγας Μάγιστρος εἶναι ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, τότε καὶ μόνον δύναται νὰ διορίση Ἀντικαταστάτην Μέγαν Μάγιστρον…».
Ποίους ἄλλους θὰ μποροῦσε ἐνδεχομένως νὰ «διορίσει» ὁ ἑκάστοτε Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, ἄν, ἂν -ὅ μὴ γένοιτο- γινόταν ποτὲ καί… Μέγας Μάγιστρος τῶν προαναφερομένων τεκτονικῶν Ταγμάτων;
Ἰδοὺ αὐτό:
«…Κατὰ τὴν τακτικὴν καὶ κατὰ τὸν μῆνα Νοέμβριον Σύναξιν τοῦ Μεγάλου Σκηνώματος [Σώματος], ὁ Μέγας Μάγιστρος διορίζει καὶ ἐγκαθιστᾶ τοὺς ὡς ἕπεται Μεγάλους Ἀξιωματικοὺς (…) τῶν Ἀρχαίων Τεκτονικῶν Ταγμάτων τοῦ Ναοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τῶν Ἱερουσαλύμων, Παλαιστίνης, Κύπρου, Ρόδου, Κρήτης καὶ Μάλτας», 21 τὸν ἀριθμό, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ὁ «Μέγας Ὀργανιστής» [!]…
Κάτι ὀλίγον, ἀκόμη:
-Ποιὲς ἆραγε ὑπηρεσίες νὰ προσφέρει αὐτὸς ὁ «Μέγας Ὀργανιστής»; Πιθανὸν νὰ εἶναι μουσικός, παίζων μουσικὸν ὄργανο πρὸς τέρψιν τῶν Ἱπποτῶν/τεκτόνων. Λειτουργικὸ μουσικὸ ὄργανο. Ποῦ; μὰ εἰς σχετικὲς Στοές, στὴν Ἑλλάδα καὶ τὴ Μεσόγειο ἢ καὶ στὰ σχετικὰ «Παλάτια» τῆς Ρόδου, τῆς πολύπαθης Κύπρου καὶ τῆς Παλαιστίνης, τῆς Κρήτης καὶ τῆς Μάλτας…
(πηγή, ὑπὸ τὸν τίτλο καὶ τοὺς ὑπότιτλους:
ΜΕΓΑ ΣΚΗΝΩΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ/ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ τῶν Ἡνωμένων Στρατιωτικῶν καὶ Τεκτονικῶν Ταγμάτων τοῦ Ναοῦ, τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τῶν Ἱεροσολύμων, τῆς Παλαιστίνης, τῆς Κύπρου, τῆς Ρόδου, τῆς Κρήτης καὶ τῆς Μάλτας. Διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὰ Διοικητήρια καὶ Κοινόβιά του εἰς τὴν Ἀλλοδαπήν, 1999. Ἐκδίδεται ὑπὸ τοῦ Μεγάλου Σκηνώματος τῆς Ἑλλάδος, Ἐν Ἀθήναις, Ἔτος Κυρίου 1999, Ἔτος Τάγματος 881»).
Ἔχει σχόλιον ὁ Ἀβέρκιος;
– Ὄχι, πρὸς Θεοῦ, κανένα.
Τὰ σχόλια εἶναι, θὰ εἶναι -ἴσως- ἀπὸ τοὺς νοήμονες ἀναγνῶστες τοῦ Ὀρθοδόξου Τύπου, κληρικοὺς καὶ λαϊκούς, ἔστω καὶ σιωπηρά, ἐντός τους.
(Σὺν Θεῷ δὲν τελειώσαμε τὰ παρόμοια).
Μοναχὸς Ἀβέρκιος
Σημειώσεις:
1. Στὸ τεκτ. περιοδικὸ Πυθαγόρας, ἔτους 1883, τεῦχος 8, σελ. 256. 2. Στὸ ἐπισημότατο τεκτονικὸ ἔντυπο ὑπὸ τὸν Τίτλο «Μέγα Σκήνωμα…». Τὸν πλήρη τίτλο τῆς Παραπομπῆς διαβάσατε ἤδη ἀμέσως παραπάνω, ἐντὸς τοῦ κειμένου τῆς ἀνὰ χεῖρας ἐργασίας μας. 3. Ποίημα μασόνου μὲ τὸν τίτλο «Ὕμνος στὸν Σατανᾶ», στὸ τεκτ. Περιοδ. Ὁ Διαβήτης, τεῦχος 16, 2005, σελ. 31 καὶ ἀλλοῦ ἡ ἀρχὴ τοῦ διαβολικοῦ αὐτοῦ “ποιήματος”. Δημ. Ἀναγνωστόπουλου, Τέκτονος 33ο, στὸ βιβλίο του Κυανοῦς Τεκτονισμός, ἀντίτυπον ἀριθμημένο, 286, σ.σ. 155-158. Κωστῆ Μελισσαρόπουλου, τέκτονος 33ο, στὸ βιβλίο του ὑπὸ τὸν τίτλο «Ἑπτὰ Ὁμιλία εἰς 18ον, Ἀθήνα 1974 σσ 37 κ. ἑξ., Τεκτονικὸν Δελτίον 1971, τεῦχος 100, σελ. 169 (καὶ πλειστάκις ἀλλοῦ). 4. Κωστῆ Μελισσαρόπουλου, ὅπ. π. σελ. 40. 5. Στὸ τεκτ. περ. Πυθαγόρας, ἔτους 1885, τεῦχος 7, σελ. 188. 6. Βλέπε ὑποσημείωση (ἐδῶ) 3, ὕμνος στὸν σατανᾶ. 7. Βλέπε παραπάνω ὑποσημείωση 3 παραπομπὲς εἰς Ἀναγνωστόπουλον Δημ. καὶ Μελισσαρόπουλον Κ., βεβαίως καὶ πολλάκις ἀλλοῦ. 8. Ἡ παραδοχὴ τῆς βαθύτερης ἐξηγήσεως τί καὶ ποιὸς πράγματι εἶναι αὐτὸς ὁ μασονικὸς Μέγας Ἀρχιτέκτων τοῦ Σύμπαντος (ὁ «Θεός»), ποὺ μᾶς ἀπεκάλυψαν οἱ ὑψηλόβαθμοι Τέκτονες Δημ. Ἀναγνωστόπουλος καὶ Κ. Μελισσαρόπουλος εἶναι ὑποχρεωτικῶς ἀποδεκτὴ ἀπὸ ὅλους τοὺς τέκτονες. Οἱ σχετικὲς παραπομπὲς αὐτῶν σὲ τεκτονικὰ κείμενα εἶναι ἀμέτρητες. Σημειώνουμε ἐδῶ μόνο Μία. Αὐτὴν εἰς τὸ τεκτονικὸν Δελτίον Ἰουλίου – Αὐγούστου 1967, τεῦχος 74-75, σελ. 282. 9. Τεκτ. περιοδικὸ Πυθαγόρας, ἔτους 1887, σελ. 188. 10. Συνήθεις τεκτονικὲς δηλώσεις, ἰσχυρισμοί.