Παραθέτουμε ἀπόσπασμα ἀπό ψυχωφελῆ λόγο τοῦ ἀειμνήστου π. Γ. Μεταλληνοῦ στήν Κυριακή τῆς Ἀπόκρεω: «Καλούμεθα, σήμερα νά συνειδητοποιήσουμε τρία πράγματα. Πρῶτον, ὅτι Κριτής μας θά εἶναι ὁ Ἰ. Χριστός, ὡς Θεός. Σωτήρ ὁ Χριστός ἀλλά καί Κριτής. Ἄν τήν πρώτη φορά ἦλθε ταπεινός στή γῆ, “ἵνα σώση τόν κόσμον”, τώρα θά ἔλθει “ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ”, ἵνα κρίνη τόν κόσμον. Αὐτός πού ἔγινε γιά μᾶς “κατάρα” πάνω στόν Σταυρό, ἔχει κάθε δικαίωμα νά μᾶς κρίνει, ἄν ἀφήσαμε νά μείνει μέσα μας καί στήν κοινωνία μας ἀνενέργητη ἡ θυσία Του. Δεύτερον, θά κρίνει ὄχι μόνο τούς Χριστιανούς, οὔτε μόνο τούς ἐθνικούς, ὅπως πίστευαν οἱ Ἑβραῖοι γιά τήν κρίση τοῦ Θεοῦ. Θά κρίνει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, χριστιανούς καί μή, πιστούς καί ἀπίστους. Τρίτον, βάση τῆς κρίσεως, τό κριτήριο θά εἶναι ἡ ἀγάπη. Ἡ στάση μας δηλαδή ἀπέναντι στούς συνανθρώπους μας. Καθολική – παγκόσμια ἡ κρίση, καθολικό – παγκόσμιο καί τό κριτήριο. Ὁ παγκόσμιος νόμος τῆς ἀνθρωπιᾶς, στόν ὁποῖο συναντῶνται ὅλοι, χριστιανοί καί μή. Καί ὅσοι ἐγνώρισαν τόν Χριστό καί ὅσοι δέν μπόρεσαν νά τόν γνωρίσουν καί γι’ αὐτό ἔμειναν μακριά ἀπό τό Εὐαγγέλιό Του. Στό νόμο αὐτό, δέν ὑπάρχει χῶρος γιά προφάσεις καί δικαιολογίες. Ἡ πεῖνα, ἡ δίψα, ἡ γύμνια, ἡ ἀρρώστια, ἡ φυλακή βοοῦν, δέν μποροῦν νά μείνουν κρυφά, γιά νά ἔχει τό δικαίωμα νά ἰσχυρισθεῖ κάποιος πὼς δέν τά πρόσεξε… Δέν μπορεῖ νά τ’ ἀγνοήσει κανείς, χωρίς προηγουμένως νά παύσει νά ἔχει συναισθήματα ἀνθρώπου, ἄν δέν ἔχει τελείως “ἀχρειώσει”, ἐξαθλιώσει, τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ μέσα του»!
Λόγος εἰς τὴν Κυριακὴν τῆς Ἀπόκρεω
