Ἡ ἀντίστασις τῶν 4 Ἱεραρχῶν εἰς τὴν Κύπρον ἔναντι τῶν αὐθαιρεσιῶν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ. Χρυσοστόμου παρεκίνησε καὶ πάλιν τοὺς θεολόγους – μισθοφόρους τοῦ Φαναρίου νὰ ἐξέλθουν εἰς τὴν μάχην ὑπὲρ τῶν ἀχειροτονήτων τῆς Οὐκρανίας. Μεταξὺ αὐτῶν καὶ ὁ κ. Γ. Βλαντῆς, ὁ «συντονιστὴς τοῦ διαλόγου 22 Ἐκκλησιῶν στὴ Βαυαρία», ὁ ὁποῖος ἀντιπαρετέθη μὲ τὸν ἱεροδιάκονον τῆς Ἱ. Μ. Ταμασοῦ Ραφαὴλ Μισιαούλη. Ὁ π. Ραφαὴλ εἰς ἀνταπάντησίν του παρέθεσε ἀπόσπασμα ἀπὸ ἄρθρον τοῦ «Ο.Τ.» (11.01.2020), εἰς τὸ ὁποῖον ἐπικρίνεται ὁ κ. Βλαντῆς διὰ ἀθεολογήτους ἀπόψεις, ποὺ ἔχει ἐκφράσει κατὰ τὸ παρελθὸν, καὶ ὡς φαίνεται συνεχίζει νὰ ἐπαναλαμβάνη σχετικὰ μὲ τὸ ὑποτιθέμενον «πρωτεῖον». Ὁ κ. Βλαντῆς ἀντὶ ἀπαντήσεων γράφει: «Τὸν τελευταῖο καιρὸ κατέστη σαφὲς ὅτι ὁ βιβλιογραφικὸς ὁρίζοντας τῆς ἐν Κύπρῳ μειοψηφίας, ποὺ ἀρνεῖται νὰ συμμορφωθεῖ μὲ τὶς ἐπιταγὲς τῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς Παράδοσης ἐκτείνεται μεταξὺ Ὀρθοδόξου Τύπου καὶ Ἀστερίξ», προφανῶς διὰ νὰ ὑποτιμήση τὸν «Ο.Τ.». Μέχρι, λοιπόν, καὶ ὁ κ. Βλαντῆς ἐμμέσως ἀναγνωρίζει ὅτι ὁ «Ο.Τ.» εἶναι ἐμβληματικὸν σημεῖον ἀντιστάσεως εἰς ὅσους ἔχουν ἐπιλέξει νὰ εὑρίσκωνται μὲ τὴν πλευρὰν τοῦ «Καίσαρος» καὶ ἐπιθυμοῦν ἀχειροτονήτους καὶ κλειστοὺς ναούς. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶμεν περαιτέρω μὲ τὸν κ. Βλαντῆν, καθὼς ἕνα καὶ μόνον παράθεμα ἀπὸ τὸ κείμενόν του («Ὁ Ταμασοῦ Ἡσαΐας ἀναγνωρίζει τὸν Κιέβου Ἐπιφάνιο (Β΄)») εἰς τὴν ἱστοσελίδα «Φῶς Φαναρίου» τῆς 14ης Νοεμβρίου 2020 καταδεικνύει ὅτι ὑποστηρίζει «παπικὸν πρωτεῖον»: «Σὲ ποιὸ καθεστὼς βρίσκεται μία αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία (ἐννοεῖ τὴν ἐν Ρωσίᾳ), ἡ ὁποία ἀρνεῖται νὰ μνημονεύσει ὄχι μόνο τὸν Πρῶτο, ἀλλὰ καὶ τὸν δεύτερο στὴν κοινωνία τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, δηλαδὴ τοὺς Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως καὶ Ἀλεξανδρείας;».
Μέχρι καὶ ὁ κ. Γ. Βλαντῆς ἀπονέμει εὔσημα εἰς τὸν «Ο.Τ.»
