Γράφει ὁ Ἀναστάσιος Ὁμ. Πολυχρονιάδης, Δρ. pd. Θεολογίας ΑΠΘ
«Τίποτα μέσα στόν χῶρο αὐτό τόν ἱερό καί ἅγιο δέν εἶναι δυνατό νά μᾶς μεταδώσει ἰόν τινά, ἐπιδημία ἤ πανδημία. Γιατί; Διότι, τά πάντα χαριτώνονται. Προσφέρεται ὁ Χριστός.
Ὁ χῶρος αὐτός εἶναι ἅγιος καί ἱερός καί κυρίως ὅταν ἔχει ἐγκαινιασθεῖ. Δέν εἶναι ἕνα ἐντευκτήριο. Δέν εἶναι ἕνας χῶρος κοινωνικῆς σύναξης. Εἶναι ὁ τόπος ὅπου λατρεύεται, ἀλλά καί θυσιάζεται ὁ Χριστός.
Καί μᾶς λέει ἕνας μεγάλος ἅγιος τῆς Γεωργίας […] σύγχρονος, τόν ὁποῖον πάρα πολύ ἀγαποῦν οἱ Γεωργιανοί ἀδελφοί μας, οἱ ὁποῖοι, οἱ περισσότεροι, εἶναι πολύ εὐσεβεῖς, ὁ ἅγιος Γαβριήλ […] ὅτι ἀκόμη καί ἡ σκόνη ἀπό τά πατώματα καί τά ἀντικείμενα τῆς Ἐκκλησίας […] ὅταν τελεῖται ἡ Θεία καί Ἱερά… Μυσταγωγία, προπαντῶς, εἶναι καί αὐτή φέρουσα τήν ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».
Ἑπομένως, ὁ μόνος Υἱός, ὁ ὁποῖος μπορεῖ νά μεταδοθεῖ ἐντός τοῦ Ναοῦ εἶναι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ Μονογενής […] «σάν Κυριακή σήμερα καί Ἅγιον Πάσχα», τόν Ὁποῖο «ἑορτάζουμε καί […] αἰσθανόμαστε καί ὁ καθένας ἀνάλογα μέ τήν καρδιά του […] βιώνει».
Αὐτά τά λόγια ἀνήκουν στόν ἐπίσκοπο Ρωγῶν, Φιλόθεο, κατά τό κήρυγμά του, στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Δημητρίου, τοῦ ὁμωνύμου Δήμου τῶν Ἀθηνῶν, την Κυριακῆ 11 Ὀκτωβρίου 2020
Δηλαδή, τά αὐτονόητα Ὀρθοδόξως… Ἀλήθεια, πόσο ἔλλειψαν, τελευταία, τοῦτες οἱ φωνές ἐντός τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου…;
Ποιός θά πίστευε, πέρσι τέτοιον καιρό, ὅτι μερικούς μῆνες μετά, μία τέτοια τοποθέτηση, θά ἀποτελοῦσε ὁμολογία….;
Ὅταν πολλοί ἐκ τῶν «ἐκκλησιαστικῶν» δέν «ἄνοιξαν» καν τό στόμά τους, ὅλο αὐτό τό διάστημα… Ἀφήνοντας τούς μασκονόμους νά ἁλωνίζουν…
Μέ συνέπεια, ἡ μεταπατερική ἄποψη περί τοῦ Ὀρθοδόξου Ναοῦ ὡς τόπου πιθανῆς μετάδοσης τοῦ ἰοῦ νά ἔχει λάβει πλέον διαστάσεις «πανδημίας»…
Εὑρισκόμενη ἀκριβῶς στήν ἴδια γραμμή μέ τά «μαχαιροπίρουνα» πού χρησιμοποιοῦνται γιά τή μετάδοση τῆς Θείας Κοινωνίας σέ «Ὀρθόδοξες» Ἐκκλησίες τοῦ ἐξωτερικοῦ…
Γεγονός πού θέτει τήν Παναγία ἐκτός τοῦ μυστηρίου τῆς σάρκωσης τοῦ Χριστοῦ…
Γιατί ἡ Ἁγία Λαβίδα τήν Ἀειπάρθενο φανερώνει… Ἐκείνη μᾶς δίνει τόν Χριστό… Γιά αὐτό καί εἶναι Μοναδική…
«Ἡ Λαβίς ἡ μυστική, ἡ τόν ἄνθρακα Χριστόν, συλλαβοῦσα ἐν γαστρί, σύ ὑπάρχεις Μαριάμ» (ἀπό τήν θ΄ὠδή τῆς Ὑπαπαντῆς)…
Γιατί, ἁμαρτωλοί εἴμαστε… Ἀνευλαβεῖς ὅμως ὄχι…
Πηγή : http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr