Σεβ. Ἀλεξανδρουπόλεως: «Οἱ εἰκόνες δὲν ἔχουν ἀνοσία»
Ἡ Πολιτεία πάντοτε θέλει τὸ «καλόν» μας; Ἀπελευθέρωσιν ἀπὸ τὰς ἐνοχὰς καὶ ἀπὸ σεξουαλικὰς δεσμεύσεις εἶναι τὸ κήρυγμα τῆς Ἐκκλησίας; Ἡ εἰκὼν εἶναι φωτογραφία; Ἡ συσσωρευμένη πίστις ἐπιτελεῖ τὸ θαῦμα; Αὐτὰ πρεσβεύει ὁ Σεβασμιώτατος; Διαφωνεῖ καὶ μὲ τὸν Ἅγιον Νικόδημον, ὁ ὁποῖος σχολιάζων τὸν ΚΗ΄ τῆς Πενθέκτης ἀπορρίπτει τὴν εἰσαγωγὴν θ. κοινωνίας εἰς «σταφίδα»; Ἢ μήπως ἤθελεν ἐπιδεικτικὰ νὰ διαφωνήση μὲ τὸν ἐκπρόσωπον τῆς ΔΙΣ, Σεβ. Θεσσαλιώτιδος, ποὺ εἶχε δηλώσει ὅτι δὲν μεταδίδεται ὁ ἰὸς ἀπὸ τὰς ἱ. εἰκόνας; Παραθέτομεν ἀποσπάσματα ἀπὸ συνέντευξιν, ποὺ παρεχώρησεν, ὡς αὐτὴ ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἱστοσελίδα «ertnews.gr» τῆς 20ῆς Δεκεμβρίου 2021:
«…κάποια στιγμὴ πρέπει νὰ μάθουμε νὰ ἐμπιστευόμαστε, ὅπως ἐμπιστευόμαστε τόσα ἄλλα πράγματα. Ἐμπιστευόμαστε στὴν Πολιτεία, δὲν μπορεῖ νὰ θέλει τὸ κακό μας… ἡ Ἐκκλησία καὶ ὅλοι οἱ κανόνες, ὅλες οἱ Οἰκουμενικὲς σύνοδοι, ὅλη ἡ ζωὴ καὶ ἡ πορεία της εἶναι νὰ ἀπαλλάξει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὶς ἐνοχές, ἀπὸ τὶς τύψεις, καὶ ἀπὸ τὸ φόβο τοῦ θανάτου καὶ νὰ δώσει στὸν ἄνθρωπο νὰ καταλάβει τὴν ἀξία τῆς ζωῆς καὶ τοῦ ἀνθρώπινου σώματος. Αὐτὰ τὰ πράγματα εἶναι τὸ κήρυγμα τῆς Ἐκκλησίας. Ὅλα τὰ ἄλλα ποὺ κατὰ καιροὺς μεταχειρίζονται οἱ ἄνθρωποι, τὰ εἴχαμε καὶ στὸ παρελθὸν καὶ ἡ Ἐκκλησία τὶς χτύπησε πολὺ σκληρὰ τέτοιες ἀπόψεις ποὺ ἤθελαν νὰ δεσμεύσουν τὸν ἄνθρωπο, τὸ μυαλό του, τὴν ἐλευθερία του, καμιὰ φορά καὶ τὴ σεξουαλικότητά του, τὴν ἐλευθερία τῆς βούλησης… Ὁ ναὸς καὶ οἱ εἰκόνες, δὲν εἶναι θερμοκοιτίδα. Καὶ μικρόβια ὑπάρχουν καὶ σκόνη ὑπάρχει καὶ στὸν ἀέρα τόσα πράγματα κυκλοφοροῦν. Οἱ εἰκόνες δὲν ἔχουν ἀνοσία. Οἱ εἰκόνες δὲν εἶναι μαγικὰ ἀντικείμενα. Ἡ Ἐκκλησία πολέμησε τὴ μαγεία. Οἱ εἰκόνες εἶναι ἡ φωτογραφία ἑνὸς προσώπου ἢ ἑνὸς γεγονότος, ποὺ μᾶς καλεῖ νὰ μεταφερθοῦμε νοερὰ στὸ πρωτότυπο. Δὲν φιλῶ τὴν εἰκόνα αὐτὴ καθεαυτὴ νὰ πάρω δύναμη λὲς καὶ εἶναι ἕνα μαγικὸ ἀντικείμενο, ἕνα εἴδωλο. Ὅταν πηγαίνουμε στὴν Παναγία τῆς Τήνου δὲν κάνει τὸ θαῦμα τὸ ξύλο τῆς εἰκόνας, ἀλλὰ ἡ συσσωρευμένη πίστη μας, ἡ πίστη εἶναι ποὺ θαυματουργεῖ ἀκόμη καὶ μία χάρτινη εἰκονίτσα… ἐγὼ ἔστελνα τὴ θ. κοινωνία μὲ νοσηλεύτριες (στὴν ἐντατικὴ) μέσα σὲ ρῶγες σταφυλιοῦ, τὸ καλοκαίρι ἔκοβα τὶς ρῶγες καὶ ἔβαζα μέσα τὴ θεία κοινωνία…».