Ὅσοι κυβερνοῦν ἢ προσπαθοῦν νὰ κυβερνήσουν τὸν κόσμο σκοπίμως ταυτίζουν τὶς λέξεις «Ἑβραῖος» καὶ «Ἰουδαῖος». Ὅμως ὁ Ἰουδαϊσμὸς εἶναι θρησκεία, στὴν ὁποία μπορεῖ νὰ ἀνήκει κάποιος ὁποιασδήποτε ἐθνικότητος. Ἐνῶ ὁ Ἑβραϊσμὸς ἦταν φυλὴ τῆς Παλαιστίνης, μαζὶ μὲ ἄλλες φυλές. Γιὰ παράδειγμα οἱ Ἰουδαῖοι τῆς Βορειοανατολικῆς Εὐρώπης, ὅπως καὶ οἱ Ἰουδαῖοι τῆς Κίνας καὶ τῆς Κεντρικῆς Ἀφρικῆς οὔτε ἦταν οὔτε εἶναι Ἑβραῖοι. Καὶ οἱ ἀρχαῖοι Ἑβραῖοι δὲν ἦσαν Ἰουδαῖοι, ἔγιναν ἀργότερα, μὲ κέντρο, τὴν Βαβυλώνα.
Ἡ ἕνωση ἀνθρώπων μπορεῖ νὰ ἐπιτευχθῆ μόνο διὰ τῆς Ὀρθοδοξίας. Αὐτὸ ἐπετεύχθη μὲ τὴν Ρωμιοσύνη, μὲ τὴν ἕνωση τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ, μὲ Γενάρχη τὸν Ἅγιο Κωνσταντῖνο. Τὸ ἴδιο ἐπεχείρησε καὶ ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχε ὁ ἑνωτικὸς παράγων τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ γι’ αὐτὸ τὸ κράτος διελύθη. Στὴν Ρωμιοσύνη προστέθησαν καὶ πληθυσμοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἢ ἐγκαταστάθηκαν ἀργότερα, διότι ἡ Κωνσταντινούπολις, γιὰ πολλοὺς αἰῶνες ἦταν τὸ κέντρο καὶ ὁ βασιλιὰς αὐτῆς ὁ πλανητάρχης τῆς ἐποχῆς. Αὐτὸ ἐξηγεῖ καὶ τὴν ὕπαρξη ἀραβοφώνων, βλαχοφώνων καὶ σλαβοφώνων Ρωμιῶν, οἱ ὁποῖοι ἔζησαν μαζὶ μὲ τὴν ὑπόλοιπη Ρωμιοσύνη γιὰ χίλια καὶ περισσότερα χρόνια μέχρι νὰ ἐμφανιστοῦν τὰ σχισματικὰ κινήματα τῶν ἀντιχριστιανικῶν δυνάμεων.
Οἱ περισσότεροι κάτοικοι τοῦ Ἰσραὴλ δὲν εἶναι Ἑβραῖοι, καὶ δὲν ἔχουν δικαιώματα στὴν Ἁγία Γῆ. Γι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ἀποχωρήσουν, νὰ ἐπιστρέψουν στὶς πατρίδες τους. Γιὰ νὰ ἐπιστρέψουν οἱ νόμιμοι κάτοικοι, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὸ 1948 ὑφίστανται γενοκτονία καὶ εὑρίσκονται πρόσφυγες στὰ γειτονικὰ κράτη. Γιὰ νὰ ἐπικρατήση ἡ εἰρήνη στὴν περιοχὴ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς.
Κωνσταντῖνος Γάτος