Γράφει ὁ κ. Περικλῆς Ἠλ. Νταλιάνης, Θεολόγος
Ὑπάρχουν οἱ κολῶνες, ὅπου βγῆκε τὸ Ἅγιο Φῶς, ὅταν οἱ Ἀρμένιοι μονοφυσίτες δωροδόκησαν τοὺς μουσουλμάνους, ἀλλὰ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸ βγάλουν οἱ ἴδιοι καὶ τὸ Ἅγιο Φῶς βγῆκε μὲ θαυμαστὸ τρόπο στοὺς Ὀρθοδόξους χριστιανούς. Οἱ ἐπιστήμονες ὁμιλοῦν γιὰ ἠλεκτρικὴ κένωση, τὴν ὁποία δὲν γνώριζαν οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐποχῆς. Ὅταν ὁ ἀέρας εἶναι ξηρὸς τότε ἡ ἀντίσταση εἶναι μεγάλη. Ὅταν ὅμως περιέχει ὑδροσταγόνες ἀναπτύσσεται τάση 10 ἑκατομμυρίων βὸλτ (Volt) ποὺ προκαλεῖ ἠλεκτρικη ἐκκένωση, δηλαδὴ δίοδο ἠλεκτρικοῦ ρεύματος μέσα ἀπὸ τὸν ἀέρα ποὺ συνοδεύεται ἀπὸ μία λάμψη, τὴν ἀστραπή. Κάτι παρόμοιο περιγράφεται καὶ στὰ κείμενα ποὺ περιγράφουν τὸ θαῦμα, μὲ τὴν ἀστραπὴ καὶ τὸ Ἅγιο Φῶς τὸ ὁποῖο βγῆκε μέσα ἀπὸ τὴν κολώνα. Αὐτὸ ἀπαντάει καὶ στὸν δημοσιογράφο Δ. Ἁλικάκο, ὁ ὁποῖος μὲ ἅρμα τὸν ὀλιγόπιστο ἐπίσκοπο καὶ ἡγούμενο τοῦ Παναγίου Τάφου (ὁ ὁποῖος θὰ πρέπει νὰ μπεῖ τουλάχιστον σὲ ἀργία), προσπαθεῖ νὰ πεῖ ὅτι δὲν πρόκειται δῆθεν γιὰ θαῦμα. Ὁ Ἡγούμενος σὲ νέο βίντεο (Ν 2) φαίνεται νὰ λέει μὲ πονηριὰ στὸν κ. Ἁλικάκο, ὅτι “αὐτὸς ἀνάβει τὸ κανδήλι” καὶ πράγματι ἀνάβει τὸ κανδήλι στὶς ἀκολουθίες τοῦ ὑπολοίπου ἔτους, ὄχι ὅμως καὶ στὴν τελετὴ τοῦ Ἁγίου Φωτός, ἀφοῦ ὁ τάφος σφραγίζεται καὶ ἐλέγχεται ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῶν ἰσραηλινῶν καὶ τῶν Ἀρμενίων, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχει καύσιμη ὕλη καὶ φωτιά. Ὁπότε μὲ ὕπουλο τρόπο προσπαθοῦν νὰ περάσουν τὴν ἀμφιβολία, προωθώντας τὴν δική τους ἀπιστία.
Βέβαια πίσω ἀπὸ αὐτὸ τὸ γεγονὸς κρύβονται οἱ Φαναριῶτες, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἀμφισβητηθεῖ τὸ θαῦμα (ὅπως ἔχει κάνει καὶ ὁ “Μέγας” Πρωτοπρεσβύτερος τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, ὁ π. Γ. Τσέτσης, ὁ ὁποῖος ἔλεγε ἐδῶ καὶ χρόνια τὸ θαῦμα ὡς “ἀπάτη”), ἔτσι ὥστε νὰ ἀλλάξουν τὸ Ὀρθόδοξο Πασχάλιο. Διότι ἡ διδασκαλία τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καὶ τῆς Πενθέκτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου περὶ τοῦ Ὀρθοδόξου Πασχαλίου, συνοδεύονται μὲ τὸ Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Φωτός. Θέλουν λοιπὸν νὰ ἀμφισβητηθεῖ τὸ θαῦμα, γιὰ νὰ ἀμφισβητηθεῖ καὶ τὸ Ὀρθόδοξο Πασχάλιο καὶ νὰ κηρύξουν νέο αἱρετικὸ Πασχάλιο.
Ἡ σχισμένη καὶ μαυρισμένη κολώνα
Σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση τὸ 1520 (ἢ 1547) ἐπὶ Τουρκοκρατίας Λατῖνοι καὶ Ἀρμένιοι δωροδόκησαν τὸ Σουλτᾶνο Μουρὰτ καὶ αὐτὸς ἀπαγόρευσε τὴν εἴσοδο στὸν Πανάγιο Τάφο τοῦ Ἑλληνορθόδοξου Πατριάρχη Σωφρονίου γιὰ τὴν Ἀκολουθία τοῦ Ἁγίου Φωτός. Στὸν Τάφο μπῆκε ὁ Ἀρμένιος Πατριάρχης μὲ σκοπὸ νὰ πάρει αὐτὸς τὸ Ἅγιο Φῶς. Οἱ Ὀρθόδοξοι μαζὶ μὲ τὸν Πατριάρχη μας, παρέμειναν προσευχόμενοι ἔξω ἀπὸ τὸν Ναὸ κοντὰ στὴν Ἁγία Πόρτα. Ὁ Ἀρμένιος Πατριάρχης προσευχόταν γιὰ ὧρες, ἀλλὰ τὸ Ἅγιο Φῶς δὲν τοῦ ἔκανε τὴ χάρη καὶ δὲν ἔβγαινε. Ξαφνικὰ ἀστραπὲς κάλυψαν τὸ Ναό, καὶ κεραυνὸς ἔσκισε τὴν κολώνα, ἀπὸ τὴν ὁποία βγῆκε Φῶς ποὺ ἄναψε τὰ κεριὰ τοῦ Πατριάρχη μας.
Ὁ παρευρισκόμενος Ἐμίρης τοῦ Τούναμ ποὺ ἦταν ἐπικεφαλῆς τῆς φρουρᾶς καὶ διαπίστωσε τὸ θαῦμα, πίστεψε καὶ ἔγινε χριστιανός. Οἱ Τοῦρκοι ὕστερα τὸν θανάτωσαν. Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τὸ θαῦμα ὁ Σουλτᾶνος ἔβγαλε φιρμάνι, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο τὸ δικαίωμα νὰ μπαίνει στὸν Πανάγιο Τάφο καὶ νὰ παίρνει τὸ Ἅγιο Φῶς τὸ εἶχε ΜΟΝΟ ὁ Ἑλληνορθόδοξος Πατριάρχης, κάτι ποὺ σεβάστηκαν ὅλοι στοὺς ἑπόμενους αἰῶνες μέχρι σήμερα.