Φιλόχριστοι συνοδοιπόροι, χαίρετε,
Χαιρετισμοὺς ἀπὸ τὴν «ἄγονο γραμμὴ» τοῦ Κόρφου.
Εὐχαριστοῦμε «Ὀρθόδοξε Τύπε» ποὺ σκληρὰ ἀγωνίζεσαι καὶ αὐτὰ τὰ ἄχαρα χρόνια μᾶς στηρίζεις, μᾶς κρατᾶς τὸ χέρι καὶ μᾶς παρηγορεῖς.
Ἕνας πολίτης μοῦ ’λεγε τὶς προάλλες στὴν Κόρινθο:
«Ἔχουμε δεῖ τὸν πεθαμένο! Τί περιμένουμε, νὰ μυρίσει;». Τὸ κακὸ ἔχει προχωρήσει τόσο πολύ; Οἱ δόλιοι ἐξουσιαστές, οἱ νωθροὶ ἀντιπολιτευόμενοι, ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία τῶν σαλονιῶν, τὰ Ἁγιορείτικα «Ἐπισκοπεῖα» κάνουν πώς ξεχνοῦν; (Κι ὁ ἔρμος λαὸς στενάζει καὶ τὰ ψυχοφάρμακα «στὸ φούλ»…).
Ἕνας ἄλλος πολίτης μοῦ ’λεγε: «Φαίνεται πώς παίζεται ἕνα παιχνίδι παγκόσμια. Νὰ μὴ κρυβόμαστε τώρα…».
Νὰ μὴ κρυβόμαστε τώρα… Μόνο, νά, νὰ φορᾶμε τὶς μάσκες ἀκόμα στὶς ἱερὲς Ἐκκλησίες μας! Τί ’ναι τοῦτο τὸ πρᾶγμα! Κοντεύουν νὰ φᾶνε μερικοὶ τὶς μάσκες. Τόσο σφικτὰ τὶς φορᾶνε!
Καὶ τοῦτο ποῦ νὰ τὸ πάει κανείς! Τί κάνετε; ρωτᾶμε. Καὶ ἀπαντοῦν πολλοί: «Καλά. Ὑγεία νὰ ’χουμε. Μόνο ὑγεία καὶ τίποτε ἄλλο» (Ἐννοοῦνε βέβαια καὶ νὰ μὴ πεθάνουμε ποτέ, ἀλλὰ δὲν τὸ λένε φανερά). Μὰ, καλέ μου ἄνθρωπε, τὸ πιὸ σίγουρο εἶναι ὁ θάνατός μας! Τὸ σπουδαιότερο δὲν εἶναι ἡ ὑγεία! Τὸ σπουδαιότερο εἶναι, ὅταν φύγουμε ἀπὸ ’δῶ, νὰ φύγουμε ἐν Χριστῷ. Γιὰ νὰ ἀναστηθοῦμε καὶ ἐν Χριστῷ. Νὰ σεβόμαστε τοὺς γιατρούς. Ὄχι καὶ νὰ τοὺς θεοποιήσουμε!
Ὁ Θεὸς εἶναι φιλεύσπλαγχνος.
Ἀγάντα καὶ
Καλή χρονιά
Παναγιώτης Σπηλιώτης
Κόρφος Κορινθίας