Κύριε Διευθυντά,
Ἔχω μπερδευτεῖ. Ἔχω θαυμάσει τὴν ὁμολογουμένως σθεναρὴ ἐπιχειρηματολογία τοῦ Σεβασμιωτάτου Ναυπάκτου σχετικὰ μὲ τὴν ἀποδοχὴ ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο τῆς ἀρχιερωσύνης τῶν ἐπισκόπων, ποὺ χειροτονήθηκαν ἀπὸ καθῃρημένους, σχισματικοὺς ἢ “αὐτοχειροτονήτους” ἀρχιερεῖς τῆς Οὐκρανικῆς (πρώην) αὐτόνομης ἐκκλησίας καὶ ἑπομένως τὴν ἀποδοχὴ ὅλων τῶν Μυστηρίων, ποὺ ἔχουν τελεσθεῖ ἀπὸ αὐτούς.
Μοῦ ἦλθε λοιπὸν κάπως ἀνάποδο νὰ διαβάζω τὴν μὲ πάθος ἐπιχειρηματολογία νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς ἄκυρα καὶ ἀνυπόστατα Μυστήρια, ὀρθοδόξων μὴ σχισματικῶν ἱερέων μὲ κανονικὴ χειροτονία στὴν Μονὴ Μεταμορφώσεως στὴ Ναύπακτο. Καὶ ἂν τὸ σκιάχτρο τῆς “ἀκοινωνησίας” προβάλλεται ὡς δικαιολογία, αὐτὸ ποὺ ἐπίσης μὲ μπερδεύει εἶναι ἡ ὑποκρισία τῆς “ἀκοινωνησίας” μεταξὺ Πατριαρχείων (Ἱεροσολύμων μὲ Ἀντιοχείας, Μόσχας μὲ Κωνσταντινουπόλεως κλπ), ὅπου οὐδέποτε ἔχει τεθεῖ θέμα ἀνυπόστατων ἢ “ἄκυρων” Μυστηρίων. Παρότι ἔχουμε ἀκούσει μὲ τὰ ἴδια μας τὰ αὐτιὰ τὸ Σεβασμιώτατο Ἱερόθεο νὰ θεολογεῖ ὀρθοδοξότατα γιὰ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας (κλῆρος ΚΑΙ λαὸς) ποὺ εἶναι ἡ “ἀγρυπνῶσα συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας”, ὅλα αὐτὰ πᾶνε περίπατο, ὅταν αὐτὴ ἡ συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας στηρίζει τὸ μοναστήρι τῆς Μεταμόρφωσης. Ἂς εἶναι.
Σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τὸ σάλο μὲ τὴν ἄρνηση τῆς Θείας Κοινωνίας σὲ παιδάκι στὴ Ναύπακτο ἀξίζει νὰ ἀναφερθεῖ τὸ ὡραῖο, ποὺ εἰπώθηκε ἀπὸ ἡλικιωμένο τῆς πόλης
“Οὐρέ, νὰ νομ’σὲ οὐ παπὰς ὅτ’ ἔσωσε τὴν Οὐρθοδοξία;”.
Πιθανότατα πράγματι οἱ συγκεκριμένοι 2 ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεως Ναυπάκτου, ποὺ δημιουργοῦν τὸ ἐν λόγῳ πρόβλημα καὶ ὁ Μητροπολίτης νὰ νομίζουν ὅτι πράγματι σῴζουν τὴν ὀρθοδοξία ἀπὸ τὸ μίασμα, γιατί ἀποφεύγουν νὰ δώσουν “τὰ ἅγια τοῖς κυσί”. Οἱ ὑπόλοιποι ὡστόσο ἱερεῖς, ποὺ δὲν ζητοῦν πιστοποιητικὰ βαπτίσεως καὶ ἁγιάζουν μὲ τὰ Μυστήρια ὅλους τοὺς ὀρθόδοξους χριστιανοὺς τῆς ἐπαρχίας, δὲν “ἐπιτελοῦν μὲ φόβο Θεοῦ καὶ ὑπευθυνότητα τὸ καθῆκον τους”;. Ἄλλωστε τὸ παιδάκι εἶχε καὶ ἀδελφάκι ποὺ ἐπίσης ἔχει βαπτισθεῖ στὴ Μονή, ἀλλὰ κοινώνησε ἀπὸ τὸ ἐν λόγῳ ἱερέα κανονικά. Μισὲς δουλειές; Ἂς εἶναι.
Ὅλα αὐτὰ ὅμως ἐξηγοῦνται: Εἶναι γνωστὴ ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια ἡ ἀγωνιώδης προσπάθεια νὰ ξεμπήξουν τὸ μοναστήρι τῆς Μεταμόρφωσης ἀπὸ τὴ Ναύπακτο. Προσπάθεια νὰ ἀφορίσουν τὸ γέροντα π. Σπυρίδωνα (γιὰ αἵρεση), νὰ βάλλουν στὴ φυλακὴ ὅλους τοὺς μοναχοὺς μὲ ψεύτικες κατηγορίες, νὰ διαλύσουν τὸ μοναστήρι καὶ νὰ διασκορπίσουν τοὺς μοναχούς, ὅλα ἀπέτυχαν. Τὸ θηρίο ποὺ ἀπειλοῦσε νὰ καταπιεῖ τὸ μοναστήρι ξεδοντιάζεται, καθὼς ἕνα -ἕνα τὰ δόντια τῶν κατηγοριῶν καὶ τῶν διώξεων ποὺ ἀπειλοῦσαν νὰ δαγκώσουν πέφτουν. Ἔμεινε μόνο τὸ σκιάχτρο τῆς ἀνυπόστατης “ἀκοινωνησίας” νὰ τὸ κραδαίνουν πρὸς ἐκφοβισμό, τελευταῖο ἀπομεινάρι τῆς ἀγωνιώδους καὶ θλιβερῆς αὐτῆς προσπάθειας τῆς “καμμένης γῆς”. Ἂς εἶναι, ἔχει ὁ Θεός.
Πράξ. 5,38-39 “Καὶ τώρα ἐγὼ σᾶς λέγω, σταθῆτε μακρυὰ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους τούτους, ἀφήσατέ τους καὶ μὴ ἁπλώνετε ἐπάνω των τὰ χέρια σας. Διότι, ἐὰν αὐτὸ ποὺ σχεδιάζουν ἤ τὸ ἔργον ποὺ πράττουν προέρχεται ἐξ ἀνθρώπων, θὰ διαλυθῆ μόνο του.
Ἐὰν ὅμως εἶναι ἐκ τοῦ Θεοῦ, δὲν ἠμπορεῖτε σεῖς νὰ τὸ καταστρέψετε. Σκεφθῆτε δέ, μήπως γίνετε καὶ θεομάχοι, πολεμοῦντες τὸν Θεὸν καὶ τὸ ἔργον Του”.
Ἐμεῖς κάνουμε προσευχή, ἄλλοι μποροῦν πολλὰ περισσότερα.
Ἄγγελος Νικολάου
Κάτοικος Ναυπάκτου
Ὀρθόδοξος χριστιανός