Ἡ Α΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν, ἡ Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, εἶναι ἀφιερωμένη σὲ ἕνα μεγάλο ἐκκλησιαστικὸ γεγονός, στὴν ἀναστήλωση τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων καὶ στὸ πέρας τῆς εἰκονομαχίας, ἡ ὁποία συντάραξε τὴν Ἐκκλησία γιὰ περισσότερες ἀπὸ δέκα δεκαετίες. Στὸ θρίαμβο τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Βυζαντινοὶ αὐτοκράτορες υἱοθέτησαν ἀλλόθρησκες καὶ αἱρετικὲς δοξασίες, μὲ ἀνεικονικὸ χαρακτῆρα καὶ προσπάθησαν νὰ τὶς ἐπιβάλλουν στὴν Ἐκκλησία, μὲ ἀνείπωτη βία καὶ σκληροὺς διωγμούς. Δυστυχῶς, ὅπως πάντα, βρέθηκαν καὶ τὰ ἐκκλησιαστικὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ὑποτάχτηκαν στὶς αὐτοκρατορικὲς αὐθαιρεσίες καὶ ἔγιναν ὄργανα γιὰ τὴν νόθευση τῆς σῴζουσας ἀλήθειας τῆς Ἐκκλησίας. Ὅμως ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος περιποιήθηκε τὴν Ἐκκλησία Του, διὰ τοῦ Αἵματός Του (Πράξ. 20, 28), ἀνέδειξε μία πλειάδα ὁμολογητῶν, οἱ ὁποῖοι ἀντιστάθηκαν μὲ σθένος καὶ διέσωσαν τὴν ἀλήθειά της, μὲ μεγάλο κόστος. Συγκρίνοντας τὴν τότε ταραγμένη ἐποχὴ μὲ τὴ δική μας, διαπιστώνουμε πὼς καὶ σήμερα βρίσκεται σὲ πλήρη ἐξέλιξη σχέδιο γιὰ τὴν νόθευση τῆς ἀλήθειας, δυστυχῶς καὶ πάλι, μὲ τὴν ἀρωγὴ ὑψηλῶν ἐκκλησιαστικῶν προσώπων. Μία νέα φοβερὴ εἰκονοκλαστικὴ αἵρεση, ἡ χειρότερη ὅλων τῶν ἐποχῶν, ὁ Οἰκουμενισμός, εἰσέρχεται δυναμικὰ στὴν Ἐκκλησία, μὲ τὶς γνωστὲς δόλιες πρακτικές των, τοὺς χωρὶς ὅρια, διαχριστιανικοὺς καὶ διαθρησκειακοὺς διαλόγους, διὰ τῶν ὁποίων ἀμβλύνεται, ὀλίγο κατ’ ὀλίγο, ἡ ἀξία τῶν δογμάτων καὶ αὐξάνονται τὰ «ἀνοίγματα ἀγάπης» πρὸς τοὺς πλανεμένους! Γιὰ κλήση στὴν Ὀρθοδοξία οὔτε λόγος! Αὐτὴ τὴν ἁγία ἡμέρα ἂς προβληματισθοῦμε καὶ ἂς ἀγωνισθοῦμε, ὅσοι πιστεύουμε στὴν μοναδικότητα τῆς Ὀρθοδοξίας μας, μιμούμενοι τοὺς ἁγίους Ὁμολογητὲς τῆς εἰκονομαχικῆς περιόδου!
Προβληματισμοὶ διὰ τὴν Κυριακὴν τῆς Ὀρθοδοξίας
