ΠΟΛΛΑ λέγονται καὶ γράφονται τελευταῖα γιὰ τὸ «μοίρασμα τοῦ Αἰγαίου», ἀπὸ ἐπίσημα καὶ ἡμιεπίσημα στόματα! Ἀλλὰ γιὰ νὰ πραγματοποιηθεῖ ὁ ἐνδοτισμὸς τοῦ πολιτικοῦ «μας» συστήματος, («προσέγγιση» τὸν λένε), ἀπαιτεῖται νὰ θυσιαστεῖ ἡ ἐθνική μας μνήμη, νὰ λησμονήσουμε τὴν μακραίωνη φρικώδη τουρκικὴ σκλαβιά! Πῶς; Μὲ τὴν συγγραφὴ νέου κοινοῦ ἐγχειριδίου ἱστορίας μὲ τὴν Τουρκία! Τὴν ἀπίστευτη αὐτὴ πρόταση ἔκαμε πρὶν ἀπὸ καιρὸ ἡ «ἐθνομάνα» Ἄννα Διαμαντοπούλου, ἡ ὁποία χαρακτήρισε τὴν ὑλοποίησή του ὡς «ἕνα δύσκολο μὲν ἐγχείρημα», ἀλλὰ «ἕνα μεγάλο βῆμα ἀνάμεσα στὶς δύο χῶρες»! Μάλιστα ἀποκάλυψε πὼς τὸ 2010 (ἐπὶ κυβερνήσεως τοῦ ἀνεκδιήγητου ΓΑΠ), στὰ «μουλωχτά», εἶχε γίνει ἀπόπειρα νὰ καθιερωθεῖ κοινὸ βιβλίο ἱστορίας μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν! «“Τὸ 2010 ὅταν ἔγινε ἡ πρώτη συνάντηση ὑπουργικῶν συμβουλίων καὶ συμμετεῖχα ὡς ὑπουργὸς Παιδείας εἴχαμε κάνει μία προσπάθεια, ἡ ὁποία ἦταν ἀπίστευτα δύσκολη καὶ γιὰ τὴν προετοιμασία της, γιὰ νὰ συγγράψουμε ἕνα κοινὸ βιβλίο ἱστορίας. […] Ἕνα βιβλίο τὸ ὁποῖο θὰ ἔχουν ὅλοι οἱ μαθητὲς καὶ θὰ διδάσκονται πέντε βασικὰ πράγματα. Εἶναι πολὺ δύσκολο, ἀλλὰ ἂν τὰ καταφέρουμε θὰ ἔχουμε κάνει ἕνα μεγάλο βῆμα ἀνάμεσα στὶς δύο χῶρες”» (Πηγή: Ἱστ. alfavita.gr)! Τί θὰ σημάνει αὐτὸ ἂν γίνει, ποὺ θὰ γίνει, ὅταν γίνει; Θὰ λησμονήσουν τὰ παιδιά μας τὶς φρικαλεότητες τῆς μακραίωνης τουρκικῆς δουλείας καὶ θὰ εἶναι «ἀνοικτὰ» στὶς ἀδηφάγες ἀπαιτήσεις τῶν τουρκομογγόλων! Νὰ ξαναγυρίσει ἡ Ἑλλάδα στὰ σύνορα τοῦ 1897! Αὐτὰ εἶναι τὰ ὀλέθρια ἀποτελέσματα τῶν ἀφρόνων πολιτικῶν ἐπιλογῶν μας! Ἐκλέγουμε αὐτοὺς ποὺ μᾶς ἀξίζει καὶ ὡς ἐκ τούτου καλὰ παθαίνουμε!
Πρότασις διὰ συγγραφὴν κοινοῦ διδακτικοῦ βιβλίου Ἱστορίας μὲ τὴν Τουρκίαν!
