Πώς ένας Ορθόδοξος Επίσκοπος Σώζει Παιδιά από Θανατηφόρες Δεισιδαιμονίες στη Μαδαγασκάρη

Κάθε χρόνο σε ορισμένα μέρη της Μαδαγασκάρης, παιδιά καταδικάζονται απλώς και μόνο λόγω των συνθηκών γέννησής τους. Μερικά γίνονται στόχος επειδή είναι δίδυμα, μια πάθηση που οι αιώνες παραδόσεις σε ορισμένα μέρη του νησιού συνδέουν με την ατυχία. Άλλα κυνηγιούνται επειδή έχουν αλμπινισμό, καθώς οι τοπικές δεισιδαιμονίες ισχυρίζονται ψευδώς ότι τα μέρη του σώματός τους διαθέτουν μαγικές δυνάμεις ικανές να φέρουν πλούτο ή καλή τύχη.

Ανάμεσα σε αυτά τα παιδιά και τον σχεδόν βέβαιο θάνατο βρίσκεται ένας απίθανος προστάτης: ο Επίσκοπος Πρόδρομος της Τολιάρα και της Νότιας Μαδαγασκάρης , του οποίου η ορθόδοξη χριστιανική ιεραποστολή έχει γίνει ένα από τα λίγα καταφύγια της χώρας για παιδιά που έχουν απορριφθεί, εγκαταλειφθεί ή κυνηγηθεί λόγω βαθιά ριζωμένων πεποιθήσεων.

Ενώ η Επισκοπή είναι ευρέως γνωστή για τα ιατρικά της προγράμματα, τα σχολεία και τις προσπάθειές της για την καταπολέμηση του σοβαρού υποσιτισμού των βρεφών, μία από τις πιο εξαιρετικές αποστολές της έχει παραμείνει σε μεγάλο βαθμό απαρατήρητη – η διάσωση παιδιών των οποίων η ζωή απειλείται από δεισιδαιμονίες.

Αυτό είναι το δεύτερο μέρος του ειδικού ρεπορτάζ του Greek Reporter από τη Μαδαγασκάρη, όπου η ομάδα μας ταξίδεψε βαθιά στον απομακρυσμένο νότο του νησιού για να καταγράψει το ανθρωπιστικό έργο της Ορθόδοξης ιεραποστολής που εξυπηρετεί μερικές από τις πιο ευάλωτες κοινότητες της χώρας.

Παιδιά καταδικασμένα επειδή είναι δίδυμα

Μία από τις πιο σπαρακτικές παραδόσεις επιβιώνει στην ανατολική περιοχή Mananjary. Σύμφωνα με το τοπικό έθιμο, πιστεύεται ότι τα δίδυμα φέρνουν ατυχία όχι μόνο στην οικογένειά τους αλλά σε ολόκληρη την κοινότητα. Η προφορική παράδοση εντοπίζει την πίστη σε μια αρχαία ιστορία μιας βασίλισσας φυλής που εγκατέλειψε τα δίδυμα παιδιά της αφού έφυγε από την περιοχή. Έκτοτε, τα δίδυμα θεωρούνται κατάρα ικανή να φέρει λιμό, ασθένειες και θάνατο.

Οι συνέπειες είναι καταστροφικές. Οι γονείς συχνά πιέζονται να επιλέξουν ποιο παιδί θα επιβιώσει. Ένα βρέφος μπορεί να εγκαταλειφθεί ή να σκοτωθεί, ενώ το επιζών αδελφό μεγαλώνει μόνο του. Επειδή οι οικογένειες φοβούνται τον κοινωνικό αποκλεισμό, λίγες είναι πρόθυμες να υιοθετήσουν παιδιά που πιστεύεται ότι φέρουν τέτοιο στίγμα.

«Όταν ήρθα για πρώτη φορά σε αυτήν την περιοχή ως επίσκοπος και προσπαθούσα να γνωρίσω ολόκληρη την επαρχία μου, έφτασα σε εκείνο το μέρος και όταν άκουσα για αυτό το έθιμο, πραγματικά σοκαρίστηκα», δήλωσε ο Επίσκοπος Πρόδρομος στο Greek Reporter . «Από εκείνη τη στιγμή και μετά, ένιωσα την επιθυμία να σώσω αυτά τα παιδιά».

Κυνηγήθηκαν για τον αλμπινισμό τους

Τα παιδιά που γεννιούνται με αλμπινισμό αντιμετωπίζουν έναν διαφορετικό αλλά εξίσου τρομακτικό κίνδυνο. Σε διάφορα μέρη της Αφρικής, εγκληματικά δίκτυα συνεχίζουν να εκμεταλλεύονται μακροχρόνιες δεισιδαιμονίες ισχυριζόμενα ότι τα οστά, τα μάτια, τα μαλλιά ή άλλα μέρη του σώματος των ατόμων με αλμπινισμό διαθέτουν μαγικές ιδιότητες ικανές να φέρουν ευημερία ή επιτυχία. Αυτές οι πεποιθήσεις έχουν τροφοδοτήσει απαγωγές και δολοφονίες εδώ και δεκαετίες

Για να προστατεύσει τα ευάλωτα παιδιά, ο Επίσκοπος Πρόδρομος ίδρυσε το Παιδικό Σπίτι Santa Marina στη Μπελεμόκα, κοντά στην έδρα της Επισκοπής στην Τολιάρα. Σήμερα, το ορφανοτροφείο φιλοξενεί περίπου εκατό παιδιά που διασώθηκαν από κακοποίηση, εγκατάλειψη και εμπορία ανθρώπων. Ανάμεσά τους είναι και η Έμμα. Όταν ήταν μόλις τριών ετών, οι έμποροι την απήγαγαν από το χωριό της, κουβαλώντας την μέσα σε έναν σάκο από λινάτσα για τρεις ημέρες. Είχαν σκοπό να τη σκοτώσουν και να πουλήσουν μέλη του σώματός της.

Η ζωή της σώθηκε μόνο επειδή κάποιος σε ένα κοντινό χωριό φώναξε στους απαγωγείς, οι οποίοι πανικοβλήθηκαν, έριξαν τη λεία και τράπηκαν σε φυγή. Η Έμμα θυμάται λίγα από τα πρώτα παιδικά της χρόνια. Δεν γνωρίζει το αρχικό της όνομα, πού γεννήθηκε ή ποιοι ήταν οι γονείς της. Η πρώτη της ανάμνηση είναι να ακούει τους άντρες να συζητούν πώς σχεδίαζαν να της αφαιρέσουν τα μάτια. Η οικογένειά της δεν ήρθε ποτέ να την αναζητήσει.

Κατασκευή καταφυγίου

Η δημιουργία ενός μόνιμου καταφυγίου απαιτούσε κάτι περισσότερο από συμπόνια. Οι αρχές της Μαδαγασκάρης θα άδειοδοτούσαν το ορφανοτροφείο μόνο αφού η Επισκοπή κατασκεύασε ένα πλήρες οικιστικό συγκρότημα, που θα περιλάμβανε κοιτώνες, αίθουσες διδασκαλίας, κουζίνες και τραπεζαρίες.

Το έργο σταμάτησε επειδή η αποστολή δεν διέθετε τα 110.000 ευρώ (περίπου 125.600 δολάρια) που χρειάζονταν για την ολοκλήρωση της κατασκευής. Στη συνέχεια, ο Επίσκοπος Πρόδρομος έλαβε ένα απροσδόκητο τηλεφώνημα από την Ελλάδα . Ένας ανώνυμος δωρητής σκόπευε να χρηματοδοτήσει την κατασκευή μιας εκκλησίας. Αντ’ αυτού, ο Επίσκοπος εξήγησε ότι η μεγαλύτερη ανάγκη δεν ήταν ένα ακόμη εκκλησιαστικό κτίριο, αλλά ένα σπίτι όπου θα μπορούσαν να επιβιώσουν παιδιά που βρίσκονταν σε κίνδυνο. Πέντε ημέρες αργότερα, ο δωρητής τηλεφώνησε πίσω. Το συνολικό ποσό είχε μεταφερθεί.

Σήμερα, τα λειτουργικά έξοδα του ορφανοτροφείου καλύπτονται σε μεγάλο βαθμό από τη γενναιοδωρία της οικογένειας Αθανασίου και Μαρίνας Μαρτίνου, η υποστήριξη της οποίας είναι αφιερωμένη στη μνήμη της εκλιπούσας κόρης τους, Αθηνούλας. «Είμαι απλώς ένας διαχειριστής της αγάπης σας», λέει ο Επίσκοπος Πρόδρομος με χαρακτηριστική ταπεινότητα. «Προσπαθώ να τη διαχειριστώ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο».

Κερδίζοντας εμπιστοσύνη αντί για αντιπαράθεση: Ο Ορθόδοξος επίσκοπος στη Μαδαγασκάρη

Αντί να αντιμετωπίσει τις τοπικές πεποιθήσεις μέσω της καταδίκης, η Ορθόδοξη ιεραποστολή επέλεξε ένα διαφορετικό μονοπάτι. Προσφέρει ιατρική περίθαλψη, εκπαίδευση, τροφή και στέγη σε όλους, ανεξαρτήτως θρησκείας ή υπόβαθρου. «Το κράτος και ο λαός εδώ στη Μαδαγασκάρη αναγνωρίζουν τις προσπάθειές μας», δήλωσε ο Επίσκοπος Πρόδρομος στο Greek Reporter .

«Αυτό που αγγίζει αυτούς τους ανθρώπους είναι ότι, ως Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν ρωτάμε ποτέ σε τι πιστεύει ο καθένας. Τους βλέπουμε μόνο ως ανθρώπους. Το ζήτημα της πίστης είναι καθαρά θέμα ελευθερίας και αυτό αγγίζει βαθιά τους ανθρώπους εδώ». Αυτή η φιλοσοφία κέρδισε στην ιεραποστολή εξαιρετικό σεβασμό κατά τη διάρκεια μιας περιόδου βίαιων πολιτικών αναταραχών. Καθώς οι ταραχές σάρωναν την πόλη, επιχειρήσεις και αποθήκες λεηλατήθηκαν και η Επισκοπή φοβόταν ότι θα έχανε τα τρόφιμα που χρησιμοποιούσε για να θρέψει εκατοντάδες υποσιτισμένα βρέφη κάθε μήνα.

Όταν έληξε η απαγόρευση κυκλοφορίας, οι αποθήκες της ιεραποστολής παρέμειναν ανέγγιχτες. Ένα χειρόγραφο μήνυμα είχε αφεθεί σε μία από τις πόρτες: «Επειδή μας σεβαστήκατε, σας σεβαστήκαμε κι εμείς».

Μια ιεραποστολή στη Μαδαγασκάρη που ολοκληρώθηκε με τον Ορθόδοξο επίσκοπο

Ίσως κανείς δεν αντιπροσωπεύει καλύτερα τον αντίκτυπο της ιεραποστολής από την Λορτίνα. Σήμερα, διευθύνει το Ορθόδοξο Κέντρο Υγείας και επιβλέπει πολλά από τα ανθρωπιστικά προγράμματα της Επισκοπής. Ωστόσο, πριν από χρόνια, ήταν ένα από τα παιδιά για τα οποία υπάρχει η ιεραποστολή. «Είμαι θύμα αυτών των περιπτώσεων», δήλωσε στο Greek Reporter .

«Δεν γνώριζα την ιστορία μου πριν, και δεν ήξερα ότι ο Επίσκοπος Πρόδρομος θα δημιουργούσε μια μέρα ένα ορφανοτροφείο ειδικά για παιδιά σαν εμένα». Η επιβίωσή της προήλθε από μια αλυσίδα αθόρυβων παρεμβάσεων πολύ πριν καταλάβει τι είχε συμβεί. Τώρα έχει γίνει η προστάτιδα.

Κάθε μέρα, βοηθά στη διάσωση παιδιών από τις ίδιες παραδόσεις που παραλίγο να στοιχίσουν τη ζωή της, διασφαλίζοντας ότι αυτό που κάποτε ήταν ένας τόπος φόβου έχει γίνει ένα καταφύγιο ελπίδας.

Επισκεφθείτε την  ιστοσελίδα της Επισκοπής  για περισσότερες λεπτομέρειες και για να μάθετε πώς μπορείτε να βοηθήσετε στην αποστολή της στη Μαδαγασκάρη.

greekreporter.com