ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Ρωμ. ις΄ 1-16

  1 Συνίστημι δὲ ὑμῖν Φοίβην τὴν ἀδελφὴν ἡμῶν, οὖσαν διάκονον τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐν Κεγχρεαῖς, 2 ἵνα αὐτὴν προσδέξησθε ἐν Κυρίῳ ἀξίως τῶν ἁγίων καὶ παραστῆτε αὐτῇ ἐν ᾧ ἂν ὑμῶν χρῄζῃ πράγματι· καὶ γὰρ αὕτη προστάτις πολλῶν ἐγενήθη καὶ αὐτοῦ ἐμοῦ. 3 Ἀσπάσασθε Πρίσκιλλαν καὶ Ἀκύλαν τοὺς συνεργούς μου ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, 4 οἵτινες ὑπὲρ τῆς ψυχῆς μου τὸν ἑαυτῶν τράχηλον ὑπέθηκαν, οἷς οὐκ ἐγὼ μόνος εὐχαριστῶ, ἀλλὰ καὶ πᾶσαι αἱ ἐκκλησίαι τῶν ἐθνῶν, καὶ τὴν κατ᾿ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίαν. 5 ἀσπάσασθε Ἐπαίνετον τὸν ἀγαπητόν μου, ὅς ἐστιν ἀπαρχὴ τῆς Ἀχαΐας εἰς Χριστόν. 6 ἀσπάσασθε Μαριάμ, ἥτις πολλὰ ἐκοπίασεν εἰς ἡμᾶς. 7 ἀσπάσασθε Ἀνδρόνικον καὶ Ἰουνίαν τοὺς συγγενεῖς μου καὶ συναιχμαλώτους μου, οἵτινές εἰσιν ἐπίσημοι ἐν τοῖς ἀποστόλοις, οἳ καὶ πρὸ ἐμοῦ γεγόνασιν ἐν Χριστῷ, 8 ἀσπάσασθε Ἀμπλίαν τὸν ἀγαπητόν μου ἐν Κυρίῳ. 9 ἀσπάσασθε Οὐρβανὸν τὸν συνεργὸν ἡμῶν ἐν Χριστῷ καὶ Στάχυν τὸν ἀγαπητόν μου. 10 ἀσπάσασθε Ἀπελλῆν τὸν δόκιμον ἐν Χριστῷ. ἀσπάσασθε τοὺς ἐκ τῶν Ἀριστοβούλου. 11 ἀσπάσασθε Ἡρῳδίωνα τὸν συγγενῆ μου. ἀσπάσασθε τοὺς ἐκ τῶν Ναρκίσσου τοὺς ὄντας ἐν Κυρίῳ. 12 ἀσπάσασθε Τρύφαιναν καὶ Τρυφῶσαν τὰς κοπιώσας ἐν Κυρίῳ. ἀσπάσασθε Περσίδα τὴν ἀγαπητήν, ἥτις πολλὰ ἐκοπίασεν ἐν Κυρίῳ. 13 ἀσπάσασθε Ῥοῦφον τὸν ἐκλεκτὸν ἐν Κυρίῳ καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ ἐμοῦ. 14 ἀσπάσασθε Ἀσύγκριτον, Φλέγοντα, Ἑρμᾶν, Πατρόβαν, Ἑρμῆν καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς ἀδελφούς. 15 ἀσπάσασθε Φιλόλογον καὶ Ἰουλίαν, Νηρέα καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ, καὶ Ὀλυμπᾶν καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς πάντας ἁγίους. 16 ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ. ἀσπάζονται ὑμᾶς αἱ ἐκκλησίαι τοῦ Χριστοῦ.

 

Ἑρμηνεία Π. Ν. Τρεμπέλα – Ἐκδόσεις Σωτήρ

  1 Σᾶς συνιστῶ δὲ τὴν Φοίβην, τὴν ἐν Χριστῷ ἀδελφήν μας, ἡ ὁποία εἶναι διακόνισσα τῆς Ἐκκλησίας τῶν Κεγχρεῶν. 2 Σᾶς τὴν συνιστῶ δὲ διὰ νὰ τὴν δεχθῆτε, ὅπως ὁ Κύριος ἐπιβάλλει, καθὼς πρέπει νὰ ὑποδέχεται κανεὶς Χριστιανούς, καὶ νὰ σταθῆτε κοντά της πρὸς ὑποστήριξίν της καὶ βοήθειάν της εἰς ὅ,τι σᾶς χρειασθῇ· διότι καὶ αὐτὴ ἔγινε προστάτις πολλῶν Χριστιανῶν καὶ ἐμοῦ τοῦ ἰδίου. 3 Χαιρετήσατε ἐγκαρδίως τὴν Πρίσκιλλαν καὶ τὸν Ἀκύλαν, οἱ ὁποῖοι εἶναι συνεργάται μου ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. 4 Αὐτοί, διὰ νὰ σώσουν τὴν ζωήν μου, ἔβαλαν τὸν τράχηλόν τους κάτω ἀπὸ τὴν μάχαιραν καὶ ἐκινδύνευσαν νὰ σφαγοῦν. Εἰς τοὺς ὁποίους δὲν εἶμαι μόνον ἐγὼ εὐγνώμων, ἀλλὰ καὶ ὅλαι αἱ Ἐκκλησίαι τῶν ἐθνῶν. Χαιρετήσατε καὶ τὸ τμῆμα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρώμης, τὸ ὁποῖον συναθροίζεται εἰς τὸ σπίτι των. 5 Χαιρετήσατε τὸν ἀγαπητόν μου Ἐπαίνετον, ὁ ὁποῖος μεταξὺ τῶν πρώτων εἰς Ἀχαΐαν ἐπίστευσε καὶ ἀφιερώθη εἰς τὸν Χριστόν. 6 Χαιρετήσατε τὴν Μαριάμ, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη εἰς πολλοὺς κόπους δι’ ἡμᾶς. 7 Χαιρετήσατε τοὺς Ἀνδρόνικον καὶ Ἰουνίαν τοὺς συμπατριώτας μου, οἱ ὁποῖοι καὶ κατεδιώχθησαν καὶ ἐφυλακίσθησαν μαζί μου καὶ εἶναι διακεκριμένοι μεταξὺ ἐκείνων, ποὺ ἀσκοῦν τὴν ἀποστολὴν τοῦ κηρύγματος, καὶ οἱ ὁποῖοι μάλιστα πρόσηλθον εἱς τὸν Χριστὸν προτήτερα ἀπὸ ἐμέ. 8 Χαιρετήσατε τὸν Ἀμπλίαν, ποὺ μοῦ τὸν ἔκαμε προσφιλῆ ἡ ἀγάπη, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος συνδέει αὐτούς, ποὺ εἶναι ἐνωμένοι μαζί του. 9 Χαιρετήσατε τὸν Οὐρβανὸν τὸν συνεργάτην μας εἰς τὸ ἔργον του Χριστοῦ καὶ τὸν ἀγαπητόν μου Στάχυν. 10 Χαιρετήσατε τὸν Ἀπελλῆν, ὁ ὁποῖος εἶναι δοκιμασμένος καὶ γνήσιος κατὰ Χριστόν. Χαιρετήσατε τοὺς πιστεύσαντας ἀπὸ τοὺς οἰκιακοὺς τοῦ Ἀριστοβούλου. 11 Χαιρετήσατε τὸν συμπατριώτην μου Ἡρῳδίωνα. Χαιρετήσατε τοὺς ἐκ τῶν οἰκιακῶν τοῦ Ναρκίσσου πιστοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Κυρίου. 12 Χαιρετήσατε τὴν Τρύφαιναν καὶ τὴν Τρυφῶσαν, αἱ ὁποῖαι κοπιάζουν εἱς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Κυρίου. Χαιρετήσατε τὴν Περσίδα τὴν ἀγαπητήν, ἡ ὁποία εἰς πολλοὺς κόπους ὑπεβλήθη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Κυρίου. 13 Χαιρετήσατε τὸν Ροῦφον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκλεκτὸς κατὰ Χριστὸν καὶ τὴν μητέρα του, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἰδική μου μητέρα. 14 Χαιρετήσατε τοὺς Ἀσύγκριτον, Φλέγοντα, Ἑρμᾶν, Πατρόβαν, Ἑρμῆν καὶ τοὺς μετ’ αὐτῶν ἀδελφούς. 15 Χαιρετήσατε τὸν Φιλόλογον καὶ τὴν Ἰουλίαν, τὸν Νηρέα καὶ τὴν ἀδελφήν του καὶ τὸν Ὀλυμπᾶν καὶ ὅλους τοὺς πιστούς, ποὺ μένουν μαζί τους. 16 Χαιρετήσατε μεταξύ σας ὁ ἕνας τὸν ἄλλον μὲ φίλημα ἅγιον. Σᾶς χαιρετοῦν αἱ Ἐκκλησίαι τοῦ Χριστοῦ.

 

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Μτθ. ιγ΄ 3-9

  3 Καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς πολλὰ ἐν παραβολαῖς λέγων· 4 ἰδοὺ ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι. καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν ἃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ ἐλθόντα τὰ πετεινὰ κατέφαγεν αὐτά· 5 ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὰ πετρώδη, ὅπου οὐκ εἶχε γῆν πολλήν, καὶ εὐθέως ἐξανέτειλε διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς, 6 ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη, καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη· 7 ἄλλα δὲ ἔπεσεν επὶ τὰς ἀκάνθας, καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καὶ ἀπέπνιξαν αὐτά· 8 ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν καὶ ἐδίδου καρπὸν ὃ μὲν ἑκατόν, ὃ δὲ ἑξήκοντα, ὃ δὲ τριάκοντα. 9 ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

 

Ἑρμηνεία Π. Ν. Τρεμπέλα – Ἐκδόσεις Σωτήρ

   3 Καὶ εἶπεν εἰς αὐτοὺς πολλὰ διὰ παραβολῶν λέγων· 4 Ἰδοὺ αὐτὸς ποὺ σπέρνει ἐβγῆκεν ἔξω εἰς τὸ χωράφι, διὰ νὰ σπείρῃ.Καὶ ὅταν αὐτὸς ἔσπερνεν, ἄλλοι μὲν σπόροι ἔπεσαν κοντὰ εἰς τὸν δρόμον τοῦ χωραφιοῦ καὶ ἐπειδὴ παρέμειναν ἐκτεθειμένοι εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ ἐδάφους, ἦλθαν τὰ πετεινὰ καὶ τοὺς κατέφαγαν. τὸ ὁποῖον τρέφει ρίζας στερεάς. 5 Ὅταν δὲ ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος, ἐκάησαν ἀπὸ τὴν ζέστην, καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶχαν ρίζαν, ἐξηράνθησαν. 6 Ἄλλοι δὲ σπόροι ἔπεσαν εἰς μέρη, ποὺ εἶχαν καὶ σπόρους ἀγκαθιῶν.Καὶ ἐβλάστησαν τὰ ἀγκάθια καὶ ἔπνιξαν τελείως αὐτούς. 7 Ἄλλοι δὲ σπόροι ἔπεσαν ἐπάνω εἰς τὴν γῆν τὴν μαλακὴν καὶ εὔφορον καὶ ἀπέδιδαν καρπόν, ἄλλος μὲν σπόρος ἑκατόν, ἄλλος δὲ ἑξήκοντα, ἄλλος δὲ τριάκοντα. 8 Ἐκεῖνος ποὺ ἔχει αὐτιὰ πνευματικὰ διὰ νὰ ἀκούῃ καὶ καλὴν διάθεσιν διὰ νὰ δέχεται καὶ ἐγκολπώνεται αὐτὰ ποὺ λέγω, ἄς ἀκούῃ. 9 Καὶ ἀφοῦ προσῆλθον οἱ μαθηταί, τοῦ εἶπαν· Διατὶ τοὺς ὁμιλεῖς μὲ παραβολάς;

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Ο ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Ο ΝΕΟΣ

   Στίς 3 Ἰουλίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τήν μνήμη τοῦ ἁγίου ὁσιομάρτυρος Γερασίμου τοῦ Νέου. Ὁ ἅγιος Γεράσιμος καταγόταν ἀπό τό Μεγάλο Χωριό Καρπενησίου καί τό ὄνομά του ἦταν Γεώργιος. Σέ ἡλικία δώδεκα χρονῶν πῆγε στήν Κωνσταντινούπολη, ὅπου προσλήφθηκε σέ παντοπωλεῖο συμπατριώτη του. Κάποια μέρα, συνεργίᾳ τοῦ πονηροῦ, ἐνῶ πωλοῦσε γιαούρτια, σκόνταψε, μέ ἀποτέλεσμα νά καταστραφοῦν. Εὑρισκόμενος ὁ Γεώργιος φοβισμένος ἀλλά καί λόγῳ τῆς ἡλικίας του καί τῶν κολακειῶν τῶν Τούρκων, ἐξόμωσε.Ὅταν ἦλθε σέ ὥριμη ἡλικία μετανόησε καί ἀναχώρησε ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη καί πῆγε στό Ἅγιο Ὄρος, κοντά σέ κάποιο ἱερομόναχο Κύριλλο, ὅπου ἐξομολογήθηκε καί ἔχοντας μεγάλο ζῆλο γιά τήν μοναχική ζωή ἐκάρη μοναχός, μετονομασθείς Γεράσιμος. Ἔχοντας θεῖο πόθο γιά νά μαρτυρήση καί ἐνθυμούμενος τήν ἄρνησή του ἐπανέρχεται στήν Κωνσταντινούπολη, ὅπου ὁμολόγησε μέ παρρησία ὅτι εἶναι χριστιανός. Βλέποντας οἱ Τοῦρκοι τήν στερεά πίστη του τόν ἔδειραν καί τόν βασάνισαν ἀπάνθρωπα, ὅμως ὁ μάρτυς τοῦ Χριστοῦ ἔμεινε ἑδραῖος στήν πίστη του καί τέλος τόν ἀποκεφάλισαν στίς 3 Ἰουλίου τοῦ 1812 σέ τοποθεσία κοντά στό Ναό τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας, ὅπου καί φάνηκε θεῖο φῶς ἀπό τόν οὐρανό κατά τό μαρτύριό του πρός δόξαν τῆς πίστεως. Τό λείψανό του ἐνταφιάσθηκε ἀπό τούς χριστιανούς στήν νῆσο Πρώτη. Ὅταν ἔγινε ἡ ἀνακομιδή, μετά ἀπό τρία χρόνια, τά ἱερά λείψανα τοῦ ἁγίου ὁσιομάρτυρος Γερασίμου ἀποθησαυρίσθηκαν στό μοναστήρι τοῦ Προυσοῦ, στήν Εὐρυτανία.

 

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως

   Γέρας τίμιον τῆς ᾿Εκκλησίας, σέλας ἔνθεον Εὐρυτανίας, νεομαρτύρων νεώτερον καύχημα, ἐν τῇ ἀσκήσει Χριστὸν ἐπεπόθησας καὶ μαρτυρίῳ Θεὸν ὡμολόγησας. Αὐτόν, ἅγιε ὁσιομάρτυς Γεράσιμε, πρεσβείαις τῆς Θεομήτορος, ἱκέτευε σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Μεγαλυνάριον

  Χωρίου Μεγάλου τὸν πρεσβευτὴν καὶ Νεομαρτύρων τὸν νεώτατον ἀθλητήν, τὸν ἐν τῇ ἀσκήσει καὶ τῇ ὁμολογίᾳ Χριστὸν δοξολογοῦντα, ὕμνοις τιμήσωμεν.