Τοῦ κ. Χαραλάμπους Μηνάογλου
Ὅταν ἤμουν μικρὸς καὶ μὲ ρωτοῦσαν ἀπὸ ποῦ εἶμαι, ἀπαντοῦσα ἀπὸ τὸν Πειραιά. Ἐκεῖ γεννήθηκα, ἀλλὰ δὲν κατάγομαι ἀπὸ ἐκεῖ. Τώρα πλέον ἀπαντάω ὅτι κατάγομαι ἀπὸ τὸ Ντενιζλί, στὴν ἐπαρχία Φρυγίας, στὴν Μ. Ἀσία. Ἀπὸ τὴν ἀρχαία Λαοδίκεια, μερικὲς δεκάδες χιλιόμετρα ἀπὸ τὴν Φιλαδέλφεια. Δὲν ὑπάρχει Μηνάογλου ἀπὸ τὸν Πειραιά, δὲν ὑπάρχει A.E.K. Athens. Οἱ Ἕλληνες τῆς Ἀνατολῆς καταγόμαστε ἀπὸ ἐκεῖ.
Τὸ ἐρώτημα, γιατί χάσαμε τὶς ἀλύτρωτες πατρίδες, δὲν ἔρχεται μόνον αὐτὲς τὶς ἡμέρες στὸ μυαλό. Μᾶς στοιχειώνει κυριολεκτικά. Καὶ μᾶς τρελλαίνει, ὅταν βλέπουμε ἀκριβῶς τὰ ἴδια λάθη τοῦ τότε, νὰ ἐπαναλαμβάνονται στὸ σήμερα.
Ὅπως, τότε, ποὺ “ἔπρεπε” νὰ δημιουργηθεῖ τὸ κράτος τοῦ Ἰσραὴλ καὶ εἶχαν ἀρχίσει ἀπὸ τοὺς Ἐγγλέζους κυρίως οἱ σχετικὲς προπαρασκευαστικὲς κινήσεις, ἐμεῖς ἀποθέσαμε ὅλες μας τὶς ἐλπίδες στὸν ἀγγλικὸ παράγοντα, μὲ τὰ γνωστὰ ἀποτελέσματα, ἔτσι καὶ τώρα ποὺ “πρέπει” τὸ κράτος τοῦ Ἰσραὴλ νὰ ἐπεκταθεῖ, ἐμεῖς ἀποθέτουμε πάλι ὅλες μας τὶς ἐλπίδες στὸν ἀμερικανικὸ παράγοντα, ποὺ ἐλέγχεται ἀπόλυτα ἀπὸ τὸ Ἰσραήλ, καὶ στὸ ἴδιο τὸ Ἰσραήλ, σὰν νὰ μὴ ἦταν ἀκριβῶς αὐτὲς οἱ ἴδιες δύο δυνάμεις ποὺ μᾶς “ἄδειασαν” τὸ 1974 καὶ παραχώρησαν στὴν Τουρκία τὴν Β. Κύπρο ὡς ἀντάλλαγμα γιὰ τὴν μὴ ἀνάμειξή της στὴν σύγκρουση τοῦ Ἰσραὴλ μὲ τὰ γειτονικά του ἰσλαμικὰ κράτη.
Οἱ συμμαχίες μὲ ἀποδεδει-γμένα ἀναξιόπιστους συμμάχους, μόνον νέα δεινὰ προοιωνίζονται.